hósdagur 10. januar 1985síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Telefon 118 20
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76, 3800 Tórshavn
Utgåvudagar: tysdag, hósdag og leygardag
Lýsingar skulu vera okkum í hendi í seinasta
lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin
Útgevari:
P/f Sosialurin
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Miller
Fyritaksstjóri:
Krisjan Dahit
Blaðfólk:
Hegni Djurhuus
Randi Jacobsen
Dagny Joensen
Uppseting:
P/f Sosialurin
Prent:
P/f Pressan 1981
Fiskivinnumål
og ikki
sosialmál!
TAÐ man kennast beiskur biti hjá
mongum javnaðarfólkum at hoyra út
varpsmannin greiða frá, at javnaðar
flokkurin í eini møguligari lands
stýrissamgongu ikki skal umsita
sosialmál. Tað er jú nærum vorðin
tradition, at flokkurin umsitur hetta
målsøki. Men fyrst og fremst hava
hesi sosialmålini verið stórur partur
av grundstødi javnaðarfloksins og tí
politikki, sum flokkurin hevur ført.
NU hevur flokkurin so åtikid sær at
umsita fiskivinnumál, nakað, sum
flokkurin ikki hevur umsitið fyrr. Tað
munnu vera nógvar meiningar um
hesa avgerð innan javnaðarflokkin.
Tað eru tey, sum eru vónsvikin og
kenna seg slept uppá fjall og tey,
sum halda, at flokkurin hevur tikið
eina rætta avgerð
TAÐ er harmiligt, fyri ikki at siga, eitt
vónbrot, at flokkurin hevur sagt
sosialmálini frå sær. Men við ti er ikki
sagt, at flokkurin íkki fer at hava
ávirkan á tann sosialpolitik, sum
verður rikin komandi fýra árini. Tað
fer hann so avgjørt at hava, nú hann
verður at sita við leiðsluni.
MEN líka so harmiligt sum tað er at
sleppa sosialmålini, lika so djarvt og
rósverdugt er tað, at flokkurin nú
åtekur sær ta sera stóru og torføru og
ikki minst ótakksomu uppgåvu, at
umsita hetta okkara kanska størsta
og mest týðandi målsøki, fiski-
vinnuna. Tað er jú fiskivinnan, sum er
grundarlagið undir okkara samfelag
Uttan hana høvdu vit als einki sam
felag
VIÐ at umsita hetta målsøki hevur
javnaðarflokkurin einaferð enn víst
ábyrgd bæði yvirfyri sær sjálvum og
øllum íbúgvum Føroya. Her eru
nevniliga nógvir spurningar, sum
skulu loysast og tað er einki loyndar-
mál, at tørvur er á ábyrgdafullum
fólki, ið bæði hevur rygg og dirvi, til
at umsita fiskivinnumálini.
oddagrein
TAÐ er greitt, at tað í eini fýraflokka
samgongu vilja vera nógv ynski um
målsøki. Øll hesi ynski kunnu íkki
gangast á meti. Og tað er greitt, at
javnaðarflokkurin heldur ikki hevur
fingið øll síni ynski igjøgnum.
TAÐ er at vóna, at umboð floksins á
tingi og í landsstýrinum ikki sleppa
sjónarmiðjunum, um ta solidarisku
skylduna vit oll hava yvirfyri hvørjum
ødrum, uppá fjall
FLOKKURIN hevur so åtikid sær eina
aðra skyldu eisini. Tað er at fáa sam
felagshjólini at mæla betri. At skifta
ávís hjól út, at smyrja onnur betur og
haraftrat at seta heilt nýggj hjól inn í
samfelagsmaskinaríið
TRUPULLEIKARNIR innan fiskivinn
una eru nógvir og stórir. Teir skulu og
mugu loysast. Vit mugu økja og betra
veiðu, framleiðslu og sølu, og vit
mugu skapa fleiri arbeiðspláss
TIL at rokka hesi mál eigur javnaðar
flokkurin at taka stig til eina nágreini-
liga landsplanlegging. ið okkara sam-
felag so avgjørt tørvar. Alt ov
mangan ræður tilvildin. Utbyggingin
av vinnuni má vera løgd betri til
rættis soleiðis, at vit kunnu forða fyri,
at álvarssamir trupulleikar taka seg
upp alt ov knappliga.
VID at umsita fiskivinnumål kann
javnaðarflokkurin visa Føroya fólki,
at hann torir at taka åbyrgd, og at
hann hevur breiðan rygg tå ópopuler
ar avgerðir skulu takast, avgerðir,
sum í longdini fara at gagna fjøldini
og ikki bert nøkrum fáum. Við at fáa
okkara høvudsvinnu uppá fótur aftur,
skapar javnaðarflokkurin harvið tað
livsneyduga grundarlag, sum eisini
livsneyduga grundarlag, sum eisini
tann sosiala skipanin hvílir á
jamú
Nr. 4 — 10. januar 1985
Morgunfimleikurin
i Utvarpinum
til at vriggja sær aftu
fimleikatonleiki utvarps
ins. Helst kunnu teir telj
ast á aðrari hondini
Henda ífylla av
unskránni hevur nú staðið
morg
við so mikið leingi, at
fyri at halda
tørvur er IKKl
fram bert fyri at vissa ein
ar tveir-triggjar feroying
ar um, at møguligur tørv
ur ella áhugi veruliga
kundi verið fyri hesi send
ing
Ókeypis, stuðlað
góðum fólki, fær útvarpið
neyvan nakað gjørt og
so avgjert ikki hesar send-
ingar, so nýtið pening og
senditid til okkurt meiri
alment upplýsandi
Eg skal vera hin sein
asti til at
lasta stavn-
——
førovingar flestallir
farnir til ar
beiðis, tá sendingin byrj
ar. Kanska okkurt hál
sovandi skrivstovufólk
longu eru
1 i 1
fæst til at »nikka« ti
fimletkatonleik tykkara
men so er tað eisini alt
Hugsið tykkum skilið og
ramaskriggini um t.d
starvsfólk á almennu
stovnunum hevði tikið seg
saman um at gjørt álvara
av fimleikatilbodi tykk
ara. At hetta hevði verið
ómoralskt og ósolidariskt
mótvegis øllum eðrum
starvsbólkum, sum vegna
annað arbeiðslag ikki
kundi byrja verkadagin í
álvara við slíkum vriggj
anum, skal eingin ivast í
Framhald av síðu 2
Ongan at venda
sær til
Umrett var eisini, hvussu
kvinnur her á landi skuldi
leita sær heilsubót, um
tær eru bundnar av rús-
drekka ella tablettum
Her var tó eingin
hjálp at leita sær. Hóast
nógvar sjúkrasystrar og
onkur lækni var á fundi,
so høvdu tær ikki nøkur
åvis ráð at geva. Bert
psykiatriska deild verður
nýtt í hesum feri.
