týsdagur 8. oktober 2002síða 4

6 Nr. 192 - 8. oktober 2002 Nr. 192 - 8. oktober 2002 7 Í sambandi við 45 ára stovningardagin hjá Tórshavnar Frosk- mannafelag, skipaðu tey fyri morgunmati millum klokkan 10 og 12 leygarmorgunin á flesini við Hoyvíks- hólm STOVNINGARDAGUR Orð: Solby A. Eliasen Myndir: Jens Kr. Vang Heri Andreassen, formaður í Froskmannafelagnum sig- ur, at tey møttust í Hoyvík klokkan tíggju og vórðu síðani førd út á flesina í nýggja bátinum hjá fel- agnum. – Tað vóru heilt nógv fólk – eina løtu mundu tað vera eini 25 ella meira í senn á flesini, sigur Heri. Morgunmaturin var sum sagt frá 10 til 12, og tá tað var liðugt, lupu tey, sum eftir vóru á bláman. Bæði menn sum kvinnur. Tey ruku síðani eitt fitt petti, áðrenn tey vórðu tikin upp og førd inn á land. Orsøkin til at Frosk- mannafelagið valdi henda øðrvísi háttin at gera vart við teirra stovningardag, er, at tey ynskja at gera felagið meiri sjónligt. Heri Andreassen sigur, at sum í øllum áhugafeløgum, so hevur eisini Frosk- mannafelagið sínar upp og niðurtúrar. – Vit vilja hava meiri lív í felagið, og tað hevur víst seg, at tað gongur væl fyri tíðina, so tað er sera huga- ligt. Seinni um kvøldið varð skipað fyri veitslu. Tað sum var so serligt við veitsluni, var, at tveir limir, sum vóru við til at stovna felagið av fyrstan tíð, vóru við. Teir eru Heri Mørkøre og Karl Johan Fossá. Hesir báðir og Knúd Bjørk vórðu gjørdir til heiðurslimir. Á veitsluni fingu teir so hand- að hvør sína klokku úr før- oyskum gróti við búmerk- inum hjá felagnum í. Hesa heiðursgávuna vóru teir sum vera man sera fegnir um, og kanska var tað serliga stuttligt hjá Hera Mørkøre, tí hann hevur teknað búmerki hjá Tórs- havnar Froskmannafelag. Knúd Bjørk er framvegis virkin í felagnum eftir 40 ár sum limur. Tað mundu vera um fimti fólk til veitsluna, sum var hildin í felagshølunum í Tórsgøtu. Heri sigur, at tá hugsað verður um, at felag- ið hevur 140 skrásettar lim- ir, so kann tað metast ikki at vera nógv, men tað var eisini so nógv annað á skránni leygarkvøldið, so tað kann hava verið orsøkin til tað. Á eykaaðalfundi hjá Føroya Arbeiðara- felag leygardagin bleiv einmælt sam- tykt at stovnseta ein nýggjan eftirlønar- grunn EFTIRLØN Solby A. Eliasen Allir limir, sum vóru á eykaaðalfundi leygardagin tóku undir við at seta ein nýggjan eftirlønargrunn á stovn. Samtykt varð at seta 25 milliónir sum stovnsfæ. Ingeborg Winther, formað- ur í Føroya Arbeiðarafelag sigur, at tað bert manglar Tryggingareftirlitinum at góðkenna tað. Tað, at ein nýggjur eftir- lønargrunnur er stovnsettur, merkir, at allir limir felags- ins hava rætt til eftirløn úr grunninum, tá tey eru farin upp um 60 ára aldur. Men Ingeborg vísir á, at tað tekur langa tíð at byggja ein tílíkan grunn upp. – Tað tekur eitt heilt ætt- arlið at byggja ein eftirløn- argrunn upp, so tað sigur seg sjálvt, at tað verður ikki nógv til limirnar, sum í dag eru millum 40 og 50 ára aldur og uppeftir. Men hetta er so altíð ein byrjan, og tað kemur at verða betur fyri limirnar í framtíðini, sigur Ingeborg Winther. Hon sigur eisini, at hetta merkir ikki, at fólkapensj- ónin skal avtakast, tí tað kemur ikki at verða nóg mikið til limirnar bert við nýggja eftirlønargrunnin- um. Tað kemur at verða mun- ur á, hvat hvør limur fær kortini. Tað vil siga, at teir limir, sum hava eina inn- tøku á 200.000 til 250.000 og uppeftir fara at fáa væl meiri í eftirløn enn tey lægri løntu. Ingeborg sigur, at soleiðis vil tað altíð verða. – Sjálvandi er tað harmi- ligt, men tað er so, og við hesum nýggja grunninum royna vit at geva okkara limum betri sømdir, tá tey eru farin um eftirlønar- aldur, sigur Ingeborg, sum heldur at tað einasta rætta er eitt nú Samhaldsfasti eftirlønargrunnurin. – Um hann var fyri øll, ja, so var ongin munur, sigur formaðurin í Føroya Arbeiðarafelag. Hesin eftirlønargrunnur- in varð stovnsettur, tí limir felagsins síggja ongan ann- an útveg. – Um vit ikki gera okkurt tílíkt sjálvi, so fáa vit bara okkurt smoygt niður um høvdið av politikarunum. Og tað vilja vit ikki hava, sigur Ingeborg Winther at enda. Morgunmatur á flesini Eykaaðalfundur hjá Føroya Arbeiðarafelag: Nýggjur eftirlønargrunnur stovnsettur Nýggjur eftirlønargrunnur varð stovnsettur á eykaaðalfundi hjá Føroya Arbeiðarafelag leygardagin Mynd: Jens Kr. Vang Tá tað vóru mest fólk í senn á flesini, mundu tey vera um eini 25 Fólkini