hósdagur 24. november 1983síða 12

Svend Thulesen, Råfiskakeyparateiagi0 Ongan studning til teir lda krevini Y sum ikki ha Svend Thulesen og Jákup Sverri Joensen lurta eftir onkrum forvitnisligum Í dag verður studningur útgoldin, hóast krev til góðskuna ikki verða hildin. Oftani er fiskurin als ikki blóðgaður ella nóg væl vaskaður. Hevdu hesi krev verið strang- ari, so ivist eg ikki í, at góðskan hevði verið betri — og at tann, sum gjerdi sær meiri ómak fekk meira burtur úr enn tann, sum letur ein ringan fisk. Men flakavirkini eiga so sanniliga eisini at seta sær krøv, segði Svend Thulesen virkisstjóri og nevndarlimur í Ráfiskakeyparafelagnum urin doyr í trolinum, tí fiskurin ikki verður nóg væl hagreidd- ur umborð, eingin blóðg- ing, eingin kryvjing, eingin skolan og vánalig ísing. Og hendir alt hetta á einum skipi, so fáa vit stak vánaligan fisk. Túrarnir eru so eisini oftani ov langir. Fiskurin er ov gamal, áðrenn hann verður landaður. Ov fair mans við ” Skipunurn x á . x x x x x X é rá g og Skipinum 1 vit sæð, at tað er ikki rætt Nógv skip hava fingið so væl burtur úr, at tað hevði einki gjørt, um tað hevði verið ein meira umborð og harvið havt eitt betri produkt. Gott nokk fær eitt virki sítt skiftisavlop, segði Svend Thulesen víðari, men tá reklamatiónirnar koma, so er rokningin bert MK € nava so erlig 3 S er ferð p SK I nr x rarni af g at stytri, so hevði góðskan verið betri Tad hevði eisini verið betri fyri flaka- virkini, sum eru sinnað at fáa javnan tilflutning. Vit mugu koma burtur frá, at tað er ikki spurningurin at seta met í rúgvu fyri ein túr, og so hava hann lang- an. Tað týdningarmesta má ver, at ein fær sum mest burtur úr tí, sum ein hevur havt stríð av at fiska. Leiðarin av Vrakarastovninum, Haldor Hansen í kja Vit mugu eisini við- ganga, at tað, sum flaka- virkini byrjaðu uppá í 60- unum, var útróðrarfiskur frá hesum bátum. Tann parturin verður minni og minni, meðan skipsfisk- urin veksur og veksur. Tað ger, at vit eiga at ansa nógv betur eftir. Tað er soleiðis, at tað oftani er nógv stríð millum skip og virki um, at góðskumetingin er ymisk. Viðhvert so er eitt virki strangari enn eitt annað osfr. Tað er greitt, at hetta átti ikki at omið fyri Krev ikki uppfylt Kanska áttu góðskumet- ararnir at flutt runt millum virkini. Tá fingu vit kanska eitt standard mát at gera góðskumeting út frá. Taka vit kunngerðina fyri prísáseting, so stendur har heilt klárt, hverji krev er fyri, atprís- ur kann fáast, og tá ið so avreiðingarseðilin er undirskrivaður av góðsku- metarum ella vrakara- stovninum, so má tað al- menna sjálvandi ganga út frá, at ell krev eru uppfylt, og at studningurin soleiðis er uppiborðin og má út- gjaldast. Tað er bara ikki so. Fiskurin er oftani óblóðgaður, sum jú er eitt av krevunum. Hann er heldur ikki altíð nóg væl vaskaður Hevdu hesi krev til út- gjalding av studninginum havt verið strangari, so ivist eg ikki í, at góðskan hevði hevði tann, sum kanska verið betri og so ú Eisini nógv ung andlit vóru at síggja á fiskivinnutinginum ki við ein luttakara á tinginum hevði gjørt sær ómak og sum kanska hevði ein evka mann umborð, fyri at hava fiskin í lagi, fingið pengar fyri sítt arbeiði, og so hevði ein ikki goldið hegan prís til eitt arbeiði, sum ikki var í lagi Svend Thulesen helt eisini fyri at tað er eins týdningarmikið, at virkini hava síni viðurskifti í lagi. Tað nyttar ikki, at fisk- urin er í lagi, tá skipið kemur við fiskinum, og so tekur tað einstaka virkið so nógv inn undir seg, at tá fiskurin einaferð er við- gjørdur víðari, tå er tað gamal og ringur fiskur. Seta vit krev til skipini, at tey skulu lata góðan fisk, so mugu vit eisini sjálvi seta okkum krev: um at viðfara tann fisk vit fáa væl Eee