týsdagur 10. september 1985síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
#* -
Nr. 102 —
10. september 1985
Argjavegur 26, 3800 Argir
Postsmoga 76, 3800 Térshavn
Útgávudagar: týsdag. hósdag og leygardag
Lýsingar skulu vera okkum í hendi í seinasta
lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin
Rætturin til
vatnið í áum
og vøtnum!
Í DAG hittast umboð fyri Aliráðið
og SEV at tosa um felags áhuga-
mál — nevniliga vatnið í áum og
vøtnum. Og vit kunnu tí spyrja:
»Hvør eigur rættin til at brúka
vatnið í áum og vøtnum ?« Hesin
spurningur hevur ikki verið nógv
frammi í fjølmidlunum, tó at vit
av og á hava nomið við hann.
TAÐ, VIT eru von við at hoyra og
eisini síggja á prenti er, at SEV
sum streymframleiðari hevur
»ognarrætt« ella í hvussu so er
fyrsta rættin til vatnið í áum og
vøtnum. Higartil hevur tað íkki
verið stórvegis trætumál um,
hver skal kunna brúka vatnið, tí
tað hevur bert verið SEV, sum
hevur havt henda tørv.
NÚ SEINASTU árini er mangt
broytt. Vit hava fingið ídnað, sum
er serliga viðbrekin og tí ynskir at
framleiða egnan streym og brúka
vatn til upphitingarendamál eisini
— umframt at vit hava fingið ali-
vinnuna, sum í størri og størri
mun skal brúka vatn í áum og
vøtnum.
ENN HAVA alivinnan og SEV so
ikki havt nakran veruligan saman-
stoyt, tvørturiméti samarbeiða
eitt nú royndarstødin undir landi-
num og SEV. Royndarstødin
sleppur at brúka vatngoymslur-
nar hjá SEV til aliendamál. Kortini
På
Utgevari:
P4 Sosialurin
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Miiller
Fyritaksstjóri:
Krisjan
Blaðfólk:
Hegni Djurhuus
Randi Jacobsen
Dagny Joensen
Uppseting:
P/f Sosialurin
Píf Pressan 1981
er okkurt, sum bendir á, at verður
ikki tosað út um tingini nú, so
kann tað fara at skapa trupulleik-
ar.
EITT NÚ um vit taka ætlaðu út-
byggingina av smoltframleiðsi-
una. Her skulu brúkast åir og vøtn
kring alt landið, og eisini har SEV
ætlar at brúka vatnið til orkuút-
bygging. Eitt daemi er ætlaða
smoltstødin í Miðvági, sum skal
brúka vatn úr Leitisvatni. Har hev-
ur SEV-stjórin klárt og greitt sagt
frå, at teir vilja ikki lata »rættin«
til vatnið til eina smoltstød so
leingi tað er ógreitt, hvussu verð-
ur við vatnorkuútbyggingini í
Vágum. Her hava vit so eitt itøki-
ligt dømi um, at áhugamálini hjá
SEV og alivinnuni kunnu kollidera.
TAÐ ER TÍ at fegnast um, at um-
boð fyri Aliráðið og SEV hittast at
tosa seg til rættis. Tí hetta er ein-
asta og frægasta leiðin. Hvor, ið
eigur rættin til vatnið, er annars
ikki bert ein spurningur, sum SEV
og Aliráðið eiga at tosa um. Hetta
átti at verið ein spurningur, sum
átti at verið vidgjørdur generelt
og verið tikin við í teirri landsplan-
legging, sum nakað hevur verið
tosað um í seinastuni.
TAÐ ER HEILT givið, at kunnu eitt
nú vinnulívið og SEV ikki semjast
um henda álvarsspurning, so
mugu teir, ið sita við åbyrgdini av
samfelag okkara — fólkavaldu
umboðini á løgtingi taka hetta
mál til viðgerðar og finna fram til
skilabestu loysnina í málinum.
jamú
Grindadráp — Dagblaðið
Atli Dam, fær hetta skoðs-
mál í Dagblaðnum: (citat)
»Løgmadur gjerdi ein
diplomatiskan brelara, at
hann ikki tosaði "Green-
Peace“ fólkini til rættis«.
(Atli Dam svarar aftur í
Sosialinum nr. 83 — 25.
juli 1985: >Ég haldi, at
Dagblaðið skuldi havt
dugað sær at tagt onkun-
tíð og heldur verið við í
skilagóðari = verju av
føroyskum meguleikum,
siðum og tí sum einaferð
er neyðugt í okkara sam-
felag, ístaðin fyri at gera
lið á gardin.«
Eina persónliga tekk til
Atla Dam fyri hansara
stødutakan í hesum máli.
Hver er tað nú ið dregur
uppundir at lima okkum
inn í EEC? Fiskaselu-
stjórin!
Hver er tað, ið dregur
uppundir, at vit skulu frá-
siga okkum at fáa ein
bíligan degurða, so sum
grind! Jú, teir eru Óli
Breckmann og Birgir
Danielsen, fiskaselu-
stjórin.
Hetta eru teir, nú vísa
teir sítt sanna andlit. Eina
ferð enn móti fjøldini við
lágari innteku.
Atli Dam sigur aðra-
staðni: Fiskaselustjórin
dugdi sær ikki at tiga, tá
hann átti at tagt.
