Sosialurinarkiv
Sosialurin 1984-03-06, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 6. mars 1984síða 6

‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

tíðindablaðið Utgevari: p/f sosialurin Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Miilier tíðindablaðið Argjavegur 26 Postsmoga 76, 3800 Tórshavn telefon 11820 Politiskur- og fyritaksblaðstjóri: Krisjan Dahl Bladfélk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen og Jéhann Mortensen Verja og vaka FØSTUINNGANGURIN farni er sum kunnugt åminning um byrjan- ina til sváru royndartiå Sonar Hansara, ið øllum valdar, skuldi igjøgnum til tess at ætlada bjarg- ingarverkið skuldi gerast full- komið — og ikki minni fyri at geva fólkinum hevi til at skilja týdning- in av teirri offurgerð, ið seinni skuldi verða til so ómetaligt gagn fyri mannabørnini her á foldum. EISINI vit bíða eftir teimum sam- felagsligu atgerðum, ið neyðugar eru dag frá degi, um politiska royndartíð landsbarnanna íkki skal vera til fánýtis burturav. Bíða tolin í vónini um, at okkum fyrr ella seinni gevst bert eitt brá av al- ráðandi landspolitisku ætlanum teirra, ið atikid sær hava leiklutin ikki at vera millum teirra sum bíða eftir tí forloysandi, sum koma skal, um annars vónfátæka bíðan okkara ikki skal vera heilt til fánýtis VAPNAHVILD stríðandi partanna imillum er avgjørt ikki at lasta, heldur ikki tå tad snyr seg um undrunarsama friðarlæti sam- gongumanna ímillum. ALTVALDANDI friður sum okkara, ið heimurin annars man øvunda okkum, kundi í sjálvum sær verið tað, ið neyðugt var til tess, at hver einstakur okkara kundi skipa lív sítt í hesum sam- felag eftir teim siðsómareglum, ið flest okkara hóast alt kundu hugsa okkum at liva eftir. TREYTIN fyri áhaldandi semju- tilveru landsbarnanna er bert tann, at samfelagið er í ávísari javn- støðu vid seg sjålvt, at fólkanna tørvur so dånt er nøktadur í sama mun fyri hvønn einstakan. ØLL eru vit ymisk, tíanbetur, og tann tørvur hver einstakur sam- felagsborgari hevur loyvt sær at meta sum sín er enn meiri fjøll- Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981 oddagrein broyttur — hetta í stóran mun vegna tær enn ójgvnu samfelags- sæmdir, id fallnar eru hverjum einstøkum i lut. AT so skal vera, er ikki bara gott. Tolni teirra, ið mest lata um seg ganga, kann ikki longur góð- kennast sum politiskt amboð hjá teimum, ið grimastir eru í samfel- agsligum sjålvsøkni. At alt tað nógva, ið liggur á láni í hesum samfelag, kundi verið vidgjørt og betra um, um politiska royndar- skeið samgongunnar hevði verið hóskandi stytri, er eingin ivi um. SKJØTIL hevði verið settur á fjøl- táttan av framleiðslu okkara. Neyðug tiltøk høvdu verið framd til tess at laga fiskivinnu okkara eftir núverandi treytum, ið sam gongumenn enn ikki vilja viðganga at vera so mikið broytt- ar, at álvarslig nýhugsan er fyri neyðini eisini her. UTTAN- og millumlandasiglingin, tað verið seg privat ella alment ríkin, hevði verið loyvt meiri skila- gott og meiri samsvarandi fyri- litarkendum aðalreglum, ið alsamt verða at fylgja, tá tað snýr seg um nýtslu av skattgjaldaranna peningi. TAÐ hevði verið tolt alment at tala um tað arbeiðsloysi, ið veruliga er, serstakliga millum ungfólkið. VIÐTØKUR løgtingsins um lands- banka høvdu verið framdar, um sanna fólkastýrinum aftur hevði verið lív lagað. ENDURREIST hevði verið fólksins trúgv til okkara politisku- sum um- sitingarligu myndugleikar og sloppist hevði burturúr tí atgerðar- sum hugsjónarsorta, ið lemjandi royndartíð samgongunnar hevur drigið niðuryvir tjóðina. Landaskomm Eg spákaði mær nú ein dagin út í Havnardal fyri sjálvur at síggja, um tað var so galið, sum teir siga. Men tað va rbara so nógv verri, aldri á ævini havi eg sæð nakað líkn- andi; maka til óhumsku skal ein leita leingi eftir. Har fleyt í allar ættir, hvar ein so vendi sær. Lukturin var ræðuligur; hatta kunnu tit ikki vera bekent vid i kommununi. Eg vil råda øllum frå at fara í nánd har, ti tað er heilsuskaðiligt, heilt spyggjuligt. Hvar eru leikarnir har? myndug- Hetta er ikki bert ein byarskomm, men ein landaskomm. Sámal Nr. 29 — 6. mars 1984 Ein margháttlig framferð Sosialurin hevði í farnu viku eina frálíka frá- greiðing og viðgerð av málinum um læknaviður- skiftini í Sandoyar lækna- dømi. Úrskurðurin í hesum máli er kravið um at fáa ein lækna afturat. Mynd- ugleikarnir tykjast at vera í depurhuga, men tey, sum búgva í