hósdagur 3. mai 1984síða 5

Nr. 52 — 3. maí 1984 Undirskriva neyvan sáttmála uttan eftirlonarskipan — Her heima á landi hevur stríðið mangan ver- ið hart at vinna tí ar- beiðandi manni og kvinnu betri kor. — Hóast langt er komið framá, so er langt eftir á mál. Uttan í heimið hevur stríðið eisini mangan verið hart. Ja, nógv harðari enn her heima hjá okkum, og er tað enn tann dag í dag. — Tað, at flagg ar- beiðaranna er reytt, man bera boð um hetta, segði Jóannes Poulsen, formað- ur Klaksvíkar Arbeiðs- mannafelag, í reðu síni á 1. mai-dags-haldinum á Vaglinum. Hann vísti á, at við seinastu samráðingar varð lovað, at onnur feleg ikki skuldu fáa betri lenarkor enn arbeidarafeløgini fing- u. — Tað var skjótt sjón fyri segn, at hesum lyfti sleptu teir ógvuliga skjótt. Eitt er givið, at tann ella tey, ið koma at samráðast við komandi samráðingum, vita hvat tey hava, áðrenn tey byrja. Jóannes Poulsen kom eisini inn á eftirlønar- skipanina. Hann vísti á, at fyri nokrum árum síðan varð ein nevnd sett at arbeiða at fáa eina eftir- lenarskipan. Men sum við øllum eðrum, sum er arbeiðaranum til frama, hoyrdist einki aftur til hesa nevnd. Formaðurin í Klaksvík- ar Arbeiðsmannafelag vísti á, at til komandi sáttmálasamráðingar skal ein reglugerð um eftir- lønarskipan liggja fyri. — Men her má eisini viðmerkjast, at frá ar- beiðsgevaranna síðu er lít- il áhugi til staðar. Eitt er vist, at neyvan verður nakar sáttmáli undir- skrivaður, um ein slík er við, segði Jóannes Poul- sen. Hann kom eisini inn á sjúkradagpeningaskipan- ina. Hann upplýsti, at við tað at tann tímalenti ikki fær dagpening frá fyrsta Jóannes Poulsen: — Mangan hevur stríðið verið hart at vinna arbeiðandi fólk- inum betri kor. Tað, at flagg arbeiðaranna er reytt, man bera boð um hetta! sjúkradegi, missir hann 824,26 kr. — Hetta er nógvur pen- ingur, ti tað skal livast, um ein gerst sjúkur. Hetta ber í sær, at sami arbeiðarin má til arbeiðis aftur, sjálvt, um hann er sjúkur. Jóannes Poulsen kom eisini inná figgjarspurn- ingin í samband við set- húsabygging. Hann mælti til at seta fleiri milliónir av til Húsalánsgrunnin, og segði, at hetta hevði kom- ið væl við hjá teimum tímalentu. Fritið- arlog- in er Ogvu- liga órætt- vis Samstundis sum frítíðar lógin er ótíðarhóskandi, e hon ógvuliga órættvís vísti Karl Johansen, for maður Havnar Arbeiðs mannafelags, á í 1. mai reðu síni á Vaglinum Ar beiðaradagin. — Tað er soleiðis, at timalønt fáa 9,5 pst. í frí- tíðarlen, meðan fastlønt fáa mánaðarlenina og 1,5 pst. i feriulen. Hetta svarar til 11 pst. í feriu- løn, segði Karl Johansen. Hann upplysti, at fak- feløgini skrivaðu til Tingið undir hinum landsstyrin- um, og bóðu um at fáa skipanina broytta soleidis, at timalønt eisini fingu 11 pst. Men svarid úr lands- styrinum var, at 9,5 og 11 pst. var tað sama. Karl Johansen: — Meðan tímalont fáa 9,5 pst. í feriulon, fáa fastlont 11 prosent — Hvussu tað ber til, dugi eg altso ikki at rokna út. Formaðurin í Havnar Arbeiðsmannafelag kom eisini inn á eftirlenar- grunnin. Hann vísti á, at arbeiðsgevararnir eisini vóru hugaðir fyri einum slíkum. Men tá teir fingu at vita, at ynskið var, at teir eisini skuldu gjalda í grunnin, rakk áhugin ikki. Harafturat mælti Karl Johansen til at fáa fleiri arbeiðspláss innan fram- leiðsluna í Havnini. Ti, sum hann segði, vit kunnu ikki liva av at klippa hverjum eðrum. Lønarbatin máaður burtur — ti fara løn- arkrøvini at herðast Anna Tórgarð: — Mink- ingin í reallonini, sum byrjaði við borgarligu samgonguni, hevur staðið við. Úrslitið er, at keypiorkan er munandi minkað! — Hóast vit í krónum og oyrum hava vunnið ein lønarbata, so hevur pol- itikkurin = hjá sitandi landsstýrissamgongu hol- að út og máað burtur allan henda lenarbata, segði Anna Tórgarð, formaður Havnar Arbeiðskvinnufel- ags, í sími 1. maí- rødu á Vaglinum. — Hetta er gjørt við at null-stilla prístalið, hetta er gjørt við hækkaðum tolli, avgjøldum og skatti. Sostatt hevur lemaður hildið orð, tá hann á sinni lovaði at taka inn aftur í landskassan hvert oyra, sum vit fóru at vinna við samráðingarborðið. Anna Tórgarð vísti á, at nýggja samtidarskatta- skipanin, sum skuldi vera eitt framstig, longu hevur víst seg at vera upp aftur meira órættvís enn gamla skattaskipanin mótvegis tímalentum og láginn- tekufólki. — Harafturat er henda skipan púra tilvildarlig. Nekur fáa fritidarlønina útgoldna óskerda, onnur verða trekt, og missa har- við upp til helvtina av teirra frítíðarlen. Sam- stundis er einki tilvild- arligt við skattingini av vinnulivsfyritøkum og vinnulivsmonnum. Teir Fåa so at siga bilig lån sum B-skattgjaldarar, meðan løntakarin, tvv.s. A-skattgjaldarin umvent letur í almenna bílig lán, við tað at tey flestu tímalent verða órimiliga hart skattað ta fyrstu tíð- ina í skattaárinum. Formaðurin í arbeiðs- kvinnufelagnum segði, at saman um tikið merkir alt hetta, at tann afturgongd, tann minking í reallønini, sum byrjaði við borgar- ligu samgonguni, hevur staðið við og versnað. — Hagtelini prógva, at frá 1975 til 1980 vaks reallenin við 6—7 pros- entum um árið. Síðan hev- ur bert gingið tann øvugta vegin hjá okkum len- takarum. Úrslitið av hesi gongd er, at keypiorkan hjá okkum tímalentu er munandi minkað, meðan onnur kunnu leoyva sær eitt forbrúk sum ongantíð áður, segði Ann Tórgarð. Hon boðaði frá, at len- arkrøvini fara ti at herðast til komandi samráðingar: — Einasta verjan móti reallønarfalli er dýrtíðar- viðgerðin og dyrtidarvid- bøturnar. Men tå teir, sum stýra, leggja á hesa verju, og bróta hana nið- ur, hava vit einki í at velja enn at herða og ekja mun- andi um okkara lønarkrøv til næstu sáttmála-sam- ráðingar, og tað fara vit sjálvandi at gera, segði Anna Tórgarð.