leygardagur 13. juli 1985síða 16

Síða 16 ovanit at Koma ov seint, tl satt at siga, so er tað ikki so stuttligt. at 200 óð eygu hvggja at tær Hetta kveldið vóru ikki so nógv evgu í HSsuinum nakrir fáir >Torden- skjold-søldåtar« og nøkur ferdafolk. Eftir øllum at døma ganga førovingar ikki á konsert i mjørka Tá eg kom innar í salin (ov seint sjálvandi). spældi Jens Ramsing (JR) okkurt i Hmoll. Legið. tí á skránni stóð Fantasi í C- moll eftir Mozart. Plagar ikki at vera honum fyri at modulera so ógvisliga. Ljóðaði heldur ikki sum Mozart. Var broyting í skránni, ella...? Men rætt var. Fantasi eftir Mozart. Sanniliga »fantasifult« — stuttligt at hoyra okkurt évanligt Mozart-stykki viðhvert. At spæla Mozart á kon- sert er ótakksamt. Krevur ein góðan pianist, um tað ikki skal ljóða turrisligt, sum so oftani hendir. Tað gjørdi tað ikki hjá Jens Ramsing. Ramsing hevur havt so mætar lærarar sum Mog- ens Damgaard og Herman D. Koppel, ið báðir hava verið í Føroyum. Tá ið M. WITHIN" — £ tika l t Hvi í víðu verð skriva komponistarnir so torter- an tónleik, at eingin tímir at spæla hann?< Nakað er 1t1 At spæla sonaturnar hjá Beethoven er sanniliga ikki bara sum at siga tað Serliga hvat tí tekniska viðvíkir Henda sonatan var eis- ini eitt sindur óvanlig. Eingin seigligur satsur. men tríggir kvikir Tann, ið megnar at spæla Beethoven so væl, sum Ramsing gjerdi. hann er sanniliga ikki »fyri nothing«. Seinast fyri steðgin vóru 5 fitt smá stykkir eftir Carl Nielsen. Stutt- ligt at hoyra okkurt norð- urlendskt vidvhørt. »Folketone« var frålika nordurlendst — »følka- ligt« — og »Alfedans« ljóðaði veruliga ålvakent og legið. Humoureskina kenna øl — eitt gott stykki í sjálvum sær. Men ikki visti eg, at hon var so góð. Eitt klaver er ikki ein skrivimaskina. Tað ræður um hjá pianistinum at fáa klaverið at syngja. Tað eydnaðist hjá Jens Ram- sing. Betri konsertin er, harð- ari klappa åhoyrararnir. SN egSialurin vað tonaskøld og nóg fralikan tonleik, men hetta er rættilga ókent i Feroy um Seinast á skránni vóru 3 intermezzi og ein rapsodi eftir Brahms. Tónleikurin hjá Brahms verður sagdur at vera líka maskulinur, sum tónleik- urin hjá Chopin er femi- ninur. Rætt er tað. Her er einki sukursett, men „pompoesur< flygiltónleik- ur. Brahms eksperiment- erar Oført uttan heilt at „flippa út<. Hetta er fram- vegis tónleikur. Musikalskt verður Brahms sagdur at vera torferur at spæla fatar tú hann ikki. ljóðar tað av ongum. Jens Ramsing skilti hann. Eitt er at duga at spæla piano. Eitt annað at spæla forte fortissimo — uttan at »buldra«. Hetta kemur serliga fyri hjá Brahms. Tað er altíð gott at enda við einum kendum stykki. Ein konsert, har tú bæði lærir okkurt nýtt og hoyr- ir okkurt kent, er góð. Er so tónleikarin góður, freistast tú at klappa ímillum satsirnar. At sleppa inn á Kongi- liga Danska Musikkkon- servatoriið er eitt — eitt annað er at sleppa út aft- ur. Tí fingu vit prógv fyri mánakveldið. -D. Nr. 78 13. juli 1985