hósdagur 5. januar 1984síða 6

tíðindablaðið Utgevari; p/f sosialurin Postsmoga 76, 3800 Argir, telefon 11820 Fyritaksstjóri og blaðstjóri: Térfinn Smith (ábyrgd) Blaðfólk: Høgni Djurhuus. Dagny Joensen, Jóhann Mortensen og Jan Møller Lýsingar: Árni Joensen DAGBLAÐIÐ og blaðstjóri tess hava fingið rættuliga búkilsku av sonevnda merkja-málinum. Mikudagin spýr nann bæði gor og gall yvir javnaðar- menn, fakfeløg og fakfelagsformenn. Greinin er andstyggilig og vanvirð- andi. Hon átti tí at farið aftur vid borð- inum. Men við tað at hon ber ósann- ind — sum Dagblaðnum vant — er neyðugt at seta tingini upp á pláss. Hon avdúkar einki um javnaðarmenn, javnaðarflokk ella javnadarpolitikk, men einaferð afturat mannahatsku muruna í blaðstjóra Dagblaðsins. EINAFERÐ enn ber Dagblaðið ta lygu- søgu, at ein ávísur javnaðartingmaður lokkaði FA-formannin út í merkja- málið, og at hesin var arkitekturin aftan fyri ta yvirlýsing, ið Javnaðar- flokkurin sendi út undir åsemjuni. Men hetta er reingjan av veru- leikanum. Floksstjórn Javnaðarfloks- ins. ið er hægsti myndugleiki floksins milium landsfundirnar, gjørdi yvirlýs- ingine Og leggjast kann aftur at, at tað va; full semja um hana. OG TAÐ VAR íkki annað enn natúr- ligt. Frá ti at merkjamálið tók seg upp. tók Javnaðarflokkurin undir við Føroya Arbeiðarafelag í stríðnum at slev på av við skráseting av einstøkum pers: num. Umboð fyri Javnaðar- flok...n hava ferð eftir ferð — m.a. á løs ugi — sett spurnartekin vid, um tað . heila tikið er lågligt at skráseta før: ið edv-tólum, so leingi eingin Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 Í fullari semju edv-eftirlitslóggáva er. Og hon finst sum kunnugt ikki, tí borgarliga lands- stýrissamgongan súltar lógar- uppskotið, til allar edv-ætlaninar eru framdar. M.a. í samband við ætlaða samtíðarskattin. HINVEGIN er Javnaðarflokkurin eisini samdur vid Føroya Arbeiðarafelag í, at eitt góðskueftirlit eigur at vera. Tad kann einaferð afturat slåast fast, at FA alla tíðina hevur verið sinnað fyri at samráðast um eftirlit í samband við góðskuna, men hetta eftirlit skal ikki gerast á ein slíkan hátt, at tað leggur ómenniskjaligt trýst á einstøku flaka- kvinnuna. Men hesi ynskini hjá FA hava arbeiðsgevararnir sópað av borðinum! TAÐ VAR ikki Føroya Arbeidarafelag, sum legði virkini still. Harafturímóti sýtti felagið hjá flakavirkjunum — Rá- fiskakeyparafelagið og seinri Arbeiðs- gevarafelagið — limum sínum at keypa fisk. Eisini á teimum flakavirkj- unum, sum arbeiðararnir sjålvir í stórri og minni mun sjálvir eiga! HETTA fordømdi eisini ein samd floksstjórn, har allir tinglimirnir og umboð fyri øll javnadarfeløgini hava sæti. Í Javnaðarflokkinum er tað ikki so, at ein, tveir ella tríggir persónar taka støðu floksins vegna. Men hetta kann ein maður sum Óli Breckmann við einaræðislyndi og kærleika til einaræðisharrar sjálvsagt ikki fata. Eingin duraverður í Føroya Javnaðarflokki Rættleiðing til Jóannes Dalsgaard, logtingsmann o.a. Aðindabaðð S0Sjalurin 'Skil kom ikki á samfelag- Í aftursvari í okkara blaði, 29/12-83, málber Jóannes seg sum hann hevur heimild til at avgera, hver limur eigur at verða í flokki okkara, ella um pláss er fyri Hera Mortensen í Javnaðar- flokkinum? Onkur annar hevur í blaðnum áður sagt seg til reiðar at strika Dánjal av Rana sum lim í