Sosialurinarkiv
Sosialurin 1983-12-03, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 3. desember 1983síða 2

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 2 Nr. 140 — 3. desember 1983 Ur Dimunar søgu Gunnar å Toft i Dali skrivar kg er 1 farin um tey fýrs- stjúgu, so tað verður nokk ikki k kriving nær. Men onkur X „Á x P it eg átt ; x x n St % Í VI É KI I S fes ) hav af Sel DE esar nevur gi maðurin sætt sum Dir rbendur Pad vil so til, at eg eigi eitt bræv, sum er uppskrivad eftir Enokki Thomasen á Skarvanesi, har sigur Enokkur »Skogangs-Jogvan æt ein bøndi å Stóru Dímun (tað er kanska tann fyrsti bóndi man veit við navni á Dímun). Man veit ikki um hann var son bóndan á Dímun ella son bóndan á Bø í Húsavík. Hann átti son og dóttir. Sonurin æt Tróndur Hann skuldi vera bæði stórur og sterkur og hartii vaKur; men latur K« åd vdi gt n gili N 3 SVS hr | T x x £ ; 3 k 3 í , SØK ður i i i vr Jar við d i S Skúo að r eitt ge Presturin dróg við brudar hann hevði skrivað seg inn. Hans festarmoy doyði í barsilssong Eirikur, ein maður úr Sunbæ, gift- ist við systir Trónda. Hann sigst at hava verið ófriðamaður, og Tóndur hevði ringar dagar meðan teir vóru saman á oynni. Eirikur fall til sjós í Alvishelli, og alt manskapið á oynni, uttan tann ið sat og hugdi eftir. Einaferð skuldi Sandoyar prestur, Harra Klæmint, fáa at síggja ein stóran og feitan oxa hjá Tróndi í Dímun, og bað um at fáa hann, men Tróndur vildi ikki lata hann. Tá klagaði prestur Trónd fyri, at hann var komin fyri barn, og Tróndur varð tá av við oynna, men varð sit andi sum uppsitari á oynni Eftir hetta fór Hanus, son Jógvan Ísakson í Stórastovu Skúoy at fríggja til leysingadóttir Trónda. So vildi Jógvan Isaksen hjálpa Hanusi soni sínum at verða bóndi í Dímun og fáa dóttir Trónda at vera egta barn. Hann klagaði prestin fyr hann hevði drigið brúðar vígsluna 1 x x > H t ) Í S x , X i X I 4 tk x S V ) r r m æt íul a í 1 i i: ørn. Har lur 1 et O bæð stor Eg k bletv tå bondi eftir Jógvan, mer x . DrOOUrsor Skuoy, sum æt Mikkjal Tummas- son, hann var fyrst giftur í Skúov 1 men tå Oli, faðirbróður hansara doyði, gjørdist hann bóndi á Dímun Kona hansara livdi í fimm ár eftir tey vóru gift, so doyði hon í barsils song. Eftir tá giftist hann við Jó honnu Pætursdóttur úr Hesti. Tey áttu seks bern, so fell Mikkjal, tá bleiv kona hansara svek til hevdið, og varð so av við oynna Lendingin Eftir hetta kom Sørin Dýðriksson úr Kollafirði og úr Jóhanisson, regjørdu nøkur ár við Dali Rasmus ovnni, men leigan varð ikki goldin Eftir tað festi Janus hann var úr Sumbæ Olason kona hansara var úr Kollafirdi, hon æt oynna Greta. Janus var bóndi í trettan ár Tá hann var deyður giftist einkjan Greta upp aftur við Jógvan Johannesen 1 jalsgarð »KalavikK k T} 1 x ( i si 1 x x x ; H kr 1 Þ Á lóansso AT r bóndi fr GR g til 1692. Eftir hann i ol win Jógvan Hansen frå 1692 til 1751. Síðan kemur Oli Thomesen úr Skúoy frá 1751 til 1784. Eftir hanr kemur Mikkjal Thomesen, Skúoy 1784 til moti eisini úr 1807 ella har út Tá var tað at oyggin varð boðin upp á tingi. St mestur ikki kúbein eftir og mestur sert við seyð ndurin var ringur, Dímun mundi vera upp á tingi, men so buðu breðurnir Janus og Serin úr boðin fleiri ár PP op