leygardagur 5. januar 1985síða 15

Nr. 2 — 5. januar 1985 lesarin verður tí ikki fang iður. Men stuttan tein inn í skalsøguna kemi teg við skrivingarlagid g tú fylgir live ð gnum og hugsa hjá } I nanna n i já ) D ar SÁ t tú T { já eiði Få skift ein klædna handli og hugsar v ið sær sjálvari, meðan hon legg ur toyrullur uppá pláss »Gykladi sær hverjar myndir hon kundi klipt burtur ur teimun sett ymiskum itum Fjøll 4 H } Uj ) 5 Fi i På iA % i Á havi eg Ik ynd úr klæði, og so slettis einki ímóti friðardúgvum men allíkavæl so fær hesin seinasti setningurin tað til at krympa seg í mær. Tann barnsligi naivitetur- in í lýsingini av eldhug- anum hjá Giljannu, tónin í henni, fær meg at hugsa um sunnudagsskúlatos um »Jesupåpa«, sum er »s000 góður vid børn«. O- rættvísur samanburður? Kanska. Men eg orki ikki rættiliga himmalvent blá- oygdar lýsingar, og so kann ætlanin vera so góð, sum hon vera vil. Skrivingarlagið Setningarnir eru stuttir, viðhvert teir beru sersetn- ingar, og av tí sama eru stak fá kommu. So her hevði ikki verið nógv at gjørt hjá tollaranum KNagster S Kald øgur I r O Kal hjá Gusta W ier framr P Hóa kk 1 5 at nni! lið he nr iga, be hann fa gg ið ko ( ret € personarnar. Tvey dømi t Seinni fóru tey út bæði Gingu tætt saman eftir vegnum losaðu lítið Fóru inn í eitt skot Fevndust og kystust Gingu húsanna millum Alt uttan um tey var so Tey sóu tað ikki. Øll Bara tey Bara tey vóru art bygdin svav vóru uppi til beint nú. Tvey iskju livandi menn Livandi. Øgiliga Bersi er aftur i bygdini. Gongur ikki i dans. Vitjar Hervør og tey um kvøld- arnar. Situr inni og pråtar vid ommuna. Fer onga- stadni. Er hamskiftur. Skilir lítið og einki. Sjálvur. Men hevur íkki hug at reika úti. Vil íkki. Skal ein so fáorðaður stílur rigga og ikki bert minna um eitt yvirlit til eina skaldsøgu, so må næstan hvert orð vigast á gullvekt, tú mást vera vissur í, at orðið er tað rætta, hevur ta hugvek- ing, tað skal hava. Mari- anna Debes Dahl er ikki so eftirsiggin, tykist við- hvert at skriva beint fram eftir rommum og í mong- um feri seta punktum í staðin fyri »og«. Málið er aloftast smid- gt pg livandi men tå Hervør råur spurd D tær á 1 a k Í að iK F í £ oð ilfrød hevði | rðið i TV! t 5 iði | pí H hevði P nginur má orðabókina fyri at fáa hann váttaðan. Men orða bókin hevur ert ingin »leika« og vísir sid Fert tu 50 Orða ani til Svabo Donsk-Feroysk ók< undir uppslagið »op gave< er heldur einki her P í Jógvani vid Ar emu IK} € erð í et a , % x x tinkur onnur stak ig orð koma fyri í teksti um, men tey eru ikki tett Eg havi mangan hildið at Marianna Debes Dahl skrivaði sum onnur kláa sær í vanganum, gáloys in, lættliga og uttan djúp- hugsni. I »Lokkaloga« er mangt eðrvísi. Tó at skaldsegan er heldur leyst samansett og kanska fleiri endar enn tú brýggjar teg um hanga og darla, so dugir Marianna væl at fáa hugløg fram, og í teimum lotum livir lesarin seg inn í persónarnar. Hartil eru tað avgerandi spurningar í ti foroyska samfelagnum i dag, hevundin tekur fram: tann óynskta hern- aðarsteðin, antikommun- isman sum gjegnumsúrg- ar skúla og samfelag, tann óstýrda útbyggingin av skipaflotanum, v.m. Per- sónarnir eru meir og minni VIirKnil € ma ft tað 5 fyri á folk at Í S eg tt lat evg ) tyr te x i % I % % % 4, x Men uttanfyri hurraðu framvið Øn høvdu so nógv um at vera bilarnir Høvdu sovor%nan skund So nogv at gera. So nógv at vinna. So nógv at fáa, seg Stappa í seg, meðan onnur at eta, skræða í doyggja í hungri ella kol ast upp. so vit kunnu halda fram við at eta og eta og eta. Drepa ) Na | I tykist mær | | eitt sindur logið er at høvundurin ger so lítið burtur ur at knyta sam band millum tað privata og tað politiska. Herver og Dyggvi, sum bæði eru medvitin hvussu samfelagið er háttað, tykjast ikki rættiliga at halda, at teirra vána livi- umsteður hava nakað við politiska stýring at gera. Heldur tykjast tey at siga við seg sjálvi: soleiðis er tað bara, og einaferð verð- ur tað betri. Hóast ger- andisdagurin er politiskur í skaldseguni, so fevnir tað politiska ikki yvir