leygardagur 7. juli 1984síða 10

tíðindablaðið Nr. 78 — 7. juli 1984 Ta skil kom á byarvøksturin og almenni »nei-sigarin« varð settur | Í samband við | | | | Í Í at Gunnar Hoydal hevur fingið farloyvi frá sínum starvi, hevur Sosialurin tosað við hann um broytingarnar í Havnini tey tólv árini, hann hevur verið býararkitektur í hovuðsstaðnum Næstan samstundis, sum Gunnar varð settur sum býararkitektur, samtykti Tórshavnar býráð eina almenna byggisamtykt. Nú hevði Havnin knappliga fingið ein býarplan, og skil skuldi fáast á bý og býarvekstur. Gunnar varð settur at rekja ta torferu uppgávuna at siga nei. »Åt vera byarinnar reyvarhol<, sum hann einastaðni sigur í samreðuni. Hann varð skuldsettur fyri eitt o.a. Fyri at vera diktatoriskur, negativur o.s.fr. Tey fyrstu árini var ein forfer tíð — at fáa fólk at skilja reglur og fyrisetingar í byggisamtyktini Tankin í einum býarplani er at vera eitt amboð at stýra býarvekstrinum, soleiðis at alt kann gerast stigvíst, og soleiðis at alt er við. Og hesin kom í tøkum tíma. Hevuðsstaðurin hevði havt ein egiligan vekstur í 60-unum. Býurin vaks sum best bar til Eingin býarplanur var. Tað ráddi um at vera sterkastur. Og kommunan kom aftaná — við vegum, kloakkum o.ø. Henda gongdin skuldi steðgast, áðrenn nakað býarplansarbeiði kundi fara í gongd. Sjálvur býtir Gunnar hesi 12 árini í trý tíðarskeið. Tað fyrsta tíðarskeiðið fór at steðga niðurbrót- ingini av býnum. Tað næsta skeiðið fór eisini til at siga nei og aftur nei, men kortini kundi nú vísast á aðrar meguleikar. Ferðslan varð legd um, og nú blivu umsteðurnar at byggja nógv betur. er úr »lortinum«, sum Gunnar sigur, og nú eru kreftir at byggja upp og fríðka V.ø.o. hava vit havt skeið, eitt skeið við nýggjum møguleikum, og nú eru kreftir at eitt bremsandi taka sær av býnum Sjálvur haldi eg, at sýarplansarbeiðið hevur eydnast væl og samanhang er í, sigur býararki- tekturin Í stuttum hevur býarplansarbeiði miðja ímóti at taka burtur ræðuliga trýstið á miðbýin. Qll minnast t.d. alla ferðsluna um Glade Hjørn. Tað tók langa tíð at passa sær legir fyri at sleppa yvir um getuna Ti varð týdningarmikið at finna eki at ferðsluna út um miðbýin, men kortini gjøgnum byin, so hon framvegis var ein partur av honum Í hesi ætlanini kom Trapputreðin inn í myndina sum ein týðandi liður. Gunnar sigur, at breið semja var í býráðnum at minka virksemið í miðbýnum og samstundis leiða ferðsluna annan veg. Hetta hendi so við at gera R.C. Effersøesgøtu niðan á Háls, selumiðsteðina, samanbingina við Vesturbýin o.s.fr. Hin stóri partur í ellum býarplansarbeiðnum hevur leiða verið at útvega umráði at byggja á, nýggjar útstykkingar til sethús. Tann fyrsta stóra útstykkingin var Konmansmýra, eitt annað er serliga loysnin úti í Tórsbyrgi úti móti Boðanesi, sum kommunan sjálv skipaði fyri, og síðan koma allar nýggju útstykkingarnar hver eftir aðra, á Ternuryggi, á Flat, undir Brúnni og í Havnardali umframt smærri útstykkingar. Um hetta og tankar í hesum sambandi er samreðan um. Byararkitekturini Havn, Gunnar Hoydal, hevur søkt Hann hevur skipað fyri býarplans- arbeiðinum í Havn 12 árini. Hesi árini . byurin er umlagdur, og kommunan hevur fingid tak å byarvøkstrinum. Hann fer ikki, ti arbeiðstímstoður- nar ikki eru góðar. Men, sum hann sigur, hann hevur um farloyvi seinastu “sæð úrslit fyri fleiri mannalív. Og nú í triðja