leygardagur 11. mai 1985síða 6

Telefon 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76, 3800 Tórshavn Útgávudagar: tysdag, hósdag og leygardag Lýsingar skulu vera okkum í hendi í seinasta lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin Verkfall! SO fingu vit verkfall. Ein meiriluti av limunum i Havnar Arbeiðsmanna- felag feldi i gjåramorgun eitt uppskot til semju um nyggjan såttmåla millum Arbeiðsmannafelggini i Havn og Klaksvik Arbeiðsgevarafelagið. Henda atkvødugreidslan førdi til, at verkfall varð lyst at galda beinan- vegin. TÆR fyrstu avleiðingarnar eru tær, at arbeiðsfólk, sum eru limir í Havnar Arbeiðsmannafelag eru farin til hús, og hetta merktist beinanvegin eitt nú á vestaru bryggju í Havn, har nøkur av fiskiskipunum steðgaðu landingini og rimdu til aðra havn at landa — møguliga til onkra útlendska havn. Í GJÁR skuldi so vera atkvoðu- greiðsla í Havnar Arbeiðskvinnufelag og í arbeiðskvinnu- og arbeiðsmanna- felagnum í Klaksvík. So óvist er enn, um hesi feløgini fara at lýsa verkfall eisini. Haraftrat koma so samráð- ingarnar millum Feroya Arbeiðara- felag og Arbeiðsgevarafelagið. Hesar samráðingar eru fyribils útsettar til sunnudagin. Í dag skal nevndin í Føroya Arbeiðarafelag kunna limir sínar um samrådingarstøduna SEMJAN, sum tey fýra verkamanna felogini og arbeiðsgevararnir komu ásamt um saman við semingsmann inum, gevur 1.15 kr. aftrat timalønini og 1.80 kr. næsta ár. Haraftrat skulu arbeiðsgevararnir gjalda 1% av lønini í ein eftirlønargrunn FYRST í næstu viku vita vit so, um alt landið verður lagt lamið. Nú eitt av felogunum hevur sagt nei til eina semju kunnu vit rokna við, at hini feløgini fara at fylgja ti — og fáa vit tí eitt landsumfatandi verkfall EFTIR hvat skilst, so hava verka- mannafeløgini kent seg illa viðfarin av arbeiðsgevarunum. Teir hava ikki so frætt víst vilja at seta seg við sam- ráðingarborðið og í álvara at tosa um ynskini frá feløgunum. Beinanvegin hava teir boðsent semingsmann- inum, ið rætt og slætt er ein manna- gongd, sum verkamannafeløgini á ongan hátt kunnu góðtaka. At verka- mannafeløgini soleiðis hava verið hildin fyri gjøldur, kemur nú til sjóndar í einum verkfalli. Útgevari: P/f Sosialurin Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Múller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Blaðfólk: Høgni Djurhuus Randi Jacobsen Dagny Joensen Uppseting: oddagrein ARBEIÐSGEVARARNIR hava víst ein sera ringan samráðingarvilja og hetta mugu teir so taka avleiðingarnar av. Fyri mong av okkum fyrikemur hetta sum, at arbeiðsgevararnir meta sam- ráðingarnar sum eitt „spæla, har teir kunnu skalta og valta við arbeiðsfólk- inum sum teimum lystir. ØLL tosa vit um, hvussu ringt tað er at fáa endarnar at rokka saman. Eitt er heilt vist! Ringast stendur til hjá teimum, sum minst forvinna. Hesi eru limirnir í arbeidarafeløgunum kring landið. TAÐ verður so sagt at okkara vinnuliv tolir ikki, at lønirnar hækka — tí tá klára vit okkum ikki í kapping- ini við aðrar. Um arbeiðsgevararnir halda, at verkafólk glaðbeint skulu taka hetta fyri fult, so fara teir skeivir. Hetta, at sagt verður, at sam- felagið hevur ikki ráð at hækka løn- irnar hjá verkamannastættini, er jú ikki nakað nýtt. Hetta hoyra vit hverja ferð samráðingar eru. Tað er tó ein sannroynd, at reallønin hjá arbeiðsfólki er minkað munandi. VINNULÍVIÐ hevur ikki ráð verður sagt. Men arbeiðsmaðurin og arbeiðskvinnan hava so sanniliga heldur ikki ráð. Tað er ti væl skiljandi, at tey seta fyrst ynski og síðani krov fram um lønarhækkanir VIT meta okkum at liva í einum upp lýstum samfelag. Men hvat er tað fyri eitt samfelag. ið kallar seg upplýst, sum loyvir so stórum lønarmuni millum samfelagsstættirnar! FAKFELØGINI hava vissuliga nógv at gera í hesum tíðum. Teirra uppgáva er ikki bert at stríðast við arbeiðsgev- ararnar men eisini at greiða sínum egnu limum frá, hvussu órættvíst býtið er millum tey og restina av samfelagsstættunum. VERKFALSAMBOÐIÐ er besta og helst einasta veruliga »våpn«, sum verkafjøldin hevur til at taka, tå arbeiðsgevararnir halda hana fyri gjøldur vid als ikki at virða samráð- ingarleiðina. NÚ vil so tíðin vísa, hvussu munagott hetta verkfallsamboð er! Nr 53 11. maí 1985 Aftursvar til Thomas Juul Askham Herfyri skrivaði T. J. Ask- ham lesarabræv og fanst at, at teir lystu vid »Mat- bingo«. Hann visti í hesum førinum til hun- gursneyðin a iEtiopia. Eg dugi ikki sjálvur at líkna hesi bæði saman. Sjálvan matin nyttar ikki