hósdagur 26. apríl 1984síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 6
tíðindablaðið
Útgevari: p/f sosialurin
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Miller
tidindabladid
Argjavegur 26
Postsmoga 76,
3800 Tórshavn
telefon 11820
Politiskur- og fyritaksblaðstjóri: Krisjan Dahl
Blaðfólk: Høgni Djurhuus, Dagny Joensen og Jóhann Mortensen
Málini
verða
útsett
AV OG Á ber útvarpið tíðindir frá
landsstýrisfundum. Vit hoyra um
at eini tvey ella trý mál vóru fyri á
landsstýrisfundi í gjár. Og so
koma tey orðini frá útvarpsmann-
ingini sum øll duga: Målini vórðu
útsett til ein seinni fund.
ÁRINI FRÁ 1906 til 1928 vóru bert
tveir flokkar á tingi. Hesir vóru
sambandsflokkurin og
sjálvstýrisflokkurin. Á tingi var
ein endaleys togan millum hesar
báðar flokkar øll hesi árini. Spurn-
ingurin, sum flokkarnir stríddust
um, var ríkisfelagsskapurin.
Skuldu vit hava meira ella minni
sjálvstýri ella skuldu vit íkki.
TAÐ SIGST at hesi árini vórðu
onnur mál ikki vidgjørd. Tey
vórðu útsett. Utsett til næsta
fund. Til næstu tingsetu o.s. fr.
Millum manna varð tosað um, at
á endanum á tinghúsinum átti at
skelti at staðið við áskriftini:
„Det er her sagerne udsættes til
næste samling. Men eftir at
javnaðarflokkurin kom á ting í
1928 var spurningurin um skeltið
ikki aktulellur longur.
Í LØTUNI er stødan umleið tann
sama sum í tíðarskeiðinum frá
1906 til 1928. Landsstýrisfundir
verða hildnir, men málini verða
útsett. 40 umsóknir frá einstak-
lingum og feløgum um innflutn-
ingsloyvir til skip liggja úti í
Tinganesi. Men øll málini eru út-
sett og verða útsett av nýggjum
ferð eftir ferð. Hópur av øðrum
málum hava fingið somu lagnu.
Á TINGI er stødan lítið ødrvisi. Vit
hava í hesum valskeiðnum dømir
Uppseting: p/f sosialurin. Prent: p/f pressan 1981
oddagrein
um, at mál eru framløgd í eini
tingsetu, men ikki avgreidd á
tingi fyrr enn tvær tingsetur
seinni. Er hetta ikki heilt nýtt á
Føroya Løgtingi? Og tingseturnar
verða ongantíð lidnar. Eisini tað,
at enda tingseturnar, verður
hvort ár útsett. Fyrst í einar tvær
ella tríggjar vikur. Síðani í eina
viku. So aftur í eina viku 0. s. fr.
ALMENN størv verða lýst leys
við ávísari umsóknarfreist. Fólk
senda umsóknir inn, men størvini
verða ikki sett fyrr enn fleiri mán-
aðir seinni. Tey verða eisini út-
sett. Vit kunnu nevna studenta-
skúlan í Eysturoynni, eitt deildar-
leidarastarv vid ein skúla á Tvør-
oyri, starvið sum stjóri fyri al-
menna sjónvarpinum og fleiri
onnur.
ALT VERÐUR útsett og øll skulu
bíða. Tey, sum hava umsóknir hjá
landsstýrinum um innflutnings-
loyvir til skip, skulu bíða. Tey.
sum hava sekt almenn størv,
skulu eisini bíða. Alt samfelagið
skal bíða. Og landsstýrið útsetir
málini til næsta fund.
SKELTIÐ við áskriftini: »Det er
her sagerne udsættes til næste
samling«, er aftur aktuelt. Fyrr í
hesi øldini sluppu vit undan
skeltinum við tað at javnaðar-
flokkurin kom inn á ting og fekk
broyting í soleiðis at fólksins
áhugamál vórðu vidgjørd á tingi
og ikki útsett ti Inæstu tingsetu.
