hósdagur 19. september 1985síða 6

Telefor 118 20 Argjavegur 26, 3800 Argir Postsmoga 76. 3800 Tórshavn Utgåvudagar: tysdag, hósdag og leygardag Lýsingar skulu vera okkum í hendi í seinasta lagi kl. 10 dagin fyri útgávudagin Áhugavert og neyðugt samstarv UM stutta tíð verður eitt millum- landa tingmannaráð fyri Føroyar, Grønland og Ísland sett á stovn í grønlendska høvudsstadnum. Í hesum sambandi eru umboð fyri allar politiskar flokkar í Føroyum farnir til Grønlands. TAÐ vóru upprunaliga føroyingar, sum komu við uppskotinum at skipa eitt slíkt tingmannaráð, sum skal hava til uppgávu at koma við uppskotum og tilmæl- um um samstarv millum hesar triggjar smátjóðirnar í Norður- atlantshavi. Ráðið fer tó ongan avgerandi myndugleika at hava. Her veldst tí um áhugan og viljan at fáa sum frægast burtur úr — ikki bert á pappírinum, men eisini í veruliga lívinum. TAÐ hevur verið nógv skrivað og sagt um samarbeiði millum Før- oyar og grannar okkara fyri norð- an. Eitt úrslit av hesum orðaskifti hevur so verið, at vit fingu Vest- nordenprojektið. Har hevur so verið roynt at fremja mál av áhuga fyri tey einstøku londini, serstakliga har slíkt samarbeiði hevur verið baserað uppá felags áhugamál. TAÐ er helst ikki uttan orsøk, at vanligi borgarin yppir øksi og spyr seg sjálvan um, hvat nú hetta skal til. Er talan nú aftur um eina roynd hjá okkara politikarum at hittast til gaman og álvara bert fyri at práta og aftur práta! Vit kunnu í hesum sambandi minna á tann kritikk, sum hevur verið mótvegis arbeiðinum í Norður- landaráðnum. VIT eiga ikki at undirmeta henda kritikkin, men kanska heldur at taka hann í álvara og siga við okkum sjálvi, at nú skal so okkurt Útgevari: P/f Sosialurin Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Múller Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Blaðfólk: Hegni Djurhuus Randi Jacobsen Dagny Joensen Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P/f Pressan 1981 oddagrein veruligt fáast av skafti: at vit føroyingar, íslendingar og grøn lendingar nu skulu til at visa størri åhuga fyri hvørjum ødrum til tess at studla hvønn annan i menning- ini av okkara samfeløgum og somuleidis fyri at verja okkum móti ti ágangi, sum annars kemur uttanífrá. LAT okkum her vísa okkara norð- urlendsku grannum fyri eystan, at meira enn orð spyrjast burtur úr, tá politikarar úr smátjóðum hittast fyri at tala egnu sek sína. Vissuliga hava vit nógv at sam- arbeiða um, og er tað vón okkara, at slíkt tingmannaráð sum hetta verður eitt forum, har ein sunnur og veruligur dialogur fer at taka seg upp — og helst við itøkiligum úrslitum. SJÁLVANDI skulu tær føroysku røddirnar, sum ynskja at fáa fleiri fiskirættindi í Íslandi og Gren- landi hoyrast, men hetta er bert ein partur av slíkum samarbeiði. Vit føroyingar skulu so sanniliga vera tilreidar at lata hinum nakad — og eisini tå vit ikki fåa nakad afturfyri í pengum ella virðum. AT viðgera evni sum kjarnorku- frítt øki í Norðuratlantshavi, at fremja samarbeiði á fiskivinnu- og ídnaðar-, orku- og mentanar- gkinum er so sjálvsagt fyri tað komandi Vestnorden „mini- nordurlandarådid«. ORÐ Erlends í blaðnum i dag, um at vit sum smátjóðir betur varð- veita okkara identitet og tjóð- skap í slíkum samarbeiði, taka vit fult undir við, og ynskja føroysku umboðunum góða eydnu við hesum skilagóða tiltaki. jamú Nr. 106 19. september 1985 Til „Ein harmur deyvur« og Honnu Lisberg Efter at jeg har læst disse læserbreve í sidste uge og i denne uge, må jeg sætte mig ned at skrive på grund af at jeg er formand for Deyvafelag Foroya, og jeg vil her skrive fra for- eningens Vi er meget enige med hvad „Ein harmur deyvur< har skrvet, men det han skrev cm at vi skal stifte en virkelig døveskole, er meget svært at svare på, fordi vi er så få, og det giver måske mere isolation med så få Men Deyvafelag Føroya har vi ofte snakket og diskuteret om det, vi synes ikke at elever indenfor det er godt at døve elever