Tosað varð eisini um
rúsdrekkaspurningin mill-
um ungdómin, og serliga
mynstrið seinastu árini,
har blaðungar gentur
regluliga drekka brenni-
vin.
Onkur helt, at tad var
heilsuverkið, sum átti at
avis
Skelkandi 6
Månakvøldid bar Utvarp-
ið tey skelkandi tidindini,
at enn ein ferðsluvanlukka
var hend. At ein bilur var
farin útav á vegnum við
Kvívík og at eitt fólk
hevði latið lív
Fyri alt Feroya land er
tað skelkandi, at so nógv-
ar vanlukkur henda i
ferðsluni, men skelkurin
hesaferð var enn verri, tí
einki navn var nevnt.
Tá hugsað verður um,
hvussu nógv fólk á bygd
arbeiðir í Havn og koyrir
til og frá arbeiði hvenn
dag, hevur tað ikki minst
fyri teirra avvarandi verið
stór óvissa. Klokkan var
bert 18,30, og tað kann
hugsast, at nógv arbeiðs-
fólk ikki vóru komin heim,
tá tíðindini um útvarpið
komu.
vidgjørt slíkar trupul
leikar, meðan aðrar hildu,
at samfelagið sum heild
var soleiðis háttað, at
kvinnur kornu í óferi,
eitt nú tí samfelags
mynstrið seinastu árini
er so nógv broytt. Fyri
nógvar kvinnur er tað iva
leyst ov stór byrða at vera
bæði úti og heimaar-
beiðandi o.s. fr
Fundurin í Mettustovu
hevði avgjert góða á-
virkan á fundarfólkið
Kjakið var fjølbroytt og
viðkomandi, so einstak-
lingurin fór heimaftur
við upplýsingum og kjak
evnum, sum gav einum
eitt og annað at hugsa
um
— Sum ein kvinna mál-
bar seg: — Vit tosa um,
Tí er hetta ein spurn-
ingur til Niels Juul Arge,
útvarpsstjóra: Hver
hevur ábyrgdina, tá slík
tíðindi sum hesi verða
givin. Er tað tidindamad-
urin sum leitar tey upp,
ella løgreglan, sum gevur
tíðindini víðari til tíðinda-
fólkið?
Viðvíkjandi Løgregl-
uni, so kann tað kanska
ikki breðgast teimum, at
teir siga tíðindafólki frá
slíkum sorgartilburðum.
og kunnu helst heldur ikki
gera av, hvert tey koma í
blød ella útvarp.
Um so var, at van-
lukkan hendi so stutt
áðrenn tíðindini klokkan
hålvgum sjey á kveldi.
hvat gjerdi tað so, um tey
ikki vóru lisin upp fyrr
enn næsta morgun?
vissa
USSU
OKKATa
hvussu vid fiskavirki
okkara? Hetta hevdi ikk
verið møguligt og gott tað
sama, ti tað álvara, sun
enn verður og framvegi
má leggjast
hevur ikki uppibc
] arbeidi OKK
slíka alment fyriskipað:
háðan av teimum, sun
eitt nú >frá morgunstund
ini« viga allan
verkadag til uppbyggjan
og varðveitslu av
teirra
hesun
samfelag
Vit eiga stak gott út
varpsfólk og hugskotini
tykjast ikki at tróta, so
komið við einhverjum
frægari hesar morgunløt
ur
Pollux
hvort tað er samfelagið
ella umsteðurnar, ið
kvinnur liva undir i ger-
andisdegnum, sum hevur
skyldina av at summar
koma sær í óferi og gerast
alkoholistar ella evnismis-
nýtarar. Vit eru samfel-
og ti áliggur tað
eisini okkum at gera vart
við hesi vandamál. Síðan
ber til at finna eina
gongda leið í royndini at
hjálpa teimum, sum hava
hjálp fyri neyðini. Tá
kunnu vit krevja, at sam-
felagið og myndugleik-
arnir gera sína skyldu.
agið
Dagny
Ella er kappingin vorðin
so herð, at tíðindafólk nú
berjast sum úlvar á skóg,
fyri at koma fyrst við tíð-
indunum?
Um so er, átti kanska at
verið hildið eyga við, hvat
er semiligt ella ikki. I
hesum feri hevði tað ikki
verið lívsneyðugi.
Hevur útvarpið yvir-
hevur og bleð/sjónvarp
eisini, loyvi at bera
deyðsboð áðrenn familjan
hevur fingið vitan um
slíka vanlukku ?
Vinarliga
Dagny Joensen