leygardagur 5. januar 1985síða 14

på 3 A 4 Síða 14 blaði free - — — — | Í ' - Marianna Debes Dahl: .. Lokkalogi. Fannir 1984 Livsvénin | 160 s. kr. 90, FE vinliga niður! gl og Perma: Olivur við Neyst vónin) hjá Herver er. at alt fer at verða betr 14 r ræ í al ) Á ikkur í i } faas ið IKK p« ikkur < Mer c ið KUNNU KOma en »jsini greitt. at samfe lagid lagnu Tad er tå ikki reidi kann broytast. At vidur skiftini ikki eru sum tey neyðturviliga mugu vera, sum tey sterku, tey sum hava lagt mest inn undir seg. vilja hava tey Tað er í stóran mun hetta medvit, skaldsegan snýr seg um. »Lokkalogi« seinast í trýssunum og endar eini tiggju ár seinni Tær tríggjar vinkonurnar Hervør, Birita og Gilj tekur við anna ætla sær á eina summarstevnu Lysingin av pratinum hja teimum avstaðferðina er væleydnad somuleiðis stev nulýsing in, tá Birita hevur mist 7 re stevnudansinum fåa vit hesa tíðarbundnu letu myndina: »hvitar neilon- skjurtur, luktilsiskleiggj í mannfólkahári dg reyðar næstan gentuvarrar«. ljósa- hvítar Menninir Mannfolkid i seguni eru Bersi, sum er yvirmaður á fiskiskipi. og Dyggvi, sum er skúlalærari. Teir eru vinmenn og sannferdir sosialistar, men við tí muni, at sum frá líður vísir Bersi seg sum tann sterkari, tann sum við treysti kann stuðla upp undir Dyggva, tá hesin í gerandisstríði missir mót- ið. Tað er tó Dyggvi sum í Marianna Debes Dahl hevur skrivað bókina »Lokka- logi«, sum her verður ummæld fyrstani av bókini orðar seg soleiðis um dugnan í politiskum arbeiði: >Les Arbeið. Tosa Skriva Smátt um smátt loysist upp fyri onkrum í fólkin- um. Vita eftir. Onkur gamal trivsutur knútur loysnar og fæst upp. ein tráður fyri og annar eftir.“ Hervør og Dyggvi flyta saman í heimbygdini hjá henni. har hann tær starv sum lærari og hon tr} bern Ta er so salast í Dørn serliga Hervør, sum gong ur heima all vaskar og staka at hon er læst bási, og at lívið gleppur henni av hondum, vonir- nar frá gentuárunum kev ast av gerandisdegnum Eisini Dyggvi er undir- diktur í arbeiði, sum hann ikki rættiliga maktar, men hóast hann mangan hugsar um at kvitta, so hendir einki. Skaldsegan vísir heldur ikki á nakra leið, hann kundi farið í staðin fyri tann slítandi skúlan, har hann næstan hvenn dag doyr eitt lítið sindur, og einastu glottar- nir eru fritidirnar. Tyngst er tað hjá Her- ver, sum ger tað sama dag um dag. og sisyfosarbeið- ið hjá henni verður eina- staðni samanfatað soleið- is: >Tá ið kekurin var hampadur, kókaði hon døgverda og óruddaði alt aftur. Hon ynskir so staðiliga at sleppa burtur úr >ruddingarmyllunic, men uggar seg við, at um nekur ár verður alt fræg- ari. Tad, sum nívir hana mest er ein ótti, sum við- hvort leggur seg oman yvir hana. Herver veit ikki hvaðani óttin stavar Kierkegaard hevði her heldur brúkt orðið angist, ti orsøkin ikki er eyðsýnd, men er samantengd við grundarlagnum to gerst tad so vid og vid greitt, at bustadarvidur skiftini, tey leiga i einum betonkassa, saman vid ti tunga barnaarbeidinum og serstaskliga kjarnorku- bumbuvandin eru partar av orsøkini. Hervør leitar sær ein litlan linna i trunni og meinar, at hon fjålgar i hesum døpru tíðum, men prestarnir eru ikki til at hava við at gera. Teir fesja aloftast í eini 2000 ára gamlari oyði- merk, og >Tá ið teir endi- liga nema við nútíðina, verður tað bert til okkurt óreint gleps eftir teimum sosialistisku londunum«. Hervør kann brúka trúnna, men ikki umsit- ingina av henni. liga hetta sum hendir í »Lokkaloga«. A ti politiska økinum arbeiða persónarnir fyri einum sosialistiskum