kun skal gå blandt andre handicappede grupper, for hvorledes kan de stimul ere de døve? Vi synes at alle døve helt bestemt må samles på et sted, hvor undervisn- ingen foregår og gerne med et elevhjem for døve. En såkaldt tvillingeskole er at foretrække, der kan de døve undervises af virkelige døvelærere, som skal kunne flydende tegn- sprog, som alle døve kan forstå. De døve kan så under deres frikvarter »in- tegrere« sig med hørende og lære dem at kende og selvfølgelig omvendt, måske skulle de have enk- elte fag sammen f.eks. Til Føroya Løgting Eg vil enn einaferð minna á uppskotið um at byggja sjúkrahús millum fjarðar á Eysturoynni. Uppskotið er beint í ráð- leggjandi nevndina, men henda nevnd virkar ikki. Tí vil eg heita á tingið um at viðgera hetta mál, so sløjd, gymnastik osv., det ville betvde udvikling og samfundsnbevidsthed Vi tror ikke at >Ein harmur deyvur: har skrevet et frækt brev, som Hanna Lisberg påstår men han har lov til at sige sin egen mening, det er måske fordi at han pines hver dag af at se at hans brødre — (»lidelses«fæller) ikke får god undervisning Vi har aldrig set at en eneste døv, som har været på »Skulanum å Trødni« eller på den gamle sákaldte Specialskole har talt særlig skolen Hvorfor 4 Man kan regne det ud selv positivt om Vi er meget glade for at høre at de døve trives godt på Skúlanum á Treðni nu, men et andet spørgsmål er om de får en god under visning, for efter hvad vi døve erfarer, når vi er sammen med dem, f.eks. i døveforeningen, så, får de ikke en grundig og pligt- opfyldende undervisning. Jeg er meget glad for at min bror Hermundur får nogle timer sammen med de døve der, fordi jeg kender Hermundur fra jeg var lille, og jeg vil gerne give ham ros for god stim- ulering, som han har været for mig. Han er en meget dygtig fortæller især i historie og geografi, men jeg fik at vide at han tad ikki stedgar upp. Nevnda ekið er væl egnað, tí tað liggur í mið- uni í Eysturoynni, og nær- hendis fleiri bygdum i Norðstreymi. Heilsuverkið er ein av teimum sterru almennu stovnum, og tí kann virka p $ bliver bedt om IL lagt | 8 regnetimer med opgaver som han ikke engang selv har lært Det er ikke rimeligt at bruge de få timer, har er der til det. Vi synes det er meget vigtigt at de døv« elever får rigelig kontakt med voksne døve, og så i skolen. Det kan meget styrkende for dem vært og de bliver mere ident itets og samfundsbe- vidste Vi har hvordan en ung døv på 15 år ikke spørgsmålet om han »hørt« om, kunne svare på havde en bankbog og per sonnummer, da han var i praktik, fordi hann ikk« kunne læse/forstå spørgs anden God Nej! målet som den skrev ned på papir døve-undervisning ? Der mangler noget ! Vi håber at øjnene og gør noget virke ligt ved det og håber at det ikke bliver til stridig- | heder; for det går kun ud over de døve børn og det | ønsker ingen af os håber jeg. I er altid velkommen at I ser det i kontakte Eyvafelag Feroya med spergsmál etc. Vegna Deyvafelag Feroya Jan Zachariassen á eðrum stovnum og har- við eisini munin millum bý og bygd, so eg haldi, at tað er tíð uppá at gera nakað við hetta mál. Havn 17. sept. 1985 Virðingarmest Viggo Holm, Skála Ungir foroyingar burtur i eitt ár — var yvirskriftin á eini grein í Sosialinum sein- asta týsdag. Greinin snúði seg um meguleikan hjá føroyskum skulaung- dómum i 16-18 ára aldri at fara til onnur lond at búgva og ganga í skúla i eitt ár. Tað er AFS-felags- skapurin, sum skipar fyri og hava seinastu 25 árini umleið 100 feroyingar troytt henda meguleika. Einastaðni í greinini er av misgávum komið at standa >Hevur tú at upp- liva fremmand lond/aðrar heimspartar á ein eðrvísi hátt ? Ert tå umvend/ur? Ert tú fødd/ur i 1968,-69 ella -70. So er eitt AFS- uppihald kanska nakað fyri teg.< — Í hesum tekstinum skal sjálvandi standa >ERT TÚ UTVENDUR« og ikki „Ert tú umvendur«. Vit biðja tey, ið hava sent okkum greinina og lesaran fyrigeva okkum hetta mistak. blaðstj.