leygardagur 21. januar 1984síða 12

Kavarudding á landsvegunum: Frá kl. fimm á morgni - til kl. niggju á kveldi „Tað er ikki koyrandi eftir Funnings og Gjáar- vegnum í løtuni«. Hesi orð eru ofta at hoyra í Ut- vaprinum, tá Landsverk- frødingsstovnurin lysir koyrilikindini um morg- unin Tað kann tó vera torført fyri vanlig félk at skilja umsteðurnar, um ongantíð hevur verið ferð- ast norður tann vegin. Tá eitt blaðfólk ringir til Landsverkfreðingsstovnin og steðfólk. har, sum hevur við landsvegirnar at gera, byrjar viðkomandi at remsa upp ell staðar- nevn o.s.fr., og tað kann verða torfert rættuliga at seta seg inn í viðurskiftini Ein dagin segði steðleið- arin: >Far norður til Eiðis við eftirlitsmannin so skilir tú tað betur« Hittast við brúnna S sagt so gjørt mbod jú S SÉ seg g 3 t Vesturdal S r Eiði. Vit 1 SI it st vid ð Streymir g orå frá Ovri. Norð nal ha Á r Í i! sair S r ekið ið Knú Ves rda 1S1tur Knút Vesturdal, eftirlitsmaður, hevur arbeitt í 25 ár á hesum vegastrekki. Í byrjanini við vegagreðini til Funn- ings og Gjógv, men tá hesin vegur varð liðugt bygdur, skuldi eftirlit verða, og tað bleiv uppgávan hjá honum, at rekjta hetta arbeiði, — bæði vetur og summar. Síðan apríl 1964 hevur Knút Vesturdal rekt arbeiðið í samstarv við Landsverkfreðingsstovn- in. Vetrarhálvan kann ofta verða meðsom, tí um veðurlagið er vánaligt og nógvur kavi er, so skal far- ast til arbeiði klokkan fimm á morgni. Tá gongur ferðin få Eiði til Oyra- bakka, at kanna um- steðurnar fyri kava, hálku, vindmegi 0.s.fr. Klokkan seks fyrsta fråsøgnin um koyri- skal SKai likindini uppgevast stødleidarin hjá L rkfreðingsstovninun níggjuellivu, Klokkan trý og ðan Ki tyrrapart hmm seinnapartin og um vaveður er, eisini nigg)u í kveldi, umlei( imar í samdegrinum eftirlits Uppgávan hjá manninum er eisini, at samskipa kavaruddingina rådføring við mann- ingina, og skipan av kava- ruddingini Henda dagin hittu vit Soleiðis sou kavaplogvirnar ut i 1965. Eingin livd var tå móti kava og vindi. Kortini sótu arbeiðsmenninir i hesum maskinum i nogvar timar, um kavin skuldi bein- ast burtur. Tad er Janus Øster, sum er avmyndadur i bulldozarnum Leygardagur 21. januar 1984 Ord og mynd Dagny Joensen Å Eidisvegnum er stedgur, medan Knut Vesturdal og Petur Kruuse samrådast um, hvar farast skal at rudda kava Bilurin er nyliga komin til Føroya og er fyrsti av sinum slag eina maskinu sum ruddadi framvið Ovrafjardarvegn um. Hetta vegastrekki er ógvuliga smalt, — bert er pláss fyri einum bili. Her koyrir skúlabussurin við nógvum bernum til skúlan á Oyrabakka, og tí er tað umráðandi, at júst hesin vegur verður ruddaður so gott sum gjerligt, áðrenn farið verður í skúla. Vegurin til Funnings og Gjógv verður tí fyrst kannaður, tá Oyrar- fjarðarvegurin er koyr- andi eftir. Tað er orsekin til, at lýs- ingin í Utvarpinum er orðað soleiðis, at »ikki er koyrandi í løtuni«. Tað er greitt, at tá ein hevur koyrt og arbeitt á landsvegunum í so mong ár, so eru nógvar hend- ingar farnar fram, og ikki er tað altíð vandaleyst, tá kavi og vindur er Meðan vit koyra norður- eftir, sigur Knút Vestur- dal frá ymsum hendingum hann hevur verið fyri, á plássum vit koyra fram- við. Kundi hend vanlukka Um kavaódnina herfyri sum kom so bráddliga, og tá hann um midnátt fekk boð um at fara at leita eftir einum bili, sum ikki var framkomin. Tað vóru nakrir ungir menn, sum vóru farnir við bili eftir Oyrafjarðarleiðini. Knút og ein annar maður fóru at leita, men tá teir komu til brúnna við Streymin hevdu teir framvegis ongan bil funnið. Teir vistu ikki um bilurin var farin leiðina til Havnar, ella hinvegin til Víkar. Tá nógv og ii, at ikki sást var klokkan so framum bilin Teir at fara inn í hús í Langa sandi at tveir til tað lýsti aftur. Síðan i eftir Víka- vegnum, og har funnu teir bilin x samdust sidan um sova timar foru teir Her kundi verid hend ein vanlukka, tí vit sóu als ikki bilin, sum var full- komiliga undirkavaður. Bert tí ein teirra hevði leitað sær út at kasta sær á Vatninum, vóru vit varir við teir, sigur Knút Um maðurin ikki stóð har, so hevði kavaplógvin tikið bilin allan sun var! hann Henda ferðin vardi í 18 tímar, frá tí leitingar- menninir fóru úr Eiði, til teir vóru heima aftur. Knút sigur frá, hvussu tað var fyrr í tíðini, tá teir ruddaðu kava við bulldoz- ara, sum hevði larvafetur. Tá gekk ógvuliga spaku- liga fram, men ikki bert Á Shell-steðini við Streymin hittast eftirlitsmenninir at tosa um steðuna norðanfyri og sunnanfyri Eysturoyartunnilin. Her Knút Vesturdal og Jón Poulsen ;