Sosialurinarkiv
Sosialurin 1985-11-30, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 30. november 1985síða 7

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 137 — 30. november 1985 tíðindablaðið Síða 7 Eg mátti søkja mitt egna starv — og fekk tað ikki Partur av sosialu deild er lagdur á aðrar deildir — eisini á privat fólk, sigur Poul Johs. Johansen, og leggur aftrat: — Vald býráðsformansins er ikki óavmarkað. Hann kann ikki tíggja sær sum honum lystir. Sum vituligt er, so hevði býráðsformaðurin onki at føra fram í sínum við- merkingum til samreðuna við meg í Sosialinum. Tann politiska atsóknin móti mær var eydnast og »g lá sundur soraður eftir í tí pol "iska vígvellinum Tey politisku lokabregdir ljá honum tey eru non um so lík havi eg onki at siga til I kom! aftur til te ein mé ÞÓ LÍKT Káf býráðstormaður isti dagligi leiðar sitingarinnar, sjálvur nevnir seg, havi eg nógvar og drúgvar við- merkingar til, sum eg ikki fái nevnt her allar. Býráðsformaðurin skal gera sær greitt, at vit hava bæði eina komm- unulóg og eina reglugerð, har tað týðiliga kemur fram, at býráðsformans- ins vald ikki er óavmarkað og at hann ikki kann tíggja sær, sum hann vil. sum hann Stóð ikki i lysingini 1. august i 1976 varð eg settur í starv hjá Tórs- havnar kommunu sum socialdeildarleiðari og skrivstovustjóri. Tá ið eg fái setanarskrivið, skal eg umsita og vera skrivari í skúlaráðnum í Havn eisini. Hetta stóð ikki í lýsingini og eg havi onga eykasamsýning fingið fyri hetta arbeiði. Tað er ongin politisk viðgerð farin fram í b y- ráðnum ella í mentamála- nevndini um at seta eina nýggja deild á stovn fyrr- enn aftaná, at ein lýsing stóð í bleðunum, at starv- ið sum mentamáladeild- arleiðari skuldi setast ein ávísan dag og lýsingin var sanniliga undirskrivað sosiala deild t.v.s. av mær sjálvum. Eg vendi mær straks skrivliga til býráðið, bý- ráðsskrivaran og tað kommunala starvsmanna- felagið og segði, at hetta bar ikki til, at seta hetta starvið, uttan at mini viðurskifti fyrst vórðu greidd, tí eg sat jú sum leiðari fyri tí, ið hesin nýggi leiðari skuldi um- sita. Eg kundi ikki sekja mítt egna embæti. Málið varð so steðg>ð r við glørt í tein ] unum. Se % p frå P A Privatfolk umsita Umsitingin á sosialu deild er nógv minkað bæði ti at lógirnar eru broyttar og tí at ein partur av umsit- ingini er lagdur yvir á aðrar deildir og eisini á privat fólk her í býnum. Niðursteðan í nevndun- um var, at onki skuldi henda, men um starvið varð býtt seinri, so var tað rímiligt, at eg slapp at velja, hvat eg vildi hava. Skulanevndin, sum i Havn nevnir seg skúlaráð- id, hevur skrivliga sagt sina hugsan um menta- måladeild og hvør skuldi hava ráðsins umsiting um hendi. Millum annað verður sagt, at skúlaráðið vil seta seg ímóti, at broytingar verða gjerdar í umsiting skúlaráðsins utt- an at tað frammanundan er eftirspurt. Býráðnum eigur at vera greitt, at skúlaráðið er sjålvstødugt fólkavalt ráð, ið hevur fullan rætt til at skipa fyri sínum egnu viðurskiftum — eisini hvenn skrivara tað hevur. Getan ruddað til týning Sjálvur havi eg sagt bæði hart og týðiliga, at eg sat ikki eftir við sosialu deild einsamallari um eitt sundurbyti før fram. Fekk eg ikki hin partin av min- um starvi, so fór eg og ti er getan nú