mikudagur 7. november 1984síða 2

Síða 2 Neyvan í nøkrum valstríði hevur so nógv verið tosað um familjupolitikk og kvinnur sum í hesum val- stríði. Men tað er ikki bara fyri tað góða. Tit, sum halda, at stríð- ið nú er við at vera vunnið, tí vit hava fingið likaløn á pappírinum, nú lógarupp- skot er fyrireikað, sum skal tryggja kynunum báðum javnrættindi, so- leiðis sum ell ST-limalond hava bundið seg til at miða ímóti, gevið gætur: Ikki við einum orði hev- ur Kristiligi etc. fólka- flokkurin ella hinir borgar- ligu flokkarnir nevnt, at teir vilja virka fyri betri útbúgvingarmeguleikum til kvinnur. Ikki eitt orð um, hvussu vit tryggja kvinnum javnbjóðis meguleikar til arbeiði. Ikki eitt orð um, at teir vilja hava kvinnur uppí, Kvinnumaál eru samfelagsmål So hvert sum valevnislist- arnir fyri teir ymisku flokkarnar vórðu kunn- gjørdir, fegnaðist ein yvir, at fleiri konufólk vóru millum valevnini. Men aftaná at hava hoyrt útvarpaðar valfund- ir kring landið, skilir ein tað betur. Tí, nú uppundir valið er ongin endi á, tí umsorgan, teir ymisku flokkarnir — ja sjálvt teir borgarligu — siga seg at hava fyri nammum, bern- um 0. ø. familjupolitiskum målum. Menninir i hesum flokk- um hava higar til bert mett hesi mål sum små- putl, men nú er hetta kanska vorðið nakað, sum kann geva atkveður. Her hava so nekur konu- fólk latið seg stilla upp at taka sær av hesum málum í valstríðnum. Spell, at konufólk skal noyðast at seta seg sjálv- an soleiðis í bás fyri at fáa hesi mál til umreðu. Tí hesi áttu at verið samfel- agsmál burturav og ikki kvinnumál. Orsekin til, at vit konu- fólk »konsentrerad« okk- um um hesi heimligu mál, er kanska, at vit á tí øk- inum hava besta kunn- leika. Tann kunnleikin skal sjálvandi brúkast, men tað er ikki nokk bert at hava áhuga fyri málum viðv. bernum, skúla og umsorgan. Tí umsteður- nar hjá okkum øllum, ungum sum gomlum, eru treytaðar av hvussu sam- felagið er fyri í síni heild. Samfelagið hvílir á framleiðsluni og tí er neyð- ugt at hava innlit í fram- leiðsluna, fyri at tryggja at hon gagnar fjøldini. Somuleiðis mugu vit hava ávirkan á, hvussu samfelagágoðin verður brúktur. Skulu vit konufólk hava sterri ávirkan, er neyðugt at broyta m. a. útbúgving- armynstrið. Konufólk áttu eisini at valt tey meira ótradition- ellu yrkini. Tað er kortini ikki sum at siga tað, tí í undirvísingini i dag verða genturnar íikki hildnar til at velja læru- greinir sum t.d. mate- matikk, kemi, fysikk, teknikk og datalæru. Hesar lærugreinir venda sær til dreingirnar. Við tí teknologiska út- viklingi, ið fer fram í dag, mugu genturnar hugsa seg um — skulu tær ikki verða fyri sterri vanlukku á arbeiðsmarknaðinum. Gisleyg D. Bonde tíðindablaðið har avgerðirnar verða tiknar í okkara samfelagi. Avgerðir, sum hava týdn- ing fyri okkum øll. Teir tosa um kvinnuna sum eitt, ið er minni ment og vert, sum eina tiltaks- arbeiðsmegi á arbeiðs- marknaðinum. Tað eiga vit kvinnur ikki at lata sita á okkum og ikki lata okkum blinda av teirra romantiska orða- vavstri um familjutrygg- leika og hugna. Tann hugnan fáa teir ikki, um teir við lóg og makt vilja skúgva kvinnurnar burtur år vinnulívinum, burtur úr politikki. Tað er vandi á ferð, um tað eru