leygardagur 4. februar 1984síða 11
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Sov
Leygardagur 4. februar 1984
Viggo Dalsgaard skrivar:
Tá ið meginskúlin í Sandoynni varð
vígdur, helt Sámal Petersen, ið tá
var mentamálaráðharri reðu, og
greiddi frá teim fyrstu royndum, ið
menn vistu um, ið gjørdar høvdu
verið, at fáa skúla í lag, her á oynni.
— Sum Sámal Petersen segði, var
fyrsti maður, vit vita hetta royndi
Mikkjal Árabo, ella sum hann var
skrivaður, Mikkel Andersen Ahrrøe-
boe, hann var prestur her á Sand-
oynni frá 1719 til sín deyð í 1757.
Hann var giftur við Elsubu Peders-
datter, dóttur Harra Per, sum var
prestur her í Sandoynni frá 1688 til
1719. Hann var sonur Harra
Klæmint.
Mikkjal Árabo var ein sjáldan
góður og vælmeinandi maður, hann
strevaðist alla sína tíð fyri at fáa
skúlar í lag her í oynni. Hann var
maðurin, ið byrjaði at skriva fyrstu
kirkjubókina, vit hava her í Sand-
oynni, hon er frá 1719, árið sum
hann kom. — Sum sagt, fyri at fáa
skúlar í lag, var hann brennandi
hugaður. Tvær ferðir royndi hann at
fáa skúla í lag. Beint hann var komin
fekk hann ein ferðalærara settan, ið
skiftivís skuldi halda skúla í ellum
bygdunum, men vánaliga mundi
ganga, lærarin, Jógvan Joensen æt
hann, mundi mest at kalla doyggja í
raki. Men aftur í 1739 royndi prestur
at fáa skúla í lag. Grund varð avtik-
in á Sandi, og timbur varð umbiðið
úr handlinum til skúlan, og menn
vóru farnir í takfør við at byggja
grundina, men tá segði handilsfor-
valtarin, at hann lat einki tilfar, fyrr
enn hann antin fekk pening ella
trygd fyri peningin, og Mikkjal
prestifr ikki megnaði hetta, og fútin
Hammershaimb segði, at hann púra
einki vildi hava við hetta at gera, so
gjørdist einki.
Í reðuni, ið Sámal Petersen helt,
tá meginskúlin her í oynni varð
vigdur, segði hann, at samtíðis sum
teir vóru farnir at fyrireika bygging
av skúla á Sandi í 1739, sektu teir
eftir lærara. Tá hevði ein maður,
sum búði í Skálavík sekt starvið.
Hann dugdi »at læse i bog og skrive
og noget at regne«, sum tikið var til.
Hesin madur æt Hans Nicolaisen
Tausen, men Sámal Petersen segði,
at hann hevði ikki havt stundir til at
fingið meir at vita um, hver hesin
maður var.
Hesin Hans Nicolaisen Tausen
búði í einum húsi, sum æt Skála-
stova undir Hagabrekku í Skálavík.
Hann var sonur ein barðskera í
Havn, sum æt Hans Nicolai Tausen.
Hann skuldi vera abbason bispin
Hans Tausen í Ribe. — Hesin barð-
skerin gekk burtur á báti sunnan fyri
Skorðarnar, onkustaðni eystan fyri
Borðoynna í 1705, saman við Viðar-
eiðis presti Ferslev.
Hesin barðskerasonurin úr Havn,
Hans Nicolaisen Tausen, giftist við
Súsonnu Laugedatter, dóttur Lauge
Clementsen undir Skarði á Sandi.
Tey giftust í 1727, og búsettust í
Skálastovu undir Hagabrekku í
Skálavík. Tað at tey búsettust her í
Skálavík, hevur óivað verið tí, at tey
eru setst á jarð, sum tey hava arvað
eftir Lauge Clementsen, hann var jú
sonur til Harra Klæmint. Men
meðan hesin Hans Nicolaisen Tau-
sen var á miðjum aldri, er hann ikki
at finna her í Skálavík. Hetta kemur
av tí, at tá búði hann í Havn, í
húsunum á Mýruni, tey húsini eru til
enn, Fornminnissavnið eigur tey nú.