at senda hartil. Ein av grundunum til, at ofta er matur at vinna, er, at tað eru frívill- igar gávur, so sum ræstur fiskur, kalvi o.a. úr hav- inum, hettar hevur einki kostað gevaranum, tí hann hevur veitt tað sjálvur. Tað, sum eigur lívið í ítróttarfelogunum figgjar- liga, runt um í landinum, eru bingospelini, og serliga væl kemur tað við, tá gávurnar eru latnar ókeypis. Øll vita vit, at ung fólk, sum íðka ítrótt, eru nærum »fri fyri« krimi- nalitet, og haraftrat er tað gott fyri heilsuna at idka ítrótt, tað forðar t.d. fyri blóðproppi. Jú bakgrundin fyri bingospelum er sterri enn tú heldur, Thomas Juul: haraftrat er ein matbingo- vinningur minst líka væl vælsignaður, sum annar matur á borðinum. Tá ein maður sum Th. J. skrivar lesarabrev og finn- ist at ymsum, so hugsar man beinanvegin, at einum sovorðnum manni kann man ikki svara aftur, tí hann skuldi jú verið ein fyrimynd, so er ikki. Eg var vesturi í Vágum á páskum og vitjaði skyld- fólk. Meðan eg var har vesturi, lýstu teir við påskastevnu í ltróttar- hellini á Giljanesi. Hettar var Langafríggjadag. Eg fór inn at lurta, tað fyrsta eg metti, var ein handil teir høvdu sett upp inni í sjálvum salinum, har meti varð hildið, og har seldu tey dúgliga, ja enntá undir øllum metinum, og so Langafríggjadag aftrat, tann heilagasti dagurin á ellum árinum, sum øll av teimum, sum verða kallað >Verðsinsbern< respek- tera. Tummas Juul, hoyrdi tú, at nakar lýsti við matbingo Langa- fríggjadag? Tá tað leið út a endanum á metinum, kom > leidarin (sjálvur Thomas Juul Askham) og segði, at tað bleiv savnað inn til »Meinigheitina« og bað fólk grópa djúpt í lumman eftir peningi. Eg má siga, at eg ikki fekk tað heilt nógva burtur úr metinum, tað sum tað snúði seg um, var pengar. Í lesarabrævinum, sum Thomas Juul skrivaði, segði hann millum annå, at tað var skeivt at spæla um mat, tá tey hungra í Afrika, men hesum vil eg venda eitt sindur á, og siga, at tað er stór synd av „Harrans tænarum« (tað eru missionerar) at koyra í eksklosivum dýrum bilum, so sum Audi og Mersedes, fyri nærum kr. 300.000,—, tå ið man kemur líka væl fram við einum bili fyri kr. 50.000,—. Tann prísmun- urin hevði komið ógvuliga væl við í Etiopia og eðrum hungursraktum londum. Thomas Juul, næstu ferð tú kastar út við for- maningum, so kasta ikki við Boomerangum, tí tær færst tú altíð aftur í høvd- ið Ítróttarmaður Meinigheitshúsið í Havn Nekur ár síðan varð sam- tykt at byggja aftrat býráðshúsinum, so pláss bleiv til alalr deildir by ráðsins. Øki er nógmikið av til afturatbygging, so tad er als ikki neydugt at taka Guds hus. Talan er eisini un ið fær byggiloyvi, har sum tað nú er Vónandi verður útsjónd in ikki broytt, og at húsið fær flagtak« Nekur brev havi eg sent til Dimmalætting við nevnda húsi, sum endaðu soleiðis: „Lat meinigheitshúsið fáa frið og lat tað standa, har sum tað tsendur, sum ein minnis Havnarfolk sum hava bygt og goldið Meinigheitshusid« Kirkjumeinigheitin i fedranna kirkju ið stendur á Bryggjubakka í Havn, eigur Meinigheits- húsið (sbr. SKODE). Orsekin til hesar reglur varði yvir er einans tann, at Meinig- heitshúsið í Havn, er og altíð verður standandi, har sum tað nú stendur sum ein minnisvarði yvir kirkjufólk í havn, sum hava bygt og goldið Meinigheitshúsið Menighedshuset ved siden af kirken Hetta er gamal siður sum ikki kann broytast Martin Petersen Kirkjuráðslimur og formaður í nógv ár Til fútan! Hr. Politimester og Land- foged! Dette på dansk, i håbet om, at De bedre skal for- stå. Færdselspolitiet, hvad er det? Er de rigtig kloge? Siden januar er fire grove færdselsforseelser kommet mig for øre. Den første: Politiet jager, med en af politiets biler, to knallertkørende knægte i havnen, med knallerter og hele pibe- tøjet. Alt, kun fordi knægtene ikki ville stoppe til kontrol. Den næste: politiet jager, i politiets bil, en anden knægt på knallert, sådan, at denne presses til at køre ud over vejsiden. Resultat: begge arme brækket. Den tredie: politiet jager, på motorcykel, en trafikant, således, at pol- itiet kører galt, og knuser cyklen. Og den fjerde: nú forleden, jager politiet en motorcyklist, således, at politiet i sin bil, kører galt. og bilen bliver total- skadet. Ja, hvad skal man nu tærke? Hvad med disse mennesker, som kan miste liv eller helbred, p.g.a. nogle betjentes utrolige arbejdsiver? Hvad med andre vej- farende? Hvis dette bliver ved, kan jeg forsikre dem om, at det ender galt. For hvem er mennesker, der disse bliver