leygardagur 3. august 1985síða 10
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
— Ja, tað kann henda.
Men hetta er ein spurn-
ingur, sum fiskifreðingar í
ymsum londum eru ó-
samdir um. T.d. halda
sovjettiskir havgranskar-
ar ikki, at toskurin er ser-
liga óferur til at eta
rækjur. Teir halda, at um
rækjustovnurin minkar,
so er sorsekin heldur
hydrografisk. T.v.s. at
tað er viðurskiftini í
sjónum so sum hiti og
streymur, sum ávirka
steddina á rækjustovn-
unum.
Verja toska- og
hýsuyngul
Men hetta eru vit ikki
samdir við russum í, sigur
Per Øynes
Vit halda tvertur-
ímóti, at tað fyrst og
fremst er toskurin, sum er
orsekin til at rækjurnar
fækka. Men sjálvandi
kunnu hydrografisk við-
urskifti eisini hava ávirk-
an.
Annars eru bæði norð-
menn oæfussar fegnir um,
at toskurin nú aftur
mennist í Barentshav-
inum. Teir gera alt sum til
ber fyri at verja tann upp-
vaksandi toskastovnin
Norskir myndug-
leikar vilja gera alt fyri at
verja um henda toska
stovn, sigur Per Øynes og
tað i hesum
sambandi eru settar sera
reglur fyri,
Visir á, at
strangar
hvussu nógvur toska- og
hýsuyngul kann vera uppi
í rækjuveiðini. Hesar
reglur eru so strangar, at
eru bert meira enn 3 stk
av undirmátstoskayngli
pr. 10 kilo av rækjum, so
verður eitt ávíst eki
stongt.
Norðmenn hava tí eisini
stongt ein hóp av smærri
og sterri rækjuleiðum
seinastu árini — fyri at
verja toskastovnin. Hetta
vóna teir kann fáa gongd á
aftur toskastovnin í Bar-
entshavinum.
Rækjurnar »flyta«
seg longur norður
Men hetta hevur so eisini
rakt norskar rækjumenn,
tí teir eru útistongdir frá
góðum rækjuleiðum, sum
liggja stutt frá rækju-
verksmiðjunum í landi.
Ti hava norðmenn verið
noyddir til at leita longur
norður og eystur at fiska
rækjur. Men her hevur tað
so eisini vist seg at vera
nógv til av rækju.
Tað hevur so eisini víst
seg, at tey góðu fiskimið-
ini eru flutt longur og
longur norður Hetta
hevur helst nakað við
hitan og streymin í
sjónum at gera.
Meðan mesta rækjan
fyrr var á leiðunum 14 (sí
kort), so var hon í 1984 á
16 og í ár er hon á 18. Per
Qynes sigur. at eystan og
norðan fyri Hopen liggur
ein sera stór rækjuleið,
sum teir meta at vera sera
væl fyri júst nú. Tað er
eisini hesa leið, sum
norska havrannsóknar-
skipið Michael Sars kann-
Her fiska eisini
foroysku skip
ar í letuni
nøkur av
unum
Fyri noråmenn merkir
netta. at turarnir vera
nógv longri og fyri teir,
sum hava fiskað rækjur til
virki á landi, kann hetta
koma illa við. Ti tá má
veiðan ikki vera eldri enn
5-6 dagar. Ti ger hetta, at
neyðugt er at leggja um til
at fiska við sterri skipum,
sum helst eisini kunnu
frysta veiðina umborð.
Annars vísir Per Øynes
á, at norðmenn hava ikki
givið nýggj loyvi til
rækjuskip og hetta verður
helst heldur ikki gjørt i
næstu framtíð, soleiðis
sum tær sær út við rækju-
stovninum.
Gott samarbeiði
við føroyingar
Hvat viðvíkur feroyska
rækjufiskiskapinum i
Barentshavinum og vid
Svalbard so sigur Øynes,
at norskir fiskifrødingar
hava sera gott samstarv
vid feroyingar.
— Tit hava verid sera
fúsir til at samstarva og
hava vit eisini fingið
onkra hjálpandi hondina
frá feroyskum skipum,
sigur hann og sipar her til
eina hending í Hinlopen-
víkini norðalaga á Sval-
bard. Har hevði Høgi-
fossur fingið væl av rækj-
um inni við land, men
botnurin var ringur.