ruddað til tyn- ingina. Tað er rætt, at eg frá býráðsformanninum fekk greitt at vita, at starvið bleiv lýst leyst. Tað varð tað sanniliga eisini. Mentamålanevndin slapp ikki at viðgera innihaldið, sum deildin skuldi um- fata. Skúlaráðið fekk harraboð um, hvussu tað skal skipast. hóast tað skrivliga hevði sett seg ímóti hesum. Hetta er tað politiska spælið og tað mugu politikararnir taka sær av og skommin er i gled sinu politikari kunr eig pína meg drekt Js formaðurin nnis kk loymir sveg a 20] ð Sit I 1 ] € 1 KK uppgavuna ti hann gloymir við vilja at siga meg ur ti partinum av mínum starvi, sum nú er lýstur leysur at seta. Tað átti hann at gjert, tí hann veit, at uppsagnarfreistin hjá mær eftir at hava sitið í starvi í 9 ár er eitt hálvt ár. Men skálkurin hann sit- ur í útlondum og á ytstu útskerum í Grenlandi og dusar sær, meðan seig- píningin fer fram í Havn. Eg eri nú í tí heilt ser- ligu steðu at vera noyddur til at sekja eitt starv sum eg siti í. Skiljið tað, hver ið kann. Fekk onga hjálp frá tí kommunala starvsmanna- felagnum, til at fáa míni viðurskifti í rætt lag. Tað fløvar kortini hjartað, at tað stuðlaði Ernst Hansen. Heldur ikki býráðs- skrivarin rætti hond frå síðu at hjálpa mær, honum ið eg havi- ref- erencu til. Ikki so frægt sum eitt prát. Onki var hann gloymur á sinni, tá ið hann stóð fyri skotum. Fundir avlýstir Allir deildarleiðarafundir, sum býráðsskrivarin er formaður fyri, vórðu av- lýstir. Hetta er eitt forum, har eg kundi talað við hin- ar leiðararnar um mína steðu. Skúlaráðið, sum fyri tveimum árum síðani hevði boðað býráðnum frá, hvussu teirra viður- skifti skuldu greiðast, klívur ikki í tvey. Eg seti meg ikki at lippa, ti skúlaráðið ikki skoytir um meg longur sum skriv- ara — langt frá tí, men har sita góð fólk — ein yvir- lækni, ein sálarfreðingur, tveir lærarar og skrivarin í einum fakfelag. Hesir góðu menn áttu at vitað — um ikki frá sær sjálvum — so úr onkrari lærubókini, at menniskju eiga at vera hampilig við hvenn annan. Eg havi ikki sagt starv mítt frá mær sum skrivari í skúlaráðnum. Skúla- ráðið, sum fólkavalt um- boð, hevur heldur ikki av- sagt meg, býráðspolitikararnir men tað hava Havn gjert saman við bý- ráðsumsitingini Til innstillingar So upprennur tann dagur, tá ið umsóknirnar skulu leggjast fyri nevndirnar til innstillingar. Vanliga mannagongdin í hesum feri er hon, at umsókn- irnar skulu leggjast fyri mentamálanevndina, skúlaráðið og fíggjar- nevndina, áðrenn tær fara á býráðsfund til endaliga atkveðugreiðslu. Fríggjadag seinrapart kemur formaðurin i mentamålanevndini inn til min og sigur at starvsset- anin skal å dagsskrå i mentamålanevndini måndagin. Sum vera man, so sigi eg at tad er gaman i, men eg må fyrst fåa málið, áðrenn eg kann skriva skránna, tí allir um- sekjarar skulu setast á skránna, so at nevndar- limirnir kunnu kunna seg um hver, ið sekt hevur. Hann hevði onki mál. Sigi so, at tá ber ikki til at gera skrá. Fekk so burtur úr honum, at býráðs- skrivarin hevði málið. Ringi til hansara og biði um málið, men tað kundi eg ikki fáa og um eg ikki sendi skránna út uttan at síggja málið, so gjerdi hann tað. Eftir boðum frá Jan Christiansen sendi eg so fundarboð uttan full- fíggjaða skrá. Málið kemur so fyri á fundi mánadag. Av tí