SKULU VIT sleppa undan skelti-
num nú, má javnaðarflokkurin
taka ábyrgdina og leiðsluna bæði
á legtingi og í landsstýrinum,
men hetta má flokkurin fáa tykk-
ara fulltrú til. Hana geva tit á vali-
num sum stendur fyri framman.
Nordafar gongur aftur
ØN vilja vit fjålga um út-
gerðar- og fiskivinnusteð
okkara í Feroyingahavn-
ini, men ósamd eru vit
um, hvussu langt figgjar-
liga vælvildin skal røkka.
Felagið er av rætta
privata slagnum, t.v.s. at
almenningurin skal gjalda
alt í rubb og stubb um
talan er um hall. Hinvegin
skal heilaga privata init-
iativið fáa ágóðan, um
raksturin er frægari. Fyri-
treytirnar fyri virksemin-
um skal hitt almenna
eisini skapa, kosta hvat
tað má.
Hoyrdu í útvarpinum
um dagarnar, at landið
stóð fyri 40, Fiskaselan
fyri oðrum 40 og sjóvinnu-
felog fyri seinastu 20
procentunum av pening-
inum aftanfyri Grenlands-
felagið, sum eigur hetta
danska felag, vit nevna
Nordafar A/S.
Um hitt almenna av
rottum eigur umboð i
felagnum Nordafar veit eg
ikki, men um so er, so er
alt ov tilvildarliga arborið.
Almenna ábyrgdarkensl-
an mótvegis felag sum
skilagóðan rakstri hevur
seinastu árini ikki verið til
staðar eðrvísi enn so, at
menn á tingi, einahelst
Nr. 49 — 26. apríl 1984
Nordafar — Faroemar
Tað tykist mær í hvussu
so er meira enn legið, at
Føroya Løgting idag ikki
vil stuðla NORDAFAR,
men glaðbeint stuðlar
FAROMAR
Faromar, sum stendur
so langt frå Feroyingum,
sum mánin er frá jerðini,
líka fjart og óveruligt er
hetta tiltak fyri okkum.
Eitt projekt, sum teir
føroysku bankarnir eru
parteigarar í, og sum teir
ikki sjálvir vilja stuðla,
ikki hava tiltrúgv til. Tað
skal Føroya Legting
studla vid 3,5 mill. og tad
taka tit undir vid.
Tað må vera nakað
annað, sum stendur aftan-
fyri; livst so spyrst.
Men eitt er mær greitt
— veðhaldið hjá legting-
inum er bert ein byrjan,
og einki fæst fyri tað.
Sjálvstýrisflokkurin
tekur undir við tiltakinum
FAROMAR, men ikki við
NORDAFAR, ein legin
politikkur.
Nú tað veruliga ræður
um at verja tað, sum vert
er at verja, og her hugsi eg
um viðurskiftini við Gren-
land, nú verður kvett á
stokkinum.
Og JAVNAÐAR-
FLOKKURIN, sum ann-
ars hevur havt tað í skildri
sínum »ARBEIDI TIL
ALLAR HENDUR Á
SJØGVI OG LANDI« er
eisini ímóti at varðveita
meguleikarnar við
GRØNLAND.
Um hetta tiltak stedg-
ar, verða nógvar hendur
arbeiðsleysar, og nógvar
familjur verða raktar av
hesum.
Tíðin er ikki at niður-
leggja, men at byggja
upp; tað gera tit ikki við
at fella NORDAFAR.
At málið verður kannað
er í lagi, men verður tað
av javnaðarflokkinum felt,
verður torført framhald-
andi at skildra við >Ar-
beiði til allar hendur á
sjógvi og landi«, tí tå er
tað bert eitt slagorð, ikki
veruleiki.
Um so verður, at flokk-
urin ikki farmyvir vil
verja og berjast fyri so
nógvum arbeiðsplássum
sum gjerligt her heima á
landi og í Grenlandi við,
so er steðið undir flokk-
inum, um ikki burtur, so
politisk
viðmerk-
ing
viknað.
Hava verandi umboð
okkara gloymt, hver tað
var, sum legði steðið
undir framhaldandi virki í
í Grenlandi.
Slóðarin mikli legði
stødid, og hansara getur
skullu gangast.
