leygardagur 24. november 1984síða 6

Síða 6 tíðindablaðið Útgevari: P/f Sosialurin Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Møller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Blaðfólk: Høgni Djurhuus og Randi Jacobsen Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P/f Pressan 1981 Sølulidid virkar ikki nog væl Í BLAÐNUM hósdagin var sam- røda við stjóran í Nordafar i Før- oyingahavnini. Samrødan snúði seg um søluna av teimum 200 tonsunum av fiski, sum virkið í Føroyingahavnini tók ímóti i summar. Í SAMRØDUNI segði stjórin, at Nordafar hevði fingið 700 tús. kr. meira fyri fiskin, við tað at fisk- urin varð seldur uttan um Feroya Fiskasølu. Fiskasølan hevði litlan ella ongan ómak gjørt sær fyri at selja fiskin, við tí úrsliti, at talan varð um ein prísmun uppá heilar 700 tús. kr. SUM ØLL VITA, veðheldur lands- kassin fyri Nordafar. Varð fiskur- in hjá Nordafar seldur fyri 700 tús. kr. minni, so vórðu 700 tús. kr. meira hjá landskassanum at lagt út í effektivum veðhaldi. Hetta bendir á, at virðingin fyri almenn- um pengum er alt ov lítil. Stendur landskassin við endan, so er alt í lagi og líka mikið, um selt verður fyri 700 tús. kr. meira ella minni. Í VALSTReDNUM uppundir løg- tingsvalið vísti javnaðarflokkurin í, at fiskivinnuni restar einar 300 mió. kr. í, til tess at fáa endarnar at røkka saman. Hetta er tann peningur, ið verður goldin yvir fíggjarlógina, sum minstuløn og annar stuðul til fiskivinnuna. So- statt stendur landskassin við end- Sendið tíðindablaðið Argjavegur 26, 3800 Argir. Postsmoga 76, 3800 Tórshavn. Telefon 118 20. oddagrein an, tá tosað verður um fiskivinn- una sum heild. SPURNINGURIN er tí, um al- mennu veðhaldini og almenna ískoytið til vinnuna eru koddar, sum framleiðsluliðið og sølulidid hvíla á, tá tey kortini eru vitandi um, at restar nakað í, so er tað al- menna til reiðar at rinda munin annaðhvort við veðhaldum ella við beinleiðis ískoyti. Ein slík stóða er ótolandi og samfelagið kann ikki liva við slíkum umstød- um. TAÐ ER FÚRA RÆTT sum javn- aðarflokkurin vísti á í valstríðn- um. Vit mugu broyta framleiðslu- mynstrið. Vit mugu góðska fram- leiðsluna meira. Vit mugu hava eitt fjølbroyttari úrval av vørum til útflutnings. Og vit mugu fram um alt reka ein annan sølupolitikk. Tær hundraðtals milliónir krónur- nar, sum í dag resta í, mugu vit hava inn. GRUNDARLAGIÐ undir einum broyttum selupolitikki er út- búgving av fólki til seluarbeiði og eitt munandi sterri tal av fólki til hetta arbeiði. Eisini mugu tað almenna og vinnan fáa sterri inn- lit í seluliðið. Somuleiðis mugu fleiri selufelagsskapir sleppa at virka. Hetta arbeiði kann ikki framhaldandi vera ein loyni- dómur. Nr. 139 — 24. november 1984 Um at gloyma illvilja hevur sagt Aftaná valið Jógvan Sundstein seg vera vónbrotnan um at »Atli Dam ikki hevur verið meira opin fyri einum samarbeidi« og hevði mælt til, at »flokkar- nir skuldu gloymt tann ill- vilja, ið summir hava móti ørdum . . .« Nu er tad soleidis vid ill- vilja, at hetta er ein kensla, sum er sera løtt at ala fram hjá fólki. Men at fåa folk at gloyma hesa somu kenslu er als ikki nøkur løtt uppgåva. Vit vita enntå, at illvilji ofta fer i arv frå ættarlid til ættarlid. Vit hoyra hvønn dag i tidindunum um av- leiðingarnar av illvilja millum fólk, men tað er ikki meira enn tað kemur fyri seg, at vit frætta um, at illvilji er »gloymdur«. sjålvt í hesum landi, sum man vera eitt tað besta land í heiminum at liva í, plágast vit av hes- um illvilja, sum Jógvan, og vit onnur við, vil hava gloymdan. Um hugsað verður um okkara flokkar, vita vit, at undir krígnum var ein stórur illvilji mill- um fólkafloksfólk og javn- aðarfólk. Hesin illvilji var so áhaldandi, at ikki fyrr enn í 1975 kundi koma uppá tal at skipa eina samgongu millum hesar báðar flokkar. Og sjálvt um tá vóru liðin 30 ár síð- an