hósdagur 25. juli 1985síða 8

Á fólkafundi við Eiðisvatn 21. juli 1985: JEINAS pi £ við olkafundur a vikuskiftid var Eidisvatn gonguturur og Fleiri hildu rødur. teirra millum Joan Hendrik Winth- er Poulsen, og hava vit fingid loyvi at prenta rødu hansara i heilum liki. Tað var annars FNU, sum skipaði fyri tiltakinum. Umleið 200 fólk luttóku. Myndirnar hevur John Dalsgarð tikið Fyri níti og einum ári síðan tóku feroyingar upp tann sið at halda fólka- fundir — aloftast langt burtur frá bygdum, uppi millum fjalla, ella sum her við eitt vakurt, óspilt vatn. Tað vóru ríkar og framseknar hugsjónir, sum kveiktu í hetta fólka- fundahald. Almannagagn- lig evni vórðu høvd á lofti í reðunum, ið hildnar vórðu — fyrst og fremst steða og rættur móður- málsins, frælsisspurning- ar, búskaparmál og mangt annað. Sungnir vórðu fosturlandssongir, ið tá vóru nýggir, songir, ið enn tala til okkara við sínum reina og einfalda boð- skapi Nú á døgum er langt ímillum, at boðað verður til fólkafundir. Orsakirnar kunnu vera so ymsar til at fólkafundirnir hava I takið a ftólkinum Samf økkara er å m tt vorðið fløkt ar E ø aðar en ið var bert fyri tveir 1 mannaminnu síðan. Fá eru tey stórmálini, ið kunnu savna tjóðina sum ein mann. Tíðin er í mong im merkt av sundurl!y og einstaklingshuga. V r um miklan peningsy buldrandi poor ing ella tónleikur, tey kalla, savna mannfjeldirnar Ein lemjandi lívserur hug sterstu ur at fáa pening burtur úr øllum. Fátt er so hátt ella heilagt, at tað ikki er ti fals. Seluskaparandin er farin OKKUM SO ! Menu og t urt merg at VIL uttan at blugvast ella rodna tala selja Feroyar um at t ið svíkjarar av versta slag fyrr gjørdu seg sekar land sitt Iyri ) > i KF jen OKS É 10 €r þa Me Få es eg! r al ndingar n ferði samtið € sum eit GO ul ann evnis bundna hugsanarhått, id brått sermerkir okkum øll. Og er tad undarligt i? Spå- dómar um húsagang og deyðan í durunum ljóða okkum í oyrum seint og tíðliga. Serkenir í búskap- armálum geva okkum alt annað enn bjartar framtíð- arvónir og alt meðan gongur dansurin um gullkálvin harðari og harðari. Eykavinningur: Ferð til Rio de Janeiro sjálvur annar við 12.000 krónum í lummanum. Stór-bingo við uttanlands- ferðum sum hevuðsvinn- ingum til at fíggja skemti- ferð hjá skúlanæmingum suður í lond. Meðan tveir triðingar av heimsins fólki hava ikki bitan at leggja í munnin, eru vit, skulda- bundnu olmussudýrini, so ovbyrjað av fiti, at slakn- ingarskeið verða hildin víða um landið, og tað loysir seg hjá útlendskum fyritøkum at upp venjingarsteðir við al seta skyns tólum og amboðum at hjálpa upp á kropp- skinnini, ið knógva undir vælferðarbyrðunum Og til alt krevst orka í stórum til nevndu he hesar so- ilsusteðir — og annars til samfelagið alt Liggur SEV lamið eina løtu, er brátt neyðarstand- ur undir hverjari len, ikki um at tala á virkjum og verksmiðjum, ið eru lívs- neyðug fyri landsbú- skapin Fáur er so mosagrógvin ella fornur í hugsan, at hann noktar fyri, at nútíð- arsamfelagi tervar orku, og at alt eigur at verða gjørt til tess at tryggja samfelagnum hesa orku á lagaligan hátt og Ss kostnaðarlítið, sun } mr eyðsædd ir 1 la OKK nd eft t IK a Org el junabDest: g ettast komiliga tnid Me her verður SEV rr rovndum t u t us DE … ab Eirid Eidisva mark eigur at vera fyri, hvat tad kann loyva sær Men tad tykir ikki Nu hevur felag okkara Føroya nåtturu- og um- visverndarfelag i havt sum eitt av mong ar høvudsstridsmålum sinum at royna at bjarga frå tyning teimum vein SEV hevur ætl ir um at byrgja. Her við um, s ta vakra vatn varð ein iniligur fólkafundur hildin summarið 1982 til at gera vart við tær ætlan- ir, ið longu tá vóru frammi um at veita allar áir av Veðranesi og norðureftir í