leygardagur 7. juli 1984síða 11

Nr. 78 — 7. juli 1984 fyrimun. Fólk sjálv á so stóran kunnu byggja sínum egna stykki, og leingi fíggingin krevur stóran eginpening ella nógv av egnum arbeiði, má tann vanliga útstykk- so so so ingin vera ein møguleiki Åttu at roynt fleiri møguleikar Men kanska at bygt meira saman, og i attu vit grundin! hevur mistekunum var at krevja kommunan víst á eina leið svartar tekjur á Konmans- við teimum 36 húsunun mýru. Tankin var, at har sum vórðu bygd í « fóru hús at standa í ellum býnun i Førsbyrgi. litum og beinari linju Bvlingar kanska vid Tad, sum bant tey saman, ster og í húsur var tekjan. Men stendur Pættari sa 0 d dag uppi vid grót- verður mill isini. Hús brotið og hyggur oman 5 rbeidsplåssum 4 yvir Konmansmyru, so virkjum. Vid lógini un ær tað ikki gott út. íbúðargrunn er eisini = Húsini eru málað í veikum meguleiki fyri tigging træverjulitum. og tær sum gera tey fyrstu arini svertu tekjurnar lýsa ikki so tung. Vit høvdu tá burturúr kunnað kent ry rimynd Passar tad ut tu gamlari føroyskari svaraði nkrum sum — — — bygging heldur enn í tí stirvnasta av tí útlendska, har sum tað ræður um, at tað einstaka húsið er stórt og skal vísa seg. Svertu tekjurnar stersta mistakið Nú eru treytirnar, tá útstykkjað verður, ikki so strangar sum í fyrstuni Var tað eitt mistak? Eitt av størstu Aftur at vera heima, At siggja aftur å blikktekjurnar og droparnar sum klóra seg fastar í rustátið niðast í rukkunum áðrenn teir fara fyri bakka av betongvøkstri sum ikki veit hvør ætt er frægast at grabba ímóti Allheimsemballasja um foturnar, ljóðið av svartaskóm niður í burturkast úr hesum heimi melur saman við ljómin av tí dugnaliga flokki ið longu hevur vissað sær annan fótin inn um gátt til hin næsta. Bilarnir, Heimkoma síla mjorkan millum fingrarnar og senda seinasta munnin at ferðaspýtti niður á blikkini, floskurnar og sprekini ið sleikja loðin fram við molanum At taka at sær aftur vatnblettirnar á heimastoyptum húsagrundum, blandimaskinur og sandrugvur, sjónarringur klóraður upp av forbyggilsi smíðjaðir til mjúkar túrar tvørtur um ameriska fastlandið stoyta seg við lágari pannu og breiðari hekku í brekkurnar, skrúurnar í ytsta gevindi og leysar handilstenn sum grísla í kjaftinum fyri hvønn hyl. Og hetta flekkuta asfaltið spjarrað og batt móti kulda og ólegum, at hyggja aftur í gruggutu hyljarnar sum rættsiktaðir kommunumenn, trúgvir sum trellini, fylla av nýggjum ár undan ári: Tá verður hjartað ballað í tann váta avíslepan sum sigur at Havnin skal skína. Og við támi á nýlogdum seyðasparli seyrar eydnan niður úr bringuni: At kenna seg aftur, at vera aftur við hús. Hesa yrkti Gunnar seinast í 60-unum tíðindablaðið a Gunnar Hovdal SR Yr laðingar og plantins Oll okkurt var skrætt upp ella kommunu og borgarar spurdi, um tað var mogu- ligt at leggja flagtak á, at tað var í lagið, men at tað skuldi vera svart? — Ég eri blivin argaður fyri at hava sagt tað. Eg havi kanska sagt tað til stuttleika. Sum nú er, grundstykki seld líka mikið um fyri sama pns, ella lítið skal gerast stykkini, kann nogt vid byggjast rættvist? — Um tað skuldi verið so rættvíst sum meguligt, so skuldi næstan hvert stykki verið mett, alt eftir hvussu tað var, og hvussu nógv tað kom at kosta at gera tað byggiklárt. áðrenn Er tað Settur at siga nei — Hetta eru teir nýggju býarpartarnir. Hvussu við tí eldra býnum. Har er eisini nógv hent? — Tað besta, sum er hent, er, at niðurbrótingin er steðgað, og ta nú verður bygt uppaftur. Fyri 12 árum síðani stóð alt í miðbýnum til at ganga undir í ferðslu og óljóði og tilvildarligari bygging. Men hetta árið samtykti býráðið alemnu byggi- samtyktina, og eg var í grundini settur til tað eina: at siga nei! — Tað var eitt egiligt trýst, og eg feldi meg tá í nøkur år, sum