leygardagur 22. desember 1984síða 12

Síða 12 Sosialurin og útheimurin Tað hevur altíð verið eitt av okk- ara fremstu ynskjum, her á Tíð- indablaðnum Sosialinum, at vit fingu hevi og umsteður at venda andlit okkara meira móti útheim- inum. Feroyar eru bert ein evarska lítil partur av jarðarknettinum, og tað er ti skeivt, um vit sum blað einans upplýsa lesararnar um heimlig viðurskifti. Tað er sum so ábyrgd okkara at vera við til at vidka sjónarring lesarans. Kann vera at mong av okkum hava nóg mikið í tí heimliga. Men ikki eygu og úteftir móti eðrum fólkum venda vit 'Yru g tjóðum, so steðga vit upp, stagnera og gerast heimfeðislig. Menning okkara egna lítla vggjalandi er nevniliga nær ngd at vidurskiftum í ødrum ndum Vit hava ti nu tikið eina avgerð »g vóna, at lesararnir taka undir við okkum. Vit hava sett Karl Nolsee, cand. polit., sum er búsit- andi í Keypmannahavn, í free- lance starv á Sosialinum. Hann skal, og meguliga eisini saman við eðrum áhugaðum fu. ag- um, greiða lesarum okkara frá vidurskiftum i ødrum londum — kanska serstakliga i tridja heim- inum. Karl Nolsøe hevur fingid ut- bugving sum cand. polit. vid lærda håskulan i Keypmanna- havn. Sjålvur hevur hann tikist við mangt og hvat síðani. Ikki minst hevur hann brúkt stóran part av tíð síni at leita út í onnur lond. Eitt nú hevur hann ferðast nógv í Norðurafrika og Egypta- landi. Vit fara at leggja fyri við fyrstu greinini hjá Karl Nolsee her í jólablaðnum. Onkur vil halda, at hon er lítið jólalig. Tað halda vit tó hevur minni at siga í hesum sambandi. Tí greinin snýr seg um umsteðurnar hjá millión- um av menriskjum, sum júst um joltidir neyvan fåa vått ella turt, hava ongan heilivåg at lekja sjuk- ur teirra, og tey hava ikki klædi uppá kroppin at verja seg móti náttarkuldanum Vit eru stedd í afrikanska land- inum Etiopia, har neyðin er stór, orsakað av turki. Vit halda tað er rætt, at Feroya fólk, eisini ella ikki minst nú vit halda jól, eru vitandi um, hverja vanlukku lagnu mong av okkara medmenn- iskju aðrastaðni eru fyri. Karl Nolsee er júst heimaftur- komin af ferð í Etiopiu, har hann hevur vitjað nakrar av legunum, fátek og sjúk fólk búgva og doyggja i. Vit fara at halda fram við ferðafrásegn úr Etiopia í kom- andi bleðum. Jan Miiller blaðstjóri tíðindablaðið Eg fór til Ethiopiu at síggja skil teirra neydstøddu, teirra tørv, hvat ið verður gjørt fyri at teppa hann, um nakað verður gjørt og hvussu nógv. Tað var greitt, at málsetningurin var stórur, og at tað eftir so stuttari tid for at vera Ogjørligt at fevna hann allan. Ferðin til Etiopia Flogfarið tók meg úr Keypmannahavn um London, Rom og Nairobi til Addis Abeba, hevuðsstað Ethiopia. Hópur av glaðum italienarum kom umborð í Rom. Teir skuldu til Mombasa í Kenya at búgva á fyrsta floks hotellum og at sóla sær á teimum hvítu strond- unum í indiska havinum. Risaflogfarið fleyg úr Rom um Meðal- hav gjøgnum nåttarmyrkrid inn yvir Sahara við 400 ferðafólkum, ið so við og við sovnaðu mett og væl sett Í Nairobi mátti eg steðga nátt og gisti eg á einum eitt sindur vesaligum hotelli I r kortini ein vakur urtagarður og r hugsadi eg um at leggja g men vildi fyrst hava ein øl at sløkkja tostan og setti meg vid tomt x - arðin eg og hugsaði mangt mum Sat og hvat, men fyrst og fremst um ferðina ndið, síðan var so fjart, at tað fyri europearar var til í til ókenda sum til fyri 100 árum mestsum einans sagnum, ævintyrum og søgum Tveir brúnir menn sótu vid granna- borðið við øli framman fyri sær, práting- arsamir og vælhýrdir. Annar kom yvir at mær og segði, at kenyanar vildu fegnir vera blíðir móti fremmandum, og um tað mundi vera teimum loyvt at bjóða mær eina el Vit prátaðu um mangt og hvat, og tað vísti seg, at annar teirra var bróðir vara- forsetans og hin svágur varaborgar- stjórans í Nairobi. Prátið var stutt, tá eg var móður, vildi sova og skuldi tíðliga upp næsta morgun. Í Addis Abeba KI. 7 um morgunin fóru vit við Ethiopian Airlines úr Nairobi til Addis Abeba. Turkur