krígslok, var hetta gjørt við ringum tannabiti av mongum sum mintust krígstíðina. Men samgongan sum var skipað í 1975 var ein einastandandi møguleiki fyri at slætta sjógv i før- oyskum politikki og at prógva, at føroyingar nú vóru komnir so langt, at teir kundu samstarva yvir nærum øll floksmørk. Nu 10 år seinni siggja vit, at tad hevur bert gingid eftir hæli å hesum øki. Hesa tidina hevur fólkaflokkurin verið i sam- gongu vid nærum allar flokkar, men hetta tidar- skeið hevur skapað eina so stóra illvild, at allir hesir flokkar helst vilja gera eina samgongu uttan fólkaflokkin. Og einhver tanki um eina samgongu millum fólkaflokkin og javnaðarflokkin er óhugs- andi í dag, hóast flokkar- nir saktans kundu samst um eitt samgonguskjal og skipan av landsstýri. Men málgagnið hjá fólkaflokk- inum hevur seinastu 10 ár- ini skapað ein slíkan ill- vilja, at javnaðarfólk als ikki vilja hava nakað sum helst við fólkaflokkin at gera. Og Jógvan má vita, at ein illvilji miðvíst upp- arbeiddur gjøgnum so langa tíð verður íikki gloymdur eftir einum degi. Uppgávan hjá Jógv- ani hevði verið ólíka lætt- ari um hann hevði kunnað fyribyrgt hesum illvilja. Um fólkaflokkurin fer í andsteðu nú, hevur hann bert sær sjálvum fyri at takka. Men hesi komandi árini hevur hann so tveir meguleikar. Annar er at skapa enn meira illvilja, sum tað kemur at taka enn longri tíð at »gloyma«. Hetta kemur at gera tað enn meira óliviligt her á landi og kemur at gera fólkaflokkin enn meira ó- ynsktan sum partnara. Hin meguleikin er at royna at broyta tann upp- arbeidda illviljan til ein til- svarandi góðvilja ella væl vild. Hetta kemur at taka tíð, men vit hinvegin fera til, at Feroyar verða eitt betri land at liva í, og at ein aftur kann koma at fáa virðing fyri fólkaflokk- inum ! 0. Hvi gera ein kvinnulista? Eitt tað fyrsta, fólk spyrja ein er, hví ein kvinnulista ? hví kvinnur isolera seg á einum lista, hví útihýsa mannfólkið. Er tað ikki at gera tað heila bara verri? Eg haldi ikki, og her vil eg greiða so nekulunda frá minari stødu. Okkara styrisskipan er soleiðis, tað sóu vit til løg- tingsvalið, at kvinnur so at siga ikki koma upp í part, tær eru á listanum, men hava ongan megu- leika, annað enn at samla stemmur til flokkin. Vágoyggin, t.d. var ein mannfólkalisti ell sum hon er, síðsta legtingsval, tí har var ikki ein einasta kvinna á nekrum lista. Hetta er veruleikin, og so- leiðis fer at vera leingi aft- urat, um vit ikki finna uppá nakað nýtt. Tað nýggja er so KVINNULISTIN. Kvinnur mugu vera við har avgerðir verða tiknar, vit mugu taka ábyrgd og ávirka okkara samfelag, við okkara hugsanum. Tað er skomm og ábyrgdar- leyst av okkum kvinnum at ongin kvinna er í bý- ráðnum. ; Øll siga at kvinnur velja ikki kvinnur. Men hvi velja menn, tå kvinnur duga? Tær taka sær av figgjar- vidurskiftunum í heim- inum í dagliga húsarhald- inum. Tær hava í eldir fram- leitt neyðugar verur. Tær uppala bernini mentunarliga, geva teimum mál, siðmenning og segu. Tær eru ekspertar í sos- iala økinum, hava umsorg- an fyri børnum, ungum, monnum, sjúkum og gomlum. Kvinnur hava livandi kunnleika til hesi mål, sum í sterri samanhangi eru júst tey politisku mál- ini, sum býráðsarbeiðið snýr seg um. Latið lívs- royndir kvinnunar koma samfelagnum til góðar. Gev tína stemmu til Kvinnulistan og latið okkum fáa fleiri kvinnur í býráðið. Ingver Nolsee Kvinnulistin Leyst starv Eitt starv sum sosialrådgevari á Al- mannastovuni, Tórshavn er leyst at søkja frá 1. januar 1985. Sosialrådgevarin verður lentur sambært 12. lønarflokk í såttmålan- um millum Starvsmannafelagið og Føroya Landsstýri. Skrivlig umsókn vid próvskjólum og møguligum viðmælum verður at senda Almannastovuni, Postboks 196, Tórshavn í seinasta lagi 21. des- ember 1984. Í umsóknini skal sigast frá, nær við- komandi kann taka við starvinum. Almannastovan