tjóð- veldi, stridast imoti kommunistahatrinum, men á ti persónliga økin- um merkist lítil og eingin broytingarhugur. Hervør og Dyggvi sita í mong ár í einari suggu av arbeiði og børnum, men umframt kámar vónir um bata í framtidini og sannføring um, at ein annar bustadur fer at broyta alt, so taka tey vid støduni, sum hon er. Og tad tykist, sum tey halda. at soleiðis er tað nú einaferð. Tá so ein eldri vinmaður doyr, keypa tey húsini hjá honum, og nú tey flyta úr óhugnaligum leigaðum holum í hugnalig eldri hús niðri við strondina, so fjara teir persónligu trup- ulleikarnir burtur. Eisini óttin hjá Herver hvørvur, og lesarin má gera ta nið- urstødu, at alt stavadi frå bustadartrupulleikum og einki hevði vid aðrar hótt- andi vandar at skaffa. (Eg má viðganga, at eg haldi, at teir nívandi bústaðar- trupulleikarnir hjá Hervør og Dyggva eru torferir at fata. Tey leiga eini nýggj hus í einum nýggjum by- lingi, og tað er nógv órudd rundanum, men at hetta skulu vera teir stóru trup- ulleikarnir... Tey hava gott pláss og nútímans innrætting, men kenna Nr. 2 — 5. januar 1985 Jógvan Isaksen ummælir ivid su ina plagu t Dveg ga rad } keypt í ek r Í i a korti Ahvøl r SUM í 1 und ” * Gr 1 Stríðsmaðurin Hví heldur tú leika so 1 um Vinstra ialistar, allir hesir pe rnið ru ingasterku jassarnir has + Sind Heldur tu, teir hugsa um 1 x in styrki. Tá ið samanum guðstrúnna, um Vårharra og sálmarnar? Tað skíta Teir bara ræðast teir á! fyri at missa oyruni, einki annað, fyri at missa pen- ingin, sum nú kemur spælandi niður í lummar- nar á teimum, uttan at teimum tervar at lyfta hond frá sidu«. I vidurskiftunum vid kvinnur er Bersi ikki lika stinnur i, hvat er rætt og hvat er skeivt. Hann ger Giljonnu vid barn, og ho ast hann ikki hevur tann stóra hugin at giftast við henni, so heldur hann seg noyðast at lata sær lynda »Hvørki heitt ella kalt, bara hampiligt. Skikkilig åbyrgdarkensla...« Tey flyta tó ongantið saman, ti Giljanna er nóg sterk og klók at siggja, at tað einki gott ferir við sær. Dóttur- in veksur upp hjá omm- uni, og Bersi og Giljanna eru saman við henni, tá ið tey kunnu. Og tá Bersi doyr av arbeiðsvanlukku umborð á båtinum, er tað dóttirin Elin sum ber stríðsandan frå påpanum vidari. Hoast happad i skulanum fyri at vera kemmunistur — hon er smågenta — kann hon gera gjøldur vid lærar- unum: »Ju, men hann er bara so øgiliga illur vid kommunistarnar...« hon blunkadi skálkasliga í somu letu. Eitt Bersa- blunk. Eitt rættiligt Bersablunk!< Elin gevur vón um framtíðina og fær Kemur, so Sigur »Lokka- logi« ikki frå lagnuni hjå trimum kvinnum og monnunum uttan um tær, sum lesarin i fyrstani tryr er ætlanin, men savnar seg heilt skjótt um Hervør og Dyggva og eitt sindur úti við annað borðið stendur Bersi Skaldsøguslag kann ikki ungdóms- ella vaksnamannabók, men upplýsir tann oftast ónatúrliga skilnaðin, sum verður gjerdur bøkur til »Lokkalogi« bólkast sum millum vaksin og til hålvvaksin. Hinvegin er tað heilt høv- undin ansar sær og krevur ikki ov anum greitt, at nógv av lesar- gerandisfyribrigdi, stuttir setningar og stutt- ir kapitlar — i medal undir tvær sidur eydkenna skaldsøguna, og tað hevur hon í felag við meginpart- in av teim bókum sum venda sær til ungdóm í skúlaaldri. Lýsingarnar av kensl- unum hjá ungfólki eru væleydnaðar, tað er ein hiti og eitt viðkvæmi í eygleiðingunum hjá Mari- onnu sum nema við lesar- an, og tú fært áhuga fyri persónunum. Inngangurin er eitt sindur spjaddur og flótandi, leikararnir skulu allir vísast fram beinan- vegin í smáum brotum, og i