hesum lækna- demi, duga sjálvsagt best at skilja steðuna tann dagin, tá núverandi lækni í mai mánaða fer úr starv- inum. Men sjálv málsvið- gerðin tykir mestsum margháttlig. Tá legtings- maðurin Tórálvur Mohr Olsen reisir málið á tingi vegna javnaðarflokkin fyrst í des. 1983 er tað fyri at fáa eina veruliga og munagóða loysn. Men tað eru nú gingnir 3 mánaðir síðani málið kom á ting, uttan at nakað frættist aftur frá tingnevndini, hvers formaður er løg- tingsformaðurin Jógvan Sundstein. Beint áðrenn legtingið fekk at vita frá tingfor- manninum 24. februar, at eingin tingfundur bleiv aftur fyrrenn í dag, segði Tórolvur tingbólkinum frá, at hann fór at seta fram ein fyrispurning til landsstýrið um lækna- málið; hesin fyrispurn- ingur man koma fram í tinginum í dag. Men aftaná frágreiðingina í Sosi- alinum seinasta hósdag, frætta vit, at umboð fólka- floksins á fólkatingi hevur sett fyrispurning til innan- ríkismálaráðharran um læknamálið. Tað sama visti Dimmalætting at siga frá sambandsum- boðnum á fólkatingi sjálvan fólkatingsval- dagin — og tá visti Dimma at siga, at nú var málið loyst. Men tað, sum erkymlar, er hetta, at eitt so týðandi mál fyri Sandoyar lækna- demi verður viðfarið á slíkan hátt og, at sam- gonguflokkarnir beinleiðis hava tikið málið úr hond unum á legtingsformann- inum Jógvan Sundstein. Tí ervísi er tað ikki at skilja, tá eisini sjálvt fólkatingsumboðið hjá fólkaflokkinum reisir málið á danatingi. Hetta er einki nýtt mál, men eitt mál sum má loys- ast ongantíð ov skjótt. Tað er ikki tann stóri pen- ingaspurningurin, sum her í bat stríðast um, men heldur ein vanligur stríðs- spurningur av tí sama slagnum, sum ikki eru ókendir innan landsstýris- samgonguna. Men tað eru tey, sum búgva i læknadøminum, sum koma at kenna svidan og illa skilja handfaring- ina av hesum ålvarsmåli. J. Lindenskov bordreltins og høli Í samband við ta skrivir ið hevur verið í Sosíalinum 9 nr. 23 fødingardagsvei og nr. 25 um 60 åra 1 tsiuna a fari Landssjúkrahúsinum eg at koma við hesi við- merking: Einasta krav, ið vit settu til heli, var at 450- 600 fólk skuldu kunna sita til borðs í senn í sama heli og samstundis hava meguleika at síggja á ein pall. Vit settu okkum fyrst í samband við Hotel Fer- oyar og fingu frá teimum at vita, at tað mesta teir kundu borðreiða fyri í sama heli við palli inni var umleið 380 fólkum, men at teir kundu borðreiða í ymiskum helum fleiri See. fleiri fólkum. Tað er tí ikki rætt. tá Sosi alurin skrivar 1 Hotel Feroyar bert kann borð- reiða fyri 380 fólkum Tá vit vildu hava allar veitslugestirnar sama heli, kundu vit tí ikki góð- taka hetta uppskotið frá Hotel Feroyar og fóru tí at kanna aðrar hølismøgu- leikar í býnum, eitt nú Itréttarhøllina á Hálsi. Samstundis bóðu vit Hotel Feroyar og Hotel Hafnia um at geva tilboð uppá at gera mat til veitslu okkara. Tá tað vísti seg, at Ítróttarhellin ikki var tek tað leygarkveldið, veitslan var ásett at vera hildu vit, at ikki vóru nógvir aðrir meguleikar uttan at biðja Norður- landahúsið um at hjálpa okkum at fáa innivist til borðhaldið. Leiðslan í Norðurlanda- húsinum var so beinasom at játta okkum húsið, og varð borðreitt fyri 600 gestum. Samanumtikið kann sig- ast, at hetta var eitt gott tiltak, sum í allar mátar eydnaðist sera væl. Vegna fyrireikingarbólkin á Landssjúkrahúsinum Kristianna Rein Læknatrupulleikar sand- oyinga Fyri at eingin misskiljing skal vera um ynski sand- oyinga á skúvoyinga, nú bæði Legting, Landsstýri og Fólkating er í ferð við at loysa hetta mál, so skal vera gjørt vart við, at bygdarráðini í Sandoyar læknadømi ynskja eina loysn, sum endaliga verður loyst við tveimum kommunu læknastervum fyri ekið. Fyribilsloysnir sum 1/2 læknar ella 1/4 amanuen- sislæknar eru eftir okkara tykki eingin góð loysn. Hettar er eitt mál, hvar peningur ikki kann vera tað alt avgerandi fyri, hver loysn verður funnin, ti menniskjalív gerast sum kunnugt ikki upp í peningi. Besta loysnin er tí, at uppskotið, sum liggur í sosialu nevnd, verður við- tikið. Harvið verður enda- liga loysnin tveir komm- unulæknar í Sandoyar læknadømi. Í tíðini inntil hettar uppskot er viðtikið á tingi og góðkent i donsku ráðharrastovuni og fíggjarnevndini, má so einhver fyribils loysn finn- ast. Tað er eitt krav frá fólk- inum her, at læknaviður- skiftini vera eins góð hjá okkum, sum hjá Feroya fólki sum heild, og ynski er tveir kommunulæknar. Birgir Mohr