leygardagur 17. november 1984síða 13

Nr. 136 — 17. november 1984 loka tann flokk, sum hevði størstu framgongd til valid, og rætt kundi tad verid, men javnadarflokk- urin eigur hinvegin ikki at gloyma tey greiðu ord, ið fullu frá honum og for manni hansara undan val inum, og sum uttan iva eiga sín part í framgongd floksins til valið. Heldur ikki eigur hann at gloyma, at tær atkveður, fólka- flokkurin fekk afturat. kunnu ikki leggja nakra skyldu á nakran annan flokk at tola og góðkenna framhaldandi mannajagstran stavna mansins B+C+D (4 F?) Hesir tríggir flokkar hava eina langa traditión fyri samarbeiði. Óneyðugt er at fara heilt aftur til krigsárini, hóast ymiskt av ti, sagt er omanfyri, fær tankarnar at leita aftur til tey á mangan hátt óhugnaligu árini. Flokk- arnir hava eisini arbeitt væl saman fleiri valskeið heilt fram til 1974. Síðan tá tykist ein avgerandi broyting at vera komin i. fyri mongum at síggja minst líka nógv persónlig sum politisk Ivasamt man to vera, hvussu tad fer at bera til at fåa sam- bandsflokkin at ganga við til nakrar nyskipanir i undirgrundarmålinum og Nøkur orð viðvíkjandi stuðulsskip- anini. Eitt annað, sum kann fara at gera seg galdandi í hesi samgong- uni, er, at stríðið millum fólkaflokkin og sambands- flokkin farnu fyre. árini un tað nú illa t figgjarliga tá samgonga tók vid, kann gerast tað i 1 stóð so i spurningar til Jógvan Sundstein Jógvan, tá tú valnáttina var so frekur og sam- vitskuleysur, at tú yvir út- varpið valnáttina og í sein- asta sekundi, áðrenn tú gav landsskútuna frá tær til komandi tingformann, hver hann so verður, háð- aði og spottaði okkum javnaðarveljarar við orðunum: Latið okkum nú gloyma tað sum farið er fram og latið okkum hyggja fram- eftir. Nei Jógvan Sundstein, tíni orð um at gloyma, kann tú halda fyri teg sjálvan. Vit javnaðarfólk gloyma ikki men minnini eru við til at bera okkum frameftir — frameftir ímóti sigri. Henda veg framyvir skulu vit sjálvandi ferðast lið um lið við aðrar polit- iskar flokkar undir góðum samarbeiðsumsteðum og tí kann tað ikki á nakran hátt verða talan um teg og tín flokk Fólkaflokkin, sum ongantíð hava dugað ella viljað gloymt, men einans grivið deyð upp- aftur úr grevini og brúkt tey kalt og kyniskt sum vápn ímóti okkum javnað- arfólkum. Jógvan, eitt gamalt orðatak sigur: HANN, SUM TEGIR HANN SAMTYKKIR og tú hevur tagt og harvið samtykt alt tað óheviska alla tað persónligu jagstran, lygnir og illgit- ingar, sum illa tunga tín Dagblaðið hevur goyst út yvir okkum kristnu javn- aðarfólk hesi seinastu 10 árini. Harafturímóti hevur tú við hjartans gleði, í sama blað har dáragerðirnar eru framdar, latið teg av- myndað og við skrift hevur tað sæð út sum um tað var tú sum leddi kanónina. Eg kann hervið lata teg vita, Jógvan, at eg eri upp- vaksin uppat háborg brødrasamkomunnar og lærdi eg nógv gott av teimum fólkum, ið har komu saman fyri at tæna tí vælsignaða endamáli henda samkoma stóð saman um. Ein stóran part av lívi mínum havi eg bæði á sjógvi og landi starvast saman við hesum fólki og tíðindablaðið hesaferð millum sam- bandsflokkin og javnaðar flokkin. Mangt tykist at benda á, at sjálvstýris- flokkurin og javnaðar flokkurin ikki eru so osamdir í hesum Eitt er vist: eingin man ynskja eina samgongu, sum mest er at líkna við eina krúttunnu. Ti hava vit fingið nógmikið av undir hesum báðum sein- astu C+D+E Hetta er eisini ein meguleiki, ið mangt kundi talað fyri. Hverki javn aðarflokkurin tjóð veldisflokkurin hava nak að »i klemmu« frå sitandi samgongu, og sjålvstyris ella hevur verið reidiliga at- finningarsamur at sitandi flokkurin nevnt sum samgongu ítað hava teir triggir samgonguflokkarn verið). Fram r nú allir burðsflokkurin tykist eis ni at vera ógviliga áhug aður at koma vid í « samgongu, og valúrslitið man hava kølt Halgir Winther Poulsen kann eg einans bera teim- um alt tað besta. Eg fekk góðan byr í seglini, tå eg fór heimani- frå út í víðu verð fyri at standa á egnum beinum. Henda byr blásti sjálv- andi og náttúrliga míni foreldur og míni kæru