leygardagur 23. november 1985síða 8

Hansemann plátuútgevari i 30 ár Fjølbroyttur tonleikur og vånalig upptekutoól Eitt gamalt klaver, ein lítil bandspælari og ein knapp- holsmikrofon, vóru upp- tekutólini Tónleikaútgáva nr. 100 frá Hansemann kemur til vårs, um alt gongur eftir ætlan Hetta er samstundis hansara avgjert stersta og dýrasta útgáva Sjårdakvædini: Regin Smid, Brynhildartåttur og Høgnatåttur. Ikki er talan um eina einstaka plåtu, men ikki færri enn einar 10. Nakrar upptøkur eru gjørdar, og vónar Hanse- mann, at plátusavnið kann liggja í handlinum, áðrenn 15. apríl komandi ár, tí hesar pláturnar skulu eisini vera við í stóru Feroya framsýning- ini í Keypmannahavn, sum byrjar 22. apríl. Pláturnar verða seldar í serligum húsa har frá- greiðing um kvæðini er við, — prentað á føroysk- um, enskum og týskum. Kostnaðurin verður neyvan niðan fyri 1000 krónur, men upplagið verður avmarkað — einar 300 — og roknar hann við, at tað verður selt. Plátur og bond til jóla Ikki er óvanligt, at nýliga útkomnar plátur og bond liggja millum jólagávur- nar, og spyrja vit tí Hansemann, um nakað kemur frá honum til jóla — Bandið við Georg og Tommy kom fyri trimum vikum síðani, og um mánaðarskiftið kemur eitt band frá Evu og Hans Andreiasi úr Leirvík Eisini hevur Martin Joensen, úr Vestmonnum spælt inn band, sum kem- ur um somu tíð, sigur Hansemann Undirmeta stríðið Spurdur um talið av fer- oyskum tónleikaútgávum veksur ár undan ári, sigur Hansemann, at tað er ilt at siga. Hetta av teirri orsek, at hesi seinastu ár- ini eru tónleikabólkar og einstaklingar í størri mun enn fyrr farnir undir sjálv- ir at geva út. Ofta vísir tað seg, at tað bert verður til ta eina útgávuna, tí tey hava undirmett tað stríð tað er at geva út plátur og bond. — Eg ivist í, um tað er bíligari fyri tey, um tey rokna sær len fyri stríðið. Tá eg havi staðið fyri út- gávuni gera vit avtalu frammanundan, og hon er avgjert til fyrimuns fyri tann, ið tónleikin eigur, sigur Hansemann Ikki alt selur - Tað er so sanniliga held- ur ikki alt, sum selur, og ikki hava allar mínar út- gávur givið avlop. Eg las herfyri í einum blað, at líkamikið var, hvat tað var, sum kom út bert tað var føroskt, — so varð tað keypt. Hetta er ein tann stersta lygnin sum kann sigast, sigur Hanse- mann. Eisini skulu vit minnast til, at tað er út- gevarin, sum fær peninga- liga missin, um ikki selt verður nóg mikið „Ég reið mær avstad...« — Hvat selur? Lat meg siga tað so- leiðis. Ein dagin kemur ungur maður innar í hand- ilin við einum bandi og spyr, um eg havi hug at geva tað út. Hesin ungi maðurin var Olavur Høj- Nr. 134 AO 23. november 1985 Hansemann, virkin tónleikaútgevari i nærum 30 ár. Hann hevur givið út nógvar kvæðaplátur, men harmast um, at plátan til tíðir verður nýtt sum »skipari« í føroyskum dansi gaard, og bandið var tað fyrra hjá Vestmonnum. Eg hoyri EITT lag á band- inum, — >Ég reið mær av- stad ...« Tað helt eg vera nógmikið, og vit gjerdu avtalu um útgávuna. Ég ikki bara roknaði við, men eg vist, at hetta fór at selja. Og tað gjerdi tað eisini. 