ger- andisfyribrigdi. Perman hjá Olivuri við Neyst rakar væl inni- haldið, og sum heild er bókin vekur og átulig. Jógvan Isaksen um, Á fundi 29. desember valdi tað nýggja býráðið á Tveroyri nevndir og um- boð í nevndir. Í samgonguni eru Froð- biar Sóknar Javnaðar- felag, Tjóðveldisflokkurin og Fólkaflokkurin. Býráð- ið skipaði seg við Dánjali av Rana sum formanni og Hermundi Michelsen sum næstformanni. Í nevndunum hesi fólk: sita nú Fíggjarnevndin Rana, formað- Hav- Dánjal av ur, Páll Vang og grimur Hammer Tekniska nevnd Páll Vang, formaður, er og Mentanarmálanevndin Hermundur Michelsen, formaður, Asla Jespersen og Havgrímur Hammer. Havnarnevndin Hermundur Michelsen, formaður, Páll Vang og Jóannes Eidesgaard. a Byggi- og býarskipanar- nevndin Páll Vang. formaður, Per Lave, Torbjørn Djurhuus, Jóannes Eidesgaard og Havgrimur Hammer Heilsunevndin Eli Mørkøre, Astrid Asla Jespersen, Poul Eli formadur Tummasarson, Bærentsen og Finn Thom sen Likningarnevndin Jespersen og Jåkup Jen- sen. Barnaverndarnevndin Randi Thomsen, formað- ur, Sigrun Joensen, Sverre Midjord, Erling Eidesgaard og Karl Harn- sen. Jóannes Enni, Páll Heri Nolsee og Sverri Jac- obsen. Henda nevndin er tvørpolitisk. Umbod i SEV-nevndina Tveroyrar Býráð eigur triggjar limir i umboðs- fáðnum: Dánjal av Rana, varaumboð hansara er Pauli Einarsson, Páll Vang. varaumboð hansara er Regin Byrådsskipanin á Tvøroyri Thorsteinsson og Jóannes Eidesgaard. varaumboð hansara er Hans Vang Umboð í Kommunufelagið Dany iv R er Gunnar Vestergaard. Legtings- og fólkatings- valstýrið og kommunala valnevndin: Dan Nielsen, formaður, Knútur Nygaard, Jóhan Joensen, Niels Juel Thomsen og Oli Debes. Skjott byrådsfundur Tad er ikki heilt greitt, nær tad nyggja byrådid å Tvøroyri heldur sin fyrsta tað hesum verður månad- Dånjal av fund, seinni i men mum, sigur tana, býráðsformaður Tá skal býráðið eisini av gera, nær hinir fundirnir iOgiI SKÁ byrådid hava | r r 1 på | | Per á Niðri í Syðrugetu til áminningar i 4 1 S , setum Ritvikin g faðirir ar hir pi kh, Svdrugøtumcdurin Tummas á Nidri Per hevdi hug til bókina og skaraði langt framúr til evna, men hjá honum, sum flestu, ið komu úr arbeiðaraheimum í hasi tíðini, var yrki á havinum einasta gongda leið, men Per tordi at liva, og sum skaldi sigur Trongt var at sttat stovumi inn, út mátti piltur, hann visti ei hví, úti við brimið og fossaduni, lærdi hann fyrstu ferð lívsins stríð Frá barnsbeini lærdi hann at gera gagn fyri seg í strembanini bæði á sjogv og landi; hálvvaksin á Suðurlandi, og so var lívsleiðin løgd Í seinna helmingi av tríatiárunum tekur hann I 1941 gekk hann í hjúnarlag saman við Magdu Reinert, dóttir til Mariu og Hans Reinert við A í Kalbak Per og Magdu untist at fáa fýra born, men lagnan vildi tað so, at næstyngsti drongurin varð tikin skiparaprøgv og i 1939 eisini stýrimann burtur longu í pinkualdri Við sínum bjarta skygni, sínum skarpa viti og ti ovurhonds stóra kunnleika, hann hevði nomið sær úr bókum, hevdi goymt og tá honum lysti kundi draga fram úr minninum, vakti hesin merkis- maður ans, har hann kom millum manna; leikandi lætt eins og annað leksikon avgjørdi hann við fáum orðum manga trætuna, hann var hin væl lærdi og hogt mentaði, eitt lýsandi flogvit. runnið úr arbeidarafjøldini Bokurnar vóru gamalsaldri setti hann seg aftur á skúlabonk. tað var ættin, ið skuldi greinast. Seinastu árini átti bestu vinir hansara, og nú á hetta hansara stórsta áhuga og fór við stórum parti av degnum, líka til nú, tíðina setti mark Væl dugdi Per at leggja sær orðini, og frásogu- háttur hansara var meistarligur. Komst tú inn á gólvið hjá Per og Magdu, so var gestablidni, og Per goymslunum, hava brent seg fastar í huganum og Tað opnaði hann grindina inn í eina verð. sum hann nakrar av hesum løtunum, tá gav úr fara ævi mína at standa har var eins og hevði vunnið sær og var hansara — har var vi tt tg] tl Ut veggja, einki lágt, einki sjúkt. Hesa løtuna var gerandisdustið ryst undan fótinum, og tú vagrt borin við inn í teir heimar, hann kendi og kundi J Ii) }