mikudagur 12. apríl 2000síða 22
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
22
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 72 - 12. apríl 2000
Viðmerking:
Skulu ikki øll vera líka fyri
(stýrisskipanar)lógini?
Tað er nú við stórum áhuga,
at vit sum umboð fyri rættu-
liga nógvar borgarar í land-
inum hava fylgt kjakinum
um stýrisskipanarlógina.
Nú tykjast politikarar at
vera samdir um, hvussu
prinsipielt
málið
viðv.
Signar á Brúnni er.
Semja tykist vera um, at
allur ivi skal vera honum til
skaða. Men fyri at eingin ivi
skal verða um, at tað ikki
verður gjørt honum órætt
skal málið kannast til botns,
sum tað skilst helst av ein-
um kanningarstjóra samb.
stýrisskipanarlógina. Hetta
er eisini í fínasta lagi og sæð
sum eitt stakmál er hetta
eisini eitt dømi um at stýris-
skipanin virkar.
Men spurningurin er bert,
um øll skulu vera líka fyri
(stýrisskipanar)lógini.
Fiskimannafelagið hevur í
meira enn eitt ár arbeitt við
einum møguligum broti á
stýrisskipanina, sum ikki
hevur verið tikið upp á
tungu. Felagið hevur verið
noytt til at gera sínar egnu
kanningar, og aftan á meira
enn eitt ár er loksins eydnast
at fáa innlit í hetta mál, sum
hevur stóran týdning fyri
rættartrygdina hjá fiski-
monnum.
Viðvíkjandi sjálvum mál-
inum verður fyrst víst til
hjálagda bræv frá Fiski-
vinnudeildini, dagf. 6.10.97
sum vísir, at umsitingin
loyalt hevur arbeitt út frá
løgtingslógini um yrkisráð
fyri lønjavningargrunnin.
Hon sendir bræv til for-
mannin um at hann er vald-
ur. Og boðað verður frá tí,
sum er vanlig mannagongd
við setan av nýggjum
nevndum, og at landsstýrið
kallar nevndina inn, so
landsstýrismaðurin
fær
kunnað nýggju nevndina
um
hennara
uppgávur.
Nýggi formaðurin fær at
vita, at hann skal bíða eftir
nærri boðum.
Men hesi boðini komu
ongantíð. Og hetta merkir,
at tað er John Petersen, ið
sum landsstýrismaður per-
sónliga steðgaði málinum.
Tað finst bert ein gyldig
orsøk til eina slíka framferð,
og hon vildi verið um lógin
var í stríð við stýrisskipan-
ina.
Men í brævi frá fiski-
málastýrinum til okkara,
dagfest 24. mars 2000,
verður boðað frá, at tað sum
stýrið hevur ført fram í hes-
um máli »kann ikki leggj-
ast út, sum at sagt er, at
lógin er »í stríð við stýris-
skipanarlógina««.
Hóast heilt greiða støðu
er hetta júst tann grundgev-
ing, sum løgmaður nýtti í
munnliga orðaskiftinum á
tingi fyri at fáa tingið at
samtykkja at avtaka hesa
lógina, sum annars var ein-
mælt samtykt í undanfarnu
tingsetu.
Vit meta, at tað er minst
líka stór grund til at kanna
hvørt hetta mál er avgreitt
samb. stýrisskipanina sum
í málinum viðvíkjandi Sign-
ar á Brúnni.
Verður hetta ikki gjørt
mugu vit hava rætt til at fáa
eina grundgeving fyri at
munur verður gjørdur á hes-
um máli.
Føroya Fiskimannafelag
Óli Jacobsen
Politikkur er makt. Demo-
kratiskur politikkur er al-
ment kend maktnýtsla. Ikki
alment kend maktnýtsla er
privatpolitikkur. Privatpoli-
tikkur er maktmisnýtsla.
Maktmisnýtsla er makt,
sum persónar, við heimild-
um yvir øðrum menniskj-
um, hava fingið til heilt ávís
endamál við heilt ávísum
arbeiðshættum, men sum
hesir persónar nýta til annað
endamál ella á annan hátt
enn ætlað.
Maktmisnýtsla kann vera
ólóglig ella kann liggja á
kantinum til at vera ólóglig.
Oftast er maktmisnýtsla
trupul at prógva. At makt-
misnýtsla ofta verður framd
ígjøgnum fólk, vit vanliga
nýta heitið “naiv” um — t.e.
fólk við vilja til gott verk
— ger ikki próvbyrðina
lættari.
Tað eru ikki mangir dóm-
ar um maktmisnýtslu, hóast
maktmisnýtslan er vanligari
enn gott er.
Land, sum kemur í eina
ónda ringrás, har maktmi-
snýtsla gerst alt vanligari,
er í kreppu. Slík kreppa hev-
ur ofta sín uppruna í ovasta
embætisverkinum.
Bardagin móti maktmis-
nýtsluni verður best framd-
ur
við
demokratiskum
vápnum — opinleika.
Tað ber ikki til at siga
Privatpolitikkur
ósanndindi við vilja, uttan
maktmisnýtsla liggur aftan-
fyri.
