leygardagur 30. juni 1984síða 9

Nr. 75 — 30. juni 1984 Am fg 5 í arri BR hor í , A " KU i í A | ] KK K' Ka ræa bvgd Sjóg r N har ol | er 1 i rid i ð Í D P | % t . 4 pi á » } A itaarur í í KYI byggir N hesum ØK tað he it við framburði á oðrum ok v el Kann vera a orð I 1 nakað at ty da, nú ment ikk: so langt eftir fisk kunnu hava nakrar letu imillum Havið og bjørgini kra harða toll av hesum fólk mongu nevn uttan um minn ippi á heygnum eru vitn Kvinnan hevur borið sín av byrðini. Vit taka und Brúsa-Jekils Signað bitan í munnin legådi«. Mer hon síni tek við allar vinnu menninir vøru langt av Í Ég minnist við erlig neytakonurnar sun morgun og kveld ut í haga u sum ikki so sjáldar gr saðu var at fylgjast við teimun at bera dyllurnar ndir nevtin Hugnaligt at hjálpa til og bygdum kring alt Førova land. Alt hetta fjølbrovtta fólkatilfar er sum frå tevur liðið samanbrætt í eina heild við num serstaka dámi. Soleiðis er eisini vaksið fram eitt serligt Skopunarmál sum hevur sitt egna sjålvstøduga snið og ljóð. Eitt sermerkt og sterkt ljómandi bygdarmál Sjálvur eri eg takksamur fyri tey riku og góðu barndémsår, mær var unt at liva her. Eg havi nú frætt, at unglingar úr útlondum eru her og gera spælipláss til bygdarbernini. Tað er vist alt gott og væl og nakað, ið nútíðin heldur vera neyðugt. Men tá ið eg og minir líkar vóru børn, var bygdin øll og alt tað víða lendið uttan um eitt stórt spælipláss Hvussu víða var ikki reikað um mangan góðan summardagin, tá ið vit hevdu rikið kýrnar í hagan. Ikki mundu tey sum heima sótu, altíð vera so fegin, um tey vistu av hvar teir smau føturnir x høvdu gingið barst einum á. heví Minnist eisini við gleði aftur á letur novggi, torvi og eðrum bygdararbeidi Gott at hava fingið low Ippliva sår | nur iðrenn tær HØ ISl sega Það e Ós og estu harnd« nu nu 3 ir bygdir kg er sera teg il eg har hevur iKK erið boklevs iður tá ið hann flutti higar. Í Fero søgu X * sum varð utgivil 18:32, SleEndUu aftan í bókini vvir tey, ið hava t seg iv bókina fran i ndan. Lis r frá 1828. Á hesum lista stendur llun nnur Johan Hendrik Poulsen, | karl Heste. Tann bókin hann keypti, er til enn, nógv slitin og handfarin. Pápi mín eigur hana frá pápa sínum. Vit hava við gleði frætt, at bygdin hevur keypt eini gomul hús til bygdarsavn til áminningar im, hvussu forfedrar okkara búðu. Pápi sum tí verri ikki fær verið her í dag biður heilsa, at hann vil fegin lata } kina til hetta hus, t tá ið tað erður liðugt. Somuleiðis havi eg við mær eina gávu frá Jógvani bónda við A á Velba tað. Í húsinum við Á hava tey havt eina mjólkarsílu úr viði, sum Jóhan Hendrik Sakrastovu hevur gjert. Pápi hansara Pól var frá A á Velbastað, og Jóhan Hendrik var feddur har. Hann var trý gamal, tá ið tey fluttu út Hes A Jógvan biður heilsa, at hann við gl jata savninum hesa mjólkars ar um Jól Hendrik 3 áða it bokina na arðveitslu, til hús liðug Ég & esi or við astu b g nr ber fyri he ved minar folki her Hjartaliga til lukk ð teimum hálvt annað hundrað árunun