leygardagur 3. november 1984síða 24

Síða 24 tíðindablaðið Javnaðarflokkurin fer beinanvegin at stovna Menningarstovu — sum kann vera við til at tilrættaleggja, stýra og menna ídnaðin í Feroyum, sigur Tummas Arabo, valevni javnaðarfloksins í Norðstreymoy m. a. í hesi greinini Javnaðarflokkurin legði í 70-unum hevuðsgrundar- lagið undir føroyskan idn- að. Vit fingu stovnsett Menningargrunn, Ídnað- argrunn, vit fingu gjert Ídnaðarálit, sum skuldi vísa vegin fram, hvussu vit kundu fáa eina skipaða idnadaråtbygging í land- inum. Í 1980 steðgaði hetta arbeiðið upp, tí Lands- stýrið varð skift, og vit fingu ikki fullfort tær ætl- anir, vit høvdu um eina planlagda útbygging av idnadinum í Feroyum. Vit vóru eitt sindur spentir uppá, hvussu Landsstýrið nú, tá teir hevdu amboðini, sum vit hevdu skapt í 70-unum, fór at klára seg. Tað gekk, sum ein kundi frykta fyri, at idn- aðurin seinastu árini hevur verið merktur av einum fantastiskum plan- loysi. Har tað almenna hevur verið uppi í eini útvikling sær tað ofta út til at hava verið eftir vina- og kenn- ingaprincippinum, har tað eru ávísir persónar, valdir út frá politiskum ella líkn- andi kriterium, ið hava fingið peningin at royna eina útbygging, og sigast má, at nógvir pengar eru brúktir, og nógvir penga: eru oystir út í eystur og vestur, men eingin plan- løgd útbygging, eingin stýring av nøkrum, eingin samskipað útbygging — vánaligt úrslit. Tað er eingin ivi um, at tað er neyðugt, at Javn- aðarflokkurin kemur til aftur og tekur um endan, soleiðis at vit kunnu fáa eina samskipaða ídnaðar- útbygging til gagns fyri land og fólk Fyrsta stigið eigur og má vera at samskipa teir figgjanarstovnar, ið eru í landinum fyri ídnað, síð- ani at gera eina lang- siktaða ætlan fyri, hvussu idnadurin skal útbyggjast, og hvat er neyðugt av hjálpiamboðum, fyri at hann kann verða útbygd- ur, m.a. at fáa ráðgeving bæði tl privatar og al- mennar fyritøkur. Hetta kann samskipast i einari sokalladari Menn- ingarstovu. Vit kunnu siga, at vit fyri stóran part hava »brikkarnar« í dag, tað er bara at seta tingini saman og fáa málið loyst. Skipað sola Ein stórur spurningur í idnadinum er, hvar vit kunnu selja okkara verur. Søluorganisation hevur idnadurin onga, tad manglar, tað kann verða gjort. Tann parturin av ídnaðinum, ið er grund- aður á fiskaråvøru, hevur eina organisatión, ið eitur Feroya Fiskasela til at loysa síni problem, men vit mugu øll skilja, at Fiskasølan er uppbygd i eini tíð, tå tað vóru óav- markaðir møguleikar at fiska, og ti varð tað so- leiðis, at vit fiskaðu tað slagið av fiski, ið Fiska- selan kundi selja. Í dag er eðrvísi. Vit hava kvoterað eki, og í dag má uppgávan hjá eini Fiskaselu vera at selja tann fisk og tey produkt, ið vit hava meguleika fyri at fiska og arbeiða. Alment/privat Tá hetta verður borið upp 129 — 3. november 1984 á mál, verður ofta rópt um alment og privat. Tað eig- ur ikki at vera problemið. Veruleikin er tann, at tað eru eingi stórmál loyst tey seinastu 30 árini, uttan at tað almenna á ein ella ann- an hátt hevur luttikið. Tað almenna kånn ikki bara pumpa pengar út í fyritøkur uttan nakra sum heist stýring. Tað berta tey síðstu 4 árini best prógv um. Eitt ómetaligt planloysi, har pengar eru oystir út frá tí almenna, uttan at tað almenna hverki hevur innlit ella ávirkan, og tað er ein av forkláringunum uppá, at landið í dag koyrir móti einum heilt greiðum bankarot. Samgongan hevur nú tey seinastu árini dúgliga roynt at burturforklára henda kalda veruleika. Men í dag liggja telini á borðinum, og um ein ætlar at halda fram hesa somu leið, so skulu tit atkvøda fyri einum av samgongu- flokkunum. Vilja tit broyta kósina, so atkveðið fyri lista C.