leygardagur 18. august 1984síða 11

Nr. 96 — 18. august 1984 tey um at lata m6édurloysingin sleppa at súgva »bara eitt lítið sindur. bara eitt lítið sindur<. Tá ið gamli maðurin kom inn til onkran við barninum, kundi hann málbera seg soleiðis: >Í míni ellis neyð komi eg og biði um eitt sindur av manna til ein svøltandi Guðs eingil«. Soleið- is helt hann liv i An-Margritt. Tað vóru ikki stundir at fara til oll tey stoð. sum vit hevdu havt hug at fara, ti tíðin var avmarkað. Henda dag høvdu vit ætlað okkum at síggja meira av býnum. men nú fór at regna, og so var einki annað at gera enn at sleppa okkum heim. Vit fóru eftir Rosenborggøtu oman til Kirkjugøtu, fram við Bakkakirkju og tvertur um ánna eftir Bakkabrúnni. Her á leið var að. = £ tað. at Ólavur Trvgvason bvygdi fyrstu kirkjuna i Nidaros. Klæm- intskirkjuna. Inn i hesa kirkju varð líkið av Olavi halga flutt 3 1031 um kongi fluttar til ymisk stød. og eingin at august Seinni vórðu leivdirnar av hes hvar tær slga. nú veit eru... Vit sluppu heim á hotellið. áðrenn hann rættiliga lovysti avfallið. Seinnapartin regnaði tað illa. so einki gjordist við at fara út. Friggjadagin. 18. juli fóru vit upp klokkan hálvgum átta. Tað regnaði illa. so vit vórðu verandi inni. men um middagsleitið var so frægt æla- slit. at vit hættaðu okkum útum. men ikki kundu vit fara langa leið. ti í dag skulu vit fara um borð í ferða- mannaskip suðureftir til Bergen. Vit gingu runt í getunum við ong- ari vissari ætlan. vóru á torginum og hugdu at standmyndini av Olavi Trvgvasoni. niðri við Ravn- kloa. har er tiskatorg. men tá var vóru eingin fiskur har. hugdu at kram- búðarvindeygum. vóru inni i bóka- handli og keyptu okkum okkurt at lesa á ferðini suður við landinum. Nú. vit vóru stødd her norðuri i Noregi. høvdu vit fegin vilja verið stødd á Lødum, har Hákun jallur hevði havt setur sítt og á Stiklastoðum. har hin minniligi bar- dagin var í árinum 1030. men tað bar ikki til, tað vóru ikki stundir til tess. og ti kann einki verða sagt um hesi søguligu stoð. Kl. 15.30 fóru vit um borð á snar- ferðarskipið >Polarlys<. og kl. 16 lovsti skipið frá brvggjuni í Trond- sum heimi. og nú byrjaði ferðin suður eftir móti Bergen. Skipið skuldi leggja at í ymsum stoðum. fyrst skuldi verða lagt at í Kristianssund Ferðin suður við landinum. Beint uttan fyri Trondheim er hin litla ovggin. ella hólmurin. Munk- holm. Her var í gomlum dogum eitt kleystur. eldur fleiri ferðir. men aftan á 1660 her bvgdur ein kastali, sum stórur partur er til av enn. Hesin kastali var fyri tað mesta brúktur til fongsul fyri politiskar brotsmenn. Ein best sum var í var kendi fangin, sum hevur sitið á Munkholmen. er Griffenfeld. hann sat fangi har frá 1680 til 1698. Ferðin út giøgnum Trondheims- fjorð vestan. var at byrja við í beinan útnyrðing út til suðureftir síðani í Agdenes. tá vendu vit Agdenes er væl kent frá søguni, nú verdur navnid ofta bråkt um teir kastlarnar sum seinast i nitjandu eld vórðu bygdir báðurmegin fjørdin. Trondheimsfjørdurin er í stoðum ógvuliga trongur, og nógvur viða- vekstur sær út til at vera báðumegin, men nógvastaðni er hann breiður. og nógv innvik eru á báðum siðum Smáar bvgdir eru nógvar. og einstøk hús sóust millum vidavøksturin Tá id vit komu útum. mundi kósin vera umleið í sigldu vit suður við landinum innan fyri tær stóru ovggjarnar Hitra og Smøla. Landið er berligt og slætt her útsynning. og nú um leið. og tað vísir seg at vera lítið bygt. Komnir suður um Smøla var opið hav vestanfyri. og tað kendist liv i skipinum, tí tað var ikki sort ax roringi í sjónum. veðrið av tí allarbesta. Á