6000 eintek seldu vit, og hetta er nærum ein- demi í Feroyum. So hesin tónleikurin sel- ur, leggur Hansemann brosandi aftrat. Bandið sum ungdóms- felagsskapurin fer at geva út, verður eisini góð selu- vera, heldur Hansemann. Kvæðini um summarið Hansemann hevur eisini givið út kvæðaplátur. Hesar verða nógv mest seldar um summarið — til ferðafólkini. Tað skal tó ikki skiljast soleiðis, at feroyingar ikki keypa kvæðaplátur. Bert ikki í so stórum tali. Men ein kvædaplåta — mót- vegis lættisoppunum verður seld ár um ár. Kundu selt fleiri andaligar plátur Seinastu árini eru komnar nógvar andaligar plátur. Hvussu nógv verður selt, veit eg ikki, tí tey standa sjálvi fyri bæði út- gávu og selu. - Eg skilji væl, at tey sjálvi geva út, men eg rokni við, at meira hevði verið selt, um t.d. eisini vit kundu havt hesar plátur og bond í handlinum. Fyri mítt viðkomandi kann eg eisini siga, at tá ein hevur lagt nógv stersta dentin á at selja feroyskar út- gávur, vildi eg eisini fegin selt hesar, sigur Hanse- mann. Byrjaði í einum skúri á Abbatreð Hansemann, ella H. C. W. Tórgarð, sum hann veru- liga eitur, hevur verið í »branchuni« í mong ár. Hann byrjaði radioverk- stað í 1949 í einum lítlum skúri á abbatreð. Men eyguni fóru at bila, so hann var, sum tíðin leið, noyddur at gevast við radioumvælingum. Hann leigaði heli — har gallari Vågsbotn nú er - til plåtusølu og i 1957 gav hann fyrstu plåtuna ut. Tad var »Eitt sunnukvøld i plantasjuni« og »Hvønn ein månadag«. Birni Dam skrivaði orð og løg. Tað vóru ikki tey somu upp- tekutólini sum vit kenna í dag, sum vóru nýtt til hesa upptekuna. Eitt gamalt klaver stóð uppi í Losjuni, ein Tandberg bandspælara og eina knappholsmikrofon. Tað var alt. Men plátan bleiv seld. Eitt, sum hjálpti væl til var, at tá var útvarpið júst byrjað, og plátan var ofta at hoyra har. Onnur plátuútgávan var »Séljugentan« og >Sjó- maður kvødur«. Kompaníið hjá Niels So fái eg samband við kompaníið hjá Niels í Stórustovu, sigur, Hanse- mann, og greiðir frá: — Eg kendi teir frá losj- uni. Har vóru Hannis, Regin, Dia, Jákup Luth og Niels sjálvur. Har bleiv sungið og spælt, og flestu upptekurnar vórðu gjerd- ar heima í stovuni hjá Ol- iviu og Niels úti í Pers- konugøtu. Tey å Kamarinum var eg eisini nógv saman við. Fleiri av upptekunum við teimum vórðu gjerdar heima hjá teimum í Grím Kambandsgetu, — onkur í Gamla Danmark, har eg hevði verkstað. Vit lurtaðu sjálvandi eisini nógv eftir útlendsk- um musikki, og vóru var- ug við, at tað var ógvuliga moderna at sami persónur sang tvístgemt. Vit loyvdu okkum at royna, hóast vit vistu, at okkara upptekutól vóru alt annað enn góð. Fyrsta plátan av hesum slag var >tá kveld- ið kemur“, sum Nicolina sang. Sølan gekk væl Tad, at sølan av hesum plåtum gekk væl, gjørdi, at eg fekk hug at halda fram at geva ut plåtur. Skal eg nevna onkra plåtu aftrat frá hesi tidini, verður tað »Skyming« sum Petur Háberg hevði yrkt og >Havið, havid« sum Jákup Lindenskov umsetti. Hannis og Flor- ence sungu, og »Amerika- brævid« har Dia sang og Niels og Regin spældu munnhørpu afturvið. Toftakórið við Hans. J. Højgaard Hansemann hevur verið ógvuliga fjeltáttaður við sínum útgávum. Tríggjar plátur hevur hann givið út við Hans J. Hejgaard og Toftakórinum. Ein jólapláta, ein við fødilandssangum og ein í samband við 70 ára fød- ingardag tónleikaskalds- ins. Tað serliga áhugaverda við hesi seinast nevndu er, at á aðrarði síðuni hoyra vit toftabern við eini uppteku í fimtiárunum. Hin síðan er nýggj upp- tøka við somu fólkum, sum nú eru vaksin. Funningsbern í kekinum hjá Mariu Eide Miðskeiðis í sekstiárunum fekk eg hugskotið at royna útgávu av feroysk- um dansi. Fyrsta kvæða- plátan var við funnings- bernum. Upptekan varð gjørd i køkinum hjá Mariu Eide norðuri i Funningi. Onnur plåtan vid sum- bingum. Hesa tók Regin Thomsen, sum tå arbeiddi i útvarpinum, upp fyri meg. Seinri eru komnar fleiri kvæðaplátur m.a. við nóls- oyingum og dansifelagn- um í Havn og aftur við Sumbingum. Eg havi onkuntíð sæð, at hesar kvæðaplátur verða nýttar at dansa og f |