týsdagur 30. apríl 1985síða 3

pe me Nr. 48 — 30. april 1985 — Tå eg greiddi børn- unum frá, at tað hevur týdning at onkur stríðist fyri at geva arbeiðarum betri semdir skiltu tey tað. Eisini greiddi eg teimum frá, at hetta var arbeiði, har ein kundi koma at standa fyri skoti. — Tað er greitt, at bernini ikki skiltu ljótu viðferðina, sum eitt serligt blað gav mær, og tey spurdu eisini, um tað var rætt? — Eg svaraði, at tey skuldu vita, at tað var neyðugt! — Tíbetur er tað soleiðis heima hjá okkum, at ber- nini liva við í arbeiði mínum og hava áhuga fyri fakfelagsmálum. Tey búnast eisini og fáa skil fyri, hvat er rætt og skeivt. Hvussu kendi tú tað persónliga? — Eg kendi meg vón- sviknan, — tad dylji eg ikki. Eg hevdi verid vid til at byggja felagid upp, og tad var svårt, at nevndin soleiðis stakk knivin í ryggin á mær. Hevði eg væntað hetta, so hevði tað ikki verið so torfert at liva við... Ingeborg Vinther kom styrkt burturúr merkja- stíðinum. — Við hesum málinum kendi hon rættuliga, hvussu stór arbeiðara- fjøldin var, sum stóð aftanfyri hana. — Hóast ógvusligu persónligu álop- ini, so vóru júst hesi við til at sýna henni, hvar styrk- in lá, — og hon ikki var at finna hjá teimum fáu, sum stóðu saman um part í Fjallbrúður. Tær standa nú einsa- mallar. Segan Aðalfundurin 1982 í FA álegði nevndini at fáa merkjamålid viðgjert og loyst. Tað byrjaði í Fugla- firði, har kvinnur noktaðu at brúka merkju. Tær vóru koyrdar til hús. FA kom upp í og stuðlaðu kvinnurnar. Ósemjan endaði við, at merkini bert skuldi nýtast av teimum, sum vildu tað sjálvar Á fundi í november 1983, varð aftur viðtikið, at loysa merkjamálið, og fáa skrásetingina burtur, har vanlig tímalen var nýtt. FA kallaði tá saman til umboðsmannafund, har álitisfólk og nevndarlimir frá ellum flakavirkjum í Feroyum vóru við. — Eingin mótmælti hesi samtykt, — heldur íkki Fjallbrúður, sum hevði tvey umboð á fundinum. Úrslitið kom aftaná, ein sonn øsing móti mær per- sónliga. Tann 7. januar 1984 sótu vit við degurðaborð- ið, tá Útvarpið læs kunn- gerðirnar. Henda dagin kl. fýra seinnapartin, hevði eg kallað inn til nevndar- fund. Utvarpið kom við kunn- gerð um eykaaðalfund frá Fjallbrúður, sum ein meir- luti í nevndini kravdi. Fel- agið skuldi viðgerða: - misálitisváttan av for- manninum! — Eg noyðist at við- ganga, at eg fekk eitt sjokk, tí eg visti ikki av nekrum. Eg kendi tað sum hevði eg tikið av kass- anum, ella gjert okkurt ólógligt. Eingin munur Heldur tú, at tað hevði týdning, at tú var kvinna. — Eg meini, hevði ein maður fingið slíka viðferð. — Tað veit eg ikki. Sjálv skilji eg ikki millum mannfólk og konufólk í arbeiði, — eitt nú fáa tey somu len í dag, so har haldi eg ikki, at vansin er. Hverji ráð hevur tú til kvinnur í leiðandi sterv- um? — Ein kvinna má ongan- tíð halda, at menn skulu hjálpa teimum í leiðardi stervum, — bara tí tær eru kvinnur. Kvinnur skulu sjálvar arbeiða seg fram. Tær skulu vita, at tær eru eins dugnaligar, sum menn. Tær skulu koma fram við egnu sjónarmiðum og ikki nýta uppskriftina hjá monnum! 