leygardagur 3. desember 1983síða 2
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 2
Nr. 140 — 3. desember 1983
Ur Dimunar søgu
Gunnar å Toft i Dali skrivar
kg er 1 farin um tey fýrs-
stjúgu, so tað verður nokk ikki
k kriving nær. Men onkur
X „Á x P it eg átt ;
x x n St
%
Í VI
É KI I
S fes
) hav af
Sel DE esar nevur
gi maðurin sætt sum Dir
rbendur
Pad vil so til, at eg eigi eitt bræv,
sum er uppskrivad eftir Enokki
Thomasen á Skarvanesi, har sigur
Enokkur
»Skogangs-Jogvan æt ein bøndi å
Stóru Dímun (tað er kanska tann
fyrsti bóndi man veit við navni á
Dímun). Man veit ikki um hann var
son bóndan á Dímun ella son
bóndan á Bø í Húsavík. Hann átti
son og dóttir. Sonurin æt Tróndur
Hann skuldi vera bæði stórur og
sterkur og hartii vaKur; men latur
K« åd vdi gt n gili
N 3 SVS
hr |
T
x x
£ ;
3
k 3
í ,
SØK ður i i
i vr Jar við d i
S Skúo að r eitt ge
Presturin dróg við brudar
hann hevði skrivað seg inn. Hans
festarmoy doyði í barsilssong
Eirikur, ein maður úr Sunbæ, gift-
ist við systir Trónda. Hann sigst at
hava verið ófriðamaður, og Tóndur
hevði ringar dagar meðan teir vóru
saman á oynni. Eirikur fall til sjós í
Alvishelli, og alt manskapið á oynni,
uttan tann ið sat og hugdi eftir.
Einaferð skuldi Sandoyar prestur,
Harra Klæmint, fáa at síggja ein
stóran og feitan oxa hjá Tróndi í
Dímun, og bað um at fáa hann, men
Tróndur vildi ikki lata hann. Tá
klagaði prestur Trónd fyri, at hann
var komin fyri barn, og Tróndur
varð tá av við oynna, men varð sit
andi sum uppsitari á oynni
Eftir hetta fór Hanus, son Jógvan
Ísakson í Stórastovu Skúoy at
fríggja til leysingadóttir Trónda. So
vildi Jógvan Isaksen hjálpa Hanusi
soni sínum at verða bóndi í Dímun
og fáa dóttir Trónda at vera egta
barn. Hann klagaði prestin fyr
hann hevði drigið brúðar vígsluna
1 x
x
> H
t
) Í
S x ,
X i
X
I
4 tk
x
S V ) r
r
m æt íul a í 1 i
i: ørn. Har lur 1
et O bæð stor Eg k
bletv tå bondi eftir Jógvan, mer
x .
DrOOUrsor
Skuoy, sum æt Mikkjal Tummas-
son, hann var fyrst giftur í Skúov
1
men tå Oli, faðirbróður hansara
doyði, gjørdist hann bóndi á Dímun
Kona hansara livdi í fimm ár eftir
tey vóru gift, so doyði hon í barsils
song. Eftir tá giftist hann við Jó
honnu Pætursdóttur úr Hesti. Tey
áttu seks bern, so fell Mikkjal, tá
bleiv kona hansara svek til hevdið,
og varð so av við oynna
Lendingin
Eftir hetta kom Sørin Dýðriksson
úr Kollafirði og úr
Jóhanisson, regjørdu nøkur ár við
Dali Rasmus
ovnni, men leigan varð ikki goldin
Eftir tað festi Janus
hann var úr Sumbæ
Olason
kona
hansara var úr Kollafirdi, hon æt
oynna
Greta. Janus var bóndi í trettan ár
Tá hann var deyður giftist einkjan
Greta upp aftur við Jógvan
Johannesen 1 jalsgarð
»KalavikK
k T} 1
x
( i
si
1 x
x
x
;
H
kr 1 Þ Á
lóansso AT r bóndi fr GR
g til 1692. Eftir hann i ol
win Jógvan Hansen frå 1692 til
1751. Síðan kemur Oli Thomesen úr
Skúoy frá 1751 til 1784. Eftir hanr
kemur Mikkjal Thomesen,
Skúoy 1784 til
moti
eisini úr
1807 ella har út
Tá var tað at oyggin varð boðin
upp á tingi. St
mestur ikki kúbein eftir og mestur
sert við seyð
ndurin var ringur,
Dímun mundi vera
upp á tingi, men so
buðu breðurnir Janus og Serin úr
boðin fleiri ár
PP
op