leygardagur 13. apríl 1985síða 24

——————w————e. ! | > Tit ringja — vit skriva Í Ei spurningur, ella tíðindi, so ring t kkar Vi eru til reiåar Sigm und Poulsen, rithøvund ur: — Eg las Bibliuna å tamb — eftir at eg hevdi fingid hugskotid at skriva søguna um seinastu tid Jesusar. Urslitid bleiv m.a. at eg vildi skapa ein person, sum kundi fylgjast vid Jesus. Ti noyddist eg eisini at granska Makadonia og politisku vidurskiftini har, sigur Sigmund Poulsen m.a. i samrødu vid Sosialin Folk halda, at tidirnar, tå Jesus livdi vóru ræðu- ligar. men tær eru ikki ødrvisi enn í dag. Fólk eru eins fordømandi, ond og góð, sum í teirri tidini Veruleikin er tann, at vit 9 ru sek bæði g Jesus: ið % iri % A . % » på 18 Utvarpinur har A nd Tá Sosialurin prátaði við Sigmund Poulsen, helt talið 12-15 útvarpsleikir vera umleið men ta tíð verður ein leikur sendur, júst skrivað. Ut- varpsleikirnir eru aðir í árunum 1978—85 umframt hesar hevur Sig- mund Poulsen givið út yrkingasavnið dreymarnir venda sær« i 1974 og »Royndir« í 1978, sum er yrkingar og stutt- segur sum hanr hevur skriv- Páskadag 1983 Nær fekst tú hugskotið til „Jesus og Makedonarin<? — Páskadag 1983, sig- ur Sigmund Poulsen kvik- liga og brosar spoyskur. Nei — ikki rættiliga, men tó so. — Henda dagin ringdi Pauli í Sandagerði til min Hann hevði fingið fyri- spurning frá Poul Mich- elsen, býráðsformanni, at gera eitthvert tiltak sambandi við at Havnin fylti 75 ár, sum keyps staður — Upprunaliga helt bý tað við ráðsformaðurin at hevði verið hóskandi einum utiendskum sang- hóskar betur runaverk varð og tí ringdi hann til mín Vit hava gingið í skúla og arbeitt saman, so vit kennast væl. Hann bað meg skriva handrit, so skuldi hann seta leg til Av ti at paskadag hann ringdi blen eg Jesus Hugs Tá tú skrivar slíka segu, hvussu fyrireikar tú tað? Eg las Bíbliuna úr enda í annan. Serliga tey fýra evangeliini og tað var skjótt greitt fyri mær, at eg vildi skapa ein persón, sum skuldi fylgja Jesusi í tíðarskeiðnum, hending arnar fóru fram. — Navnið Makedonarin kom fram í huga mín, tí mær dámdi so væl tóna- lagið í orðinum. Síðan granskaði eg til- far um Makedonia og pol- itisku steðuna í teirri tid- ini. Urslitið bleiv, at makedonarin fekk til upp- gávu at umboða vanliga fólkið. Ti gjørdist hann eisini bróður brúðgómin í Brúdleypinum í Kána og soleiðis vóru hendingarnar tengdar saman um Make- donarin og Jesus. Jesus og Maria Magdalena Sambandið millum Mariu Magdalenu og Jesus tókt- ist inniligt í leikinum Heldur tú at Jesus hevði slíkar kenslur? Jesus er sonur Guds, men tað kann eisini progvast, at hann var av kjøti og blóði, m.a. bløddi hann tá hann bleiv kross- festur, likamliga var sostatt hann menniskja A ekinum kensluliga var hann eisini eins og vit, eitt nú hevði hann stórar sálarligar trupulleikar í Getsemane. Viðvíkjandi bandinum millum og Mariu Magdalenu, so sam- Jesus ð og nógv si 5 Ej il pers 1 I et 5 S( A folk £ lOik, Sur vilau fordøma ødrvisi hugsan« Tad er so vanligt at siga, at tad var ræduligt sum for fram i Jesu tíð men i veruleikanum var tad ikki meira ræduligt enn so mangt, sum fer fram i okkara tid Nevn eitt dømi? — Tey sum prædika Guds orð, eru ofta farin ov langt frå ti, sum Jesus talaði. Ymisk fyribrigdi verða tagd burtur, — eitt nú tá Jesus gjerdi vatnið til vin Atrúnaliga er tað synd at drekka vín í okkara tið, men veruleikin var, at Jesus gjerdi vatnið til vin, ti teir høvdu brúk fyri víni til brúdleypið í Kána. Hví krógva tað burtur? Sigmund Poulsen, rit- høvundur: — Tá tú skrivar um lívið og menniskjuni, sum eg oftast viðgerði í út- varpsleikum mínum, so dámar mær væl at nýta speiskni fyri at seta dám á. — Kanska er tað eisini tí tað er banalt og tí ein er bangin fyri at virka fjákutur Bangin fyri at virka fjákutur Utvarpsleikir tínir eru i innihaldi speiskligir, með- an „Jesus og Make- donarin« er ålvarsligur og Lýsingar: eINnstakingum í mest persónliga av verk- um tínum. Hví henda broyting? Mær dámar so Ogvu- liga væl at seta dám á tað, sum er innihald í útvarps- leikum mínum. Hetta skeigliga er ein eginleiki, sum tú nýtir á ymsan hátt. T.d. eru flestu út- varpsleikir mínir um lívið og menniskjuni. — Lívið er mangan so banalt og kanska er tað tí eg koyri á speiskliga bógvin, ti eg annars eri bangin fyri at virka fjákutur. Tú hevur mest skrivað útvarpsleikir. Er tað tí hesin dramatiski formur situr best til tað, ella tí tað er lættari at koma út til fólk? — Eg veit ikki rættiliga hvussu eg skal málbera okkara er ráðgevari hj lysingaspurningum gjørt uttan meirkostnað fyri lýsaran A ————— i á fyritøkum og | Hetta verður | meg. Hóast stóra talið av útvarpsleikum, so haldi eg ikki, at tað er best hósk- andi fyri meg, sum skriv andi fólk. — Tað er ið hvussu so er tann lættasti háttur at koma út til fólk, eins og tann handverks- liga síðan av málinum liggur betur fyri, ti eg dagliga arbeiði við orðum — uttan mynd. Eg vildi tó fegin skrivað sjónleik, stuttsegur og yrkingar og givið út í bók, men tað er so strævin uppgáva, at tú hættar tær ikki undir slíkt tiltak. — Hinvegin er tað av týdningi, at vit fáa før- oyskt tilfar í útvarpið, og ti havi eg kanska eisini lagt meg eftir at skriva undirhaldandi = útvarps- leikir, sum kanska Framhald á síðu 23