leygardagur 9. november 1985síða 7

Nr. 128 — 9. november 1985 Hví fara til Danmarkar at útbúgva sjúkra- hjálparar tá hetta kann gerast í Feroyum ! Sigfríður Olsen, limur í Feroya Sjúkra- hjálparafelag setir í hesum brævinum fyrispurningin til landsstýrið: hvat ætla tit við sjúkrahjálparaútbúgvingini ! Hann vísir á, at F.S. í meira enn 12 ár hevur víst á, at neyðugt er við eini sjúkra- hjálparaútbúgving í Føroyum. Men hóast tað hava ráðandi myndugleikar einki gjørt við málið. Sigfridur Olsen skrivar: Sigfríður Olsen, limur í Feroya Sjúkrahjálparafelag Tá Feroya Sjúkrahjálp- arafelag fyri 12 árum síðani varð sett á stovn, var sera stórur dentur lagdur á, at útbúgvingar- viðurskiftini áttu at fáast í rætt lag. . Sannast må, at striltid hevur gingið. Mótsteðan kom hiðani, ein minst væntaði, og ístaðin fyri at seta nevndu útbúgving á stovn her heima hjá okkum sálvum, síggja vit, at Landssjúkrahúsið — við vælsignilsi frá teimum til eina og hverja tíð ráð- andi myndugleikum — ferð eftir ferð sekir eftir fólki til at fara niður til Danmerk fyri at taka út- búgving til tess at kunna rekta føroyskar sjúkl- ingar. F.S. hevur roynt at vísa á tervin, ið er á sjúkra- hjálparum, og sum alsamt er vaksandi. Hetta hevur verið afturvíst av ráðandi myndugleikum, sam- stundis sum Landssjúkra- húsið árliga sekir eftir fleiri fólkum, ið verða noydd niður til Danmerk, um tye ynskja at útbúgva seg til sjúkrahjálparar. Ófatiligt, at tit, ið ráða fyri borgum, ikki duga at síggja, at tit eiga at steðga hesum. Hví vilja tit gjalda millión upp- hæddir til Danmarkar, tá tað bæði er betri og bí- ligari at útbúgva sjúkra- hjálparar i Føroyum??? T6, tad, id fekk meg at triva í pennin, vóru tey tíðindi, ið Útvarp Føroya fyri nakað síðan visti at siga frá Fólkatinginum. Fyri nekrum árum síðani kundu vit lesa í Dagblaðnum, at teir sjúk- lingar, ið búðu á ellis- og rektarheimum her í Fer- oyum, vóru alt, alt ov »dyrir« fyri samfelagið. Óli Breckmann, núverandi (110rdist li IKK ørt DIIS tíðindi, at danski ráð- harrin, Bertel Harder, hevði svarað fyrispurningn frá »sama« Óla Breck mann um sjúkrahjálpara- útbúgvingina. (Ikki um tað, ið ráðharrin hevði at siga, — tí tey, ið hava fylgt við, vistu svarið: Tit í Feroyum eiga at útbúgva tykkara sjúkra- hjálparar- og rektarar sjálvi.) Sjålvsagt. F.S. hevur víst á hetta í tólv ár. ey iði sær fyrispurning á Fólk um trupulleikar okkara viðvíkjandi útbúgvingini Í politikki verður ómegu- ligt at semjast við Ola Breckmann, men hann skal fáa eina hjartans tøkk hiðani vegna fyrispurn- ingin. Svarið fær meguliga ráðandi myndugleikar at hugsa seg eitt sindur um!!! Annars vóru vit fleiri, ið trúðu, at núverandi stjórn V rovndu 378-80 Tjóðveldisfl.) Vit royndu 1980-84 (Fólkafl.-Sambandsfl.