leygardagur 26. mai 1984síða 9

Í Johan Nielsen til minde Stedt på Færøerne den 24. maj konstaterede jeg i morges, at flagen« sænkedes på halv på Færøerne Vores hjertevarme r farverige partifælle Johar Nielsen. var død på sygehuset på Sud erø efter et par døgn bevidstløshed levet ham som koøllega Folketinget. dukker er række minder op Både i den social demokratiske folke tingsgruppe og i folke tingssalen var han med sine uortodokse indlæg et forfriskende indslag i de altfor saglige debatter. Han kunne som få trylle binde en forsamling med sine inspirerende og kyndige indlæg hvor bibelord, person lige oplevelser og mor somme sentencer gik op i en højere enhed uden at meningen gik tabt Ofte drev han den venlige formand, Karl Skytte, til vanvid med tilladte citater, hvis rigtighed han aldrig havde mulighed for at konstatere rigtigheden af og som gjorde sprogbruget mere farverigt end vanen er på Christiansborg Men stærkest ind tryk gjorde han på mig ed d« lige besøg af 1 * nogit ar IVÆ relse ns mere tragiske eksist nser om vidste at e trygt | e gi í må go ad, en KOD i (18 Kalle med på vejen. Han var i mangt ir Folk« tinge uorganiserede og ulennede socialkon tor Johan Nielsens livs filosofi gav han engang en snæver kreds ud tryk for med følgende bemærkning „Jeg kan som soc ialist og kristen godt leve med, at Social demokratiet ser lidt mindre håndfast på in flationen og betalings balancen, men hvis vi svigter vort ansvar for samfundets dårligst stillede, har vi mistet vor politiske eksistens- berettigelse« Mange har i dag grund til at tænke på hans liv og gerning med taknemlighed — og de vil gøre det Æret være Johans Nielsens minde Robert Pedersen Johan Nielsen heimafturkomin til Sandvikar Johan Nielsen deyður ráð lit 1 cart % % % y É í eyðsboð k 4 hí rg i Sud Sjúkhúsi ef ir langa og stranga sjúlalegu Johan Nielsen var feddur i Sandvík 1! marts 1919 Og nu var hann fyr litlum ári síðani komin aftur á steinarnar og tev høvdu sett búgv heimbygd hansara Ynski at koma | aftur, at skula leggja beinini í fosturjerðina hevði hann ongantíð dult Livsleidin hjá Johan Nielsen byrjaði sum hjá mongum unglingi Fór ungur til skips men heldur ikki hann slapp undan, fekk tub- erklar — og tað gjerdi, at hann saðlaði um Hann fór at lesa, tók præliminer- og stud- entsprógv í Havn — og seinri teologiskt prógv í Keypmannahavn, har hann tók við prestaem- bæti, til hann í 1957 sekti og fekk embætið sum prestur í Klaksvík og aftur í 1964 flutti til Danmarkar, tók við prestaembæti har, eftir at hann í 1960 varð valdur í Fólkatingið Gávurnar hevði Jo- han sum fáur og li talentir sínar TJA Hann var gåvumildur a 4 í 4 » + I , 1 r Yr id } a + fólkatingsmaður x % x kk : i7Q A eils Fólkating F Johan Nielsen eftir mælið, sum hann, ið irtað var ett fi røda allin Tanr ar É T€ ingsalurin gjørdist skjótt tframimot at vera fullsettur, tå hann var komin å pallin Men i åvikum var tað eisini Johan Nie sen, sum leitað var til Ikki vóru tað bert fólk ið kendu hann, ikki bert landsmenn hans ara, tað var ikki so sjáldan fólk leitaðu til hansara, ti tey vistu ikki síni livandi ráð Oftast fóru tey av- stað aftur lett um hjartað. Johan var troystarin, vegleiðarin, hann sum dugdi at loysa treðan Hann fór gjøgnum tjúkt sum tunt, tað lá honum so djúpt at hjálpa sínum næsta, tí neyðstadda Ei undur í, at hann var elskaður av mong um, vann sær vinir sc viða Djúpt var hanr gróðursettur í føroyska samteiagnum rótferoysku vgda