hósdagur 25. oktober 1984síða 15

oe Nr. 125 — 25. oktober 1984 Foreldraløn — eingin nytilig loysn Av og å stingur spurn- ingurin seg upp, um tað ikki hevði verið rímiligt, at tað almenna veitti, um ikki húsmeðralen, so pen- ingastudul til foreldur (les: mammur), ið ansa børnum sinum heima, tå id nú almennur stuðul verður latin til dagstovnarnar. Sjálvandi hevði tað bor- ið til. Men meguleikarnir fyri at broytt fíggjarliga sjálvbjargni hjá kvinnum við tiltøkum sum hesum, eru smáir, og mong munnu við mær duga at síggja vandan fyri, at smáábetur sum henda lætt kundu virkað hin ev- ugta vegin, máað steðið undan javnrætti til út- búgving og arbeiði, verið brúkt sum agn at fáa kvinnurnar burtur úr vinnt Men sjálvt um vit síggja burtur frá hesum vanda, eru tó tekniskir og búskaparligir trupulleikar at taka steðu til. Eg skal nevna nakrar: Fyrst er spurningurin at áseta tímatalið fyri, hvussu stórur partur av húsarbeiði fer til barna- ansing. Her kundu vit kanska brúkt talið, tey í eðrum Norðurlondum hava roknað seg fram til — 2-3 tímar í miðal fyri hvert barn í uppvøkstr- inum. Eitt annað er so, at skuldi nekur meining og munur verið í lenini, mátti len verið goldin fyri allar teir tíman konan var barnabundin. Ein slekki- liðsmaður fær ikki løn bara tá ið eldur er í, men fyri ta tíð, hann hevur vakt. Vit kunnu seta talið lágt til 8 tímar, til onkur av hinum húsfólkunum er heima aftur. Men hvat so um maðurin er sjómaður er 8 tímar so nóg mik- ið? Hvat hevði tað so kost- að? Fólkateljingin 1977 vísti, at av tils. 14.235 húskjum í Feroyum var talið av perum við heima- búgvandi bernum, har bert maðurin var í vinnu, 4647. Aftuat mugu vit leggja teir stívliga 600 einsamallu forsyrgjarar- nar uttan fyri vinnu, og koma so upp um 5000. 5000 fólk við 60 kr. um tíman fyri 8 tímar um dag- in tað gevur 8-9 milli- ónir. Hvat tey barnleysu og tey steku til, at tað almenna rindar fyri húsarbeiði hjá teimum ið hava bern, tá ið barnarekt ikki krevur fullan arbeiðs- dag? Vanligt er at tann sum rindar len, leggur skyldur og ábyrgd við fyri at tryggja sær, at nakað siga so verður gjert fyri pengar- nar, og hevur eitt ávíst eftirlit við, at treytirnar verða hildnar. Hvussu skuldi eitt tílíkt eftirlit virkað? Hvat hevði tað kostað í fyrisiting, og hvat hevdu fólk sagt til so- vorðna uppílegging í inn- anhýsis viðurskifti hugsið bert barna- verndina ! Og skuldu so øll, bæði rík og fátæk, havt henda rætt ? Fleiri verið nevndar at beinleiðis peningastuðul til barnafamiljur er ringt at finna toliliga rættvísa og lagaliga skipan fyri, og dýrt er tað, um tað skal um kundu vísa, at grundir muna nakað Tá eru frægaru ráðini at seta barnafrádráttin upp ella geva annan skatta- lætta, og hava so mikið stórt tal av dagstovnum, at øll ið ynskja tað kunnu hava meguleikan at nýta teir sterri ella minni tíma tal um dagin Hin spurningurin, at fáa viðurkenning av verður ikki foreldralen meira, sterri húsarbeiði, loystur vid Tað krevur nógv eitt nú broyting av hjún- arbandsløgini, um tað yvirhevur ber til at broyta ta virðismetingina við lóg- gávu Elin Súsanna Jacobsen Sakaris Hansen, valevni javnaðarfloksins í Suðurstreyoy, skrivar: Alment innivist til almennar stovnar 1Vggj Og Fiskirannsóknarstovuna og Vaktar- og Bjargingar lt tænastuna, ait tað gott um To skulu vit ikki ivast í at teir heldur hevdu leigað onkustaðni teimum høli um »hoskandi utleigarar« kanska teir els hesaferð vænta rr ter