Tíverri hava vit alt ov
oftani sæð hetta, eisini í
samband við EEC og
annað. Hann átti at dugað
sær at tagt og latið
okkum, sum hava
ábyrgdina av uttanríkis-
viðurskiftum at tikið sær
av hesum spurningi. Púra
beint Atli, hasir búrhund-
arnir eru allir úti eftir teim
við lágari innteku. Gott í
teir, at teir fingu ein undir
vangan. Skulu hasir báðir
forpurra okkara livihátt.
Ein fiskaselustjóri og ein
legtingsmaður, báðir
fólkafloksmenn. Eg spyrji
bara.
Ein id etur grind
tvær ferðir um vikuna
Ábyrgd og skyldur
Leiðandi vinnulívsmaður
hevur úttalað. Ein stórur
partur av føroyska vinnu-
lívinum er ósunnur og
sjúkur. Tann einstaki
kennir og hevur alt ov lítla
fíggjarliga ábyrgd.
Leiðandi politkari hevur
greitt frá almennu ábyrgd-
ini av vága og halli, mót-
vegis fullkomnum priv-
atum eigarafrælsi til av-
gerðir og vinning. T. v. s.,
— tann veruliga stýringin
av vinnulívinum liggur úti
á privatum hondum eftir
fyrisetninginum: Gongur
væl er tað privat, gongur
illa er tað alment.
Í eitt fókaræðislift stýr-
islag sum okkara skuldi
m. a. verið innbygt, at al-
menningurin politiskt
skal kunna gera seg gald-
andi í sambandi við av-
gerðirnar, allastaðni, har
tað almenna hevur ábyrgd
og skyldur.
Almenningurin stendur
so ivalleyst í hesum føri
sum tapari. Sjálvsogd
rættindi í mun til ábyrgd
og skyldur eru ikki vunn-
in.
Sum vinnari stendur tað
sokalalda privata vinnu-
lívið, saman við ávísum
politiskum kreftum, ið tví-
halda um eitt sjúkt økon-
omiskt diktatur, sum tað
almenna hevur givið seg
undir. Hetta merktist
serliga nógv seinastu 4 ár-
ini.
Tá so avleiðingarnar
skulu takast av avgerð-
um, fyri hverjar serstek
privat áhugamál hevdu
stersta týdning — fesk
demi tala fyri seg, — so er
tað náttúrligt, at tað al-
menna stendur við endan,
tá tað sum sagt er al-
menningurin, ið hevur á-
byrgdina, — og herfrá
stavar sjúkan.
Ein skuldi tonkt, at tað
almenna eigur sjålvsøgd
rættindi til kombineraðar
fyrimunir, ið viga nakað
upp ímóti tess ábyrgd av
og skyuldu mótvegis
vinnulívinum. Hervið er
ikki sagt, at tann einstaki
ikki skal átaka sær ábyrgd
í sterri mun enn higartil.
Sjálvandi skulu initiat-
ivini til, men við relativt
friium vali imillum givnar
møguleikar
Tad skuldi
uppgáva hjá
verið ein
politisku
leiðsluni saman við teim
ráðandi í vinnulívinum, út
frá einum umfevnandi
perspektivi at skipa
soleidis fyri, at tann ein-
staki i samband vid vinnu-
projekt ikki kann gerast
»landfattig« i størri mun,
enn tað mótvegis samfel-
agnum sum heild er for-
svarligt. Hóast perfidu
frágreiðingarnar í Dimma-
lætting og Dagblaðnum
um gongdina tey
seinastu 4 árini, so stend-
ur ellum greitt, at her
hevur haltað álvarsligt alt
ov leingi.
Hetta ferir sjálvandi við
sær, at ein vanligur borg-
ari kann bera ótta fyri at
tað ein penan dag megu-
liga forbjóðar seg sjálvt,
at tervurin hjá teimum
greinum og institutiónum,
ið skula til í einum sosialt
framkomnum samfelag,
framhaldandi kann verða
nektaður sømiliga.
Tey eru tí ivaleyst
mong, ið nu vænta ítekilig
úrslit, sum bera á rætta
borðið.
Otolin
Fólkaflokkurin
og hernaður
Vinarligast hýsið mær
hesum fáu orðum: Verið á
varhaldi so segan frá 30-
unum ikki endurtekur
seg: hetta skal vera ein
áminning á allar góðar
kreftir um at standa sam-
an. Verjið frælsið og rætt-
in til at skriva og tala,
sum er vunnin við tógvið
stríð av undan-
gongumonnum okkara. At
formaður fólkafloksins
Jógvan Sundstein konse-
kvent síðan henda
gonga varð skipað, legði
hart út, undrar ongan.
Maðurin er hoknaður í
knøum. Í undanfarnu sam
gongu komu nekur sjálv-
stýrismál fyri Tingið.
Fóikaflokkurin við Sund-
stein á odda, atkveddi
ímóti. Alt ilt varð sagt um
Danmark og danir, meðan
teir svølgdu USA og
NATO rátt! Tann kær-
leiki, sum formaður fólka-
sam-
floksins sýndi mótvegis
NATO í táverandi sam-
gongu! Í fleiri reðum
segði sami formaður, at
Føroyar áttu at gjørst
fullur og heilur limur í eini
hernaðarsamgongu. Takt-
ikkurin var greiður, hildu
teir. Ti ganga teir úti i
myrkrinum við politiskum
lippufelli og rysta í brók-
unum.
Ein úr Getu
på