leygardagur 23. november 1985síða 7

Eee ses A VS OSS OS: Nr. 134 23. november 1985 Avgjert neyðugt við stýring av almennum arbeiði og meira samarbeiði og betri býti millum tær fyritøkur, sum fáa arbeiðini at gera, sigur formaður í Havnar Handverkara- felag Høgni Højgaard. ira samari býti millum tær fyritøkur im fåa arbeidini at gera 1a0 må vera til at styra iimennum arbeiði í Fe vum Fyri bara nøkrum dog im síða: var alsamt ropi um mangul uppá hand- verkarar og fleiri virki gramdu seg í bleðunum um hetta Eitt av virkjunum segði heilt ósmæðið, at hjá teim- um hevði ikki verið neyðugt við útlendingum, meðan sannleikin er tann, at hetta virkið nýtti stórt tal av útlendingum til eitt nú nógv umtalað alment arbeiði. Samlaða talið av hand- verkarum hjá hesum virki í summar var um 50%. Men hvat hendir nú, longu áðrenn veturin rættiliga er komin? Ja, nú kavin lá, menn sendir heim av nekr- um virkjum í eina til tvær vikur, meðan nýinnfluttir útlendskir handverkarar á sama virki vóru til arbeið- is hvenn dag. Hetta er ikki nakað nýtt fyribrigdi, men blívur verri og verri jú meira al- ment arbeiði blívur oyst út til virkini, so at siga voru ókontrollerað, at útfera sum teimum lystir. Samtíðis rópa onnur stórvirki eftir handverk- arum. Hvar er nakað samar- beiði? Kundu hesir handverk arar ikki verið læntir út hesa 'id, so allir partar høvdu fyrimun av tí? Her má annað skil koma á. Hesar umsteður hava nú í fleiri ár verið við til at niðurbróta føroyska hand verkarastættin. Okkara mugu síggja í eyguni, henda gongd er skaðilig og at tað er bráð- politikarar lands #8 RA Við heilsan Høgni Højgaard »Efter en temmelig streng vinter sne og orkaner, der gjor- med me gen de stor skade på nogen af vore nye havne anlæg, fik vi en sommer så tid- april tempera- ligt som først i måned hvor turen Dette holdt sig uafbrudt seli kom op på 15 gode vejret har om vi er nået en uge ind i september måned En så lang og god næppt nogen nulevende person sommer kann på Færøerne huske En god sommer er af stor betydning for vore Da er be- storst og hándværkere skæftigelsen mange kan fá en del overarbejde. Det er af stor betydning, at folk kan fá overarbejde fordi vi har en temmelig hoj levestandard med høje omkostninger. En famil- ie kan ikke klare sig økonomisk med en ar- bejdsdag på 8 timer om man er timelønnet ar- bejder. Indenfor håndværks sektoren har vi ikke nog- en reglær arbejdsløshed, som man kender det fra andre land: men om vi Ve irforhold 1 fjár strengt vintermánederne kan be- skæftigelsen være stærkt nedsat fordi en rf rn 1 f gten sá at mista indta lang tid. Den eneste mul- ighed í et sádant tilfælde er at søge om laveste form for sosialhjælp ifolge bistandsloven, men for at opnå en slig hjælp skal en person stå fuldstændig på bar bund. Om vedkommende har eget hus er han næsten nødt til at sælge det først Hvad er så grunden til at man er bundet af ude- arbejde om vinteren? Hvorfor regulerer man ikke arbejdet så at man er ude om sommeren og inde om vinteren? En af grundene er at de so ejer arbejdet ikke ønsker at påbegynde ar- bejdet før Det gør at ar- bejdet går hurtigere og billigere Dernæst kommer at arbejdsgiv- foråret er kommet eren ikke er intersseret i at planlægge