leygardagur 22. desember 1984síða 14

Síða 14 Framhald av síðu 13 anvegin máttu hava hjálp, seinni ru tað 28.000 Frá 22. okt. til 3. dec. doyðu 22 DØTT Dag inda tjan okk loyðu ) ( oð rri royn m 1 1324 né ld r KA i g ræg x 3 Kallað r % x y A iðir eguni eru 3 læknar, 6 sjúkrasystrar 8 heilsuhjålparar, og onnur hjálparfólk telja ialt 266 Á goymslunum á leguni vóru 132 t. av korni, sum skuldu nekta tervin í 15 dagar, og so vóna tey, at meira kemur Greitt varð frá hesum og eðrum í hesum sambandi, m.a. at stersti terv- urin er matur, vatn og tjeld Vanligastu sjúkurnar og deydsorsøk- irnar eru: Amoebu dysenteri, malaria. dysenteri, dehudration (útturkan), lungnabruni og tyfus. Kuldi ger av vid nógv Teimum tørvar tjøld, ti næturnar eru so kaldar, og i teirra ussaligheit tola tey ikki kuldan men doyggja i hópatali, um tey ikki finna nåttarskyli Uttan um fyrkantin vid blikkskúrun- um liggur tann stora legan, hvar eitt langt rad av stórum tjøldum stendur. Har liggja tey sjuku. Eitt tjald er til hvørt slag av sjukum. Vit fóru inn at hyggja: Mammur og smá bern, sjúk, doyggj- andi og deyð. Øll bara stardu, tey, sum kundu stara Smá bern við stivum eygum, andlitið ekt av Hugum tíðindablaðið aftan á at hava verið inni í tjaldi aftan á tjald, var onkur, sum ikki orkaði meir og mátti taka lummaturruklæðið fram. Vit gloyma tað aldri og fara aldri at forvinna tað neyð lriri mm Ein sovorðin spyr ikki um kal ella hvussu 10 kr. um dagin fyri eitt fólk ðu Feroyur Fad kostar um im medment 1 ein dag, hjálpa r 1 1 Kann tjálga part tt fóru úr sjúkratjaldinum og inn í risastórt tjald, hvar ið tey, sum vóru komin til leguna tann dagin, skuldu uppskrivast Tey sótu har, tey flestu mammur við børnum so tætt, so tætt um alt gólvið. Um tey vóru 500 ella 1000, veit eg ikki. Tey bara sótu og bíðaðu. Úti í leguni sótu og lógu fólk, nekur stóðu Tey bíðaðu øll eftir onkrum: mati, sjúkrahjálp, náttarskýli ella eftir at doyggja. Í ovara enda av leguni er deyðshúsið, hvar tey deyðu verða løgd inn, áðrenn tey verða grivin. Har lógu um 100 inni. Beint uttanfyri er lítil flota, hvar tey verða grivin. Lukturin, roykurin, líkroykurin var øgiligur. Vit fóru avstað og gloyma aldrin Bati, hvar børnini ikki orka at rætta tær hondina, hvar mammur og børn ikki gráta, hvar landið er so útpínt, at vatn er ikki har meira, hvar mammur og bern eru so útturkað, at tár eru ikki meir. Tá tey rýma heimanifrá, eru tey longu um at doyggja, og so streva tey seg fram gjøgnum fjøll, ið eru glødandi um dagin og isakøld um náttina, hvar einki grer, hvar einki vatn er. Vit sóu mannin, ið fór heimanifrá fyri koma at neyðhjálparleguni við konu og fýra bornum sínum. Hann einsamallur kom vegin fram. øll hini, kona og bern, doyðu á vegnum Hann stendur við turrum Osiggjandi gum og starir Hann sær ikki okkum men vit síggja hann Karl Nolsøe, her uttanfyri eiaa neyðhjálparlegu í Ethiopiu 151 — 22. december 1984 1 4 á AR Mong hava hverki tak yvir hevdið, mat í munnin ella klæði á kroppin. Tey bíða og bíða Í | ; | | ! ; Tey ganga kilometur aftanå kilometur fyri at fåa mat