hósdagur 6. desember 1984síða 10
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
2. partur
Frysting Ottosens
Í árunum 1912—16 eydnaðist tað
danska felagnum Ottosen at bera so í
bandi. at tað við ávísum evnum kundi
lata seg gera innan ein tíma at frysta
fisk niður í 21 kuldastig. Arbeitt varð
víðari við royndunum at frysta fisk, og í
1928 varð funnið fram til nakað heilt
nýtt innan frysting. og tað var hesin
háttur, ið skuldi nýtast við Ísvirkið.
Út frá tí, ið kom fram í frágreiðing
Roschou-Nielsens, so var hetta júst tað,
ið feroyingar høvdu brúk fyri, ti flutn-
ingurin av fiski tók ofta langa tíð, men
nú segdust trupulleikarnir vera loystir
— tað var einki í vegin fyri at flyta
frystan fisk í 2—3 vikur, uttan at hetta
ávirkaði góðskuna. Til tess at fiskurin
skal síggja so frískur út sum gjerligt,
metir Roschou-Nielsen tað vera best,
um hann kemur til lands innan 24 tímar,
so kann hann fara til frystingar beinan
vegin. Um túrurin verður longdur, t. d.
2—83 dagar, verður neyðugt at hava ís
umborð. Annars metir hann tað vera ein
meguleika at innrætta kuldaakkumulat-
orar umborð, so bátarnir kunna vera úti
longri hverja ferð.
Trupulleikarnir hjá detailhandlarun-
um at halda fiskin frískan eru eisini
nógv minkadir nú, ið fiskurin verður
harðfrystur ístaðin fyri at vera ísaður
sum vanligt var. Dagliga tapið av at
selja ísaðan fisk lá uml. 25 %, sum fór
fyri skeyti vegna rot, men nú eru megu-
leikar keypmansins eisini munandi betr-
aðir í mun til áður.
Til tess at feroyingar skulu fáa so
nógv fyri fiskin sum gjørligt »saa er det
selvfølgeligt, at færøsk fisk maa paa det
europeiske marked udenom unedven-
dige mellemhandlere. Fordelingen til det
købende publikum maa ske direkte til
forbrugerne, gennem særlige forbindel-
ser, feks. igennem de kooperative salgs-
organisationer i de respektive lande«.
Sum ådur nevnt, var »Det danske
frysningskompagni« vid i isvirkisætlan-
ini. Orsøkin var hon, at felagið hevði
havt projektir i gongd i Danmark, men
vegna ov litla fiskatilgongd skuldu
nakrar maskinur flytast til Føroya. Ein
15 tons ismaskina við tveimum 5 tons
Ottesens refigators og ein 6 tons ís-
generator skuldu setast upp í Tveroyri.
Harafturat skuldu gerast kuldagoymsl-
ur til 120 tons av fiski og 200 tons av ísi.
Í Klaksvík, ella í eini aðrari bygd,
skuldi setast ein 10 tons maskina upp,
saman við einum 5 tons Ottesen re-
frigerator umframt kuldarúm til 60 tons
av fiski. Tá hesin útbúnaðurin er komin í
gongd, sølan av fiskinum byrjaður at
geva kapital til landið, verður nærri um-
hugsað, hvar tey næstu íólini skulu
setast. Upplýst verður eisini, at tólini
kunna setast upp hvar tað skal vera,
bert kompressari er á staðnum. At enda
sigur Roschou-Nielsen at »den paa-
tænkte drift vil blive organiseret af et
færøsk selskab, som vil blive ene-inde-
haver af rettighederne«.
tíðindablaðið
Marner Lisberg heldur fram
við frásegnini um fyrstu ar-
beidarafyritøkuna
Tingvidgerdin
Til 3. viðgerð av ísvirkismálinum á løg-
tingi sigur P. M. Dam m. a.: »Sakin
stendur soleidis:
1) Fiskimaðurin og skiparin i Føroyum
kunna fåa einarætt til Ottesensmetodu
upp å so lagalig kør, sum hugsast
kunnu: Patentpeningurin 'rindast
vanliga í stersta partinum kontant —
tað, ið restar rindast so prosentvís av
veiðuni. Fiskimaðurin og skiparin fáa
her einarættin fyri einki at lata alt fyri
eitt. Hann skal rinda við 3/10 oyra upp á
hvert kilo av fiski inntil hin 'samlaða
patentsumman er goldin.
2) Ottesens frystingarfelag setur 30.000
kr. og sína vitan og kunnleika í anleggið.
At hava fyrstahanda kenar menn
ekspertar við, er sjálvandi av allar-
stersta týdningi.
3.) Anleggið er tryggjað sum nýtt at
kalla. Tað er niðurskrivað við 60 % og er
so høgliga samansett, at t. d. tveir part-
arnir kunna flytast til aðra bygd eftir
sum fiskiskapurin fellur. Í
Verður tað brúk fyri fleiri frystingar-
deildum, kunna tær lættliga fáast aftur-
at. Her kann soleiðis av sonnum talast
um eina vaksandi landsfyritøku — sum
er vorðin fiskarans og skiparans við
hjálp av stati og legtingi.
4) Arbeiðarafelagið »Enigheden« setur
sítt: 20.000 kr.