at eg hevði sekt mítt egna starv, metti eg sjálvsagt ikki. Hevði biðið annan mann fyri meg. Nýggjur innstill- ingarháttur Frætti aftan á fundin, at nú var ein nýggjur fram- ferðarháttur nýttur til inn- stillingar. Nú innstilla okkara hægstu embætis- menn — býarverkfreð- ingurin Vegg Guttesen og býráðsskrivarin Kjartan Kristiansen. Í hesum máli hava teir gjørt eina ómeta- liga óbótagerð móti sínum embæti, móti mínum fak- felag og mær sum em- bætismanni, tí teir vistu at arbeiðsviðurskiftini hjá ógreið, tí ongin mær voru hevði framvegis ent mín Sum starvsfólkaleiðari át Kjartan Kristiansen at víst málið frá sær til tað viðgerðar Men var búgvið til g innstillingar tað gjerdu teir ikki Svá royndust royndarstund — voru tit. menn I smáir Dómurin fellur Málið verður so lagt fyri á býráðsfundi uttanum figgjarnevndina og skúla- ráðið verður als ikki eftir- spurt og dómurin fellur. Men dómurin verður ongatíð kunngjerdur mær. Deyðategn valdar á bý- ráðnum. Fái boðini í tíð- indableðunum. Hvenn dag settu so tænarar fólksins sær til prýðis? Jú sjálvan summ- arsólsteðudagin í tí Harr- ans árinum 1985. Tann dagin tá ið fólkafloks- stovan á Nærapotekinum í Havn, við stuðli uppá kr. 500.000,- um árið úr bý- ráðskassanum, sendi tey tíðindi út í hvert heim í Feroyum, at í kveld verður stór fagnaðar- samkoma í Sandágerði. Har verður sungið — talað og dansað og sjálvur for- maðurin festir í bálið, so alt ónt og ljótt fánar og heldur seg burtur. Sjálvur var eg har og royndi at hugna mær, hóast hýrurin ikki var av tí besta, tí mær bíðaði onki gott. Eitt serligt sanghefti varð býtt út til samkomufólkið. Býráðsformaðurin — ein brandur Jú, nú kemur róp í at for- maðurin er komin og ikki hann dugir at at siga, festa í og skjótt stóð login høgt í loft - brandur er. Tá kemur ein góður vinur og tutlar mær í oyr- að, at eg fekk ikki mitt egna starv. Tað kom mær ikki dátt við, tí eg kenni muruna í politikarunum. Eg bleiv heldur ikki dumbur, men rætt er tað, at tá ið vit komu til nr 19 í songheftinum, var eg ikki jallur jú sanniliga Aarbyglja klára teskar, suttar, tegir € sig mær, kanst tu svala Å sára sveið ráðformaðurin hevur ein! sjáldsom evni, sum hann ofta og títt nýtir og tey koma til sjóndar, tá ið hann gevur boð. Tá kvett- ur ikki úr politikarunum, tíansheldur tí hægru um- sitingini og hetta uttan at hann sparkar ella slær og als ikki nýtir gassa, fóta- lunn ella annað áhaldsi. Menn ganga sum í svím- ilsi og heilin fer í baklás og hetta lás er so væl smíðað, at tað brítist ikki upp, hóast eftir ellum at døma eitt hvelpalás var nóg mikið. Stutt eftir segði eg starv mitt upp á bý- ráðnum — um eg hevði nakað — eg veit tað ikki; men áðrenn eg endaliga fór, sat fremmandamaður fyri mær á skrivstovu míni. Í sosialu nevnd var samtykt gjørd at tosa við meg um uppsegnina, men tað hevur formaðurin Lis- beth L. Petersen ikki gjert ei heldur nakar annar í nevndini. At enda fari eg at heita á býráðið um at lata vera við at halda á við at senda mær innbjóðingarkort til átgildi tykkara við tí ser- ligu heilsu, at tað vil gleða býráðið at síggja meg við maka. Eg kann ikki torga, at tað verður logið upp í eyg- uni á mær. Jú sanniliga býraðsfor- maðurin. Tú ert alt ov lin- ur. Tað líkist svarta ong- um. Poul Johs. Johansen