- Sjálvstýrisfl.) men einki hendi! Oli Breckmann og Fólkaflokkurin hava her havt rúma tíð at betra um útbúgvingarviðurskifti okkara, men kláraðu tað ikki. »Tolin trívst< sagt, men hvussu leingi, sigst einki um. Tolið hið- ani er ikki longur til stað- verður Djóðveldistl.) og Atli Dam og Vilhelm Jo hannesen, Javnaðarfl.) Hvat ætla tit, ella hava tit Purkhus, nakra sum helst ætlan sjukrahjåslparautbugv ingini vidvikjandi??? Vit eru fleiri, ið ynskja greitt svar frá tykkum — nú. Limur í Feroya Sjúkra hjálparafelag Sigfríður Olsen Nøkur orð til »Og tøgnin valdar« Undir omanfyri nevndu yvirskrift skrivar ein um rættindi okkara nú og fyrr á sjógvi og landi, og verð- ur her í hesum aftursvari gjørt vart við, at tað er mikið betri, at tegnin valdar, enn at skrivað verður so fjákut og lítis- verd grein sum tann í Sos- ialinum tann 29. oktober. Tað einasta skilagóða við hesi skriving er undir- skriftin, at skrivarin nýtir dulnevni »sjo«, tí tað hevur verið synd fyri mannin, um hansara feði- navn skuldi verið kent í hesum sambandi. Fólk okkara hevur ongi aldargomul rættindi til sund og firðir. Rættindini í undanfarnu eldum til havið hevði tann feroyski bóndin. Hann átti bátin, hann avgjerdi hverjir ið sluppu at rógva út við bát- inum, hann gjerdi av, nær ið skuldi farast á flot, og hverji mið skuldu sekjast. og tann sum ikki slapp umborð á bóndans bát, hevði ongan meguleika fyri at nýta firðir og sund. Og tá ið vit fara frá bátum til skip, so er tað seguligt, at so seint sum fyri hálvt annað hundrað árum síðani var Nólsoyar Páll við »Royndini Friu« undir strangum eftirliti av teim- um hegu harrunum í Havnini við sínari sigling. Heldur ikki hann hevði nekur aldargomul rætt- indi at dúva uppá. Hesi somu rættindi sýnast har- afturímóti aðrir at hava tikið sær. Líka inn í okkara eld hava onglendingar, fransar o.a. fiskað líka inn í klett- in hjá okkum, og tað var ikki fyrr enn í 1960-unum, at alt okkara fólk fekk einsamalt nýtslurættin til okkara hav. Hetta hendi undir sosialistiskum landsstýri við P. M. Dam á odda. Alimenn hava ongan einkarrætt til sjógvin, sum skrivað er. Aliloyvini eru bert givin fyri eitt ávíst áramál, og um tey ikki verða rekt eftir for- skriftum, ganga menn av við tey aftur. Ei heldur er nakar alari enn blivin miljóningur av hesari vinnu. Elsta alibrúkið her á landi er 15 ára gamalt. Stovnararnir av hesum handaðu tað fyri nøkrum árum síðani yvir til annað felag. Á Tveroyri doyðu el! alidjórini av sjúku í fjør, 2 mánaðar áðrenn tey skuldu slaktast. Í Klaks- vík hevur heldur íkki gingið væl, nýggir menn hava yvirtikið ringarnar, so at blíva miljóningur í hasari vinnuni, sýnist at verða trupult Men tað er heldur ikki meiningin við tí. Ætlanin er at útvega arbeiðspláss, og hetta hevur eydnast væl. Í samreðu Johann Mortensen hevði við sókn- arstýrisformannin í Sumb- iar sókn, fegnaðist hesin yvir, at alivinnan í Lopransfirði skaffar 40 nýggj arbeiðspláss — og tað í einum eki, har annars onki arbeiði er. Dáling fer fram í sam- band við alivinnuna, verður skrivað. Hvat árin henda vinna hevur á um- hvervið, dugir undirritaði ikki at meta um, men eitt er vist, og tað er, at henda vinna er undir 100% eff- ektivum kontrolli viðvíkj- andi dálking á okkara firð- um, og hevdu allar fyri- tekur her, eins og í eðrum londum, verið so fyri- myndarliga og regluliga kannaðar, so hevði ongin vandi verið fyri lívtýning Framhald á síðu 20