Eiðisvatn. byrgja vatnið við hogum byrgingum við ellum teimum oyðandi og spillandi avleiðingum, ið har av standast. Síðan hevur felag okkara ikki helmað í at royna í fyrsta lagi at bjarga Eiðisvatni og síðan Fjallavatni, ið næst átti at standa fyri skotum. Felagið vildi ikki standa sum eitt tverball og bert mótmæla og siga nei, men royndi at vera við at finna aðrar loysnir so at tað kundi sleppast frá at leggja hond á vetn ini, í hesum lføri tá IV? £ stóð fyrst fyri at verða tik ið. Og felagið ka fyrstu ferð. ið kollvelt andi hugsanirnar hjá ti roynda SEV-manninun Pálli Mikkelsen vórðu bornar fram, var júst á einum hesar eyðskildu hugsanir at tað var niðan í erva, har mest regnar, at far- ast skuldi eftir vatninum Haðan er fallhæddin so mikið sterri enn úr Eiðis vatni, og tí fæst so mikið orka burturúr Minni ásýniligar náttúru sum meir! broytingar hevdu staðist av byrgingum hegt uppi 1vdelum, høvdu tid og einki minkad, av ti arnar stórt avfalseki hevð ið eftir anfyri, og best av ellum: Eiðisvatr slapp at liggja Oskemt sum tað hevur ligið frá fyrndini til gleði og gagn fyri okkum øll — og eisini komandi ættarlið het 1f vid teimum orðun kki bert ein wvur frá forfedrunum natturan eru men eins væl eitt lán frá komandi ættarliðum Felagið lá heldur ikki leti, tá ið frumatkveðan skuldi vera millum bý- og bygdaráðsmenn um vatn orkuætlanirnar hjá SEN men skrivaði hverjum ein- støkum við bøn um at eira hesum vakra vatni. Hjá rævinul vard løgd nd av yndisligt ilningi eftir Niels Kruse Ii eina dyrda wrletu. Stórur r á vatninum orvbátur á fer 3 ið og roykurin frå torveld um víða um heiðina. Y hvilir 1r itionarlignim vold; øllum 1 Amalia Mohr eigur måln- Hon gjørdi so væl at lata felagið nýta hann, og tað er felagið henni takksamt fyri. Um tað vóru bræv og mynd, ið munin gjørdu vita vil kki. men stórur meiriluti teirra, ið varða av SEY bóðu tað ganga aðrar leiðir at útvega orku enn it taka vatnið. Og hvat hendir Beint tvertur móti hesum greiða svari frá bý- og bygdaráðslim mum tekur SEV og heldur fram við oyðingar verki sínum einki var hent væl grundaðar reinir frá ndsins fremst inni gera ikki mun. Aheitan frå sjálvum landsins lóggávu tingi verður ikki vird meir er tad pappir r er kommunufelag gur Ki 1, hv ørki orå ella bøn teirra, ið aftan fyri felagið tanda ella landsins vvir- ild Mest skadin hesum sorgarmåli er kanska, tå id yvirfriding arnevndin undirmetti frið- ingarnevndina fyri Eysturoynna og móti hev å ri avgerð. hon sorg at missa (verr Synir sinar Annar doyði av djúku og hin Arken on: El tekk ikki eftir teirrar tíðar siði hevnt sínar og soleiðis svalt harm sín. Hann misti lívshugin og legði seg at doyggja, vildi hverki taka vátt ella turt til sín. Men dóttir hansara fekk við snildum ein mjólksopa niður í hann, og føstan var brotin Hann ressaðist við aftur og fór at yrkja minnis- kvæði eftir synirnar. Tað byrjar vi hesum orðum: Mjpk erum tregt tungu at synir hræra — mikið er mær trekt tungu at rera, sum ikki undarligt var í. Hin blinda lagna hevði rænt frá honum tað dýrasta hann átti. Tað er av sonn- um ikki lætt at finna orð at bera fram á hesum fundi, tí vit standa her uppi yvir einum meinum ósigri í stríði okkara fyri at verja lands okkara náttúru og umhvervi. Hetta er ikki ósigur voldur av blindari lagnu um so var, noyddust vit at sættast við tað og vóna, at tíðin fór at greða sárini, men her hava menn, ið vit skuld": vænt- að annað av, móti ellum viti og skili felt ein dóm so eirindaleysan, a: tað er ikki at fata. Hetta er eitt frítt og yndisligt vatn á- fegrum lendi undir landsins hægsta fjalli. Hvat munnu gestir okkara, sum vit so altráir vilja hava til landið, halda, tá ið teir om- tindinum síggja an av