leygardagur 22. desember 1984síða 13

Nr. 151 — 22. desember 1984 bernum fyri at koma sær fram til eina av neyåhjålparstødunum gjøgnum fjøll og eftir mangan ilgongdum gøtum. Mong doyggja å ferdini, mest børn, gomul, sjúk og barnakonur. Tey sterkastu vinna kanska vegin fram. Vit koyrdu gjøgnum hugtakandi fjallaland við tindum, ið rekka upp i 3000 metra hædd. Vakurt men berligt, avsviðið, einki regn í fleiri ár, alt uppturkað. Stóráir, sum eingin nakrantid hevði ivast í kundu tømast, skróturrar. Ikki grasstrá, ikki grønt, brúnt, grátt, øskulitt undir steikjandi sól Ganga og ganga eftir hjálp Meðan vit koyrdu norðureftir, komu vit fram við fólkum, sum hevdu gingið dagar, ja summi í vikur, fyri at finna hjálp, rýmd úr smábygdunum inni millum fjøllini Fey vóru tigand Biddaðu ik } Dali ad kad Tey igt ging r askinu 3 1d rur ka sóu tey } i T V K 1 fram a | ru s! fólk 0 rå í r gg p € ð V j. at ålparles i ein 2 Standurin var ringur men tolulig Eingin beinleidis doyggjandi, medan vit vóru har 18 fólk vóru deyð dagin fyri av og sjúku, og mong vóru, sum sóu út til ikki at tola nógv afturat A leguni vóru tvær danskar sjúkra systrar fyriuttan hjálparfólk úr eðrum londum. Tær greiddu okkum frá, at fyri stuttum vóru umleið 150000 fólk í leguni, men hjálpararbeiðið hevði munað so frætt, at tey høvdu verið fer fyri at býta flóttafólkið upp í fjórðingar, senda teir triggjar heimaftur til bygdirnar, soleiðis at ein fjórðingur kom hverja viku, fekk sjúkraviðgerð, mat og korn við til ein mánað fyri so at koma aftur, tá teirra túrur kom. Hetta lætti um arbeiðið hjá hjálpar- fólkum, sum vóru undirmannað, og gjørdi eisini arbeiði teirra meira mun- andi, so tey betur kundu taka sær av neyð tíðindablaðið teimum, sum trongdu mest, teimum sjúku, teimum sum vóru um at doyggja, avmergjaðum bernum og barnakonum og geva teimum eitt sindur meira enn vanligu ransón teirra, til tey so vóru komin so frægt á fetur, at tey kundu halda fram at liva. Mammurnar og børnini Onnur danska sjúkrasysturin sat inni i einum stórum tjaldi og skrivaði nevnini á teimum, sum hevdu vunnið vegin fram tann dagin, eftir familju, fyrst navnið á mammuni, síðan á bernunum. Tjaldið var stúgvandi fult, har stóðu, sótu ella lógu hundraðtals mammur við smáu børnum sínum í føvninginum, meðan tey sterru bernini sótu ella stóu sjálv Gomul fólk og sjúk lógu á gólvinum, og ringt var viðhvert at siggja, um liv var í teimum mjólka- A leguni fingu tey korn, ilvur, olju og annað til 1 dropp Í t væ Vnvag kund £ eg € I ttu f x od M stóð 5 1 art? | græ rin segði kad { sótu folk, lógu, s mi hevd gjørt sær IBId av posum og plaSstiKKI1, sum um dagin skuldu verja tey móti um náttina móti kuldanum Eina staðni vóru ethiopiskar gentur í ferð við at blanda mjøl, vatn og mjólka pulvur saman í stórum pottum, og var so hetta mált út til tey, sum vóru so ússalig, at tey máttu blíva verandi á leguni Aðrastaðni var korn mált út til tey, sum kundu og skuldu fara heim aftur Til mann og konu 15 kg. av korni til ein mánað, og tervaði teimum uppi- skoytisfeði, fingu tey 8 kg. afturat, korn, mjólkapulvur og annað, sum var tøkt. Ein klinikk var at taka sær av teim ússaligastu og av at vaccinera bernini móti teim herviligu sjúkum, ið eru vanligar í leguni: malaria, kolera, difteri, meningitis, dysenteri, amoebu dysenteri, gulur fepur, tyfus og annað. Eingin biddaði, eingin rætti hondina fram. sólini Tey vóru fimm, tá tey fóru heimanífrá, konan, trý bern og síðani maðurin. Tey høvdu ungan mat og fóru tí longu leið- ina til hjálparleguna. Bert maðurin kom leiðina fram, men lítið er eftir av honum Tey eru fá, sum so frægt orka at bidda um mat, men hesi eltu Karl, tá hann fór í aftur bilin uttanfyri hjálparleguna Bati Síða 13 Í neyðini er tað sum um stoltleiki teirra rekkur inn í deyðan. Eitt fólk, sum tað ongantíð eydnadist fremm- andum at kúga. Vit fóru avstað skelkað og full við undran yvir tær ungu fremmandu gentur, sum sjålvbodnar átóku sær hetta ófatiliga krevjandi hjálpararbeiði Ringasta lega: Bati I Addis Abeba hevdu vit frætt um legur, sum vóru verri, og vit fingu nú at vita um eina, sum eitur Bati í lands- partinum Wollo, sum segðist at vera av teim ringastu Dagin eftir skuldu vit vitja hesa leg Tað kveldið og náttina steðgaðu vit n býi, Kombolcha, ið liggur | 1 il thiopiska leiðaran ax ar un iðir fyri at c BjOgI sat vnda pra SaKI 1 innað e 3 nnas K KT ttaðust Fyrst komu vit inn í ein fyrkant av skúrum blikk plátum. Har helt umsitingin til, og har vóru goymslur. Hin ethipoiski leguleiðarin greiddi frá ymiskum. Har um leiðir eru 62.000 bendur, ið líða undir turkinum og terva hjálp Í byrjanini vóru tað 4.000, sum bein- Framhald á síðu 14 gjerd