týsdagur 3. januar 1984síða 6

| i < tíðindablaðið Utgevari; p/f sosialurin tíðindablaðið Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Árið byrjar við kreppustødu — Duga vit nóg væl at selja fiskin? SUNNUDAGIN fóru vit inn í eitt nýtt ár — 1984 — sum hevur verið ikki sért mytukent, sidan fram- tidarskaldsøgan hjå George Orwell kom ut fyri stivliga triati árum síðani. SCSIALURIN skal tí á hesum stað ynskja. øllum landsmonnum eitt gott og eydnurík n'gejár, samstundis sum vit takka lesarum, lýsarum og øðrum við- skiftafólki fyri trúfesti í 1983. UTLITINI við ársskiftið eru ikki av 'simum bestu. Høvudsætrin i samfelagi okkara — fiskivinnan — Eggur meir aog minni lamin. Allur tann pryoiligi trolaraflotin liggur bundin við bryggju, og ósemjan, sum tók seg upp á flakavirkj- unum, tá FA setti flakakvinnunum forboð ímóti at brúka merkini, er heldur ikki loyst. hvat landsstýrið hevur í umbúnað at gera er Føroya fólki ókunnugt. Men stødan er so hættislig, at Føroya Javnaðarflokkur, ið altíð hevur verið ein samvitskufullur ábyrgdarflokkur, hevur heitt á legtingsformannin um at kalla tingið saman at viðgera kreppustøduna. Eisini ljóðar, at aðrir flokkar taka undir við Javn- aðarflokkinum, men um løgtings- formaðurin fór at ganga áheitan Javnaðarfloksins á mø var ikki kunnugt seinrapartin ígjár. FYRI stuttum var eitt fiskivinnu- ting hildið í Norðurlandahúsinum. Har varð stødan gjørd upp. Vist varð á, at fiskastovnanir eru ov nógv troyttir, at fiskurin er í ov vánaligum standi, tá hann kemur fram til keyparan, at prísirnir tískil — úr »flakakvinnan« í Lor- er støðugt lækkandi osfr. SANNROYND omaná sannroynd. Ein veruleiki fyri og annar eftir. Og alt endar við ótalligum niður- støðum, har allir ábyrgdarmenn- og kvinnur siga, at nú má okkurt gerast. Okkurt er so hent til bata. Eitt nú eru øki friðað fyri veiðu fyri at bjarga gytingarstovnunum. VÓRU vit føroyingar pessimistar, so høvdu vit uttan iva longu havt pakkað saman. Men vit eru tían- betur bjartskygdir og vilja á ongan hátt lúta. NÚ — vit eru komnir inn í eitt nýtt ár — má spurningurin tí vera, hvussu vit sum frægast kunnu bóta um støduna. Okkara metan er — sum mangan áður sagt frá her í blaðnum — at ein tann týdn- ingarmesti tátturin — nevniliga sølan av okkara fiskavørum, í alt ov stóran mun liggur á láni. TAÐ er helst ikki ov nógv sagt, at tey selufólk vit eiga í Føroyum i dag — kunnu teljast á einari hond. Hetta eru tey fólk, sum skulu leita út í stóru verð fyri at greiða keyp- arunum frá, at tað er eitt land, sum eitur Føroyar, og at tað liggur í At- lantshavi, har fiskur ikki trýtur, og har reinleiki og frískleiki eyð- kennir umhvørvi. VIT fara hervið at seta spurningin fram: Er ein av høvudsorsøkunum til teir trupulleikar, sum okkara fiskivinna hevur at dragast við orsakað av lækkandi fiskaprís- inum, ikki tann oftani ov lítið professionella og ringa søluarbeidi, sum verður gjørt!!! ik farin at spøkia aftur 4 På . På hevur tú verið runt á hverjum virki og spurt hverja flakakonu? Kanska hevði flaka- kvinnan ikki torað at sagt, at hon hataði merkini við teg, tí hon veit, hverjum parti tú ert í, og tað er akkurát tað sama sum er hent, flakakvinnurnar (eisini eg sjálv) tora ikki at vera erligar, tí pressið er so stórt og arbeiðsgev- ararnir látast at vera so sterkir og kunnu gera tað sum teir hava hug til. Í einum lesarbrævi i sama blaði rósar ein »Flakakvinna« Dagblaðið upp til skýggja, tí tað tók viðmerkingar upp frá sjálvari arbeiðarafjeldini. Nógv skal man hoyra, er Gudrun Christiansen i Vági arbeidarafjøldin? So Nr. 1 — 3. januar 1984 kallar Flakakvinnan tað fyri »einarædisligu svad- urnar frå vælløntum fak- felagsbossum«, sum hini blødini skrivadu. Ålvaratos, »Flaka- kvinnan« i Dagblaðnum hevur litid forstadid av ti heila, ti tad einasta Dag- bladid hevur gjørt er at venda målid å høvdid; tad sum alt málið handlar um hevur Dagblaðið ikki nevnt eitt orð um, tað einasta