vórðu førd út á flesina við Hoyvíkshólmin í nýggja bátinum hjá Tórshavnar Froskmannafelag Leiklistarligt topavrik í Ginu søgum á Meiarínum UMMÆLI Heri á Rógvi Kusa, Vagina, klovin, kunta, sprellið eru bert nøkur av teimum nøvnum, sum stóra miðpunktið í sjónleikinum Ginu søgur hevur. Sigur tú tey nóg ofta, hevur tú eisini fingið tað mesta av leikinum við, men langt frá alt. Vagina mono- logues skuldi annars verið rættiliga greitt. Hetta var leikurin, sum fram- provekerandi hevur fingið miðlar og onnur at hugsa um og taka upp eitt av teim- um sokallaðu tabuunum. Marknaðarføringin var í øllum ógvuliga greið. Ógvusligt, men við einum ávísum broddi, varð gjørt greitt, at nú skuldi tabuið fellast á Meiarínum. Stór orð, sum krevja at okkurt býr aftanfyri. Kvinnuliga kynsgøgni verður ikki nógv umtala. Ikki sum mannligi starvs- felagin. Òteljandi filmar, leikir, skemtisøgur og ikki minst sangir plasera mann- liga gøgni á fremsta røð í teirri vesturlendsku men- tanini, har alt meira ella minni er loyvt. Við fleiri sjónvarpsrásum kanst tú lættliga sita eitt heilt kvøld og ikki hoyra um annað enn mest viðurkenda libidoina. Ein hálvfems minuttir leik- ur við honum sum evni hevði neyvan verið nakað tabuhóttandi. Satt at siga kenni eg ikki ein einasta sang um ginuna, ongar sjónvarpslýsingar við paralellum. Tað er ikki tað, ið tú hoyrir mest til. Spurn- ingurin er so: Er saknar á tí? Ringt at siga, hví eg end- aði sum áskoðari, men nú eg eri við fatið, so lat meg bara hyggja at. Ein og hvør góður leikur skal eg geva tær ein lær- dóm. Einki betri er enn at læra nakað um seg sjálvan. Leikurin er í sínari stóru heild sera einfaldur. Tríggir kvinnuligir leikarar sita á pallinum – meira ella minni eggjandi klæddar – og siga frá søgum. Søgur sagdar av kvinnum fyri kvinnur. Tón- leikur, pallur og annað spæla aðru violin til frá- søgnina og vaginuna. Frásøgnirnar eru fyri tað nógva skemtiligar, og bert fyri hesa orsøkina kann leikurin vera verdur at síggja. Við skemtinum verður latið upp fyri, at áskoðarin kann mótttaka tey mongu boðini frá kvinnuligu frásagnunum. Farið heldur at lurta eftir teimum heldur enn at lesa um tær her, tí tað er nógv betri fortalt. Kristina Hansen vísti framúr gott spæl sum tann meiri vitandi, og virkar óvanliga væl uppløgd í leikinum. Birita Mohr og Gunnvá Zachariasen eru saman við Kristinu ein væl- smurd spælimaskina. Við einum eygnakasti, ið ikki at fara skeivur av, eru tær skemtiligar, fúlar, álvars- samar, stønnandi og inni- ligar í hálvfems minuttir. Leiklistarligt topavrik. Dimensiónirnar eru kortini eitt sindur ov kendar. Birita Mohr er tann eldra, Gunnvá Zachariasen tann unga. Næstu ferð kunnu teir kanska bróta heilt ígjøgn- um á pallinum. Hesin amerikanski mor- alurin um tann æviga vak- urleikan er forkastiligur. Tey lítlu moraliserandi pett- ini vísa týðuliga hvørjum landi leikurin er úr. Hóast evnið og kanska eru land- mám í frælsisgerðingini, er poetisku niðurløgini ikki at duga at steðga, meðan leik- urin enn er góður. Leikaraavrikini eru fram- úr. Tær tríggir vinda burtur- úr leikinum og ivalyest eis- ini sær sjálvari. Pallseting- in, umseting, leikstjórn v.m. alt í betra endanum. Frásøgnin er berandi elem- entið, og vit mugu takka fyri teirra dirvi. Fer tú til leikin, lat so for- dómarnar vera eftir við hús, og tak tín trúgvasta felaga við. Hetta er ikki fyri øll, men fyri nógv kann hetta vera alt. Hvør hevur sína søgu. Tabu? Salurin leygarkvøldið var væl fyltur. Hóast tey flestu mestur vóru innboðin, segði hetta eitt sindur um tann áhuga, evnið og leik- urin njóta gott av. Har sótu vit so øll somul. Láturin var so hjartaligur í løtum og samhugurin líka so, tá tað var neyðugt. Vit sótu øll og lýddu á – her var einki undarligt. Leikurin er stuttligur, øðrvísi og dám- ligur hjá nógvum. Í leikskránni stendur at lesa um tabu. Hetta er nak- að forboðið nakað, sum vit seinni hava latið í ein enn sterkari ham. Fult hús á Meiarínum. Er tað so tabu? Endaliga styrkismetingin má liggur hjá hvørjum ein- stakum, tí tað er ymiskt, hvat søgurnar siga. Fúlarheitir Saman vóru tær tríggjar ein ógvuliga væl smurd spælimaskina. Hóast premierunervarnir sótu uttan á klæðunum var spælið lætt og inniligt. Dirvið eiga tær so sanniliga. Mynd: Álvur Haraldsen Kristina Hansen Mynd: Álvur Haraldsen Gunnvá Zachariasen Mynd: Álvur Haraldsen Birita Mohr Mynd: Álvur Haraldsen C M Y K 7 6