tíðarskeiðinum kann sigast at komið — Nú hevur tú verið býar- skrivaði upp, hvussu hann arkitektur i 12 ár. Tað er var tá í 1972. Nú ein ikki so long tíð í býarsog- dagin, eg stóð uppi á uni, men tey, sum hugsa Sundsvegnum, nakað um býin, sum hann var tå, ovarlaga, eystan fyri eru ikki lítið bilsin um tað, útstykkingina undir sum er hent síðani! — Viðhvert harmar tað Brúnni, og sá oman yvir eysturbýin, oman á Háls, meg, at eg ikki sum tað virkini, handilsbygning- allar fyrsta avmyndaði arnar, sethúsini norðan býin og teknaði og fyri, bleiv eg knappliga Av Sundsvegnum — millum útstykkingarnar á Ternuryggi og undir Brúnni. V klárur yvir, at einki av ellum hesum var til, áðrenn eg kom, og at eg hevði havt við alt hetta at gera, so ella so. Meira og minni gjert av, ikki at her skuldi byggjast kanska, men at tað skuldi skipast scleiðis og síggja so út... Á Abyrgdin má longur út — Hetta var ein góður dagur, men kaldasveittin føldist knappliga á baki- num, tá ið eg hugsaði um, at næstan alt tað, sum varð teknað niður á kort tá, at tað seinri er gjørt og stendur uppi. Hugsaði, at it síggja oman á Háls, virkini og handilsbygningarnar. — Hetta var ein góður dagur, men kaldasveittin foldist knuppliga á bakinum, tá eg hugsaði um, at næstan alt tað, sum varð teknað niður á kort tá, at tað seinri er gjort og ste ndur uppi, sigur býararkitekturin. ein prestur, sum ger feil, kann fáa fyrigeving, og ein lækni, sum sker galið, kann missa ein sjúkling. Men hetta eru hús og vegir og ognir, sum koma at standa í fýra, fimm ættarlið, kanska nógv meira. Okkurt er spinn- andi galið. Abyrgdin av hesum má koma longur út. Heilt út til tey, sum skulu búgva her og virka her. — Men er tað ikki tað, sum verður roynt við teimum eigarafelogunum, sum verða gjørd, og sum sjålvi standa fyri utstykk- ingunum? — Yvirhøvur ikki. Tad er nakað, sum vit hava billað okkum inn. Sannleikin er tann, at kommunan hevur gjørt ætlanirnar og tekn- ingarnar, áðrenn fólkini fáa bjóðað stykkið — gerið so væl, nú kunnu tit eiga hetta og gera tað soleiðis, sum vit hava avgjert! Rætt er tað, at tey kunnu gera broytingar. Fáa eina getu her, eitt friøki har, men tað er bara pyntið so at siga. Restin er avgjerd frammanundan. Fleiri meguleikar — Men stórur munur er kortini á kommunalum útstykkingum og so teimum privatu, sum vóru mest vanligar fyrr! — Munurin er tann, at kommunan skal ikki hava vinning. Meguleiki verður fyri felagsekjum, óbygd- um lendi við ongari ferðslu og annað sovorðið, sum sjálvandi kann kallast framstig. Men er tað rætt, at kommunan avger, at til demis ein húsavegur skal vera seks metrar breiður, um nú fólkini, sum skulu byggja, heldur vildu spart og gjert hann fýra metrar. Er tað rætt, at latið verður til teknikkararnar, sum hava lært nekur ár í útlondum. Hevði tað ikki borið til at vaksið meira av sær sjálvum? Sethusaøkini sum ein sjúka — Nu ljédar tad, sum at tær dámar ikki nýggju sethusaøkini! — Tey eru sum ein sjúka, ið breiður seg út í landslagið, longur og longur út. Her býr fólk um náttina, og so stendur tað og gálvar tómt um dagin. So kann tað vera mikið pent við grótlaðingum og asfaltgøtum, men tað er bara sminka. — Og so býra bara fólk av sama slagi og í sama aldri í stórum býarpert- um. Tað kann aldri vera rætt. — Hvussu kundi tú hugsa tær, at fólk skuldu búð? — Vanliga sethúsa- stykkingin i hevur ein