leygardagur 8. desember 1984síða 15
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
|
á
Nr. 145 — 8. desember 1984
tíðindablaðið
Eitt syrgiligt minni frá 1973. Nógu hús, sum grótbræðingin ikki legði undir seg, fóru
av eldi. Lavaknøttar, eitt sindur minni enn handbóltur, komu sendandi úr gosinum
oman yvir býin. Tá teir raktu til domis eini hús, brustu teir. Innaní var flótandi lava og
hon setti, sum vera man, eld á. »Bumbur« kallaðu tey hesar eldkúlur.
Eitt bilvrak lå við hesi húsini, sum eru, har bræðingin steðgaði. Men tað er kortini
ikki ein leivd frå 1973, segði Engilbert, »onkur idiotur hevur bara tveitt tað her J«
skotinum, vera svakan.
Svakt ella ikki. Grótbræð-
ingin steðgaði og havnin
bleiv nógv betri enn áður,
tí nú er hon vard móti hav-
alduni. Fyrr var ikki tespi-
ligt og heldur ikki vanda-
leyst at sigla inn og út úr
havnini í ringum veðri.
So er tað drekkivatnið. Í
1968 varð ein 17 km. long
vatnleiðing legd úr Íslandi
út í Oyggjarnar og tvey ár
seinni ein afturat. Leiðing-
ar skuldu vera uttan
skoyti og var neyðugt at
byggja serligt skip til tær.
Hetta var fyrstu ferð, tí-
líkt var roynt. Men tað
eydnaðist og Heimaey
hevur nú nógmikið av
vatni, sigur Engilbert.
Fyrr høvdu vit bara regn-
vatn, sum bleiv savnað av
tekjunum, sigur hann. Vit
fáa ikki stundir at spyrja
gjølligari um hetta, ti nú
steðgar hann bilinum við
hitaverkið, sum liggur í
grótbræðingini. Óhugna-
liga fáar metrar undir okk-
um er bræðingin óstorkn-
að. Hitin har niðri er tí øgi-
ligur. Og hann kann sjálv-
andi brúkast, og verður
brúktur — til at hita býin
við. Við einfeldum logikki
og eins einfaldari alisfreði
verður kalda vatnið broytt
í 90 stiga heitt vatn, sum
fer oman í húsini. Tá tað
kemur aftur haðani er tað
30 stig og so verður tað
hitað upp aftur í hesum
snilda hitaverki, sum er
tað einasta av sínum slag í
heiminum. Hetta er tó ikki
nøkur bílig orka. Tað er til
demis ikki dýrari at brúka
streym til at hita húsini
við.
Hitaverkið er gjert fyri
átta árum síðani og tá
varð mett, tað fór at halda
í tíggju ár.
Allastaðni = uttan um
okkum rýkur úr jerðini og
einastaðni skavar Engil-
bert ovasta tumman
omanav og biður okkum
leggja hondina á. Har er
brennandi heitt.
Livandi fiskar
Eldgosið í 1973 og alt í
sambandi við tað lokkar
sjálvandi flestu ferðafólk-
ini til Vestmannaoyggjar.
Men har er nógv annað
TI LL
1
H Á jó
BAA | BT
pt 5
eisini. Ferðaskrifstofan
hevur ymiskar útferðir um
summarið, m.a. við báti
inn í eitt helli, har ein tón-
leikari spælir trompet, so
tað rungar eftirí.
Á náttúrugripasavnin-
um ber til at síggja livandi
fiskar, so sum kongafisk.
Savnið er, um ikki tað ein-
asta, so eitt av heilt fáum í
heiminum, sum hevur liv-
andi kongafisk. Eisini eru
nógvir útstappaðir fiskar,
summir heilt sjáldsamir
og ikki minst ljótir djúp-
havsfiskar. Eisini er har
eitt strutsaegg, sum Árni
Johnsen hevur smuglað úr
onkrum fjarskotnum landi
og mangt annað forvitnis-
ligt er at síggja í tí lítla,
hugnaliga savninum.
Lívið í fiskabúrunum
her var tað einasta, sum
eldgosið ikki órógvaði
stórvegis. Tá savnsverð-
urin hevði frí, góvu brand-
menninir — brandsteðin
er hinu megin getuna —
fiskunum at eta!
Í Vestmannaoyggjun-
um er eisini fjelbroytt
fuglalív og vekur náttúra.
Eisini ber til at spáka í
Ísleifur VE 63, fyrrverandi Durið KG 728, á veg út aftur á lodnumiðini.
Skrúvan av fyrsta vaktar-
og bjargingarskipinum
Íslandi er nú minnisvarði
á havnarlagnum
Vestmannaoyingar
keyptu skipið í 1920 at
verja fiskimenn móti
bretskum trolarum, sum
vóru dekan og frekir.
Nøkur ár seinni bleiv so
Landhelgisgæslan fyri alt
landið stovnað og fekk
hon skipið, sum so seinni
rendi á land í Vestfjorðum.
býnum og niðri á havnini
og hyggja inn í Mylluhól,
vertshúsið, sum hevur
heili trý sleg av væl bland-
aðum pilsnarøli, bjórlíki,
teir rópa.
Vit vó u eisini eitt rend
inni á »Fréttum«, einum
tíðindablað, sum Engil-
bert Gíslason gevur út.
Blaðið kemur eina ferð um
vikuna og fæst ókeypis í
handlum, peningastovn-
um og aðrastaðni, har fólk
koma. Blaðið livir av lýs-
ingum og eðrum arbeiði,
sum prentsmiðja tess ger.
Tá vit hoyra, hvussu góða
løn blaðmenninir fáa,
einar 15.000 kr. í okkara
peningi, undrast vit á, at
blaðið ikki fer á heysin, tí
so nógvar eru lýsingarnar
ikki. Men tá vit hoyra,
hvussu nógv ein lýsinga-
síða kostar, skilja vit. Síð-
an kostar í okkara peningi
6.000 kr. Tað er tríggjar
ferðir meira enn í feroysk-
um bleðum.
Jú, alt ber til í Oyggjun-
um. Tú kanst baka breyð
úti í garðinum, tú kanst
keypa eina lýsingasíðu
Síða 15
fyri 6.000 kr. og tú kanst
koma á flogvellin í letuni
aftaná allarsíðstu letu og
kortini sleppa við flogfar-
inum.
Frálíka olstovan Mylluhóll. Engilbert, uttast til hogru, lesir Fréttir, sum júst er komið
út.