hevði verið í landspartinum uttan um Nairobi í meir enn eitt ár, men teir seinastu dagarnar hevði ælingur verið har um leiðir, og svidna grábrúna landið var farið at gronkast. Vit flugu yvir fjallalendi við gráligum og spjaddum trøum, men jú longri norður vit komu og nærri Ethiopiu, tess meira brúnt og grátt. So hómaðu vit Addis Abeba, sum liggur í einum dali millum fjell í 2000 m. hædd Kl. 8.45 lendu vit á flogvøllinum og vórðu væl móttikin av fólkum frå »Lut Worldservice«, sum eisini umboðar >Folkekirkens Nødhjælp« Danin Niels Nikolajsen er fyristødu maður fyri hesum stovni og er kunnugur við fleiri foroyingar og hevur fleiri ferðir verið í Feroyum. Hann tók væl n im alt eftirlit fyri ymiskar hjålparstovnar, búg Teir sterstu av hesum stovnum eru »Lutheran Worldservice«, »Reydi Kross- ur«, ein katolskur hjålparstovnur og so eru feiri smærri. Allir hesir stovnar samskipa sina- millum arbeiðið vid hjålparstovn ethiop- isku stjórnarinnar. Tá eg hevði fingið bústað á hotell- inum, fór eg á fund í altjóða Reyða Krossi. Har vóru um 100 umboð fyri ymiskar hjálparsteðir kring teir neyð- steddu landspartar og greiddu tey frá støduni, tervi, neydarstødu, sjúkum, = Nr. 151 — 22. desember 1984 Ikki bert matneyðin er stór. Eingin heilivágur er til at fyribyrgja og lekja tær mongu sjúkurnar. Her leggja flugurnar eftir barnaeygunum hungri og deyða innan teirra virkiseki, síðani hvat ið var gjørt, hvat ið átti at verið gjørt og haraftrat um vekstur hungurssteðurnar, vónir og vónsvik. Tel og kenslur Hetta varð gjert við telum, og kendist tað eitt sindur legið at sita og lurta eftir hesi sakligu viðgerð og samstundis innan i sær kenna, hvussu tølini umsettust til kenslur, ið skaptu mynd av eini ófatiligari neyð, sum alsamt er í vøkstri og vitan um, hvussu lítið, í mun til okkara rikidømi, ið skal til fyri á av- gerandi hátt at broyta støduna, so at ringasta neyðin hvervur. Har varð sagt frá kornnøgdum tjøldum, teppum, medisini og flutnings- tólum. Hvussu nógv, ið er og hvat ið kann væntast at koma í næstum, og hvussu nógv tað munar í mun til tervin, ksur í hverjum. Næsta dag kom ngsflogfar frá danska Reyða g Folkekirkens Nødhjælp við um 50 tonsum av teppum, teltum og MEGISINI Har var blaðmaður við, og tá vit skuldu hava ferðaloyvi til at fara út kring landið, máttu vit í bráskundi til kunningarmálaráðið fyri at royna at fáa hetta. Klokkan var tá 15, og tá tær almennu skrivstovurnar lata aftur kl. 16 og næsti dagur halgidagur, fødingardagur Moh- ammed, profetsins, var tað spennandi, um tað for at eydnast okkum at fáa tey neðugu pappirini. Men embætismenninir vóru hjálp- samir og blivu verandi til kl. 18 fyri at hjálpa okkum. Tað eydnaðist í síðstu etu at fáa ferða- loyvi, og allir á skrivstovuni ynsktu okkum til lukku og alt gott. Avstað við Land Rover-bili Næsta dagin fóru vit við Land Rover- bili úr hevuðsstaðnum norður eftir móti Wollo-landspartinum, ið er tann, sum er meinast raktur av turki og neyð. Sum leiðara og chauffør hevdu vit Mulatu Tafesse, ið arbeiðir fyri Lutheran Worldservice, kennir landið sum sín egna lumma, er sera gloggur, vitandi, dámligur og hjálpingarsamur. Hin maðurin, Radesse Mengistu, kom frá kunningarstovni hins almenna og var nakað stívur í í fyrstani men blotnaði so við og við, og ikki vardi leingi, fyrrenn vit ell vóru vinir, ja bestu vinir. Vit kundu ikki havt ynskt okkum betri ferðafelagar Tá vit vóru komin eitt sindur út um býin, komu vit fram við stórum fylgjum av neytum, kilometur eftir kilometur av prúðum oksum, hornum Vit og Mulatu segði okkum, at bendur elska oksar sínar, sum teir bæði arbeiða við, pløga vid og búgva saman við. Teir hugsa ongantíð um at drepa teir men royna harafturímóti at halda lív í teimum sum vóru teir skyldfólk, men tá teir skilja, at hetta ikki longur letur seg gera, selja teir oksarnar. Tá eru bendur og teirra familjur eisini um at doyggja í hungri og tosta og noyðast at ríma heiman við konu og vekur djór við stórum undradust,