leygardagur 21. januar 1984síða 13

Leygardagur 21. januar 1984 tað, hesar maskinur hevdu einki hús. Tað vil siga, at maðurin sat í maskinuni uttan hita ella nakran hátt í skýli, í ollum veðri Bulldozarin omanav Einaferð á vetri 1966 vóru teir soleiðis farnir eftir Funnings og Gjáar- vegnum, at rudda kava frammanfyri einum bussi og tveimum bilum. Men til alla ólukku fór bulldozarin útav við Eiðisskarð. — Eingin meguleiki var fyri at fáa maskinuna upp aftur, og tí var boð sent eftir aðrari maskinu, sum skuldi koma yvirum við Sundsferjuni, ið tá sigldi. lllveður gjerdist tó, so ferjan kom ikki yvirum. Tá var einki annað at gera enn at fara til gongu til Funnings, ringja til Gjáar og biða ein bil koma so langt sum gjerligt, so fólkið í bussinum og bilin- um kundi sleppa heim. Í bussinum var ein eldri maður, sum júst var komim av Landssjúkrahs- inum. Hann var ógvuliga ússaligur Bilurin úr Gjógv kom fram, og vit noyddust at bera sjúka mannin, eg haldi umleið 1 km. Jú, tað gekst okkum fólkið til húsa væl í hond, og alt slapp hein gongu til Eiðis, so tann arbeiðsdagurin var eisini Vi u imstød Irnar nu og ta, um amb- ð oa udda Ka við, nú } sita turrstøddir og teieton rad burturvid, at kann sýnast heilt hugsa um í dag, at menn hava sitið í maskinum, uttan hús og Myndin er tikin á Funningsvegnum, har William McKay, roynir at fáa kavan burtur- beindan hita, í øllum veðri og uttan samband við umheimin. — Eg veit ikki, sigur Knút Vesturdal. Tá tú ikki veit um annað — so heldur tú, at tað bara eigur at vera soleiðis. Serliga ringt var tað fyri eyguni, tí tú skuldi vera varin, at ikki maskinan fór útav. Hetta arbeiðið er sum heild, ógvuliga meðsamt fyri eyguni, men tá vit sótu í opnum maskinum var tað serliga torført. Nær fer at regna? Vit koma aftur til nú- tíðina, tá steðleiðarin hjá Landsverkfreðingsstovn- inum kallar yvir telefon. Klokkan er ellivu, og hann skal hava boð um koyrilík- indini. Vit hoyra samreðurnar millum ymsu plássini í Feroyum og ein teirra er helst troyttur av kava- ruddingini, tí hann spyr steðleiðarin, hvar regnið blívur av, sum hesin lovaði í gjár? Á Eiðisskarði har vit eru stødd er blikalogn og sólin sæg. Alt kring okkum er fonhvítur kavi, — bert bilsporið ber boð um, at menniskjuni hava verið her. Vit eru hálva leið niðan á Slættaratind og sam- stundis 400 metrar yvir sjóvarmálan, og tað er samstundis tann vegurin, sum liggur hægst Førovum Fad er so mangan,a t okkum, hva x i vit arbeiða her ter spyrja vit gera, tá Vit siga, rudda kava, mer tortert at skilja, ta x tad er tað regnar við brúnna vil Munurin stigum er tvey stig, i tað verða kann kavi á Eiðisskarði, tó at Streymin á hita og ti nogvul Í bulldozarnum hevdu teir onga telefon, hita ella verju móti kava, regni og vindi. Í dag hava teir beinleiðis samband við Landsverkstovnin og bil av besta slag. Enn er fartelefonin tó ikki komin til Eiðis tað regnar á Eiði. Aðra vandaferð sigur Knút Vesturdal frá, tá vit koma til Kobbin, omanfyri Funning Tað var í 1982, at eftir- litsmaðurin fór at kanna koyrilíkingini eftir Funn- ings og Gjáarvegnum. Nógvur vindur og regn var, og tá teir komu til omankoyringina á Funn- ingsvegnum vid Kol fevk bilurin omana In mans vóru »il g Knút varð Diiurin LOK leið UV SJUKUT Ferdin gongur vidari til Gjógv, og Knut Vesturdal biður meg leggja til merkis, hvussu stilt tað er, tá vit koma úr bilinum, Her hoyrist eingin maskin ella billarmur, bert okkurt fólk spakar í smelu gøtunum millum húsini. Vit fara inn í handilin hjá Sofus Debes, sum er 100 ára Umframt elligamla hvørvid so leggur ein til nerkis petroliumsroykin, gamal um- yvir um eyðkennur hetta staðið, og minnist sam stundis aftur 1 farnar tíðir, tå oljufýring, flisa løgd baðirúm, set- húsbygging í vavi tríggjar til fýra ferðir sterri enn lonirnar her Jú, tað er rættuliga sum at koma aftur í tíðina, og tú kennur friðarliga umhvervið sum nakað, ið hoyrir Henda myndin er tikin í 1967, fyrsta árið maskinurnar hevdu fingið hus. Vinstrumeðni sæst Knút Vesturdal Hans Egil Joensen og Poul Jóhannes Jacobsen, sum tá vóru í arbeiði gloymdum aldarmóti til Budingssuppu Síðan gongur leiðin aftur tann vegin, sum vit eru komin. Á vegnum til Eiðis er kavaplógvin nú komin, og mennirnir tosa um meguleikan at fáa ruddað kavan, so hann ikki gerst ov fastur, tí tá er ringt at koma aftur um aftur Uttanfyri eini sethús við smádrongur um fimm ára gamal og veipar Ljósáir, stendur ein Hann spyr um koyri- loyvi heimaftur Hevur verið og vitja om abba og fingið har Í sama andadrátti sigur hann, at tey fingu bud- ingssuppu omaná rad dåmdi honum væl Vit fara inn Shell- steðina við brúnna, at fáa ein kaffimunn og prát um tað, sum er farið fram á ferðini Góða útgerð Tá kemur ein starvsfelag hjá Knút er eftirlitsmaður oynni. Tað er Jón Poulsen á Skipanesi, og teir um steðuna sunnanfyri og Eysturoyar- Vesturdal, sum í Eystur tosa norðanfyri tunnilin Hóast ell amboð leiðis samband til Havnar Knút Vesturdal enn ikki fingið fartelefon Hetta hevur Jón Poulsen bein so hevur og er hann væl negdur við han Trupulleikin hj er 6 at eg oftani er yurtur heimanifr hålvt og heilt å stødini Í mun til fyrr Havn í tidini, s nogv irygg eru vit an, ti biiar og maskinur eru so nogv betri útgjerd enn áður, sigur Knút Vesturdal at enda