mikudagur 7. november 1984síða 4
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
ER Fuglafjørdur
ein gloymd bygd!
BYGD
HON
STØRSTA
LANDSINS, ER
FULLKOMILIGA
GLOYMD?
So legið tað ljóðar í Harr-
ans ári 1984, so hevur
Fuglafjorður, ið er størsta
bygdin í landinum — einki
ferðasamband við hin
partin av landinum. Jú,
jú, tó soleiðis at ein kann
sleppa við rutu út á Toftir,
um tað liggur fyri hjá
rutubilinum at koyra tá,
teir kunnu vera leigutúrar
nettupp ta tíðina).
Langt áðrenn mína tíð
(1924) hevði Fuglafjørdur
fleiri ferðir um vikuna
samband við Leirvík og
Klaksvík við gomlu Almu,
síðan við Ragnhild, og
seinni aftur við postbát-
inum nýggju Almu. Seinni
kom gamli Pride inn í
myndina. Pride sigldi
Klaksvík, Leirvík, Fugla-
fjør og til bygdirnar
norðanfyri, og aftur á
Klaksvík.
Eisini = sigldi gamli
Smyril úr Havn og norð á
Fuglafjørd.
I dag, um tu skalt til
Klaksvikar, so må tu
annadhvørt leiga tær båt
hagar, ella leiga tær bil,
um ikki onkur vinmaður
koyrir teg, til Leirvíkar.
Og sjálvandi leiga bil
aftur, tá ið tú kemur úr
Klaksvík.
Men tað, sum verri er,
tað er tað, at um ein fulg-
firðingur ætlar sær til
Havnar við Bygdaleiðini,
sum koyrir fleiri ferðir um
dagin ímillum Havn og
Leirvík, so má tú antin
ganga (ja, halt tær nú fast)
umleið 5 kilometrar út á
»Stubban«, ella leiga tær
bil út hagar. Hetta fer
skjótt at vera ovboðið.
Fyri nakað síðani legði
eg sum bygdarráðslimur
fram uppskot á fundi til
samtyktar. Í uppskot-
inum stóð millum annað:
1. Kommunan krevur
bussin hjá »Bygdaleidir«
at koma til Fuglafjarðar, í
minsta lagi á morgni og á
kveldi, hvenn dag, til
bátahylin ella til annað
hóskandi stað, hvar ið fólk
kunnu bíða eftir bussin-
um.
2. Um hetta ikki í løtuni
kann lata seg gera, so at
hava bil tekan á sama
stað, til at koyra fólið út á
»Stubban« (Gøtu/Leirvik«
til og frå bussinum. Tad
skal sigast beinanvegin,
at bygdarrådid tok væl
undir vid hesum tank-
anum og sendi málið til
rætta vidkomandi. Tad
hevur áður verið send
áheitan um hetta mál,
men uttan úrslit.
Enn koyrir bussurin utt-
an um Fuglafjorð. Enn
mega vit ganga 5 kilo-
metur til og frá bussinum.
Ná, men vit hava jú
demokrati. Vit'í Fuglafirði
hava valt soleiðis, at vit í
dag ongan tingmann eiga.
Eingin er á tingi, ið til
fulnar kann taka sær av
okkum og okkara málum.
Tí har sum ein ikki er
sjálvur, er ein bert hálvur.
Men nú eg havi sæð val-
evnini úr Fuglafirði, fyri
teir ymisku flokkarnar,
havi eg góðar vónir um at
fáa menn aftur á ting.
Fuglafjørdur er tó størsta
bygd landsins. Og vit
hava fyrr havt tveir mans
á tingi í senn. Til demis
Andreas Samuelsen og
Rasmus Rasmussen,
Hilmar Petersen og Jógv
an Høgnesen, id nú allir
hvíla undir grenu torvu,
og má Guds friður hvíla
yvir teimum.
Teir menn, ið eru upp-
stillaðir fyri Fuglafjorð,
eru:
Símun Fornagarð, fyri
Kristiliga Fólkaflokkin
Framburðs- og Fiski-
vinnuflokkin,
Símun Abrahamsen,
fyri Javnaðarflokkin,
Signar Hansen, fyri
Tjóðveldisflokkin,
Sigfríður Verðhamar,
fyri Fólkaflokkin og
Margeri Toftegaard,
fyri Sambandsflokkin.
Um nú vit fuglfirðingar,
allir sum ein, fara á val og
velja ein av hesum hampa-
monnum, og ikki leita út
um begarðarnar eftir val-
evnum, so havi eg góðar
vónir um at fáa tingmenn.
