leygardagur 24. august 1985síða 23

Nr. 95 24. august 1985 Livið frå »Vøggu í grøv« Fyri nøkrum árum síðani Y ið eldri konu, sum hevði havt bil í tosaði eg eina fleiri ár. Tað var hon ógvu liga fegin um Fyri at góður bilur var, vísti hon prógva, hvussu mær, hvussu væl virkaðu og hvar tey vóru Fyrsta, annað og triðja gearini gear var heldur einki fyri at rokna, men um fjórða gearið segði hon einki Tá eg spurdi um hetta, segði konan, at tað visti hon ikki. Hon hevði ongantíð nýtt tað! So logið tað ljóðar, so kom minnið um konuna og bilin fram í hugan, tá eg sá framfersluna >Ur veggu í Grøv« í Norðurlandahús inum, mikukveldið Tað er ikki framúrskar andi sjónleikarkvinnunum Lisu Ringheim og Lenu Vasegaard fyri at lasta Trupulleikin var ljósfersl an, sum var so út av lagi vánalig, at tú nærum ynskti at bert kerald vóru, tí so svaraði dygdin til orkuna konan try ljós Eins og einki visti um fjóðra gear í bili sínum, so vita tey í Norð- urlandahúsinum lítið um „Bestu ljósútgerð í Norð- urlondum<! Hon er har, men eingin dugir at nýta hana. Framferslan var lýst sum Kabarett, men tað var ikki rætta heitið. Í orðabókin undir kabarett stendur: >Lítil matstovan, har fram verður fert ymiskt lætt skemt«. Tað kann ikki sigast í so einfeldum orðum, tað sum Lise Ringheim og Lene Vasegaard, saman við Niel Rothenborg, tónleik- ara, førdu fram hetta kveldið. Leikurin var lættur, men so álvarsligur og kensluríkur í síni saman- seting, at tað best kann sammetast við eina kveld- setu, har tilveran... úr veggu í grøv... var lýst, — út frá einum kvinnulig- um sjónarmiði. Nú er tað Klaus rithevundur Rif bjerg. sum hevur valt tekstir og bundið ymsu brotini sam an. Tað eisini dam bar framferslan av, ti neyvan er nakar nulivandi rithøv sum undur i Danmark, hóast kallkyn dugir so væl at seta seg inn i huga heimin hjå kvinnum Hann hevur fleiri skaldsøgur, har uðspersónurin er kvinna og lýst hana — við teimum sorgum og gleðum sum kvinnur eru fyri í lívinum Júst tað var tráðurin framførsluni hetta kveld ið Byrjanin var yrking eftir William Heinesen, ið var einasti førovingur sum fekk innivist fram førsluni. Tu kanst ikki siga, at tað var fyri at Før oyar eisini skuldu umboð- frumsýningin fór Orðini hjá Will- iami bera ívekstur í sjálv ast, nú fram her um sær, men kortini H. C. Andersen, Poul Henningsen, Dorrit Will- umsen, Karen Blixen og fleiri gjørdu imyndina liv- andi. Einasti útlendingur uttanfyri danska ríkið var Jaques Brell, sum hevur gjørt vísuna »Karusellen« Brell er annars kendur fyri speiligu yrkingar sin- ar, sum ofta skemta vid yvirvaldinum. Her hevði verið annað tilfar at tikið fram um hesa, sum hevur verið framførd fleiri ferðir. Í hesum føri var »Karus- ellen« pettad sundur i bláum, gulum, reyðum og einum eðrum ljósi, sum nærum ímyndaði toruslátt og ódnarveður ! Um uppsetingina kundi ein ynskt, at Lise Ring- heim og Lene Vasegaard hevdu fingið stuðul í ein- um leikstjóra. Hóast tær megnaðu til fulnar at fylla pallin, so kundi meira hug- flog verið yvir framfersl- uni. Heili 450 fólk vóru í Norðurlandahúsinum og stóri salurin var nýttur. Tað gavur skulu góðar lista at fylla slíkan karm Lise Ringheim hevur verið í Førovum i vár, tá hon leikti í Johan Borkman, eftir Strind Gabriel berg Lene V asegaard hevur verið fleiri ferðir her, tey seinastu árini. Tað tóktist sum Lene Vase gaard hevði betri tak áskoðarunum kanska tí hon kennir fólk og viður skifti her? Samanumtikið kann sig ast at framferslan í heild var síni kensluborin og upp men hevði áskoðarafjeldin so framferslan væl fyriskipað í bygningi hon verið, un var minni kundi sum hon hevði uppiborið Her hevði Klingran Norðurlandahúsinum ið meira hóskandi, gerast so innilig, ver og so sluppu tey undan at nýta ljóskeraldini Dagny Lisa Ringheim og Lene sjónleikar- Vasegaard, kvinnur sýndu áskoðarunum lívið í góðum sum ringum lotum. Tær gjørdu hetta meistarliga, kanska tí persónleikin og dirvið hjá teimum so framúrskarandi kom til sjóndar Tvær sterkar kvinnur lýstu menniskjuni út frá veruligum sjón- armiðum, uttan at nýta gjørdar pallbúnar ella leik- partar. Síða 23 Foroyskur listamaður á framsýning í Rostock: Ein heiður at verða boðin við Listaverkini hjá Amariel Norðoy eru gjørd serliga til Biennaluna í Rostock og lýsa bygdalívið og náttúru okkara. Sosialurin hevur tosað við Amariel Norðoy, sum sigur frá, hvussu hann kom við sum listamaður í Føroyum. — Eg fekk eina åheitan úr Danmark frá teimum listamonnum, sum eru limir fyri Norðurlond í al- heimsnevnd fyri Biennal- una í Rostock í Eystur- týsklandi. Teir eru Victor Brock- dorff og Herluf Bistrup Hesin seinasti er kendur fyri tekningar sínar í t.d. Informatión. Donsku umboðini vildu fegin, at ein føroyingur bleiv umbodadur å Bienn- aluni, har listafólk úr øll- um heiminum eru umboð að. Eg málaði sjey máln- ingar og teir eru allir góð- kendir av nevndini fyri Biennaluni Hvat merkir ein Bienn- ala? Tað er ein framsýn- ing — í hesum feri ein málningaframsýning, sum verður hildin annað hvert ár. Hesaferð er tað 11. ferð, at Biennala er í Rostock Er hetta ein selufram- sýning? Nei, verkini verða ikki seld á Biennaluni, men bert tað at verða boðin við, er ein heiður í sjálvum sær og eisini ein lista- viðurkenning fólk 11. Biennalan í Rostock umboðar hesaferð listafólk úr Norðurlondum, Polen, DDR og BDR, Sovjet- samveldinum og USA Heitið á Biennaluni hesaferð er: Kunst im Frieden fiir den Frieden« Í nevndini fyri Biennal- uni eru umboð frá ellum heiminum, hava til uppgávu at velja listaverk fyri sum til hesa sýning Dagny Amariel Norðoy, listamaður, hevur gjort sjey listaverk til Biennaluna Rostock, sum lýsa bygdalívið og náttúru okkara. Her er hann aumyndaður á framsýning í Havn.