Hann búði eini tiggju á i Havn, tá
var hann sýslumaður fyri Streymoy-
ar sýslu. Seinri kom hann aftur til
Skálavíkar at búgva.
Sum eg segði seinast eg skrivaði,
at tá Rakul í Skála, ið var ein av
detrum Harra Klæmints doyði barn-
leys, gjørdist øll slektin eftir Harra
Klæmint arvingar hennara. Å hes-
um arvabrævi id er skrivad 3. febru-
ar 1744, standa Lauga Clemendsen
Eitt sindur um
Tausens fólkið
Og um royndirnar at fáa skúla i Sandoynni
og tey, ið eftir hann eru eisini. Lauga
Clemendsen fór til gravar 25. januar
1730. — Tey eru:
Lauga Clemendsen, ded, efterladt
sig 2 detre:
a) Susanna Lavedatter, ded, for-
dum gift med Hans Nicolai Tausen,
efterlevende bern ere 4 senner og 2
detre:
I. Joen Olesen, værende hos
Trond Olufsen i Skaalevig,
II. Augustinus Hansen, værende
hos Daniel Christiansen, Højvig,
III. Peder Lave Hansen, værende
hos Faderen Hans Tausen, Skaale-
vig,
IV. Nicolai Hansen, værende hos
Hendrik Zachariasen, Skaalevig,
V. Malena Hansdatter, værende
hos Anthonius Blasiuse, Skaalevig.
b) Ellen Lavedatter, gift med
Morten Tormandsen, Frodebø.
Tað at tann fyrsti sonurin eitur Joen
Olsen, kemur av ti, at Súsanna átti
hann sum leysingabarn, áðrenn hon
giftist, men hver faðirin var, veit eg
ikki. — Augustinus og Peder Lave
Hansen búsettust báðir í Havn, og
Lava navnið er, í hvussu er Lava-
fólkið frá Peder Lava Hansen. Men
her er tað merkiliga hent, at persón-
navnið Lave er vorðið til staðar-
navnið á Lava. Men til fyri stuttum
og kanska enn, hava tey Tausen sum
millumnavn í ættini. — Tann fjórði
sonurin mundi búsetast her í Skála-
vík, hann giftist 12. november við
eini Catrina Jacobsdatter. Tey bæði
áttu fleiri born. — Malena Hansdat-
ter, ið stendur sum nr. V. giftist
suður til Hovs. Frá henni eru Tau-
sens fólkið ella navnið í Hovi komið,
tó tað er frá kvinnusíðuni.
Eg kann skoyta uppí, at Nicolai
Hansen, ið búsettist her í Skálavík,
átti ein son, sum æt Antinis, tað
mundi vera hann, ið bygdi Húsið í
Skumputoft fyrst. Ein dóttir giftist
til Dals við gamla Læarsi. Ein dótt-
ur æt Rakul, men hvar hon fór havi
eg ikki funnið enn. Hesin Nicolai
Hansen, hevur viðhvert verið
nevndur Tausar, tí, ein dóttir hans-
ara var nevnd Tausars Marjun.
Hon giftist á Oyrina í Skálavík.
Eg haldi hon var omma til tey gitnu
systkini Marjuna í Nýggjubúðini og
gamla Jógvan á Oyri, tann tiltikna
skurðlæknan. Fleiri av teimum
ævintýrum doktar Jakobsen saml-
aði vóru frå Marjuni i Nýggjubúð-
ini.
31/1-84
Viggo Dalsgaard
Tørvar tygum fóður
Vit hava fyrsta floks graspillar.
Pf. Føroysk Saltsøla,
tif. 11295