Javnaðar- hoxkinum? Eg ætli ikki at blanda meg í tjak tykkara í bý- ráðrum á Tvøroyri ela mm Ráfiskakeypara- … 0 og FA, men bert ger= vart við, at eingin einstakur persónur ella lim>r i Føroya Javnaðar- fokki hevur vald til at strika nakran lím í flokk- inum ella avgera, hver hoyrir heima í Feroya Javnaðarflokki! Slík avgerð kann eftir míni hugsan bert takast av landsfundi Javnaðar- floksins. Eg vil ávara tykkum, sum halda, at tit eiga Javnaðarflokkin; valla nakar landsfundur Javnaðarfloksins fer at taka undir við nekrum slíkum. Eg vil tí heita á javn- aðarfólk um at tjakast á eðrum grundarlagi, sum tit hava heimild at tjakast á! Vit javnaðarfólk eru sjálvhugsandi individ, men við ávísum felags grundsjónarmiðum sam- felagsliga. Vit skulu sjálv- andi verja okkara felags grundsjónarmið, men í Javnaðarflokkinum er høgt til loft og vítt til veggja. Vit hava loyvi at vera ósamd, og vit hava eisini loyvi at gera mistøk, (hann ið ongantíð mistek- ur seg, ger ikki nógv). Vit hava ein breiðan og frían flokk við dygdar- góðum grundsjónar- miðum, og javnaðarfólk virka á ellum stigum í fer- oyska samfelagnum ídag, tí verða summir limir okkara meira útsettir í verki teirra enn aðrir, og sera varin skal ein vera, áðrenn nekur avgerð skal verða tikin um at seta nakran uttanfyri. Og hartil hevur — tí betur — eingin einstaklingur vald — heldur ikki Jóannes ella nakar stakur kommunu- politikari á Tveroyri. Vegna nakrar limir í Javnaðarflokkinum. Vinarliga Birgir Mohr Nr. 2 — 5. januar 1984 id fyrrenn arbeidararørsl- an fekk høvdid fyri seg Åsannast må, at einki skil kom å i samfeløgunum kring okkum, fyrr enn arbeidararørsl- an fekk fótin fyri seg, og her er held- ur einki undantak i okkara samfelag. Eisini må sigast, at einki skil er å, har ikki er loyvt at skipa fri fakfeløg. Ti megu hesi rætt- indi virdast, og verjast. Í væl útbygdum samfelag koma at vera nógvir arbeiðistættir. Sam- stundis kemur fjøld av fólki at starvast í almenn- ari vinnu, eins og privata vinnan kemur at hava væl av fólki, ið gerst mánaðar- lent. Mong fáa sær út- búgving fyri at fáa ein al- mennan sess tí hesin tykist mangan tryggur, og hartil flógvur — eingin ringur deymur, og ein verður ikki vátur og sár- hentur. Vit, sum búgva í hesum samfelag, fáa mangan at vita, at allir stættir verða óbeinleiðis lentir av tí sama framleiðslugrundar- lagi, sum er fiskurin. Harfyri er ikki sagt at ikki vit hava brúk fyri ollum stættum, og gott var, um vinnulívið var meiri fjølbroytt, tað er eyðsæð. Við ti í huga, at øll fólk i hesum samfelag verða óbeinleiðis lent av fiski- vinnuni, má ásannast, at býtið er ójavnt. Tey, ið strevast næst framleiðsl- uni, fáa so avgjert ikki stersta bitan. Av og á kann ein fáa fatan av, at fólk hava hug at finnast at arbeiðara- rersluni. Eisini onkur í tí trygga og flógva sess- inum. Vert er at minna á, at tað eru nær um allir stætt- ir, ið eru m unandi betri fyri enn tey, ið skulu vinna sítt dagliga breyð við timaløn. Verður hugsað um trygdina, so er tað soleiðis at tímalenta fólkið hevur lítla, ella nær við onga trygd. Meðan hini í fasta starvinum hava nógvar fyrimunir. Nógv av vinnulívi okkara er knítt at fiski- veiðini. Hetta ger, at arbeiðið kemur at vera heldur ósteðugt. Stundum verður arbeiðsfólkið noytt at arbeiða ovurhonds langar dagar fyri at bjarga