hósdagur 20. september 1984síða 7
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 110 — 20. september 1984
Fýra ár við borgarligum styri
Ídnaðurin
sleptur
upp a fjall
Har hugsi eg m.a. um alginatvirkið, sum
landsstýrið slepti niðurfyri og lorkaði okk-
um av hondum, segði Jákup Lindenskov,
tingmaður m.a. undir viðgerðini av log-
mansreðuni herfyri
Undir umreðuni á tingi um løgmans-
reðuna á Olavsøku gjørdi Jákup
Lindenskov serliga viðmerkingar um
stødu okkara sum byggir á heima-
stýrisskipanina.
Hann vísti á týdningin av, at vit
fylgja væl við gongdini í tí broyting-
artíð sum er uppi við spurningunum
um at leggja um studningsskipanir
— og hvussu vandafult tað kann
verða fyri feroyska samfelagið at
hava eitt politiskt stýri, sum
púrasta letur sum einki, tá stats-
myndugleikarnir ynskja samráðing-
ar um studningsveitingina til Fer-
oya. Eisini viðgjerdi Jákup Linden-
skov ta tilvildarligu og landsskaði-
ligu viðferð, sum ídnaðurin hevur
fingið frá borgarliga stýrinum.
Naggatern í samráðingum
stórt bakkast
Sum tann flokkur, ið fult og heilt
viðurkennur heimastýrislógina, hev-
ur Javnaðarflokkurin brúkt nógva
tíð til at greiða veljarunum frá tí
sjálvsagda, at vit ganga undir tær
treytir henda, um eg so má siga,
grundlóg okkara byggir á.
Heimastýrisskipanin ber m.a. í
sær, at vit altíð kunnu taka upp
samráðingar við ríkisstýrið um
ajourferingar av viðurskiftum dana
og okkara millum.
Vit skulu ongantíð vera í teirri
stødu, at nakað verður smoygt
niðuryvir okkum.
Hetta metir javnaðarflokkurin
vera av stersta týdningi, tá tvinnar
tjóðir skulu vera saman í virðing
hver fyri aðrari.
Ødrvisi tykist vera við Sambands-
flokkinum í núverandi líki. Ti Sam-
bandið tvíheldur um, at eingin
broyting má fara fram. Sambands-
flokkurin er tí ofta tann politiski
flokkurin, sum framprovokerar og
fastlæsir staður, soleiðis at avgerðir
verða tiknar yvir hevdið á okkum og
framdar uttan at vit nevnivert verða
spurdir.
Javnaðarflokkurin metir at hetta
ikki kann ganga, um framhaldandi
samstarv skal halda. Vit meta, at vit
megu taka samráðingarnar upp um
spurningarnar, so hvert sum tað er
neyðugt.
Soleiðis at trupulleikarnir ikki
hópa seg saman.
Tað er neyðugt um skilagóður
politikkur skal vera førdur. Hetta
var tað, sum hendi, tá statsministar-
iið í 1977 setti nevnd til at koma við
áliti um »ændringer i tilskudssyste-
met for Færøerne«. Hetta ålit, sum
var lagt ur hondum i 1979, hevur sit-
andi stýri ongantíð vilja tikið til,
realitetsviðgerð. Eitt nevndarálit,
sum m.a. sigur, at endamálið er »at
der ikke sker væsentlige ændringer
af statens totale udgifter til Færøer-
ne.«.
Tað verður til skaða fyri okkara
samfelag, at vit púra nokta at
viðgera hetta mál.
Og ábyrgdina fyri hesum eigur
Sambandið.
Sambandið
og statsstudningurin
I røduni á Olavsøku brúkar løgmad-
ur nógv tel, ið mestsum flåkradu i
luftini.
Tá tað hóvar legmanni, nevnir
hann tølini upp á årsbasis. Í oðrum
forum fyri 4 áraskeiðið, sum tá hann
vil reypa av hvussu stóran studning
staturin hevur latið til Feroya,
meðan hetta landsstýrið hevur sitið.
Hver skal siga, her er kolossalur
vøkstur meðan Fólkaflokkurin,
Sjálvstýrisflokkurin og Sambands-
flokkurin sótu við valdinum.