eg hevði ein seguligan leiklut sum alment reyvarhol. Ein býráðslimur, hann var norðaneftir, kallaði meg bara Noydal, og tað gekk ofta hart á, eisini uttan fyri arbeiðstíð. Men so líðandi fór næsta stig í gongd — at finna nýggj byggieki at vísa teimum á, verða oll sum fingu nei at byggja niðri í býnum. Tankin var stigvís bygging á Trapputreðni Hugsar tú m.a. um SMS? — SMS var ikki til í fyrstuni og slett ikki Hans Mortensen. Tankin í býar- planinum var, at á Trapputreðni og niðaneftir skuldu byggjast handilshús í stigum, so hvert sum tað gjørdist ov trongt hjá handilsmonnum i miðbýnum og ætlnin var, at teir sjålvir skuldu byggja. — Hans Mortensen sá meguleikarnar, áðrenn nakar annar trúði upp á teir. Eg haldi framvegis, at tað kom ov skjótt og í einum bresti. Ta einu tíðina sá tað út, sum tað fór at drepa allan handils- skap í miðbýnum. Men annars royni eg at verja handilsmiðsteðina, tað sum eg kann, hóast ellum ikki dámar at hoyra tað. Javnvág er komin í — Sølumidstødin hevur bjargað miðbýnum. Tað hevði verið heilt óhugs- andi at lagt alt tað handilseki, sum nú er á Trapputreðni, i nybygningar niðri í miðbýnum, uttan alt hevði verið sprongt sundur í ein hurlivasa. Meira javnvág er nú komin í, og tað hevði borið til at farið undir 3. byggi- stig, sum er at byggja miðbýin uppaftur og gera hann liviligari. Men var - ekk ik) } Mer ) seg Ut p St í tað ikki eydnast at fáa hesa javnvágina í aftur, hevði alt býarplansarbeið- ið ligið í skeljum í dag Seinastu árini hevur býráðið eisini virkuliga roynt at fingið miðbýin upp á føtur, og fólka koma henda vegin aftur, og handilsfólkini hava aftur fingið álit á miðbýin. — Men finnast eingi óloyst ting? — Meira enn so. Til demis tryggleikin at koma til og úr skúla. Tað var eitt stórt mistak, at ein so stórur skúli sum Eystur- skúlin varð bygdur. Ístaðin fyri skuldu smærri skúlar verið bygdir í íbúðarekjunum. Tað er ikki rætt, at bern skulu yvir fleiri býarpartar og tvertur um ferðsluæðrar. Tey eru í tí vanda hvenn einasta dag. Vit eiga tí at hugsa um at leggja friðar- ligar getur, rásir og súklu- rásir til skúlarnar. — Hava tit ongantíð umhugsa at leggja súklu- rásir? — Vit hugsaðu ikki um tað, tá býarplanurin varð lagdur, tí tá var longu líkt til, at alt fór at koyra í bili. Men nú súkla fólk aftur. Og býráðið hevur eisini samtykt, at í samband við sterri vegagerð skulu súklurásir gerast. Orkan fer nú ikki bert til at beta um — Tað hoyrist allastaðni idag, hvussu vakurt alt er blivið í Havnini. Hvat sigur tú til at verða róstur meira enn útspiltur? — Fyri tað fyrsta er tað órættvíst, tí at so nógv hava verið við til hetta, og alt býráðið hevur verið Jóhann Mortensen hevur tosað við Gunnar Hoydal. Jóhann og Kalmar Lindenskov hava tikið myndirnar. púra samt um hesi tiltøkini tey seinnu árini. Kanska hava fólk eisini lagt til merkis, at vit hava fingið ein býargartnara, og tað ger stóran mun. - Og fyri tað næsta hevur tað ligið í tíðini at fara betur um. Byurin hevur fingið betur umstødur — er komin burtur ur gomlum syndum og eftirsteðum Tað er ikki sum fyrr, at næstan øll orkan fór til at beta um og koma aftur- umaftur, tí alt bleiv bygt allastaðni í senn, uttan at nakað varð gjert liðugt. Sjálvur haldi eg, at eitt hevuðsúrslit hesi árini hevur verið tað, at býráðið hevur lært at ganga væl frá tí, sum verður gjert. Segulig vend Tú frá leggur tær altso ábyrgdina? — Nei, ikki heilt — ikki mín egna part av henni. Og tá eg hugsi um tað, so er serliga eitt arbeiði, sum eg minnist næstan sum eina seguliga vend. Tað var, tá ið pylsuvagnarnir vórðu fluttir burtur frá ekinum millum gamla kommunuskúlan, núver- andi býráðshúsunum, og Mylnugetu. Vellur varð gjerdur, laðingar og plant- ingar. Øll søgdu, at tað bar ikki til — tað fekk ikki Framhald á síðu 12