leygardagur 1. desember 1984síða 8

Síða 8 tíðindablaðið B | S É | | | | | | | Nr. 142 — 1. desember 1984 Heðin Mortensen skrivar: Byýraðið er við til at geva itrottinum góðar karmar at virka undir 'I Føroyum hava vit mong fritidaritriv til tey ungu, men mangan hoyrir ein, at tey ungu hava tað alt ov lætt, og at tey fáa alt for- erandi. Hetta er ikki so. Nógv tilboð eru til tey ungu, men harvið at siga, at tey fáa alt forerandi, er nakað tvætl. Tá vit geva teimum ungu tilboð, so er tað eins nógv fyri at sleppa sam- felagnum undan trupul- leikum, sum stinga seg upp, um tey ungu einki hava at taka sær til. Gott í Havn Ein stórur partur av. til- boðunum til tey ungu er innan ítróttin. Mangan verður hetta frítíðaritriv lítið virt, men allar kann- ingar vísa, at hetta hevur ómetaligan týdning. Í Havn stendur rætti- liga væl til á hesum eki- num. Rammurnar eru rættiliga góðar, og teir mongu ítróttarleiðararnir — sum væl at merkja ar- beiða fyri einki — gera eitt megnararbeidi. Svimjihøllin Ja, hvør vildi i dag verid hesi fråliku svimjuhøll fyri uttan? — Hart strid stóðst av henni í sinari tid, tá menn skuldu taka av- gerð í hesum byggimáli. Men ásannast má í dag, at rætta avgerðin varð tikin. Svimjihellin er til alstórt gagn og ikki minni gleði fyri fjøldina — ung sum eldri, frisk sum rerslu- brekað — og við serligum týdningi, tá hugsað verð- ur um at rekja heilsuna. Tríggjar hallir Vit hava, sum er, tríggjar ítróttahallir í Havn, um- framt fimleikahallirnar í skúlunum, og hugaligt er at vita, at tær verða nýtt- ar á besta hátt. Tær standa sanniliga ikki tóm- ar. Uttandura hava vit tveir fótbóltsvallir. Ljós- steyrar eru rundan um tann niðara vellin, og pen- ingur er avsettur til eisini at fáa ljós á tann ovara vellin. Kunstgras Fótbólturin hevur stóra atdráttarmegi, og má tí gerast alt fyri, at hann kann mennast, og á ein slíkan hátt, at hann kann koma á altjóða steði. Rættast hevði verið at fingið kunstgras á vallir- nar. Nakrar royndir verða skjótt gjørdar við kunst- grasi, og vísir tað seg, at hetta er tað rætta, so eiga vit saman við eðrum kommunum í landinum at arbeiða fram ímóti at fáa frasvallir til fótbóltin. Hetta kostar nakað í ilegging, men verður ikki dýrt í viðlíkahaldi. Tveir tennisvallir eru í gerð, so spennandi verður at fáa lív aftur í gamla Tennisfelagið. Nevnast kann, at innan Havnar Badmintonfelag er ein tennisdeild. Hetta er ein ítróttargrein, vit hava saknað leingi. Heðin Mortensen Aheitan á borgarar i Torshavn Varið tykkum ímóti lov- orðum frá fólkafloksmonn- um við býráðsformannin- um á odda. Er býráðsformaðurin veruliga so reiðiligur, sum hann gevur seg út fyri at vera? Hevur hann borið sín part av samfelagsbyrð- uni, líka stóran part sum miðalborgarin? Tað hava vit borgarar krav uppá at fáa at vita skrivliga. Hevur Fólkaflokkurin við býráðsformanninum á odda ikki av ellum alvi roynt at forðað teimum á likningardeildini at gjøgn- umganga roknskapirnar hjá B-skattgjaldarum, t.v.s. handilsfyritokum og hví? Eg síggi í Dagblaðnum, at býráðsformaðurin bjóð- ar seg fram at stýra og umsita okkara bý. Gevi tær eini góð ráð: Sópa fyri egnum durum fyrst. Vanligur skattgjaldadi í Havn Veganetið er fyrst av øll- um fyri bilarnar, tad sæst tyduliga. Men, í ferðsluni er eisini annad enn akfør at finna:bern, vaksin, eldri — í stóli ella vogni, til gongu ella á súkklu. Tú kanst ikki spara tær tryggleika til