ráveruni, so henda ikki fer fyri skeytið. Aðrar tíðir verður fólkið sent heim, tí einki er fyri hendurnar, eingin fiskur. Hetta má so vera, verð- ur sagt, og rætt er tað, hetta má so vera. Men tað er soleiðis, at einans tey, ið beinleiðis eru knýtt at fiskivinnuni líða undir hesum? Aðrir stættir verða ongantíð órógvaðir, um tað eru langar uppi- løgur, ella fiskaloyvi. Har- afturat er vert at nevna, at hjá flestu fólkum í festum starvi hækkar lønin eftir áratalinum. Hesir megu- leikar eru ógvuliga fjarir hjá arbeiðsfólki! Tímalenta fólkið kann sendast heim frá degi til annan, meðan hini hava upp til hálvt ár uppsagn- artíð. So ásannast má, at munurin er rættuliga gref- ligur. Haldast má, at arbeiðs- fólkið í Feroyum ikki hevur verið óheviskt í politisk viðmerk- ing sínum krevum í mun til aðrar stættir, og hvenn skulu hesi javnbera seg við annars? Dagligu kunngerðirnar í útvarpinum, um nær hesi ymisku skulu meta til ar- beiðis, minna um, at her er talan um serlig viður- skifti, sum sýna eina stóra lagaligheit, sum má virð- ast av øllum. Ásannast má eisini, at aðrir stættir hava gingið undan, við at fingið um- steðurnar hjá sær sjalvum upp á eitt munandi hægri steði, enn hjá vanliga tímalenta fólkinum. At so arbeiðsfólkið roynir at hála seg upp ímóti hesum, er væl einki legi í, tí ell hava sama tervin. Um so er, at onkur metir arbeiðararersluna at vera fígginda av samfelagnum, so megu hesi sigast at vera á skeivari leið. Og um tað eydnast at fáa niður- brotið, ella spjatt arbeið- ararersluna, soleiðis at hon missir sína ávirkan. Ja, so gongur neyvan drúgv tíð, til okkurt, sum verri er, fær fótin fyri seg. Tí, okkurt meiri vítt- gangandi kemur náttúr- liga aftur í staðin. Spurn- ingurin verður, hver ið tá fær verið lagaligur, ella viðskipiligur. Arbeiðararerslan er hon, sum skapar tryggastu við- urskifti í samfelagnum. Tað vil siga so leingi sum demokratiið ræður. Jergen Thomsen Samankalla Tingið áðrenn fólkatingsvalið ! Feroya Framburðs- og Fiskivinnuflokkur skal við hesum boða frá, at flokk- urin tekur undir við krav- inum um at kalla tingið saman, at viðgera tað álvarsomu kreppu, okkara fiskivinna og harvið alt okkara samfelag er komið í, nú fiskaprísirnir eru vorðnir so lágir, at tað ikki longur lenar seg at loysa fiskiskipini frá landi. Flokkurin hevur tað álit á tingformanninum, at hann prioriterar okkara fiskiskipaflota hægri enn fólkatingsvalið, soleiðis at skilja, at hann saman- kallar tingið at viðgera støduna og finna eina loysn, áðrenn farið verður at reika landið runt at agitera til eitt fólkatings- val í úrtíð. Men er tað so, at ting- formaðurin setir fólka- tingsvalið hægri enn fer- oyska fiskiskipaflotan, fiskimenn og arbeiðsfólk, og tí fer at reika landið runt at agitera heldur enn at loysa átroðkandi før- oyskar trupulleikar, so fer Feroya Framburðs- og Fiskivinnuflokkur við hesum at krevja tingið samankalla helst íkki seinni enn týsdagin 3. januar at finna eina loysn. Tingformaðurin verður mintur á, at í og við at hver dagur skipini ikki hava ráð at loysa, kostar einar 4 milliónir krónir, er tað, at bíða við at innkalla tingið til eftir fólkatings- valið ikki bara dýrt fyri samfelagið, men eisini ein vanvirðing av ellum teimum sum eru rakt av veiðusteðginum. Tórshavn, 1. januar 1984 Feroya Framburðs- og Fiskivinnuflokk