arbejdet så at det udvendige arbejde bliver udført om somm- eren og efteråret og det indvendige om vinteren. Arbejdsgiveren mister ikke så meget ved at ar- bejdet ligger stille en del af vinteren, fordi hann kan indhente det om sommeren ved at påtage sig dobbelt arbejde som skal udføre s og han ikke har folk nok arb: idsk raft søger han udlandet som han så beskæftiger til et arbejde ad gangen Når så vinteren kommer g beska en falder. Ík hjem ger sit eget land, hvor de så kan fortsætte Høgni Højgaard Gloymt i bussinum Lesandi vendi sær til okk- ara viðvíkjandi gloymdum lutum í bússum hjá Bygdaleiðum. Lesarin hevði verið ein túr í Leirvík, og var so óheppin at gloyma okkurt eftir í bussinum. Dagin eftir ringdi ó- hepni ferðamaðurin til Bygdaleiðir, og segði frá tí hann hevði gloymt, men hetta hjálpti ikki nógv Hann varð biðin um at ringja annaðhvert til Auto ella Bil. Hetta fekk hann heldur ikki nógv burturúr — Men hann kundi royna at ringja til hansara, sum koyrdi bussin. Hver tað var, fekk hann heldur ikki at vita. Eftir tímalangt dedektivarbeiði | eydnað- ist tað okkara óhepna ferðamanni at fáa konu ein bussferara í telefonina. Hon kundi ikki hjálpa, men kundi »ugga« ferða- mannin við, at tað var ikki smávegis, sum fólk gloymdu í bussinum. Hon bað hann royna at ringja til Bil ella Auto, men tað hevði hann longu gjert, uttan úrslit. Nú var hetta tíbetur ikki nakar virðismikil lut- ur hesin ferðamaðurin hevði mist uppgav tí Ístaðin vendir hann sær til blaðið við hugskot- inum, hví t.d. bygdaleiðir burtur, og ikki hava eitt ávíst stað, har lutir, sum fólk gloyma í bussinum, kunnu latast inn. So hevdu fólk eisini vitað, hvar tey kunnu fara at leita. Tað hevði spart munandi av tíð, og ikki minst um vit hugsa um hetta demi sum okkara óhepni ferðamaður her hevur greitt frá. Vit vendu okkum til Bygdaleiðir við hesum spurningi, og fingu har at vita, at tað, sum fólk gloyma eftir í bussunum kemur á bilsteðirnar Bil ella Auto Máloyðilegging Sum øll skilafólk vita, skulu øll bygdanevn skrivast í hvørjumfalli, tå skrivað verður uttan á brøv o.t., rætt sum sagt hevur verið frá áraldstíð. T.d. eitur ein av bygdum okkara Sandur, ein eitur Dalur, Skarvanes, Hovi, Fuglafjørdur o.s.fr. Hetta er sum vit vita í hverjum- falli Men tá skrivast skal adressa, so má og skal skrivast, sum sagt hevur verið, at maður ella kvinna býr á Sandi, í Dali, á Skarvanesi, í Hovi, í Fuglafirði o.s.fr., tá brúka vit hversfallið. Hetta vita oll, men tað, at eg haldi meg verða noyddan at taka til pennin, kemur av tí, at ein skilamaður segði mær rætt nú, at hann, ið situr á almennum stovni, hevur fingið boð um, frá hægsta stað, at hann skal einans nýta hverfall, tá hann skrivar adressur t.v.s. at teir stóru norðuri í Havn sita og geva boð um, at málið skal oyðileggjast. Ti tað er rætt, sum Hegni Djurhuus segði her- fyri, at um eitt -å- var gloymt ella kanska var í meira lagi, bilar ikki, men tá bendingin er avlegd, so er einki feroyskt mál eftir, einans ein ússalig keipu- mynd av tí vakra máli, vit hava arvað frá forfedr- unum, teim, ið ongantíð hevdu lært at skriva, men kortini dugdu tað til fuln- ar. Her er nakað at fáa rættað hjá okkara mál monnum. og tað í bræði Viggo Dalsgaard