hesar reddir, sum skulu umboða kvinnu- áhugamál. Tí eiga allar kvinnur, sum vilja teljast sum javnlíkir borgarar, meta kvennsterkan á vali og velja ein flokn, sum á- Utbyggid uduroyar. sjukrahus Vágbingar og suðringar Henrik Old skrivar Eitt av valevnum fólka- sloksins, Essa Arge, skrivar grein í Dagblaðn- um, ið ber heitið »Løg- tingið kontra pínandi mjadnum og kneum og sundurbrotnum ungdómi< har hann harmast um lóg frá 1976 fyri sjúkrahús- verk Feroya. Hann skriv- ar um anarki og sigur, at flestu løgtingspolitikkar- ar í dag hugsa ikki um bestu loysn av heilsu- og sjúkrahúsverkinum, men um at skaffa flestu og bestu arbeiðspláss til teirra valdemi. Hann sipar til, at Landssjúkra- húsið sum sjúkrahús fyri allar Føroyar í 1984 ikki hevur ortopædiska ser- deild. Nú eru vit fleiri, sum meina, at skulu tey bæþi smærri sjúkrahúsini hava ein kjans at yvirliva, so má einhver serviðgerð vera knýtta t teimum eisini. Á Klaksvíkar sjúkra- húsi er ein serlækni í orto- pædi, og mong eru tey menniskju, sum eru blivin gongufer aftur, eftir at hava verið undir lækna- hond hjá hesum manni og hansara hjálparfólki, eis- ini higan í Suðuroynni. Har er eitt dømi um, hvat kann gerast við ein- um góðum vilja, sjálvt undir trongum umstødum. Essa Arge skrivar um sjálvoyðandi feigdargongd (hvat hann so meinar við tað) og tær pínufullu mjadnar og knø, sum enn munnu bíða í óvissa tíð. Eg eri vbissur i, at fekk Nr. 131 sannar, at kvinnur eiga at sleppa at royna seg å øll- um økjum bæði á arbeids- marknadinum og i polit- ikki, og sum veit og virkar ut frå ti sannroynd, at Føroyar hava bruk fyri evnum og royndum hjá ollum landsins borgarum, eisini kvinnunum. Gott val! Elin Súsanna Jacobsen | Klaksvíkar sjúkrahús bet- ri umsteður til ortopæd- iska viðgerð, so klárar tann læknin (sum eisini er kendur út um landoddarn- ar fyri sitt arbeiði) saman við sínum hjáplarfólki tann tørv, sum er i land- inum å hesum øki. Høvdu vit fingid onkra serdeild á Suðuroyar sjúkrahúsi eisini, so hevði hetta gjørt, at teir læknar, 7. november 1984 sum eru har, kundu stød- ast og samtíðis verið ein tryggleiki fyri tað fólk, her býr. Tað er ein vandi við teimum monnum, sum vilja centralisera alt sjåkrahusverkid. Tað munnu teir, sum verða valdir her suðuri, stríðast ímóti. Henrik Old Til valnevndina í Suðuroy Eftir sum valnevndin í Suðuroy við Gunnari Vestergaard sum for- manni hevur fingið ilt av mínum valrætti í Vágs kommunu, so má je rætta nakað av tí, hann kemur við í Fjúrtanda September 3. november, har hann sig- ur, at valnevndin er mann- að av Gunnari Vester- gaard, Arna Brattaberg, og Johan O. Djurhuus. Tað er ikki rætt, at Johan Djurhuus, fyrrverandi skúlastjóri í Vági, var á umtalaða fundi. Fyri hann metti eymamaðurin Jákup Mortensen. * Gunnar — Vestergaard, vónandi ert tú líka glaður fyri at búgva á Tveroyri, sum je eri hverja ferð, je aftur kann sigla inn gjøgn- um Vágs fjerð. Tað eydnaðist tær ikki hesa ferð at nokta mær valrætt í Vági. Hava okur lív og heilsuna um fýra ár, so kanst tú royna aftur tá. Hesar reglur bert fyri at mín góði bygdarmaður Johan Djurhuus ikki skal liggja undir ti, hann ikki hevur verið við til. Hetta liggur langt frá hansara hugsunarhátt. Henrik Old