sum Dagblaðið hevur gjørt er at royna at fáa politikk burtur úr mál- inum. Eg trúgvi at henda so- kallaða »Flakakvinna« man vera tann sama sum »Flakakvinna i Lorvik« å sinni — og Oli Breckmann veit lítið um flakaarbeiði. Eingin annar enn hann finnur heldur uppá at skriva einaræðisligar svadur og vællentir fak- felagsbossar. Tá tú veist so gott beskeð, hvussu nógv tjena formennirnir í fakfeløgunum? Svara, tað kanst tú ikki, men teir fáa eina lítla samsýning í for- hold til eitt mangan ótespiligt arbeiði. Hvat Ingeborg og Johannes í FA fáa veit eg ikki, men tey arbeiða frá morgni til myrkust, tí telefonin ringir til seint á nátt, tað havi eg sjálv upplivað, so tímalenin er lítil. Dagblaðið hevur klárað at sáa split í arbeiðsfólkið tað hava tit so uppnátt við tykkara einsporaðu skriv ing um merkini. P. J. (flakakvinna) BRIKSL Ein sum fylgir væl vid, hvat tey føroysku blødini skriva um, leggur beinan- vegin merki til brævteig- in, og eru tað nógv lesara- brev, sum ikki skuldi staðið í. Øll munnu vera á einum máli um. at tey ikki skuldu staðið í blaðnum, ikki uttan at navn verður undir, men vit eru so lítið oyggjaland og ólík menn- iskjur. Tað man verða her í feilurin í er. Dagblaðið hevur havt ein fastan tátt: at spilt Javnaðarafjeldini út, ja, bæði við einum og ødrum, tað veri seg politisk og privat. Onkur verður lætin úr klæðunum sum tå Hitler ráddi fyri borgum í Týsklandi yvir jødunum — tað er einki mark fyri. So kann ein spyrja seg sjálvan, hvat bagir hesum blaði við hesi skriving ímóti »ikki-hugsandi« Fólkafloksfólki? Vilja teir leggja alt fólkið undir seg sum býr á hesum klettum og skipa seg sum ein politistat. Tað sær ikki mætari út. Vit demokratar bakkað ikki so. Vit hava eisin sterkar húðir (orð eftir Ol: Breckmann). Vit svar : aftur, um skriving verður ella álop verður framt ímóti okkum, men sjálv andi, tað tola teir ikki, og noyðast fólkafloksmenr at koma við brikslið, ti teir ikki vita ella have framt eina gerð á tingi - ella er briksl og politikkur tað sama hjá teimum? qw Tjóðveldismenn og og danskur studningur Javnaðarflokkurin fekk SU at galda fyri foroyingar eisini, so- leiðis at born hjá vanligum fólki eisini fekk moguleika at læra víðari Fyrr í heyst hoyrdist í út- varpinum ein lýsing frá Vágs Likningarnevnd. Har vard sagt, at tey skulabørn, sum ynsktu studning frå SU, Statens Uddannelsesstøtte, skuldu venda sær til Vågs Likningarnevnd og har fåa eitt blad at fylla ut. Men fyri at vågbingar og Føroya fólk annars, ikki skal fåa ta fatan, at tad er Tjóðveldis- flokkurin, ið sum so eigur æruna av hesum verki, og hevur skapt møguleika hjá okkara ungu í útbúgv- ing, fari eg at loyva mær at koma við hesi viðmerk- ing: Tað er Javnaðarflokk- urin, við P.M. Dam, sála, á odda, sum framdi hetta sita ongir frægari enn sjálvur tjóðveldisins »super stars, Jákup Olsen, danskt lentur skúlastjóri, og formaðurin Dánjal Bjarkhamar, er eisini tjóðveldismaður. Eg haldi ikki, at tað skal eydnast hesum monnum at fáa tað at síggja út sum um, at tað er teirra flokk- ur, ið er komin við hesum her og sum ætlanin helst var at vinna nakrar at- kveður uppá. Fara vit vágbingar at kanna eftir, hvussu nógvir tjóðveldislærarar eru við Vágs skúla, so eru teir ikki heilt fáir. Og so ganga teir og geyla um loysing, kvetting og fullveldi. Nú mundi eg gloymt læraran inni í Leiti, Hergeir Niel- um, hvussu ómoralskt tað er av teimum at fá: helvtina av læraralønin ur danska statskassanum Nei,tå er alt i lagid! Og hetta er eisini galdand fyri tjóðveldislæknar -sjúkrasystrar, -verkfreð ingar, tjóðveldisprestar 0.s.fr. Sum sagt var tad Javn aðarflokkurin, sum fekk hesa skipanina við studn ingi eisini at galda fyr Feroyar. Og grundin hjí Petur Mohr Dam var heil einfald hon: at fyrr var tal bara bern hjá teimun vælhavandi, sum høvdi råd at læra vidari ella få: sær eina hægri útbúgving Bernini hjá fiskimonnun og arbeiåsmonnum høvdi ongan møguleika! Hett