Kannið avgjert viður-
skiftini viðvíkjandi NOR-
DAFAR, men kappið ikki
á stokkinum.
Sverre Midjord
rættiliga óvitandi um
støduna, glaðbeintir år um
ár fyri friðar sakir hava
verið við til at játta árligu
3-milj. upphæddina.
Vani bitur best, og von
vóru vit mestsum við hesa
árligu upphædd til Nor-
dafar, sum ivaleyst mest-
sum mundi vera góðtikin
av fólkinum.
Tó fingu vit í fjør nakað
av einum hvekki yvir tær
eykajáttanir, ið skuldu til
skip við meira umframt til
rakstur av stødini. Tó var
eisini hetta lirkað igjøgn-
um, og steðin lat upp sum
vant.
Onkur maður á tingi
hevur sýnt hug til at
kanna roknskapirnar hjá
Nordafar seinnu árini,
men alt ov lítið er enn
komið burturúr hesum
viðvíkjandi.
Eg skal vera tann sein-
asti at ivast í, at so frægt
verður arbeitt sum tað nú
einaferð kann haryviri um
sumrarnar. Men hetta er
ikki nóg mikið, eftirsum
ráverunegdirnar at virka
burturúr sigast at vera ov
smáar.
Men ófatuligt er tað, at
roknskapirnir fyri so al-
ment virki sum Nordafar
ikki verða almannakunn-
gjørdir. Var alt í lagi og
vóru almennu áhugamál-
ini vard sum best, skulu
vit ikki ivast i, at
roknskapirnir hevdu verið
almennir, eins og teir eru
tað fyri tryggingarsam-
bandið og aðrar lands-
stovnar.
Eingin skal leggjast
undir nakað óregluligt,
men stýringin av Norda-
far seinastu árini eru á-
taluverd.
Hugaligari hevði tað
verið, um almenningurin í
samband við broyttu
vinnutreytirnar hjá virk-
inum hevði fingið nakað at
vita um, hvussu nógv vit
skuldu av við til danir og
normenn, tá hesir tóku
seg burturúr eins og um
risastóru ílegurnar, sum
vóru framdar í samband
við umleggjan til rækju-
vinnu, sum ivaleyst í
stóran mun man hava
verið viðvirkandi til ván-
aligu figgjarstødu Norda-
far's.
Eingin skal ivast i, at
hesar iløgur gagnaðu á-
vísum skipum og selu-
felagskapi frægari enn
nakar hevði vágað sær at
vænta — bert ikki Norda-
far, sum, so stutt hetta
stóð við, ikki á nakran
hátt man hava fingið
niðurskrivað hesar risa-
ílegur í rímiligan mun.
Lat teir so bert nú
varpa út um Feroya land,
at frægast fyri allar partar
framvegis er, at Nordafar
verður so privat so privat.
Feroyingar fáast næst-
an at trúgva, at gren-
lendingar ikki á nakran
hátt vilja flættast við
foroyskar politiskar
myndugleikar, tá talan er
um samvinnu landanna í-
millum, eitt nú um Nor-
dafar. Er hetta veruliga
so, sum leiðsla Nordafars
vil vera við, so man
Nordafar eiga sín góða lut
í hesum grønlendska ill-
vilja mótvegis politisku
myndugleikum okkara.
Tó munnu slík úttalilsi
helsur vera serprivat-fer-
oysk roynd til enn einaferð
at fáa hitt almenna at
leggja pening á broðið —
hesuferð heilar 11 milj. —
tó uttan at miðvís politisk
ætlan skal verða aftanfyri
veitingina.
Hetta kann sjálvsagt
ikki standa við longur,
men má politisk ábyrgd
leggjast í ell okkara viður-
skifti við grenlendingar.
Skulu vit vegna Nordafar
tingast við grenlendingar
um ráveru, so skal hetta
verða á politiskum stæði.
Skulu vit tingast um
føroyskt / grønlendskt
ognarbyti av Nordafar, so
skal eisini hetta gerast
politiskt.
Ikki minst mugu vit
taka til politiska viðgerð
raksturin av steðini sein-
astu árini, sum heilt fór av
Framhald á síðu 14