leygardagur 7. apríl 1984síða 4

Síða 4 Vegurin Langi: tíðindablaðið Ein skilaleys deyðsfella — skrivar Eyðun Joensen, sálarfroðingur, í greinini, sum hann hevur fingið hugskot til at skriva sum ískoyti til lesarabræv, ið ein politistur skrivaði í Dimmalætting í vikuni Tøkk skal politisturin hava, sum í Dimmalætt- ing ger vart við ferðslu- vandan á Vegnum Langa millum Hoyvík í Havnar komm- Ternurygg og unu So vandamikið hetta vegastrekkið leingi hevur verið, er tað undrunnar- vert, at almenningurin hevur latið sær skilaloysið lynda, tó at málið hevur verið nevnt í blaðgreinum og Útvarpi, har ferðsluken fólk hava sagt sina hugsan. Sum dagligur brúkari av sama vegastrekki, hevur bert vitið higartil forðað mær í ødrini, at taka blaðið frá munni. Tá nú hesin politisturin setur hol á svullin, vil eg fegin skera víðari og leggja okkurt afturat. Sum kunnugt er Havnar býur vaksin við heilum býlingum ár um ár — ser- stakliga her uppi á leiðini. Strangar treytir vóru sett- ar til tey, sum búsettust í tí haga, ið var her fyri bert fáum árum síðan. Verkfreðingar og arki- tektar ætlaðu um familju- vinarlig bústaðareki, frið- sæl friøki, barnavinarligt o.t. Byggibúningarnar eru eisini væleydnaðar — ser- stakliga tær seinastu. Men sum frálíður, tykist kommunan at hava verið sera lítið framhugsin við- víkjandi vegunum. Vegakervið kring niðara Ternurygg, sum bert er fá ár gamalt, var hóskandi tá. Fleiri avkvettir, smalir síðuvegir og gamli krókuti Sundsvegurin varð eitt ' sindur breiðkaður, s skuldi taka høvuds- ferðsluna frå teimum umleið 50 húsunum Síðan varð stykkjað út yviri á Flat og í tí sam- bandi bundið í tann blinda vegastumpin Oluvugøtu Umhvervisfólk mótmæltu Vegnum Langa henda- vegin, men góðtóku helst umsíðir býráðsins grund- geving fyri at veita fólki á Flat lagaligan atkomuveg undir sethúsabyggingini. Hetta kundi flest ell taka undir við tá. Men hvussu er skilið í dag? Stórir býlingar stinga seg eftir stuttari tíð upp her — væleydnað um- hvervi, men neyðuga út- byggingin av upprunaliga vegakervinum stendur als ikki mát við ekta ferðslu- trýstið. Makkverkið Vegurin Langi verður undir grund- geving av at vera fyribils- loysn, spleysaður fastur í pinkustubban Óluvugetu, og vit hava fingið — mær vitandi, stórstu og skila- leysu deyðsfelluna: Vega- mótið Óluvugetu — Veg- urin Langi og Sunds- vegur. Her er ferðin mangan stór og útsýnið tverturum snøgt sagt null! Vegamótið kundi helst verið góðtikið av ansnum fólki sum ein fyribilsloysn at lirka seg um, men sum frá er liðið, er hetta vorðið ein varandi hevuðsferðslu æðr! Hvussu ferðandi klára seg snikkaleys um hetta vegamót, er mær ein gáta. Sjálvur har dagliga, og satt at siga beri eg meg hverja ferð at, sum tá lopið varð um gil sum barn: haldi andanum, telji upp í trý og meddi til — tverturum vegin. Ein ferðist eg kann hverja ferð bert vóna, at bilarnir sum koyra tverturum, ikki hava ov nógva ferð. Hóast ansin, so er ein heitur um skallan hverja ferð. Har er ein vegspegil. Í heyst var hann leingi brot- in. Tá vóru ferðandi helst serliga ansin. Nú hevur hann eina tíð verið aftur- gjørdur, men eg og fleiri við halda hetta bert hava roynst tvífalt falskur tryggleiki, tí hesin ólukku spegil er soleiðis háttaður, at meðan einki sæst og ein í góðari trúgv ferðast tverturum, kann ein, meðan ein minst varir, hava skjóttferðandi ferðslu straks á kropp- inum. Havi mangan hugsa um, hvussu longu og stirvnu byarbussarnir yvirhøvur hætta sær tvørturum har, men helst situr bussfør- arin so mikið høgt uppi, at hann sær upp um garðar og tílíkt har um vegir. Býráðið átti sum skjót- ast at pilkað hendan falska trygdarspegilin nið- ur og sett týðuligt ávar- ingarskilti upp í staðin, og í minsta lagið áðrenn ferðafólk og onnur fremm- andafólk koma at ferðast, tí umframt eydnusemi er lítið at ivast í, at tá tað higartil hevur spælt so frægt av, so man tað vera av tí einfeldu orsek, at nevnda vegamót er so vandamikið, at tann, ið einaferð hevur roynt tað, er vorðin so mikið skelk- aður, at hann ansar sær tvífalt vanliga. Politisturin