hósdagur 25. oktober 1984síða 16
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
%
tíðindablaðið
Nr. 125 — 25. oktober 1984
Javnaðarflokkurin vil altíð vera við til at skapa bestu fortreytir fyri tað fólk, ið her
Vinnulívspolitikkur
eigur ikki at vera
flokspolitiskur handil
Øll skulu merkja ágóðan av framburðinum
Vit javnaðarfólk hava al
tíð hildið og trúð upp á, at
okkara stýrisskipan er
góð. Hon byggir á fólka-
ræði og teir meguleikar, ið
hetta gevur.
Feroyingar eru ósamdir
í so mongum. Vit bæði
tora og kunnu koma fram
alment við okkara hugsan,
og tað skuldi onki verið
meira natúrligt og sjálv
sagt enn júst hetta
Henda sjálvsagda rætt,
at ell skulu kunna vera við
í menningini av okkara
samfelag, og at øll skulu
kunna merkja ágóðan av
hesum framburði, metir
Framhald av síðu 15
um kunnugt, slóðbrótarar
í flúgving bæði við
flogforum og tyrlum og
hava rikið hetta virksemið
í mong ár.
Í tí frálíku sendingini
»javararnir« hoyrdu vit
herfyri tey skelkandi tid-
indini at allar tyrlur í Is-
landi eru dottnar niður áð-
renn tær vóru 7 ár. Harrin
forbjóði at nekur tílík van-
lukka skal henda okkum,
men hetta gevur óhugna-
ligar tankar — tá vit hava
í huga at tyrla okkara er
10 ára gomul.
Lat okkum tí vóna at
javnaðarmenn sum skjót-
ast koma aftur til ræði, tí
tá hava vit vón um at fáa
eina nýggja trygga tyrlu.
Væl vera javnaðarmenn
lagdir undir oyðslusemi,
men teir viga so ikki
mannaliv í pengum sum
kapitalistarnir.
Útoyggjamaður
javnaðarflokkurin
eitt av sínum aðalmálum
Okkara flokkur sat í
landsins leiðslu tey árini,
lunnar vórðu lagdir undir
okkara vælferðarsam-
felag. og tit kunnu ikki
annað enn geva mær rætt
í, athenda hond var hepp-
in, sera heppin
sum
Útbyggingin av samfel-
agnum undir núverandi
leiðslu, hevur í nógvnum
forum borið á skeiva borð-
ið, við skeivum, kostn-
aðarmiklum illa undir-
bygdum ílegum.
Henda gongd hevur al-
tíð verið og verður altíð so,
hugsað
tá meira verður
um einstaklingar og ein-
stakar fyritøkur heldur
enn á landspolitiskum
plani
Javnaðarflokkurin hev-
ur so mangan ávarað
ímóti hesi tilvildarligu
gongd, uttan stórvegis
úrslit.
Vinnulívspolitikkur eig-
ur ikki at vera flokspolit-
iskur handil, vinnulívspol-
itikkur eigur at vera
landspolitikkur, vinnu-
lívspolitikkur eigur at
koma okkum øllum til góð-
ar.
Javnaðarflokkurin vil
altíð vera við til at skapa
bestu fortreytir fyri tað
fólk, ið her býr:
við einum væl útbygd-
um fiski- og farmaskipa-
flota
við væl
útbygdum og fjølbroytt
um ídnað, við bestu um-
steðum at virka undir
einum
við einum bygdamenn-
ingarpolitikki
arbeiði til
við trivn
aði og allar
hendur
við eini rættvísari og
rímiligari sosialari skipan,
ið tryggjar okkum ellum
sámulig livilíkindi
Við einum útbúgvingar-
politikki, ið hvílir á okkara
siðmenning uttan at vera
heimfeðisligur
við einum skilagóðum
ungdómspolitikki og ein-
um skilagóðum íbúðar-
politikki.
Hesi og nógv, nógv onn-
ur mál hava skilagóðar
loysnir fyri neyðini, og tey
vera best loyst av polit-
ikarum, ið hava skil og
hegni at nakað við
hetta, og tað hevur javn-
aðarflokkurin, hann hevur
so ofta víst á tað.
Heitt verður tí á
tykkum, góðu veljarar,
um at umhugsa hetta áðr-
enn tit fara á løgtingsval.
Veljið javnadarflokkin,
okkara flokk
Gott val.
gera
Leirvík, tann 22. okt. 1984
Olavur Heinesen
Teir borgarligu vid grein 13:
Brukt hvønn annan
sum giOslar i einum
politiskum sjonleiki
EG loyvi mær fyrst, at
takka limunum i Våga
Javnaðarfelag fyri tað
álit, tit vísa mær, við at
velja mægj il valevni floks-
ins í Vágum.
Nú kann veljarin siga
sum so, hvat eg kenni til
politikk, og hví eg havi
játtað at verða valevni
floksins.
Til tað er at siga, at eg
havi valt flokkin síðan
1962 og verið limur í Vága
Javnaðarfelag síðan 1968,
og havi eg hesi árini eftir
førimuni roynt at fylgt við
á ti politiska økinum.
Eg minnist væl ta
stødu, tad føroyska sam-
felagid var i midskeidis i
hålvtryssunum, tad var
ådrenn javnadarflokkurin
fekk nakra åvirkan å før-
oyskan politikk.
Okkara bestu fiskimenn
vóru i túsunda tali noydd-
ir at fara av landinum, av
tí at eingir meguleikar
vóru her heima.
Henda steða helt sær
líka til 1958, tá ið javnað-
arflokkurin fekk vald — 8
umboð á Feroya Legting.
Hetta hevði við sær, at
flokkurin fekk legmann,
og var tað Petur M. Dam,
sáli. Ein kann ikki siga
annað, enn at frá tí degi at
javnaðarflokkurin saman
við eðrum flokkum fór til
verka, hendi ein sonn koll-
velting innan føroyska
samfelagið.
Eitt tað fyrsta, ið hendi,
var at tey gomlu fingu
fólkapensión. Tey fingu
nú sín sjálvsagda rætt,
aftaná eitt stríggið lív, har
hver dagur hevði verið ein
kampur fyri at lívbjarga
sær og sínum. Nú vóru
meguleikar skaptir fyri at
tryggja teimum, ið høvdu
lagt lunnar undir tað væl-
ferðarsamfelag vit hava í
dag og trygg fíggjarlig
kor.
Annað, ið tá hendi, var
uppskotið til endurnýggj-
an av fiskiskipaflotanum.
Hetta uppskot meti eg
vera ein av sterstu hend-
ingum í feroyskari fiski-
vinnusegu, tí áðrenn
uppskotið var samtykt,
var neyðugt, um ein
skuldi keypa skip, at við-
komandi átti væl av pen-
ingi, tí figgjarmøguleikar-
nir vóru so gott sum
eingir, og tað var ikki
hvenns mans feri at eiga
nógvan pening. Við tí upp-
skoti, ið tá var lagt fram
og samtykt, var fíggingin
so lagalig, at tann vanligi
fiskimaðurin var førur fyri
at ogna sær góð og ný-
mótans skip. Her var
javnaðarflokkurin eisini á
odda, men tað er tann før-
oyski fiskimaðurin og ar-
beiðsmaðurin, ið eiga heið-
urin av at Feroyar í dag
telist ímillum heimsins
mest framkomnu tjóðir.
Í 1980, aftaná at hava
sitið í landsstýri í 18 útav