Lat okkum gera hetta.
Gott val fuglfirðingar,
gott val føroyingar.
Fuglafjerður, 3.11.1984
Símun P. Poulsen
Nr. 131 —
7. november 1984
Fremsta uppgåvan
er at beta um
støduna hjá timaløntum
Í sjeyti-årunum fingu
arbeiðarar 0.0. vissar
åbøtur igjøgnum lóggávu-
arbeidi i løgtinginum, so
sum hægri fritidarløn, nið-
ursetta arbeidstid til 40
tímar um vikuna, eina
Javnaðarfl
til reiðar
broytta prístalsútjavning,
so allar lenir nú fáa sama
endurgjald fyri prístals-
vekstur, og í 1978 kom
dagpeningaskipanin i
gildi, sum gevur timalønt-
um, útróðrarmonnum og
Eg skal í stuttum nerta
við okkara stýrisskipan og
nekur av teimum politisku
stórmálum, ið liggja fyri
framman.
Tá ið seinni heimsbar-
dagi var av, og politiska
samvinnan við Danmark
skuldi takast upp aftur,
var skjótt greitt, at henda
ikki kom at vera sum amt.
Spurningurin var nú,
hvat politisku flokkarnir
vildu. Sambandsflokkurin
vildi venda aftur til amts-
steðuna, fólkaflokkurin
vildi ganga langt moti
loysing, meðan javnaðar-
flokkurin meira var fyri
eini skipan, ið varðveitti
ríkisfelagsskapin, tó so, at
foroyska samfelagið tók
sterri ábyrgd á seg.
Skipanin kom at vera
heimastýrisskipanin.
Landsstýrið varð skip-
að, og var javnaðarflokk-
urin við at mynd ahetta.
Tað er undir hesum stýri,
at t.d. lógin um ellis- og
avlamisrentu kemur í
gildi.
Næsta valskeið var
javnaðarflokkurin ikki við
okkurin
eðrum rætt til at fáa eir
ávísan part av lenini frá 3
sjúkradegi í eitt ávíst tíð
arskeið. Frammanundan
høvdu tey onki fingið
men henda skipan er tó
ikki fullkomin, og tí hevur
javnaðarflokkurin = reist
málið fleiri ferðir aftur til
tess at gera skipanina
betri, men hesi uppskot
hava ikki fingið nóg stóra
undirteku.
Seinastu 4 árini hevur
verkafólkið ongar semdir
fingið frá samgonguflokk
unum, og øll uppskot, sum
javnaðarflokkurin hevur
havt frammi til
beta um viðurskiftini hjá
hesum stætti, hava íkki
vunnið frama.
Teir lenarbatar, sum ar-
biðaar og onnur tímalent
hava vunnið sær við
tógvi stríð gjøgnum sam-
ráðingar, hava landsstýr
isflokkarnir tikið aftur við
ektum skattatrýsti og
nýggjum tollgjøldum, so
talan er um veruligt fall í
reallønini seinastu 4 árini.
Vit í javnaðarflokkinum
síggja tað tí sum eina av
fremstu uppgávunum hjá
tí nývalda legtinginum
við ymiskum tiltøkum at
beta um viðurskiftini hjá
teimum tímalentu.
Hilmar Bech
tess at
at mynda landsstýrið, vit
fingu eitt sokallað borg-
arligt stýri. Í hesum tíðar-
skeiði var politiska og
vinnuliga gongdin alt
annað enn góð, har er lítið
gott at minnast frá.
Við valið í 1958 fekk
javnaðarflokkurins tóra
framgongd, og kom nú aft-
ur at sita vid åbyrgd. Tad
er undir hesum landsstyr-
isskeidi, at lunnar vera
lagdir undir okkara væl-
ferdarsamfelag. Nýggj.
tíðarhóskandi skip vóru
bygd bæði uttanlands og
her heima. Útróðrarfiski
skapurin vi8ð Grønland
tók seg upp, hetta sam-
ráddi nevnda landsstýri
seg til, og fólkapensiónin
kom í gildi. Fiskimaðurin,
ið hevði verið noyddur at
leita burtur í onnur lond,
at tryggja sær og sínum
úrtekuna, kom nú heim
aftur.
Gongd kom eisini á
vega- og havnabygging-
ina, og ekti hetta nógv um
fjølbroyttari vinnumøgu-
leikar.
Framhald å sidu 6
—————iiernneee a