Hetta má vera næst tí tey rópa at
manipulera við telum. Legmaður
»gloymir« samstundis at siga, at
hesi tel ikki stava frá ektum
studningi, men er lítið annað enn
vanliga prisøkingin.
Ti staturin hevur nevniliga slopp-
ið sær av við týðandi studningsekir
til Feroya, ein avleiðing av steðuni
sum Sambandsflokkurin hevur fram-
provokerað við ikki at vilja tingast
við Statsmyndugleikarnar um fram-
tíðar stuðulsskipan til Feroya.
Vit kunnu vísa á havnastudning-
in, sum er fallin burtur undir hesum
landsstýrinum.
Studningurin til vinnuskúlarnar
er nú í veruleikanum ein blokkstudn-
ingur ella um vit vilja, ein kvota,
sum staturin letur til Feroya, men
ikki ein studningur, sum svarar til
ynskini úr Feroyum á hesum eki.
Uppaftur er tað nú vorðið heilt
greitt, at legmaður hevur brotið
prinsippið í sjúkhúslógini um sam-
ráðingar og helvtarbýti við sjúkhús-
byggingum. Hesin studningurin er
sostatt eisini komin í vanda av sam-
bandsins naggatern í samráðingum
um studningsveitingar.
So kann ein spyrja hver tað nú er,
sum leggur ektar byrðar á skatta-
borgaran til fyrimuns fyri minking
av statsstudninginum?
Her samsvarar ikki við tað sum
Sambandsflokkurin túraði fram við
uppundir seinasta legtingsval, tá
hann sat í andsteðu.
Her er reiðiliga vent í holuni.
Sambandsflokkurin vil ikki við-
ganga, at tað er neyðugt at samráð-
ast um eina skilagóða framtíðar
studningsveitan til Feroya, so sum
Javnaðarflokkurin hevur mælt til
sambært álitinum frá 1977.
Úrslitið er nú ein hóttandi niður-
gongd í studningsveitingunum frá
statinum og tað uttan at vit verða
ráspurdir.
Og tað vil í síðsta enda siga, at vit
fáa eina blokkstudningsskipan
kroysta niðuryvir okkum. Og tá er
tað Sambandsflokkurin, sum hevur
heiðurin av hesum, tí flokkurin
hevur provokerað við treiskni sínum
við ikki at vilja samráðast.
Nú fáa vit so onkra skipan kroysta
hiduryvir okkum, onkra skipan,
inspirerað av Fólkaflokkinum, ein
Jákup Lindenskov: — Javnaðarflokkur-
in hevur verið íbirtarin til fleiri av teim-
um samfelagsskipanum, sum í dag
verða tiknar sum sjálvsegd rættindi í
okkara samfelag
avleiðing av ábyrgdarleysum sam-
bandspolitikki.
Ferð kom
A samfelagið
Javnaðarflokkurin hevði leiðsluna í
føroyskum politikki í meira enn 18 år
frå 1959-1981.
Qll hesi árini kendu vit hvussu tað
so hvert fór at grógva um gangandi
fót.
Við Javnaðarflokkinum sum leið-
andi flokki kom verulig ferð á, á so
mongum øki.
Javnaðarflokkurin metti tað vera
alneyðugt, at bett var munandi um
vælferðina hjá vanliga føroyinginum
— og legði tí til brots við at skapa
eina sosiala lóggávu, sum veitti
flestum trygg kor í gerandisdegnum.
Hesin politikkurin eydnaðist sera
væl — vit fingu samarbeiðsflokkar,
sum sóu, at tað var dugur í politikki
javnaðarmanna og at tað ikki slapst
undan at andeva meira ímóti hesum
politikki.
Tá vit í dag hoyra menn her á tingi
kanna sær heiðurin av fólkapensjón-
ini og hækkingunum í henni, so er
tað ikki sert, at tað skurrar í oyru-
num á mongum av teimum, sum ná-
greiniliga vita hvussu striltið tað
gekst yvirhevur at fáa aðrar flokkar
til at ásanna, at tann einasti
Framhald á síðu 13