0 Fyri meg hevur tað altíð verið eyðsæð, at kvinnur eru sjálvsteðugar verur — skilji ikki munin. Ið hvussu so er, havi eg altíð arbeitt javnstødugt. — Í fyrstuni skilti eg kanska, at onnur hildu tað vera legið, at eg var for- maður í FA, — bæði menn og kvinnur hildu tað vera óhóskandi. Ingeborg Vinther hevur tey evni, at taka spurningar upp til við- gerðar, so hvert sum teir stinga seg upp. Eru trupulleikar, sigur hon, at hon tekur tað til eftir- tektar beinanvegin, — og skúgvar teir síðan til viks. — Eg kenni, at upp- gávan hjá mær innan FA er ein stór ábyrgd og at eg skal gera tað eftir besta forimuni. — Eg tími ikki at fáast við tað, sum er negativt og einkisigandi fyri heildina. Lat tað fara! Hvussu kennist tað sum mamma og kona, at hava so týðandi arbeiði? — Mítt arbeiði hevur við sær, at eg eri nógv heimanífrá. Tað kann ikki sammet- ast við eitt átta tímars arbeiði. Eg skal altíð vera til reiðar at fara út í lokal- feløgini at tosa við limirnir og geva teimum svar upp á ivaspurningar. Telefonin er eisini uppfunnin, og tað merkist væl í gerandis- degnum og í frítíðini. — Við síðuna av fakfel- agsspurningum, fyrisiting og samráðingararbeiðn- um, so er eisini mín uppgáva at ferðast nóg uttanlanda. Tað er ein týð andi partur, at eg kann umboða FA. Vit tosa um samfelagsspurningar og fakfelagsmál. A henda hátt fái eg eisini innlit í, hvussu grannalond okkara arbeiða við slíkum spurningum. Hetta er læruríkt, — eisini tí eg fái samband við fakfelagsfólk í hinum Norðurlondum. Samvitskubit — Sjálvsagt kenni eg tað, sum einhver onnur mamma og kona vildi kent, at eg havi sam- vitskubit av, at ferðast so nógv burtur heimanífrá. — Her noyðist eg at við- gang, at vit heima hjá okkum hava eitt óvanliga stórt samanhald, tí familjan sum heild stuðlar meg í mínum starvi. Tað er mín styrki; at eg ikki nýtist at hava ampa av mínum heima. Bernini hava altíð onkran at fara til. Omman býr í granna- húsinum og hon er altíð til reiðar at taka móti ommu- bernunum, eins og eg havi onnur í familjuni, sum eru góð við tey. — Vit kunnu eisini seta tað umvent upp. Hevdi tað verið pápin, sum fór avstað, so hevði tað ikki verið óvanligt. Hjá okkum er tað bert natúrligt, at tað eri eg sum fari avstað. Pápin er heima hjá bernunum. Eg kann eisini siga, at vit ell eru ment og búnað av hesum, sum eg fáist við. Tað er vorið ein natúr- lig gongd í gerandisdegn- um. — Eg fari norður til Havnar hvenn mánamorg- un, sum so mangur annar, her suðuri, sigur Ingeborg Vinther. Tú ert 40 ára gomul og hevur júst tikið við í FA, eitt 2 ára skeið afturat. Hvat er aðalmál títt innan FA? — Tað er ma. at fáa Upplýsingarfelagsskapin Verkamanna at virka. Í dag eru átta felog uttan- fyri FA, sum eru limir. Hetta hevur at týða, at vit kunnu fara undir regluligt upplýsingararbeiði fyri limir í arbeiðsrersluni. Hetta er ein týðandi táttur fyri arbeiðarnar, at teir kunnu fáa upplýsing og frálæru í teirra egna umhvervi. Onnur aðaluppgáva er sum heild at betra um viðurskiftini hjá láglont- um og veikum í samfel- agnum. Tað gerst eisini m.a. við at upplýsa um tey krev og rættindi, sum hesi sjálvsagt eiga í okkara landi. Høvudsuppgåvan er sjålvsagt eisini at savna saman arbeidarafjøldina og verja teirra åhugamål. Hetta verdur gjørt vid at sum tey