Tað ber heldur ikki til at
tiga í almennum máli, sum
ikki hevur tøgn fyri neyðini,
uttan maktmisnýtsla liggur
aftanfyri. Prinsipiell tøgn er
í sjálvum sær maktmis-
nýtsla.
Ein týðandi mátistokkur
fyri privatpolitikk er, har ó-
sannindi eru at finna og har
tøgnin ræður, har tað ikki
fellur natúrligt. Ein kom-
binatión, sum vit ofta nevna
manipulatión.
Har manipulatión — tann
ótespiliga kombinatiónin av
tøgn og ósannindum —
kemur fyri í sambandi við
ábyrgdarfólk, sum vil gott
verk, nevna vit karakter-
morð. Ábyrgdarpersónur
verður karaktermyrdur.
Tað er lítið sannlíkt, at ein
maktmisnýtir ella karakter-
myrðir uttan at røttu avvarð-
andi vita tað. Tann rætti av-
varðandi, sum kennir til
maktmisnýtslu, men einki
ger við tað, misnýtir sjálvur
makt. Útinnir sjálvur privat-
politikk.
Tann rætti avvarðandi er
tann, sum hevur maktmis-
nýtara — ella ein, sum
karaktermyrðir - á sínum
lønarlista. Vit onnur, sum
síggja, kenna bert pínuna av
vitan — uttan møguleika at
gera nakað við tað. Næstan.
Vit hava talu- og skrivi-
frælsi, hóast tað ofta kann
vera trupult at siga frá ó-
humsku, sum er trupul at
prógva, uttan sjálvur at
missa
trúvirði
millum
manna.
Vit velja eisini fjóra hvørt
ár.
Ein týðandi uppgáva hjá
okkum, sum velja — og
harvið útinna makt — er at
meta um útint maktnýtsla í
gerandisdegnum er poli-
tikkur ella privatpolitikkur.
Alment kend maktnýtsla
við alment kendum argu-
mentum ella privatpolitisk
maktmisnýtsla.
Signar P. Heinesen
Nú Í/F Havsbrún hevur vunnið heitið
sum ársins virki, er tað kanska hósk-
andi at hugleiða eitt sindur um, hvussu
eitt virki skal verða rikið fyri at vinna
ein slíkan heiðurssess.
Í fyrsta lagi eiga viðlíkahaldsútreiðsl-
urnar at verða spardar so lang niður sum
gjørligt! Hetta gevur skjótan vinning,
sum er altavgerandi fyri spennandi virk-
semi og fyri at vágafúsur kapitalur skal
brellast eftir at gera íløgur í virkið.
Í øðrum lagi eigur at verða vístur ein
meira frísinnaður hugburður yvir fyri
lógum og reglugerðum, sum kunnu
tarna virkseminum og avkastinum hjá
virkinum.
Tak t.d. Umhvørvislógina: Tað hevur
verið skotið Havsbrún í skógvarnar, at
har luktar so illa, men her eiga fólk at
minnast til og at venja seg við, at eitt
fiskavirki má lukta av fiski.
Og viðvíkjandi óljóði frá virkinum,
eigur Heilsufrøðiliga Starvsstovan at
halda seg vekk her og lata marknað-
arkreftirnar ráða. Í staðin fyri blint at
skriva altjóða lógir og reglugerðir um
larm av, eigur Starvsstovan at koma við
nýhugsanum, sum eru lagaðar til fø-
roysk viðurskifti. Til dømis kundi hon
býtt út hoyriverjur til grannarnar hjá
virkinum. Hesar hoyri-verjur skuldu
verið gjørdar soleiðis, at tað bar til at
sova við teimum.
Tað sama er at siga um altjóða Mar-
poll-lógirnar, sum snúgva seg um vernd
av havumhvørvinum. Hetta eru útlend-
skar lógir, sum eru trýstar niður yvir
okkum og sum ikki hóska til føroysk
viðurskifti.
Her var kanska gjørdur ein svipsari?
– Ikki tað at íløgur vóru gjørdar í ali-
vinnuna, tí hetta vóru góðar íløgur, sum
hava kastað væl av sær, og sum eisini
eru náttúrligar fyri Havsbrún. Størsti
parturin av framleiðsluni hjá virkinum
er jú alifóður. Men kanska var tað ikki
so smart at gera íløgur í alivinnuna júst
í Fuglafirði, tí laksurin her livir at kalla
í frárenslinum frá Havsbrún, og í lensi-
vatninum frá skipunum, sum landa til
virkið.
Samanumtikið kann sigast, at um ein
vil hava frambrot í vinnuni, so eru her
tvær meginreglur, sum eru góðar at hava
í huga: 1. At spara mest møguligt í
viðlíkahaldsútreiðslum. 2. At síggja
ímillum fingrarnar við lógum og reglu-
gerðum, sum kunnu vera hindrandi fyri
tað virksemi, sum ein er í holt við. Tað
góða er, at htta fær ongar avleiðingar
kortini, – væl at merkja um ansað verður
eftir, ikki at gera íløgur í viðkvæmt virk-
semi, sum liggur ov nær egnari fyritøku.
Um hesar meginreglur verða fylgdar,
skuldi verið lagamanni at vunnið heið-
urin sum ársins virki eftir stuttari tíð.
Heilsan,
Niels Midjord
Kjakið fer fram í
Sosialinum
Ársins virkið