Mangastaðir í Havn eru vegirnir illa upplýstir, tí Mangastaðir í Havn eru vegirnir illa upplýstir, tí sparast skal um streym- nýtsluna. At slekkja ann- aðhvert ljós er kanska í lagi ávís stoð, men at gera tað í miðbýnum og við Ferðsla og tryggleiki vegir við nógvari ferðslu er vitleyst. Kavaruddingin er dýr, men spurningurin er, um tað er biligari at borgar- arnir liggja arm- og bein- brotnir. Tann eina veturin í hesum brátt farna val- skeiðnum mátti útvegast eykafólk á sjúkrahúsum at taka sær av arm-, bein- og eðrum brotum, tí býur- in skuldi spara, segði borgarstjórin! Nei, tað eru ikki bert bilarnir, ið skulu koma heilskapaðir fram, men so sanniliga eisini tey til gongu. Hegu kantsteinarnir gera tað mangan trupult og við hvert ómeguligt hjá fólki við barnavognum at hætta sær yvir um eitt vegamót. Rerslubrekað eru eisini illa fyri í hesum sama sambandi. Enn havi eg ongantíð sæð ein koyri- stól kunna hoppa einar 20-30 cm upp ella niður, men ein tílík uppfinning hevði verið kærkomin í Havn. Bernini hava ikki altíð lætt við at koma um veg- irnar á veg í skúla, og ofta er mesta ferðslan á veg- um, ið liggja beint uppat skúlum. Okkurt mátti kunnað latið seg gjert ant- in at beint ferðsluna ann- an veg ella >tarnað< henni somikið, at hon ikki gong- ur so skjótt fram við skúl- um og dagstovnum og har annars nógv skulu yvir- um. Ynskir tú tryggari ferðsluviðurskifti, setir tú kross tín við lista C, Javn- aðarflokkin. Martin S. Eidesgaard Per Gaard, valevni Javnaðarfloksins til býráðsvalið í Havn: Skil má fáast á Bussleiðina Sum bussleiðin var skipað ta fyrstu tíðina, var nógv at finnast at henni. Fyrst og fremst, at bussarnir ikki hildu koyriætlanina. Ofta sá tað út, sum teir koyrdu sum best bar til, so nógv fólk, serliga tey sum skuldu fram til ávísa tíð, ikki kundu brúka bussarnar, men noyddust at hava bil sjálvi. So varð bussleiðin >priv- atiserað<. Tað vil siga, at býráðið, sum nú er, gav ávísum persónum eina peningaupphædd fyri at yvirtaka bussarnar, og nú skudi alt vera so sera gott. Men hvat hendir? Fólk yvirhevur noyðist fram- vegis at brúka egnan bil, skulu tey koma fram til tíðina. Bussarnir koyra framvegis sum best ber til og leggja javnan túrar burtur ímillum, so fólk mugu standa í langar tíðir og bíða, um tey ikki kunnu fara í egnum bili. Tað liggur rættiliga nær at spyrja um koyriætlanin er so trong, at tað ikki ber til at halda hana, ella um tað eru bussferararnir, sum ikki duga á at skyna klokku. Tað vildi í hvussu so er verið legið, um teir royndu at saga ta grein av, teir sjálvir sita á. Tá bussleiðin varð um- skipað og »privatiserad«, var ein nýggj skrivstova opnað, sum skuldi taka sær av rakstrinum — eitt starv til ein góðan vin — men um tú ringir hagar at klaga, verður tú helst ugg- aður við, at tað skal fáast í rættlag, men einki hendir. Og klagurnar eru nógvar. Fólkið í Havnar komm- unu má kunna krevja, at skil kemur á bussleiðina, so fólk kunnu brúka henda meguleika. Ferðslan í Havn er vorðin so nógv, og so ringt er ofta at finna eitt stað at seta ein bil, at tað er einki at ivast í, at nógv fleiri hevdu koyrt við bussunum, um tey kundu litið á teir. Tað hevði heilt sikkurt eisini sæst aftur á rakstrarúr- slitinum. Per Gaard Ellis- & Avlamis- heimid i Vågum søkir sjukrahjålpara at arbeida fyri- bils 64 tímar uppá 4 vikur. Umsókn við avriti av prógvi v.m. verður at senda til heimið áðrenn 10. desember 1984.