ur bt pp skriftir so stak »åbor arlig hverjur k að, at stovnum okk ara sámulig arbeiðs stødur, plaga teir jú at spyrja inntil teir ferðir Henda bygging er helst tekin um, at einki enn er komið burturúr ætlanun- kening byggja hus til hes ar stovnar at leiga seg Kanska er marknaðurir longu mettaður við al mennum privatum leigumálum. Um so er er væl ð hesi fýr kradda( irini bæði hvat viðvíkir almennum per kvødum, tå ein uttar fyri »kenningaklubban kann fåa fyrispurning frå sum bjarga kundi stør familjum fyri livstid Javnadarflokkurin hev ur i hyggju at basa hesum ólíkindum og fáa hus bygd til allar almennu okkara, tí tað má í longd at skatt stovnar Ini metast skervt, gjaldarin áhaldandi skal gjalda kapitalinum hesar óneyðugu okursleigur nakað sæst hetta uttan at harv enningsins Starvsfólk veljið ikki teir, ið keva arbeiðsevni ð egna flokk javnaðarflokkin hevdu verið tøkir, men um um at lata onkran tí almenna um leigumål, Sakaris Hansen, Argir p” , , 6 gensur er ikki so nóg kann vera okkum øllum til snippar nog góð hjá tær til | Ir ey um ut 1 snI ar lægri enn okkara, og ikki gagns« at vera journalistur á So pp minst eru tey kreativ og Ja, eg veit ikki Randi sialinum teirra impulsivitetur kann men vonandi eru »bodini Nú kvinnur eru við at sleppa kvinnum framat sanniliga) ganga skjótari kanaliserast yvir í eitt frá eygum út í fingra -kp komast inn á arbeidsøki, arbeiðsplássunum. hjá teimum. (eisini út í Skapandi arbeiði, sum snipparnar og aðrar sum fyrr vóru einarættur kallmanna, rembast ym- iskar kreftir, sum avspeg- la seg í málburðinum, tá lutverkið = hjá hesum kvinnum verður lýst, ikki minst í bløðunum Randi Jacobsen, blað- kvinna, hevur havt eina samreðu um kvinnur og arbeiði. Skemtiligt er at taka aftur i ymiskt, sum har verður sagt, og sum endurspeglar at áskoðan- in, hin avoldaða um mun im millum kynini, ikki verður burturbeind við at „Kvinnur eru líka væl fyri at gera hetta arbeiði sum menn. Tað krevur ikki handamegi, men hegni« (kommentar: kvinnur kunnu ikki hava handamegi. Men »hegni«, ja, tað kunnu tær hava. Tað vistu vit kanska ikki av!) «Til at seta krevst tol og rutina Tað egna kvinnur seg kanska betur til. Umframt at hava størri tol (sic!) vísir tað seg ofta, at boðini úr eyg- um úr í fingrarnar (so nervarnar?) Tað krevst bara ein tilvenjing an samfelagnum til fleiri kvinnur fáa sær slíkt ar- beidi, ti kvinnur eru sjálv- andi lika kreativar« (nånå nå — nei, ha?) Slik »kvinnufrigering« minnir meg um ein varpsfilm, eg så ur USA, har ein teknokratur upp sjon- lýsti okkum siggjarum, at kunnu væl innan EDV-.ar tey taka Teirra intelli vtey y svertu brúkast beiði saman bara um seg Tyrlupolitikkur og tryggleiki Tað var fyri okkum á út- skerjunum eitt ófert fram stig, tá vit fingu tænastuna, og væl javnaðarmonnum ti uttan teirra atkvødu hevði málið fallið annað hj tyrlu verið sum so mangt á klandursstýri- num. At teir við sínum eyðkenda vina og kenn- ingapolitikki síðan settu ein tyrlustjóra hvers kva- lifikatjónir vóru at hann hevði reinskað oljufýring- ar í Eysturoy, er so ein onnur sega Nú eru vit farin at ivast um hetta tiltak lýkur tann tryggleika, ið neyðugur er í slíkum føri. Landsstýrið keypti nevniliga eina 8 ára gamla tyrlu, og tað vil siga at hetta lasafar er 10 ár nú tað verður sent til Danmarkar til heilsubót Vit fáa ikki nógv at vita men tað frættist fyri vist at storar rivur skrokkinun eru Íslendingar eru sum øll Framhald á síðu 16