leygardagur 6. oktober 1984síða 9

Nr. 117 — 6. oktober 1994 uðindablaðið EHHIND sig — Ein dómur yvir borgarliga landsstýrið: Ongan idnaðar- politikk — bert tilvildarpolitikk > — Eg havi ongan ídnaðarpolitikk ført øll hesi árini i Tinganesi«. Hetta vóru orð løgmans herfyri. Og tí skal eg so sanniliga geva honum rætt í. Til- vildin hevur rátt ell hesi árini. Fyrst nei til stuðul til eitt taravirki, síðani ja til stuðul til ein Giljanes, ja til ein Reynsatind og ja til ein Gullfinn. Síðani nei til stuðul til Norrønu, og aðrir máttu taka um endan. Einasta grótvirki í landinum lat aftur undir hesum landsstýrinum. Har so pengar verða latnir úr almennum grunnum fyrlgja als ongar treytir við. Leiðslurnar sleppa at brúka sum teimum lystir. Tilvild løgmans ræður. Tað er ein fyrrverandi ídn- aðarmaður og fyrrverandi maskinmaður á Norrenu, sum sigur hetta, Johan Niclasen í Havn. Hann ynskir at siga sína hugsan um Smyril Line og um tann ídnaðarpolitikk, sum landsstýrið hevur fert hesi seinastu árini. Johan Niclasen var ein av teimum, sum var við at fáa taravirkið á Hulki í gongd i sínari tíð. Hann royndi av ellum alvi at fáa virkið at koyra víðari, tá útlitið sá mest dapurt út. Men hesar royndirnar miseydnaðust Orsøkin: virkinum tørv- aði nakað av peningi til at klára tey fyrstu truplu innkoyringarárini. Hetta var jú ein heilt nýggj framleiðsla í Feroyum. Johan kann íkki lata vera við at gera sammet- ingar millum steðuna hjá alginatvirkinum tá og steðuna hjá Norrenu nú Hann sigur: — Tað var stórt spell, at taravirkið ikki fekk tær neyðugu fáu stuðulskrónurnar frá tí al- menna, soleiðis at virkið kundi koyra víðari. Vit vistu, at tað vóru innkoyr- ingstrupulleikar. Men vit vístu eisini, at figgjar- grunnar høvdu sagt um taraprojektið, at tað var eitt tað besta og mest gjegnumhugsaða og til- rættalagda projekt, teir hevdu sæð. Vit mettu, at virkið eftir nekrum fáum árum fór at geva yvirskot. Men at biðja landsstýrið við Paula Ellefsen sum ídnað- armálaráðharra á odda um tann neyðuga peningin tá, var hepisleyst. Sjálvt um landsstýrið eisini var part- eigari í felagnum, so vildi tað ikki stuðla hesum spennandi og nýggja til- takinum í føroyskari idn- aðarsegu. Ti stongdi virk- ið. og i dag stendur tað so har á Hulki, fjalt av al- skyns óruddi sum eitt minni um eina nýskapandi roynd innan feroyskan ídnað, ið ikki fekk tann neyðuga stuðulin frá landsins myndugleikum. Hjálp til sjálvhjálp. Taravirkinum tervaði tá nakrar milliónir kr. fyri at kunna koyra víðari. Tað segði landsstýrið nei til at gjalda. Norrøna Johan Niclasen vísir síðani til aktuella demið við Norrenu. Her hava landsins myndugleikar avgjert at pumpa millión eftir millión í eitt felag, sum í dag als ikki gevur tey mongu arbeidsplåss, sum so vakurt varð tosað um í byrjanini. — Sanni- liga vera tað dýr arbeiðs- pláss fyri skjótt 160 mill. kr. Eg haldi okkurt er heilt galið í okkara sam- felag, um eitt tílíkt felag skal fáa so stóra hjálp uttan at teir, sum hava verið atvoldin til so stórt hall, skulu merkja avleið- ingarnar. — Eg havi lisið sam- røduna sum Sosialurin hevði við Øla Hammer, stjóra í Smyril Line. Eg havi als einki ímóti tiltaki- num Norrenu, tverturi- móti metti eg hetta kundi vera til stórt gagn fyri før- oyska samfelagið. Men hverjir hava so ráðgevar- arnir verið, tá tað gekk so galið? Og hvussu ber tað til, at stjórin í so stórum milliónfelag kann úttala seg í bløunum og siga, at hann ikki kennir ta føroy- sku patafelagslógina. Johan vísir síðani til siglingina millum Korser og Kiel. — Tað var tosað nógv um, at ein biligur ferðaseðil skuldi fáa fólk við skipinum og leggja nógv av pengum eftir seg í handlunum umborð. Eg havi búð í Korser og veit, at nærhendis havnini ligg- ur stórt supermarked »Aldi«, og har tustu fólk niðan hverja ferð tey komu við Norrenu fyri at keypa bíligar verur. So, ein bíligur ferðaseðil um- framt meguleikan at fara í land at keypa bíligar verur, var so vist eitt »kupp« fyri mangan týsk- an ferðamann. So eisini her hava ráðgevarar Smy- ril Lines ti verið heilt skeivir. Og tí er kanska heldur ikki so legið, at undirskotið av hesi rutuni var so stórt. Men hvussu stórt, tað vita vit ikki enn! Johan Niclasen heldur fyri, at samanberingin millum taravirkið og Nor- renu vísir okkum, hvussu stór tilvild ræður, tá talan er um at skaffa arbeiðs- pláss og byggja upp ídnað í Feroyum. Johan Niclasen heldur fyri, at skal tað almenna seta pengar í arbeiðspláss fyri at hava tey gangandi, so má tað eisini hava ávirkan og kunna taka av gerð um eitt nú at koyra leiðsluna frá, um hon er atvoldin til eitt vánaligt úrslit. — Hyggja vit okkum um í samfelag- num, so munnu ivaleyst finnast nógv demi um virki og fyritøkur, sum verða alment stuðiaðar, men sum framhaldandi hava vánaligar leiðslur, ið áttu at verið skiftar út. Grótvirkið Og at enda sigur Johan Niclasen: — Tað er sanni- liga at fegnast um, at menn taka seg saman at royna nekað nýtt innan vinnulívið. Men tað er tíanverri so, at tað verður bert hugsað um fisk og aftur fisk. Kanska skuldu bæði tari og grót havt toknir, so hevði tað eisini fingið liviumstødur. Tá eg nevni grót, so er tað sorg- arboðini vit hoyrdu fyri ikki so langari tíð síðani um, at grótvirkið lat … 2 st SETT IIIITITITEEITELELL me , rt me: …e SMYRIL-LINE pm rn I F Y Í Ære RT mann - | | | | | | | GGA aftur. Eg kenni ikki alla seguna um hetta virkið, men veit, at hetta var einasta virkið av sínum slag í Feroyum, ið við- gjerdi tað ráveruna vit eiga, grót. Tað kundi givið nógv framtíðar arbeiðspláss Hvussu nógvar pengar hetta virk- ið skuldi hava fyri at koyra víðari veit eg ikki, men eg kann bert einaferð enn sanna orð ídnaðar- málaráðharrans, sjálvan legmann, Paula Ellefsen, at hann als ongan idnadar- politikk hevði ført hesi årini i Tinganesi. Og lat meg enda við hesum spurngini: hver eigur fyrr- verandi taravirkið og hvat skal tað brúkast til??? Jan