plaga, haldinum i morgin. spælir, og verða Hjalmar Joensen og Sign- ar Hansen. fylgja við í tí sum fyriferst í samfelagnum, ikki bert innan fakfelags arbeiðið. bæði politiskt og samfelagsliga Tað hevur við sær, at eg lesi øll blødini, uttan mun til politiskan lit, lurti eftir, hvat fer fram å Tingi 0.s.fr. Sidan skal eg taka stødu til tey mål, sum feløgini leggja fram i FA. Eg havi 1 faktel skyldu at øgunum vid trupulleikum hjálpa á arbeiðsplássunum og fáa greiði á ósemjum, iva málum o.e Sum tú torfert hjá mær at halda átta tímars regluna, sigur Vinther og so er sært, Ingeborg brosar. Í kveld kl. 12 er sátt- málin millum Feroya Arbeiðarafelag og Feroya Arbeiðsgevarafelag úti og nýggjar samráðingar eru í gongd Ingeborg treystliga til verka Vinther fer Hon var einmælt vald at åtaka sær samrådingar starvið fyri 7.500 fólk i Feroyum Tað tímir hon at fáast við...! Dagny Tveir nýggir i nevndina Aðalfundurin í Feroya Ar- beiðarafelag fríggjadagin og leygardagin valdi tveir nýggjar menn í nevndina í felagnum. Teir eru Torleif Augustinussen í Vági og Elias Hansen á Skála. Úr nevndini fóru Óla Christ- ian Olsen og Karl Robert Johannesen, ið ikki still- aðu upp aftur. Ingeborg Vinther, ið eisini stóð fyri vali, varð afturvald. Og hon varð eisini einmælt afturvald til formann í telagnum A fundinum var orða- skifti um uppskotini til nýggjan sáttmála, og fundurin samtykti eina rammulóg fyri lokalfeløg- ini Fríggjakveldið var samkoma, har Jóngerð Purkhús greiddi frá bú- skapi og teimum nýggju avskrivingarreglunum. Á samkomuni var eisini Sig- urd Joensen, sum felagið takkaði fyri trúgva tæn- astu sum sakferari fel- agsins, samstundis sum teir nýggju sakførararnir Trúgvi Jacobsen og Páll Nielsen vórðu ynsktir væl komnir í arbeiðið. randi Í. mai í morgin Altjóða arbeiðaradagurin verður hildin ymsa staðni um alt landið Eins og undan- farnu ár verður 1. maidagshald ymsa Í Havn 1. maidagshaldið, ag skipar fyri, byrjar kl. 15 vid Tinghúsið. Reð- ararnir verða Karl Joh- ansen, Harriet Nybo, Jóanes Nielsen, Smith og Andreas Debes. Á Tvøroyri Arbeiðsmannafelagið Fylking, Fiskepigernes Fagforening og Arbeiðs- kvinnufelagið Drósan skipa fyri haldinum á Tveroyri. Reðarar verða Ingeborg Vinther, Sverri Midjord og John Morten- sen. Í Fuglafirði Arbeiðskvinnufelagið, ar- beiðsmannafelagið og handverkarafelagið skipa, fyri Fuglafirði í Hornorkestrið reðararnir Tummas Arabo, sum Havnar Arbeiðamannafel- Tórfinn áður hava hildið dagin, verður tó einki í ár. staðni í landinum. Í Sørvågi, Klaksvík og Vági, har tey Ein 1. mai dags heilsan til allar javn- aðarbreður og -systrar um allan heim, ið berjast fyri veruligum javn- rætti... Lag: Sádan er Kapitalismen Fyrsta maidags rósan blómar hátt mót himni — fogur reyð. Hon sum ongar aðrar blómur litar heimin — Guð svá beyð: Niðurlag: Reinsið Templið — pengaveldið — víki fyri alheims girnd. >Verkafólke í ollum aldri hátt tit hevjið brand mót »synd«. Hendan rósan boðskap hevur til oll tey, ið hjarta reyð, berjast við teim rættvis'andum Loysa leinkjur — fólk úr neyð. Ongantíð á jardarriki rósan stríðsfús — sum í dag: Vaknið, stríðist, fylkist saman móti trælaoksins lag. Sólmundur