innan fyri okkum vóru smáar. lágar og berligar oyggjar. Tað var ein rúgva av ferðafólki við skipinum. og næstan alt var komið nordanifrå. Ur Trondheimi komu men annars var leiðini nógvar ikki nógv við Tá vit fingu hesa ferðina lagda til rættis i København, bar ikki til at fáa pláss á 1. klassa við snarferðar- skipinum úr Trondheim til Bergen. men teir á ferðamannastovuni hildu. at tað mundi fara at bera til hjá okkum at skifta til 1. klassa. tá vit komu um borð á skipið í Trondheim. Hetta royndu vit at gera. men ikki bar til. ti tað var fult á 1. klassa, men teir hildu, at vit skuldu royna aftur. tá vit komu til Ålesund, har skuldu vit steðga eina nátt og so fara við einum oðrum skipi til Bergen. klassa. men Vit vórðu so verandi á 2 eg gevi teimum. sum ætla sær at fara henda veg. hesi ráð: rovynið at fáa tykkum ferðaseðil á 1. klassa Ikki ti, tað er verandi á 2. klassa, men av ti, at so nógv fólk kemur við skipinum í einum plássi. sum ætla sær at fara í land í næsta plássi, ið skipið kemur til, leggja tey ikki i at fáa sær koyggju. men verða sitandi uppi um náttina. Av hesum kann koma at vera so nógvur ófriður. at tað er illa sovandi hjá teimum, sum hava kovggju Kl. 17.30 ætladu vit at fåa okkum ein bita at eta, men har var ein slikur hurlivasi, at tad gekst illa hjå okkum at fáa tal á tey. sum høvdu við matin at gera. Tað var ov mikið av mati at síggja á borðunum. og at enda fingu vit at vita, at vit kundu fáa døgveråa kl. 18.30. Vit hildu ikki, at ternurnar blidligar, mundu móðar. staklarnir, ti har visti seg at vóru men vera vera nógv at takast við. Maturin. vit fingu. var góður, og hann var ikki dýrur. Veðrið var gott. og vit gjørdu av at vera uppi. inntil vit komu til Kristianssund. Kristianssund er í Norðmeri. hann er norðasti býur í Møri og Romsdals fylki millum oyggjarnar eru stórar brýr. Bvurin er á trimum oyggjum tær eru so høgar, at >Polarlys< og størri skip enn so væl kundu sigla undir teimum. Tað. sum eg her sigi um Kristianssund. havi eg frá einum hálvgomlum manni. eg hitti á brvggjuni. einum manni. sum bæði hevði hug og dugdi væl at siga frá »Storhavsins býur verður Krist ianssund ofta kallaður. og her er ein av bestu havnunum á Vestur- landinum í Noregi. Her er nóg skipaferðsla. O.u. 19.000 ibugvar eru i Kristianssund, men i 1940 varå ovdilagdur av 800 bygningar kolaðust bvurin krigsåvum meir enn upp. Seinni er byurin bygdur upp aftur. og nu er hann ein av litfagr astu býum i Noregi Kristianssund vendir. um vit so kunnu siga. andlitið móti stóra hav - inum. og frá elstu tíðum hevur hesin havið hevur givið. og framvegis er tað havsins bvur livað av ti, sum ríkidomi. sum er grundarlagið undir vinnulivinum. Her sildamjols- og sildaoljuverksmiðjur Men sum tíðin er liðin, er vinnulivid i býnum vorðið meira fjølbroytt. Nú er eisini annar idnadur her, t.d klædnaidnaður., sápuidnaður garnavirki, skipasmiðjur og plast- ikkidnadur. Her er ein hópur a fiskiførum, sum alt árið flyta ráevni til friskiidnaðarvirkini bæði frá nærum og fjarum fiskileiðum. Hjá ferðafólki. sum kemur til Kristians- sund ber til at fiska annaðhvert við tráðu á seiðabergi ella í firðinum við kastidorg. 14 km úti í havinum, vestan fyri Kristianssund er hin lítla oyggin Grip. einaferð eitt av bestu útróðrar- plássum í Noregi. Tá búðu út ímóti fimm hundrað menniskju har, nú eru bara hálvthundrað fólk á oynni, men enn standa tey gomlu neystini og fiskahúsini og hin fimm hundrað ára gamla stavkirkjan sum minni um farnar tíðir. Inntil 1964 var Grip minsta kommuna í Noregi. nú er hon ein partur av Kristianssund.« eru frystihús