— Vit skuldu royna har
eisini og bóðu Høgafoss
siga okkum, hvussu botn-
urin var. Teir vóru bein-
anvegin tilreiðar at hjálpa
okkum, leggur hann aftr-
at.
Uppá fyrispurning um
tann fiskiskapur, sum
foroyingar reka vid Sval-
bard i vissan mun kann
kallast fyri »pionerar-
beidi« tá hugsað verður
um, at hesi skipini av og á
royna á »nyggjum« leið-
um, sigur Per Øynes, at
foroyingar hava uttan iva
rækjumið,
hetta er leiðir sum
norðmenn hava vitað um
fyrr. Orsekin til at norsk
fiskiskip ikki hava roynt
har, er so tann, at tey
hava fingið nógv á eðrum
leiðin nærri Noregi.
Øynes leggur aftrat, at
fiskifreðingar hava annars
funnið stór
men
altíð verið fúsir at siga frá
rækjuleiðunum.
Rækjan kann ikki
niðurfiskast heilt
Vit spurdu Per Øynes, um
tað ekta talið av rækju-
skipum kann forkoma
rækjustovninum við Sval-
bard og í Barentshav-
inum. Til tað sigur hann:
— Tað beri eg ongan
ótta fyri. Rækjan er rætti-
liga serstøk á tann hátt, at
ein skal fiska relativt nógv
uppá troltíman fyri at
henda veiða kann lena
seg. Ti verða tað altid um-
ráði við væl av rækju,
hóast skip hava roynt har.
Tá veiðan ikki lenar seg
longur, rýma skipini hig-
ani.
— Men verður so øll
smårækjn tikin eisini, so
er tad sjålvandi ein annar
spurningur, leggur hann
aftrat.
Rækjustovnurin er so-
statt ikki ein stovnur eins
og toska- og hýsustovn-
urin, sum kann niður-
fiskast heilt.
Men er so talan um
ein ella fleiri rækjustovnar
við Svalbard og í Barents-
havinum?
Per Øynes: — Onkur
fiskifrødingur er komin til,
at talan er um triggjar
ymiskar populatiónir av
rækjum. Hesar eru ym-
iskar, m. a. tå tað snýr seg
um livfrødi teirra. Eitt nu
sigur hann, at rækjurnar
noråari
hvørt år
gyta bert annad
Vit spurdu eisini Per
Øynes, um tað kann
henda, at vit brádliga
standa á berum við ellum
rækjuskipum uttan at
rækur eru at fáa?
— Tað kann henda, at
so nógv skip troyta
rækjuleiðirnar, at veiðan
Ég; já
Nr. 86 — 3. august 1985
et
=
* AKTIVTETURRG?
HM vi
Rækjuserfrødingurin Per Øynes her frammanfyri eitt
kort yvir Barentshavid og Svalbard.
tå als ikki verða lønandi
meira.
Hámarkið rokkið
Merkir tað, at tú heldur
tað vera í lagi, at talið á
skipum verður avmarkað?
Tað haldi eg er rætt,
ti verða ov skip á
einum eki, so verður ov
lítið í part.
nogv
Hevdi tú sett pengar
í eitt stórt og nútímans
rækjuskip í dag, um tað
skuldi fiskað bert í Bar-
entshavinum og við Sval-
bard?
Eg hevði verið ógvu-
liga varin, tí vit síggja, at
nú kemur meira og meira
av toski. Eg haldi ti, at vit
hava rokkið hámarkið á
rækjuveiðu á hesum leið-
um, sigur Per Øynes at
enda.
jan
a
i
inæstuvikuinæstuvikuinæstuvikuinæstuvikuinæstuvikut?
Dag Møller er doktari innan fiska-
aling.
Hann er
millum fremstu
granskarar á hesum eki í Noregi.
Sosialurin vitjadi í summar í »Akva-
kulturafdelingen< á >Fiskeriforskn-
ingsinstituttet< í Bergen, har vit tos-
aðu við hann um steðuna hjá hesi
nýggju vinnuni.
Lesið í Sosialinum í næstu viku
Norðmenn eru millum teir fremstu í
heiminum, tá talan er um at gera
royndir við alduorku.
Nærhendis
Bergen verða í hesum degum gjerdar
tvær ymiskar royndir við alduorku-
verkum. Sosialurin hevur vitjað á
staðnum
Lesið í Sosialinum í næstu viku.