5) Staturin setur væntandi 120.000 kr.
um legtingið gongur við. Á henda hátt
er sett fiskimanninum og skipa- og
bátaeigarum eitt verk upp, sum er óav-
hengugt av útlendskum dominerandi
høpted og sum er Føroyinga ogn og
v Få
Víðari upplýsir hann, at hann i figgjar-
nevndini hevur skotið upp at lata 50.000
30.000 — 20.000 og nú er hann komin
niður á 10.000 kr. í stuðuli til Ísvirkið,
men ongin í nevndini hevur tikið undir
við honum. Hann sigur eisini, at tað, ið
serliga talar fyri hesum máli er:
a) at 5% av brutto verða lagdar til
grunnar, ið hava til endamáls at styðja
fiskimannin, at veita til vegar fiski-
reiðskap og seinri far. Til hesar grunnar
ganga hertil 25 kr. frá hverjum báts- og
skipsparti, svarandi til ein manspart, ið
arbeiða við »Isvirki«.
b) at fyrsta útbetalingin verður við av-
reiðingina — kontant — á hædd við
góðan dagspris. Hertil kemur at andeils-
hugsanini tryggjað lut í ágóðanum i for-
hold til virðið av veiðu har ara.
e) at kunnskapur vinnist til marknaðin,
so vit sum skjótast gerast kappingar-
búnir. Allir »spenna føtur í bekk“, og
hann, ið ikki kemur við í tíð, verður
aftaná og við sviðið soð.
Annars vónar P. M. Dam, ið var stjóri
fyri »Isvirki«, at menn taka undir við
málinum.
S. P. Zachariasen dámdi væl, at hetta
framtak miðaði ímóti at gera einstakl-
ingin vaknan og medvitandi so væl sum
andsvarsberandi. Hann metti, at foroy-
ingar áttu at vera við, tá leitað varð inn
á feskfiskaleiðina, tí útróðurin og fiski-
skapurin undir Føroyum við sluppum var
illa farin. Hann helt tað eisini vera hugs-
andi, at ein meirprísur og kontanthandil
við feskum fiski fór at gera, at tað loysti
seg at fiska við sluppum undir Feroy-
um, eftir at tær vóru komnar av lang-
farafiskiskapi, og tað fór eisini at geva
monnunum stærri ídni. Hann metti, at
tingið í hesum máli, átti ikki at vera
pírið, men síggja stórt upp á hesa sek,
og metti at tingið mátti hava ráð til at
lata 15.000 kr. til eitt so germerkt fiski-
mannamál. ; í
A. Samuelsen fanst at orðalagnum ið
nýtt varð í hesi sek, sum hann helt ting-
menn gera ov nógv burturúr. Hann
fanst eisini at orálaghum Dam hevði
nýtt um kapitalistar. Her vóru ongir
kapitalistar segði hann, men hann kundi
ynskt teir. Sosialistarnir kundu ikki
vera kapitalistar fyriuttan — tað var har
teir skulu hava pengarnar helt hann.
Hann vildi tó mæla til at sakin fekk
statslán og 50.000 kr. av lottarípening-
Nr. 144 — 6. desember 1984
inum, um hetta kom igjøgnum.
P. M. Dam svaraði A. Samuelsen, at
hann hevði als ikki viljað boykotta
kapitalistar. Tað einasta hann hevði
sagt var, at tað skuldu vera Feroyingar
og ikki einstakur útlendskur kapital-
istur, ið fekk hesa sek at greiða.
Einki frá
løgtinginum
Í figgjarnevndarålitinum um fsvirki,
verður tikið undir vid tankanum um, at
tað er neyðugt hjá feroyingum at gera
meira burturúr at selja frystan fisk, og
eigur ætlanin at stuðlast, men ført
verdur fram, at: »Udvalget ser sig for
tiden ikke istand til at foreslaa noget
beløb fra nogen ender tinget sorterende
kasse som direkte tilskud eller laan til
etableringen«. Men vist verdur å, at
tingið stutt síðan hevur samtykt at seta
á stovn føroyskt »lottari«, go um tað
kemur igjøgnum á ríkisdegi, verður leg-
tingið mett at fáa væl av peningi, og
verða 50.000 kr. av hesum latnar sum
lån til »Isvirki«.
Tingið mælir til, at danska stjórnin
letur úr statsfonden ta upphædd, ið
»Enigheden« hevur søkt um at fåa i lån
haðani.
Ein minniluti (S. P. Zachariasen, M. S
Viðstein og J. Kallsoy) skjýtur upp, at
tingið setur 15.000 kr. í láni år »Øko-
nomisk fond«, men hetta fekk bert 9
atkveður og fall...
Seinni fáa vit at vita, at uppskot leg-
tingsins um eitt feroyskt lottarí fellur á
ríkisdegi, og sostatt fær Ísvirki ongan
stuðul frá legtinginum.
Í 1929 sendir »Enigheden« aftur um-
sókn til tingið um lán og stuðul til Ís-
virkið. Orsekin er hon, at maskinurnar
kosta munandi meira enn ætlað,
samstundis sum aðrir trupulleikar taka
seg upp. M.a. vildi Trongisvágs havn
ikki geva virkinum loyvi at taka vatn úr
havnabrunninum, og tí mátti virkið
undir at byggja sín egna vatnbrunn,
sum kom at kosta einar 1500—2000 kr.
Dam greiðir frá, at um hesin peningur
ikki kann fáast á annan hátt, verður
neyðugt at taka av virkispeninginum, ið
hervið vil skerjast í tann mun, at torfert
verður at fáa byrjað.
Ein minniluti í fíggjarnevndini
(Winther, Niclasen og Paturson) setir
fram uppskot um, játtað verður eitt lán
upp á 5000 kr. úr >Fonden til Jordehval-
ens Afløsning« at afturrinda i 10 år, og
forrentað við 4 % p. a. Harímóti heldur
reg er
arvi i vera
fyri at geva beinleidis EA gunflrlsg
Ein nevndarlimur (P. M. Dam) skjytur
upp at:
1) Tingið jåttar Ísvirkinum ur øko-
nomisk fond 3000 kr. sum eitt roynd-
artilskot.
2) Tingið jåttar Ísvirkinum 5000 kr.