leygardagur 24. november 1984síða 13
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
allar so væl uttanat
tað, hann varpaði út í øl-
stovugangin.
Á „Gauki á
kanst tú syngja >Leið meg
eina ferð enn út á dekkid«
sum
Støng<
uttan at vera tveittur út á
dyr ella sligin niður ella
bæði tvey.
Gullfoss
frystur
Fá lond í hesum heimi
hava so ríka og fjølbroytta
náttúru sum Ísland. Har
er alt, eisini skógur og í
skrivandi løtu kann eg
ikki koma á nakað nátt-
urufyribrigdi, sum ikki er
í Íslandi
Er sýnið gott og rúturin
ikki alt ov
upplivilsi fyri
kitin, er tað
lívið at
flúgva seinasta tíman frá
Egilsstødum, har Føroya
flúgvarin millumlendir, til
Reykjavíkar
alt um tollaran á Egils-
stoðum, sum fyrst av
ollum spurdi, um tú hevði
nakað kjet við. Spurning-
urin er ikki so login kort-
ini. Íslendingar ansa sera
væl eftir, at ongar djóra-
sjúkur koma inn í landið.
Hundasjúkan er tó undan-
tikin, og tí spyrja teir
fyrst um kjøtid, síðani um
tollfríu lummafleskurnar.
Meskarnir í íslendska
veganetinum gerast sterri
og sterri, sum tað tekur at
líða út á veturin. Men
hetta er „ekkert mål«,
sum tey brúka móti øllum
vandum og ivamálum. Út-
ferðir eru til Geysir og
Gullfoss hverja viku allan
veturin á tamb. Farið
verður í myrkri og komið
aftur í myrkri.
Tú gloymir
Hjá okkum bleiv ferðin
ikki so drúgv. Vit fóru í
einum leigaðum persón-
bili. Vilhjálmur, ein ungur
studentur, koyrdi okkum
við fúkandi ferð uttan pík-
139 — 24. november 1984
ar ella ketur á tí gler-
stoytta vegnum, ein
góðan tein í vinstru síðu,
ti vit sluppu íkki yvir i
høgru. Tá vit næslaðust
Gullfossi vóru vit einasti
bilur í vetrarlandinum og í
kolandi stormi sóu vit
hetta tignarliga meistara-
verkið Gullfoss, sum
hendan dagin skuldi itið
Silvurfoss. Ikki minni
vakur um veturin.
Geysir er deyður, men
Strokkur goysir uttan
mun til veðurlag og áskoð-
arar og uttan
Tá runnið er í hann aftur
tømir hann seg, og ti
ræður um ikki at vera or
nær við Instamatictól-
inum, ti Strokkur er
heitur alt árið.
A vegnum er so Skål-
holt við 11
i 1963.
grønsapu
kirkjuni, vigd
folka-
Islandi
Hverngerdi vid vakstrar-
husunum og Selfoss, har
tå i Fossnesti kanst keypa
kaffi og risastorar kleynur
fyri 52 ískrónur.
Aðrar útferðir eru
eisini, og sjálvandi ber til
at ferðast á egnari hond.
Flogsamband er um alt
landið, bussar koyra, tá
teir kunna, og bilar kunna
leigast.
Havast skal tó altíð í
huganum, at íslendski
veturin er ramari álvari
enn tann føroyski, og enn
hevur ongin útlendingur
rópt hurra fyri teimum ís-
lendsku vegunum.
So tað munnu vera is-
lendsk ár, okkara góði bil-
stjóri Vilhjálmur, meinti
við, tá hann segði okkum,
at meðalaldurin hjá bilum
í Íslandi er tiggju ár
og einasta
háskúlanum í
Reykjavík
by Night
Sjálvandi komu nógv tey
flestu ferðafólkini tl Ís-
tíðindablaðið
lands um summarið.
Men tað ber væl til at
ferðast hagar um vetur-
in. Sveinn Sæmundsson,
stjóri fyri PR-deildini hjá
Icelandair, greiðir frá,
at fleiri og fleiri fólk
úr hinum Norðurlondun-
um, Noregi og Sveríki til
demis, koma til Íslands.
Hetta er ferð, tey kalla
„Break Away<. Onnur
royna »Stopover«, nakrar
dagar í Reykjavík á veg til
ella úr USA
Reykjavík er av-
gjørt ikki nakar keðiligur
Heldur
Har eru
nógvir góðir matstaðir við
Og
ir at steðga á í
ikki um veturin
eitt nú fiskarættum
íslendingar eru
gera nógv burturúr
býnum er nóg
veðrið er
vera, ta
Har eru selubúðir í gongu-
gøtuni, ropini frá blað-
seljarum, og við Tjernina
skoyta tey ungu eftir
skúlatíð. Men dunnurnar
hava sín hyl í krókinum
við gamla leikhúsið, Iðnó.
Ongar dunnur í heiminum
fáa so nógv breyð sum
hesar. Og gongur tú ein
kaitúr sært tú ivaleyst
eisini okkurt spennandi.
Hóast tað er nátt
næstan alt samdegrið um
háveturin, so byrjar
Ferðafólk missa ondina,
tá tey koma inn í
handlarnar við teimum
avbera vøkru ullar-
klædunum. Hvørt
plagg er eitt listaverk
it ikki
prentað í teimum røttu
tjaua
litunum
jøvnum millumbili,
Strokkur, sum er einar
hundrað metrar frå
Geysi, goysir vi)
uttan mun til um nakar
áskoðari er ella ikki
Astandið er erfitt, en þó er til
ljós punktur í tilverunni
Her hava Sigmar,
blaðmaður á Dimma-
lætting, og Vilhjálmur,
bilstjóri, hættað sær út
á tromina millum tvey
gos
(mynd: hd)
Reykjavík by Night kort
kveldið. Urvalið av dansi
stoðum er stórt og gott
Til Broadway,
stersta dansistað í Norð
Vit fingu ong
antid rættiliga greiðu á
dømis
ureuropa
>
hvussu nógvum Broad- Vísitølutryggð sveitasæla á øllum
way hýsir. Onkur segði sýningum.
1.500, onkur annar 2.000 Sýndki.5,7 og 8.
Laugardaga kl. 5, 7, 9 og 11.
Íslendingar brúka nógv Sunnudaga kl. 3, 5,7 og 9.
at fara út at eta, áðrenn
tey fara í dans — á sama
staðnum. Sjónvarpið hev-
ur ikki sama vald á fólki,
sum her hjá okkum, har
ikki ein kjaftur sæst utt-
Íslendska sjónvarpið
byrjaði í 1966 og hevur,
andura fyrr enn átta : h | |
minuttir eftir at dags- ingu vitat vita, lítla
skráin fyri ræsta dag ella onga ávirkan
longur á frítíðina hjá
fólki. Nógvir biografar
eru, og í Nýja Bió ber til
hevur staðið á rútinum.
Tað ber eisini til at fara
í biograf, leikhús, til kon-
sertir. 2 at síggja foroyskan
Samanumtikið: Island dans og føroyskan leik i
er eins og øll onnur lond filminum »Dalalif«
vert eina vitjan. Men ,
Tå vit komu i
Broadway fyri klokkan
niggju eitt friggja-
kvøld, sjånvarpskvøld,
vóru har longu yvir
túsund fólk
bíligt er tað ikki!
Vestmannaoyggjarnar
eru ikki nevndar. Tað er
ti, tær eru evni til
heila grein fyri seg
hon kemur
eina
Og