hevur skila- greitt frá Vegnum Langa Hoyvíksmegin, bert legði hann ov lítla áherðslu á, at júst vanda honum hevur gott mesti parturin av higartil eingi havt, og har hava so smá 1 110s bern í vetur gingið til og frá skúla í svartastu niðu á eini urð til gongubreyt, meðan meður í somu niðu hava trilvað seg fram við barnavogninum úti á hev- uðsferðsluvegnum til og frá vøggustovuni. Sjálvur búgvi eg í Gæsugøtu, ið er síðuvegur til Sundsvegin. Eisini har noyðist ein hverja ferð at taka tjansin fyri at fara tverturum. Soleiðis kundi ein hildið á fram at funnist at, har ein dagliga ferðast, og yvist eg eins og politist- urin ikki í, at hetta bert er lítil partur av skilaleysu vegskipanini i kommununi, men tå ein gremur seg, er tad vegna tad grøtuliga og heilt og aldeilis ótoliliga, at her er talan um nýgerð. At kommunur í stórum og knapligum vekstri hava trupult við í tíð at nútímansgera ferðsluveg- irnar i tættbygdum gomlum býlingum oer fatuligt og eigur at vera tolt. Men hetta at býar- plánleggjarar fáa hevi til at stinga út í kortið í so at siga berum haga og fáa burturúr slíkt vána og beinleiðis deyðsvanda- mikilt úrslit ber illa til at góðtaka sjálvt hjá okkum, sum lítið skil hava fyri tí Býarætlan átti sum onnur ætlan at miða fram í tíðina Eyðun Joensen: byggitekniskir serfroðingar Nr. 43 — 7. apríl 1984 — Tað er skelkandi at vita sær, at hava fyriskipað vegakervið, so burtur úr vón og viti At so illa er ætlað upp á so stutta tíð sum viðv. vegakervinum her uppi á Ternuryggi/ Flat/ Hoyvík ber brá av ódugnaligum ráðgevarum. Her er farið fyrilitaleyst fram eftir fummum. Tað er torfert at ætla um framtíðina og sjálv- sagt lætt hjá mær at rista reimar av annra manna baki — serstakliga í tí føri ein er ókenur, men tað mátti borðið til at ásanna og bett um gjerdar feilir, og mær tykir at ríkilig tíð, høvi og ráð hevur verið til tess her uppi, meðan tað enn hevur spælt væl av. Tað er skelkandi at vita sær, at byggitekniskir ser- frødingar hava fyriskipað vegakervið her uppi so burtur úr vón og viti. Tvífalt skelkandi er tað at vita sær, at somu ser- freðingar framhaldandi eru politiskir fadrar at sama ábyrgdarloysi og eftir øllum at døma uttan at rera hond frá síðu at beta um. Uppaftur meira skelk- andi er tað at vita sær, at kommunan í síni projekt- ætlan leggur størri dent á framhaldandi flisahugna, restaurering av gomlum húsum, >perlu-frímerkið< og ítróttarannlegg ad libi- tum enn at beta um nýliga gjørd makkverk og at tryggja ti meiniga skatta- borgaranum tann sjålv- sagda rættin at tora at lata børnini toluliga snikkaleys ferðast hús- anna millum, til og frá skúla o.s.fr. Væl velst styrkin í ketuni um hitt veikasta liðið, og í ferðsluni verður veikasta liðið ivaleyst altíð hitt einstaka menn- iskja við sínum lítum, men kortini verður nógv sett inn upp á at beta um. Løg- reglan ger sítt, bileftirlitið sítt, skúlin og útvarpið eisini nakað. Bert spell um vegakervið dettur burtur- ímillum av berum skila- og ábyrgdarloysi. Harmiligt at noyðast at gremja seg um slík tímilig viðurskifti — men tað tykist tíanverri vera neyð- ugt. Fólkið her uppi um leiðir hevur sanniliga verið tolið! Eyðun Joensen Rimmar u Månadagin 9. april verdur stór klæðnaútsela, sum Hazy-fyritøkan hevði á goymslu, tá virksemið varð lagt stilt í oktober mánaða í fjør. Tað eru nakrir mans í Havn, sum hava keypt klæðnagoymsluna, og sum nú selja út cowboy- brekur til vaksin og bern, jakkar av ymsum slag, troyggjur, kjólar, skjúrt, sweet-shirts, skjúrtur, blusur o.a. tilhoyri, sum fyritøkan innflutti, umframt tað sum varð framleitt á verksmiðjuni. Utsølan er í verksmiðj- uni, sum hevur til húsa við Velbastaðvegin, við síðuna av Tekniska Skúla. Umleið 10.000 eintek eru á útseluni, sum verða seld fyri spottprís, frá 10 krónum og upp til hálvan prís av upprunavirðinum. Enn er ikki greitt, hvussu leingi útselan verður, men upplýst verður, at klæðna- goymslan ell sum hon er skal seljast, og tí vita til- taksmenninir ikki, hvussu long tíð gongur, til útselan er avgreidd. ? tsøla Ord og mynd Dagny Joensen