í segl míni, men tað vóru tveir mans, sum serliga vóru við til at spíla míni segl og teirra ond ger tað tann dag í dag. Tú kendi teir væl og nevnini eru: P. M. DAM og D. J. MAGNUSSEN, SÁLI. Hesin seinni betur kend- ur undir navninum Bók- bindarin. Kanska tú í málgagni tínum Dagblaðnum kundi greitt Feroya fólki frá, hverjir hesir báðir menn vóru andaliga og kanska eisini politiskt og hvussu tað kundi lata seg gera hjá teimum, sum ein hálvan mansaldur hava ligið í síni heilagu grøv. Ja, hvussu tað kann lata seg gera, at halda segl míni spílaði sum ongantíð fyrr. Jógvan, tá eg sum 14 ára gamal við posanum á nakkanum fór heimanifrá rópti D. J. Magnussen á meg fyri at siga mær far væl, stakk mær eina bók í hondina og læt meg vita: Góði, kemur tú soleiðis fyri, at hjálp verður fyri neyðini, so leita Broðra- samkomuna upp. Teir kunnu hjálpa tær. Lestrabókin frá D. J. Magnussen sála liggur nú saman við henni, eg fekk við úr heiminum, á havs- ins botni eftir at hava fylgt mær runt knettin fleiri ferðir, inntil Blikur sekk á Kappanum í 1963. Dagblaðið, málgagn títt, Jógvan, legði fyri og kallaði meg pampara og kommunist, tí eg var javn- aðarmaður og tí eg hevði gjøgnumført keypið av megnarskútunum cuba- trolarunum frá Eystur- týsklandi og verið leiðari fyri 70 trúgvandi feroy- ingum, sum fóru yvir á Cuba eftir skipunum, sum vit feroyingar áttu, men sum cubanarar hildu aftur orsakað av ósemju við Eysturtýskland. Á Cuba kom eg í neyð og leitaði Breðrasam- komuna upp og traff ein norðmann fast búsitandi í Havanna. Hesin hjálpti okkum at taka cubatrolar- arnar frá cubanarum. Hann hjálpti eisini okkum 70 feroyingum at vinda 9 av 10 føroyskum fløggum á stong móti harðari prot- est frá cubansku myndug- leikunum. Hann vant eis- føroyska sinum og oysku skútunum tá tær aðra stóðu Hav hvør eftir a havn ut vid kós móti ann Føroyum. Hann hjålpti insa- mær mallur sat eftir i Hav: eisini ta eg e inna Skipafelagsins á byrgdarmaður yvirfyri tryggingini inntil boð komu frá skipunum at tey vóru komin í altjóðasjógv og harvið leys av cub- ansku myndugleikunum Ja, Jógvan, fyri alt hetta hevur málgagn títt, sum talar fyri Fólkaflokk- in, har tú er formaður og sum tú so trúliga stuðlar bæði við mynd og skrift og ikki minst við peningi, fyri alt hetta eri eg skírdur kommunist og hervið eis- ini at verða heiðin, tí hvussu ofta hava vit fingið at vita frá Dag- blaðnum, at kommunistar eru heidningar og at fer- oyskir javnaðarmenn eru kommunistar. sum Síða 13 hann kann skilagóðum mikið av, at vera við í verðsligum arbeiði Av teimum hevuðsm trimum ålunum, ið nev na eru omanfyri, man tad bert vera undirgrundar málið, ið kann volda stór vegis trupulleikar at finna eina semju um hjá hesum flokkunum B+C+E Hendan samgongal M ri t ni t t maður ivnada yksins møguleika å fundi i Havn indan valinum Her eru einans nevndir nakrir møguleikar. Onkur samgonga skal so finnast og verður tað helst eisini hóast alt Latið okk- um hesaferð fáa eina sam Eitt vera samd um munu el! gongu, ið ger tað møguligt hjá vanligum veljarum. ið royna at fylgja við í polit iska orðaskiftinum, uttan alt ov stórar trupulleikar at halda skil á hvat er samgonga og hvat and steða. Annars lætt henda, at fyri politikki verður alt ov vanligt fyribrigdi, hjá teimum ungu, og tá er fólkaræðið ve vanda Halgir Winther Poulsen kann tað andstygd serliga uliga i Rovn og avsannad, tað at tú ikki er kommunistur Jógvan, tí reinsar tú 1 eg og fleiri av breðrum tín um. Um tú ynskir sam- starv við feroysk javnað- artólk aftur, so má tú fyrst komandi 4 ár í Dagblaðn vísa frá tær og av- sanna alla ta sum blaðið og harvið eisini tú hevur goyst út yvir okkum kristnu feroysku javnaðarfólk hesi seinastu 10 árini. Spurningar mínir eru: 1. Meinti tú nakað við tað, tú segði valnátt- ina, tá tú bað okkum gloyma. Tagdi og svíkti tú okk- um, tá tú hevur fingið munnkurv. 3. Vil tú greiða lesarunum av Dagblaðnum frå, hvørjir teir bådir D. J. Magnussen og P. M. Dam, sálu, vóru og sum góvu mær so góðan byr í lívssegl míni. ohumsku N Knut Nolsøe